@aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 4 , از مجموع 4

جستار: چند نکته پیرامون "خشت خام سی و سوم , گفتگوی حسین دهباشی با سرتیپ شهرام رستمی"

  1. #1
    عضو گروه هوانوردی نظامی و سرپرست انجمن های هوانیروز و هوادریا
    تاریخ عضویت
    Jan 2008
    محل سکونت
    اَبَر خوشۀ سنبله
    نوشته ها
    4,723
    سپاسگزاری
    50,465
    سپاسگزاری شده : 57,477 بار در 4,680 پست
    قدرت امتیازدهی
    565
    Array

    پیش فرض چند نکته پیرامون "خشت خام سی و سوم , گفتگوی حسین دهباشی با سرتیپ شهرام رستمی"

    درود بر دوستان گرامی

    بیگمان خیلی هاتون این گفتگو رو تماشا کردید و یا دستکم, بخشهایی از اون رو دیده باشید:

    http://www.tarikhonline.com/posts/ma...%85%DB%8C.html

    از پاییز سال گذشته که این گفتگو بیرون آمد, سخنان بسیاری پیرامونش زده شد, به ویژه آنچه که تیمسار رستمی درباره پرواز 655 هما فرمودند.

    گویا نخست بخش کوچکی که پیرامون پرواز 655 هما بوده است, از این گفتگو پخش شده بوده که با هیاهو و دادوفریاد فراوانی روبرو شد.
    گویا جناب دهباشی در پاسخ به این هیاهو بود که اینچنین توییت کرده بودند:
    #تاریخآنلاین کلیپی که با قطعهای از سخنان امیر سرتیپ خلبان ش.رستمی منتشر شده، تدوین، تلخیص و تقطیع گردیده و مورد تایید اینجانب و ایشان نیست
    با اینهمه, از دید بنده خود ِ گفتگو که در رخشاره ای 2 ساعت و 18 دقیقه و 58 ثانیه ای پخش شد نیز فراگیر نیست و نشانه هایی از برش و ویرایش در آن میبینیم.


    از آنجا که از یکسو گویا در انجمن ما به این گفتگو پرداخته نشد (و اگر شده بنده نتونستم پس از جستجو بیایم) , و از سویی دیگر فرموده های تیمسار رستمی بیگمان گویای بخشی از تاریخ نیروی هوایی کشور هست , شایسته دیدم در اینجا قرارش بدم و همچنین از دید خودم به چند تا از نکته های ان بپردازم.

    همچنین, در نوشتاری دیگر به بخش سی و هفتم برنامه خشت خام که گفتگو با تیمسار آذربرزین هست پرداخته خواهد شد.

    این رو بایست بگم که هرچند بنده خود را یک "او گیک ِ تامکت-دوست" میدانم و برای خلبانان اف-14 سنایش فراوانی دارم, تلاش کرده ام که در نوشتارم تنها جستجوگر راستیها باشم.

    از آنجا که بیشترین ایرادها بر فرموده های تیمسار رستمی, بر آن بخشیست که پیرامون سرنگونی ارباس هما بدست ناو وینسنز بود, با همین آغاز میکنم.

    شاید بد نباشه پیش از ادامه, این نوشتار رو یکبار دیگه ببیند:

    جستار «پرواز بي فرود ايران ار 655» : http://www.aerospacetalk.ir/vb/showthread.php?t=21527

    و این دو نمونه از نقدها:
    پاسخ به تحریف تاریخ توسط امیر رستمی/از خرید اف-۱۴ تا کودتای نقاب : https://www.mehrnews.com/news/412474...82%D8%A7%D8%A8

    واکنش حبیب احمدزاده به حرفهای حاشیه ساز میهمان برنامه حسین دهباشی ادعای اشتباه هواپیمای جنگی با مسافربری قابل قبول نیست :
    http://newspaper.fdn.ir/newspaper/BlockPrint/125279


    اگر همه ی سخنانی که تیمسار رستمی فرمودند, همان باشد که در این 2س18د58ث آمده (بزبانی دیگر, هیچ بخشی از آن ویرایش و یا کاسته نشده است) واگر بخواهیم با دیدی ژرفا نگرانه سخنانشان را نشنویم, آنگاه از دید بنده چه بسا برخی از ایرادهایی که بر ایشان گرفته شده بجا خواهد بود.

    ولی آنچه از دید بنده کاستیهای نوشتاری همچون این دونمونه ی بالایی هست, یکی باز نگذاشتن پنجره ای برای شوایی (=احتمال) اینکه این 2س18د58ث همه ی گفتگو نبوده است و دیگر نداشتن نگاهی ژرفا نگرانه به فرموده های سرتیپ رستمی هست.

    نخست , نشانه هایی از بلندتر بودن زمان این گفتگو هست, برای نمونه در زمان 51 دق و 23 ثانیه از رخشاره, اشاره ای به گفتگو پیرامون pressure suite هست که فرای آنچه اندکی پیشتر گفته شد مینماید, این به کنار, جناب دهباشی در آغاز گفتگو با سپهبدآذربرزین (خشت خام شماره 37) میفرمایند که این رخشاره 2ساعت و 28 دقیقه و شش ثانیه ای از میان کم و بیش 34 ساعت گفتگو درآمده است, پس بسیار شدنی مینماید که گفتگو با تیمسار رستمی نیز بیشتر از آن 2-3 ساعت باشد.

    از دید بنده یا خود تیمسار رستمی اشاره ای به همه ی داستان پرواز 655 نکردند , یا اینکه کرده اند ولی در ویرایش پایانی ِ جناب دهباشی نمیبینیم...به ویژه نشان "مریت" دادن به راجرز, اینکه فرمانده های ناوهای نزدیک وینسنز آشکارا به ناکارامدی راجرز اشاره دارند ووو

    دوم, اینکه فردیدم (=منظورم) از نگاه ژرفانگرانه به سخنان تیمسار چه بود؟
    سرتیپ رستمی هم از توانمندیهای راستین نیروی هوایی سخن میبرند و هم از کاستیهای نیرو (چه پس و چه پیش از بهمن 57).

    برای نمونه, در پاسخ به سخنان کم-آگاهانه کسانی چون سردار علایی پیرامون ناتوانیها و نادانی ها نهاجا از 54:59 سخنانی میفرمانید, در پاسخ به برداشتهای نادرست (دستکم از دید من) یزدی و دیگران پیرامون بیهوده بودن تامکت برای ایران از 14:10 فرمایشهایی دارند و پیرامون توانمندیهای نهاجا در باز نگهداشتن داد و ستد دریایی سخنها میفرمایند؛ و از سویی دیگر از شیوه نادرست سامانه همافری و برخورد با همافران سخن میبرند, از کاستیهایی که در برخورد با کارکنان و خلبانان نهاجا میشده/میشود دم میزنند و اینکه چه بسا میشد با روش درست, از فرار برخی خلبانان در جنگ جلوگیری میشد (از دق 1س00دق45ث), چند بار پیرامون چند داستان ایشون میفرمایند فلان چیز "تقصیر خودمان بود".

    از شیوه واژگانی که تیمسار رستمی برمیگزینند و روش سخنوری ایشان برمیآید که آرمان ایشان راستگویی هست, همین بس که در زمانه ای که چپ و راست در تلاشند برای خود ارزش گیر بیاورند و آبرو بخرند, ایشان بسیار فروتنانه و پرهیزمدارانه با شکار بیش از همان یک فروند میگ 25ی که به چشم خود دیده, برخورد میکند و هرچند جناب دهباشی از Ace بودن ایشان (و شکار تا 6 فروند هواپیمای عراقی) یاد میکنند, سرتیپ رستمی ما را به داشتن نگاهی پرواگرانه (=محتاطانه) فرا میخوانند (دق 52:40)

    از دید بنده, فرمایش های ایشان پیرامون رویداد مرگبار هما655 از دیدگاهیست که آرمانش پاسداشت جان آدمی هست و اینکه چه میشد کرد که خون 290 بیگناه ریخته نشود.

    اینکه ایشان میفرماید "اینجا هم باز مشکل از طرف ما است" را بنده اینگونه میبینم که ایشان در تلاشند تا در واکاوی این رویداد تلخ, جستجوگر این باشند که ما خودمان چه میتوانستیم بکنیم که چه بسا این خونها ریخته نشود.

    به مانند این که کودک بیگناهی را دزدی روانی که به خانه زده, میکشد.
    بله, دزد روانی بایست پیش از رسیدن به خانه ما دستگیر میشد و به بیماری روانی او رسیدگی میشد.
    بله, دزد 100% "مقصر" است برای دستبرد زدن به خانه ما
    بله, بسیار دردناک است که دزد روانی کودک را کشت

    ولی آیا اگر کودک به تنهایی در خانه نبود, آیا باز کودکی کشته میشد؟


    همانگونه که گفته شد تیمسار رستمی هم از یکسو از تواناییهایی که نیروی هوایی داشت بدرستی پدافند میکنند و از سویی دیگرایرادها رو میگند.
    چندین جا فرمودند در فلان زمینه اونجاش ایراد از خود ما بود؛ و در زمینه اینکه فرماندهی پدافند (یا فرماندهی هر بخش دیگری) بایست یکجا و دست یک نهاد باشه که 16 آشپز در آشپزخانه نباشند, میفرمایند ایراد از ما بود. که از دید بنده درست هست.

    گله بر سخنان ایشون (یا آنگونه که ویرایش شده) شاید در اینجاست که شنونده میتواند برداشت کنه که ایراد از ایران بوده که :

    -"کاو-بوی" امریکایی آمده در آبهای سرزمینی ایران,

    -ارباس هما را زده (گیریم در همان زمان گمان کرده اف 14 باشه),

    -هنگامی که آشکارشده نرسپانهای خودش کار را به آن برداشت نادرست (که اف14 رو ارباس دیده)کشانده, هنوز برای دستکم 2 سال بر چاخانسرایی پافشاری میکند

    -سی وی آر و اف دی آر رو پنهانی پیدا میکند و میدزدد, سپس به ایران انگ میزند که چه بسا ایرانیها پنهانش کردند که آبروی جهانیشون کمتر برود,

    - بدتر از همه, به فرمانده ی "تریگر هپی" و ناکارآمد نشان مریت میدهند


    بیگمان خیلیهامون پس از خواندن چندین گزارش (از ایکائو تا نیروی دریایی امریکا و گزارش پنتاگون وو) و دیدن چند برنامه درباره اش (گفتگوی فرمانده ناوگان پنجم امریکا در بحرین, گفتگو با فرمانده چند شناور نزدیک به وینسنز , رخشاره ای که از همانروز روی وینسنس هست ) از بیبیسی و هیستوری چنل و نشنال جئوگرفیک وو, دیدگاهمون این بوده که آشکارا 100% اون خونها بر دست آمریکاییهاست.

    من گمان میکنم کسی که یک خلبان نیروی هواییست هیچ, در نیروی هوایی فرماندهی داشته باز هیچ, دستکم کسی که زمانی فرمانده ستاد ارتش شده, میبایست از پیرامون یک رویداد تاریخی و چشمگیر و تلخی همچون سرنگونی ارباس هما آگاه باشد...فراموش کنیم که یک همچین بزرگواری در همچون جایگاهی میتوانسته دسترسی به خیلی داده های سری داشته باشند که دیگران ندارند, ولی کمینه ی داستان اینه که 4-5 مستندی که خود اروپا/امریکاییها پیرامون هما655 ساختند را تاکنون دیده باشند و گزارشهاشون رو خوانده باشند, بنابراین از دید بنده ایشون بیگمان میدانسته اند که 100% اون "تقصیر" از آن امریکاییهاست, ولی ایکاش این روشن, آشکار و بدون اگرواما در رخشاره می آمد.

    (این % ها qualitative هست و نه quantitative)

    ولی اینکه چه کسانی تا چه اندازه ای میتونستند از سرنگونی اون پرنده و جانباختن 290 آدم پیشگیری کنند: بالای 99% به امریکاییها برمیگرده, که بخشیش به چیدمان جنگی اون روز و بودن ناوی همچون وینسنز در اونجا, بخشیش به سیاست فراگیر امریکاییها در برابر ایران, بخشیش به فرایند شناسایی هواپیما (کوری جنگی؟؟؟ scenario fulfillment که شما آنچه میخواهید ببینید رو میبینید, هواپیما اف 14 هست و داره شیرجه میاد!) trigger happy بودن ویلیام راجرز وووو....


    کمتر از 0.5% به ایرانیها, چراکه اگر از درگیری درست زیر اون کریدور آگاه بودند, چه بسا بهتر بود پرواز با دیرکرد بلند بشود یا از راهروی دیگری پرواز کند, نکته ی تیمسار از دید من همینجاست. که اگر فرماندهی دست یک نهاد میبود, چه بسا ارباسی برای زدن در آن آسمان نمیبود.
    بیاد بیاوریم که فرمانده نزدیکترین ناوهواپیمابر امریکایی به تامکتها و A-6 اینترودرهاش دستور داده در تیررس وینسنز نرن که موشکی سرگردان بشون نخوره.....
    همچنین در پسا تراژدی, بارها گفته شد هرگز اف 14 از بندرعباس نپریده ..این نادرستگویی چهره ای کمتر باورپذیر از ایران در جهان میشناسوند.


    و کم و بیش نیز 0.5% به ابر و باد و مه و خورشید و فلک و نیروهای دریایی/هوایی عمان, دیگر کشتیهای جنگی و بازرگانی که گفت و شنود رو داشتند ووو که چه بسا یک پیام, یک هشدار, یک پرسش شاید میتونست جلوی جانباختن 290 ادم را بگیرد.


    هرچند از دید بنده زدن اون ارباس چه بسا ناخواسته بوده, ولی چاخانسرایی فراگیر امریکاییها در لایه های گوناگون؛ و بدتر, ازج نهادن و نشان دادن به راجرز پس از داستان, به هیچ رو بخشیدنی نیست و به هیچرو پذیرفتنی نیست.

    به هر رو گمان میکنم باینکه یا چیدمان سخنان تیمسار رستمی میتوانست بهتر باشد و یا ویراینده بریده بخشهاییرو؟, اگر سخنانشون رو در "کانتکست گفتگو" داوری کنیم, برداشت درست تری هم میتوان از سخنان ایشون داشت.


    امیدوارم از نوشتار بنده برداشت هواداری از جناب رستمی نشده باشد, تنها تلاشم جستجوی سخن راست و درست بود.

    از دید بنده فرمایشهای تیمسار رستمی چه بسا دارای نرسپانها/کاستیهای دیگری در زمینه های دیگری نیز باشد که در اون گفتگو آمده و اینجا به 3 نمونه اشاره میکنم:

    1- ایشون در 45:35 اشاره دارند که "کسی فکر نمیکرد میگ 25 میتونه بامبر باشه", هرچند گویا MiG-25RB که ویرایش بمبافکن MiG-25R هست و با دارا بودن سامانه Peleng, توانایی بمباران با 8 تیر بمب 500 کیلویی را داشته در سال 1970 به نیروی هوایی شوروی پیوسته بوده است.

    2- ایشون در1:04:15 میفرماییند که مرادی در آلمان کشته شد (ولی گویا سویس بوده) و در پاسخ به جناب دهباشی که میفرمایند:"ما حتی یک نمونه سابقه نداریم که خلبان عراقی هواپیمایی رو بیاره در ایران بشونه" در 1:06:05 میفرمایند "نه", که بنابراین یا تیمسار رستمی فراموش کردند و یا اینکه این سخن درست نیست:
    نقل قول نوشته اصلی توسط AMG نمایش نوشته ها

    داستان اینگونه بوده:
    ۴ فروند از این میگها برای بمباران نیروهای ما در جنوب باختری پایگاه یورش آورده بودند که ناگهان هواپیماهای رهگیر ما دیدند که این میگ از آرایش (فورمیشن) خود جدا شد و نشان داد که میخواهد بنشیند. چند دم (دقیفه) دیگر با همراهی (اسکورت) یک فروند اف۵ و یک فروند اف۴ به زمین نشست و خلبان جنگ افزار (اسلحه) خود را به ایرانیها داد و برای دیبریف شدن به تهران برده شد.
    شوربختانه با اینکه میگ چیزی نزدیک به ۱۰۰ پا بیشتر با ۲ تا HAS (آشیانه سختسازی شده) بازه (فاصله) نداشت ٫ بیرون نگاهداری شده بود و هنگامی که ۶ فروند Su-22 برای از بین بردنش به دزفول آمدند٫ به سادگی پیروز شدند .

    بن مایه(منبع):نسک(کتاب) چنگ ایران و عراق در آسمان ٫ تام کوپر و فرزاد بیشاپ٫ چاپ یکم٫ برگ ۱۴۹.
    3- ایشان پیرامون داستان طبس در 1:53:45 اشاره میکنند که "دیدم 4-5 تا هلیکوپتر اینجوری دور هم نشستن...", ولی آنچه در فرتورها و رخشاره های بجایمانده از آنزمان دیده میشود این است که بالگردها دور هم نبوده اند, بلکه در شمال جاده طبس-یزد, 3 فروند از بالگردهای 8 گانه پشت هرکولس شماره 4 بودند (برای سوختگیری, که بالگرد شماره 3 با همین هرکولس برخورد میکند و آتشسوزی و تباه شده برنامه امریکاییها) , یک فروند از بالگردها پشت هرکولس شماره 6 بودند ؛ و در جنوب جاده دو فروند دیگر از بالگردها پشت سر هرکولسی دیگر. (بالگرد شماره 6 پس از آسیبی که پیدا کرده بود و پیش از رسیدن به طبس, در جنوب ایران به زمین نشانده شده و رها شده بود, سرنشینانش با بالگرد شماره 5 که آنهم از ادامه گمارش باز مانده بود, به کشتیها برگشتند)

    { برای نمونه: https://www.youtube.com/watch?v=Ohy2-QIM-7sو https://www.youtube.com/watch?v=tFwKRiuuhWM}



    بنده آگاه نیستم که آیا پیش از پخش اون گفتگو, سرتیپ رستمی رخشاره را دیده اند یا خیر, به هر رو ایکاش همه فرمایش ایشان و تک تک واژگانشان ایرادناپذیر میبود و به هیچرو جای برداشت نادرست رو برای دیگران باز نمیگذاشت.
    قانونهای انجمن هوانوردی و هوافضای پارسی
    همه را بخوانیم و به تکتکشان پایبند باشیم

    -----------------------------------------------------

    ایکاش هر ایرانی دستکم یکبار شاهنامۀ فردوسی رو بخونه...بویژه بخش "پادشاهی یزدگرد" رو (اینجا).

    استاد سخن, سعدی میفرماید:
    طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست
    بنپایه: (اینجا)

    اندازه ها از کوچکترین تا بزرگترین - بسیار دیدنی و اندیشه برانگیز


  2. #2
    شورای هوانوردی
    تاریخ عضویت
    Oct 2007
    محل سکونت
    On the shore of cosmic ocean
    نوشته ها
    5,720
    سپاسگزاری
    44,242
    سپاسگزاری شده : 58,689 بار در 4,994 پست
    قدرت امتیازدهی
    600
    Array

    پیش فرض پاسخ : چند نکته پیرامون "خشت خام سی و سوم , گفتگوی حسین دهباشی با سرتیپ شهرام رستمی"

    نخست باید سپاسگذاری ویژه ای داشته باشم از AMG بزرگوار برای موشکافی ژرف و بی طرفانه ای که انجام دادند. به راستی چنین شکیبایی و نگاهی ژرف، کمتر یافت می شود.

    بنده حدود 6 ماه است که به موارد گفته شده در کلیپ بالا فکر می کنم و بارها و بارها جمله های گفته شده توسط تیمسار رستمی رو مرور کردم و آنچه در ادامه میاد، برایند این تفکرات است.

    قبل از پرداختن به آنچه توسط آقای رستمی گفته شد، می بایست مشخص کنیم از چه زاویه و موقعیتی به موضوع پرواز 655 نگاه می کنیم. دو زاویه به ذهن من می آید:

    1- بررسی حقوقی ماجرا و یافتن فرد، نهاد، سازمان و ... مسئول در برابر خونهای ریخته شده.

    2- بررسی فنی ماجرا از دیدگاه مدیریت ایمنی (safety management) و مدیریت ریسک (Risk Management):
    https://en.wikipedia.org/wiki/Safety_management_systems
    https://www.caa.co.uk/Safety-initiat...ement-systems/
    https://www.icao.int/safety/SafetyMa...alltext.en.pdf
    http://www.iata.org/whatwedo/safety/...anagement.aspx



    قبل از باز کردن دو دیدگاه بالا، بیاییم یک گریزی بزنیم به سانحه MH017 مالزی بر فراز اوکراین. چرا که وضعیت مشابهی میان آن حادثه و IR655 وجود دارد. در هر دو مورد، پرواز مسافری، در کوریدور از پیش تعیین شده، بر فراز منطقه نبرد و درگیری ساقط شده اند. در هر دو مورد هم درگیری ناگهانی نبوده و مسئولین مربوطه آگاهی نسبت به جنگی بودن و ملتهب بودن منطقه به صورت کلی، داشته اند. همچنین می توان به سالهای دورتر رفت و 747 کره ای که توسط سوخو 15 شوروی در قلمرو هوایی آن کشور ساقط شد رو هم در گوشه ای از ذهن قرار داد.

    نخست دیدگاه حقوقی و کیفری: آنچه بنده از خواندن، شنیدن، دیدن نوشته ها، نقل قولها، روایت ها و فیلمهای متعددی که در خصوص IR655 در دسترس هست، دریافته ام این هست که ناو وینسنس، سهوا ارباس رو ساقط کرده و در لحظه شلیک، واقعا خیال می کرده که یک اف 14 رو هدف قرار داده. فیلم خدمه وینسنس بلافاصله پس از شلیک و سپس واکنش آنها پس از فهمیدن اینکه ارباس را زده اند و نه یک اف 14 را گویای خطای آنها است. اگرچه نوشته ها و ادعاهای زیادی هست که میگه که آمریکا ارباس رو زد تا ایران رو مجبور به پذیرفتن قطع نامه کنه. اما به نظرم این بیشتر یک توهم است تا حقیقت. حال در صورت اینکه بپذیریم عمدی درکار نبوده، آنچه از لحاظ حقوقی می توان به این رویداد نسبت داد یک قتل غیر عمد است که صد البته، غیر عمد بودن، نافی مسئولیت حقوقی قاتل نیست. لذا بر آمریکا واجب بوده که غرامت بپردازد و در این خصوص عذرخواهی رسمی بکند. غرامت پرداخت شده. اما متاسفانه رقم آن بسیار کمتر از آنچیزی بوده که آمریکاییها برای اتباع خود در موارد مشابهی طلب می کنند و همینجا روح نژاد پرستی حاکم بر دیدگاه امریکاییها رو میشه دید. برای جبران آن ارباس هم گویا اجازه خرید دو فروند ارباس 300-600 به ایران داده شد و نتیجه آن هم BA و BB است که هنوز هم فعال هستند. لذا به لحاظ حقوقی، دیگر ما طلبی از امریکاییها نداریم. درست مانند گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران که آن هم در مذاکرات الجزایر، خاتمه یافت و در آن زمینه هم آمریکاییها هیچ طلبی از ما ندارند. لذا نه آن داستان گروگانگیری و نه داستان ارباس، دیگر نمی تواند محل دعوی حقوقی باشد. اما با توجه به اینکه در داستان گروگانگیری، خونی از بینی یک آمریکایی نیامد، اما در فاجعه ارباس، 290 انسان بی گناه پرپر شدند، ایالات متحده، یک عذرخواهی رسمی و جدی به ایران بدهکار است و اگر این عذرخواهی صورت نگیرد، تا ابد بدهکار اخلاقی به مردم ایران خواهد بود. حتی در صورت عذر خواهی، می توان به قول بزرگمرد آفریقا، زنده یاد، نلسون ماندلا، بخشید، اما فراموش نکرد.

    دوم دیدگاه مدیریت ایمنی: دوستانی که با مدیریت ایمنی آشنایی دارند، خوب می دانند که همواره می بایست با کاوش در سیستم، احتمال وقوع خطرات رو جستجو کرد و اگر پیامد ناشی از آن خطرات ریسکی فراتر از میزان قابل پذیرش دارد، اقدامی رو برای کاهش ریسک صورت داد که این اقدام گاهی می تواند متوقف کردن عملیات باشه. در بسیاری از موارد هم پس از وقوع یک رویداد، زنجیره مسایل منجر به وقوع رویداد بررسی میشه و به آن به دید یک درس آموخته یا lesson learnt دیده میشه و تلاش میشه تا با الگو گیری از آن، از وقوع رویداد مشابه جلوگیری بشه. مانند اینکه پس از اینکه 777 مالزی بر فراز اوکراین ساقط شد، ارلاینها درس گرفتند که از پرواز بر فراز مناطقی که در آنها بر روی زمین درگیری هست خودداری کنند و سپس از پرواز بر فراز عراق که درگیر جنگ با جانوران داعشی بود خودداری کردند.

    با بیان دو مساله بالا، حال کمی بهتر می توان اظهارات آقای رستمی رو بررسی کرد.

    تیمسار رستمی، نخست به بیان وضعیت منطقه می پردازند. سابقه حضور اف 14 ها، نبرد میان وینسنس و قایقها، لاین آپ اف 14 بر روی باند بندرعباس، انصراف اف 14 از پرواز، تیکاف ارباس و باقی داستان. تا اینجای کار، می توان "عامدانه" بودن رو منتفی دانست و می شود همان داستان قتل غیر عمد و مسئولیت حقوقی و کیفری وینسنس و باقی داستان. اما تیمسار در 1:41:03 میگن: "اینجا باز مشکل، مشکل ماست" و در 1:42:01 ادامه میدن: "ولی خب هرکی کار خودش رو کرده".
    سوال اینجاست که از نظر تیمسار، "مشکل"، مسئولیت حقوقی و کیفری ماجرا است یا مسئولیت مدیریت ایمنی؟ بنده تنها در صورتی می پذیرم که تیمسار رستمی، مشکل رو مشکل ما بدانند که در یک کنفرانس یا گردهمآیی و یا دوره آموزشی مدیریت ایمنی قرار داشته باشیم و بیان بشود که از دیدگاه مدیریت ریسک و ایمنی، مساله، مساله مدیر ایمنی است. اما بنده گمان نمی کنم منظور تیمسار این باشد. بنده از کلام ایشان و حالت چهره و واژه گزینی و آهنگ کلام و .... این برداشت رو دارم که ایشان مسئولیت حقوقی و کیفری رو متوجه "ما" می دانند و این "ما" قابل تعمیم به "ایران" در مقابل "آنها" = آمریکا است.

    حال برگردیم به MH017. آیا جایی، شده است که یک مالزیایی، و یا یک مسئول Eurocontrol یا اکراین و ... ، با لحن و آهنگی مشابه تیمسار رستمی، مساله ساقط شدن 777 رو مساله مالزی یا کنترل ترافیک هوایی بداند؟ اگرچه کاملا محتمل و موردانتظار است که رویداد MH017 در کلاسهای مدیریت ایمنی، مو به مو، به عنوان یک درس آموخته یا lesson learnt ، بارها و بارها تدریس شود.

    حال برگردیم به مصاحبه تیمسار رستمی و این گفتگو رو قرار دهیم در کنار فضای کنونی میان ایران و ایالات متحده که شدیدا متاثر از رویکرد به اصطلاح رئیس جمهور بساز بفروش آمریکا که الفبای سیاست و حقوق ببین الملل را نمی داند، است. و همه اینها رو بگذاریم پیش روی جامعه عمیقا سیاست زده و علاقمند به توهم توطئه ایران که هنوز خیال می کند نفت کش سانچی با موشک زده شده و ای تی ار آسمان رو سقوطانده اند !!! تا فلانی و فلانی و .. که مسافران آن پرواز بوده اند رو سر به نیست کنند.
    لذا بنده رویکرد تیمسار رستمی رو نه تنها سازنده نمی دانم، بلکه به نظرم بر ایشان است تا واضح و روشن، تفاوت میان مسئولیت حقوقی و کیفری در مقابل مدیریت ایمنی و ریسک رو طی یک بیانیه ای تشریح کنند تا این شبهه بر طرف شود. اما اگر به کل، آمریکا رو عاری از مسئولیت و ایران رو مسبب ماجرا می دانند که هیچ !

  3. سپاسگزاری ها (6):


  4. #3
    Aviation Storekeeper
    تاریخ عضویت
    Jul 2007
    نوشته ها
    20
    سپاسگزاری
    148
    سپاسگزاری شده : 140 بار در 19 پست
    قدرت امتیازدهی
    0
    Array

    پیش فرض پاسخ : چند نکته پیرامون "خشت خام سی و سوم , گفتگوی حسین دهباشی با سرتیپ شهرام رستمی"

    سلام
    ضمن تشکر از هر دو پاسخ که هم به لحاظ حقوقی نیم نگاهی داشته اند و مهمتر اینکه در پاسخ شاهرخ گرامی، سوی دیدگاه از سمت تخصصی هوانوردی سیویل بود...
    اما دوستان نظامی برداشت دیگه ای دارند (نظامی به اصیل معنی...)
    آن کلمه ما در صحبت های تیمسار رستمی درست است، ایشان مسئولیت حقوقی را متوجه ما نمیکنند، مسئولیت ایجاد صحنه و ایجاد ریسک را بیان میکنند، در جریان باشید که این گفتگو واجد تقطیعات بسیاری است...
    و ایشان ناچارند از بسط ماجرا و تشریح کلمه ما پرهیز داشته باشند، سلسله اتفاقات ناشی از این عدم مدیریت واحد صحنه نبرد در آن محدوده زمانی فقط شامل ایرباس نبود، عواقب آن دامن نیروی دریایی ارتش را هم گرفت و ناچارا وارد یک نبرد نابرابر و کاملا غیرضروری شد که باعث شد یک ناوچه و یک ناوشکن به طور کامل از بین رفتند و یک ناوشکن هم از کار افتاد (که بعدا بازسازی شد)
    استفاده ایشان از آن کلمه ما به این منظور بود که نباید بخشی از ما زمینه ساز ایجاد ریسک بیش از حد در منطقه غیرعملیاتی جنگی و ایجاد جبهه دوم با دشمنی دیگر در زمان جنگ میشدیم...

  5. سپاسگزاری ها (6):


  6. #4
    عضو گروه هوانوردی نظامی و سرپرست انجمن های هوانیروز و هوادریا
    تاریخ عضویت
    Jan 2008
    محل سکونت
    اَبَر خوشۀ سنبله
    نوشته ها
    4,723
    سپاسگزاری
    50,465
    سپاسگزاری شده : 57,477 بار در 4,680 پست
    قدرت امتیازدهی
    565
    Array

    پیش فرض پاسخ : چند نکته پیرامون "خشت خام سی و سوم , گفتگوی حسین دهباشی با سرتیپ شهرام رستمی"

    با سپاس از نگاه موشکافانه شاهرخ بزرگوار, و همچنین نکته ای که ICT Admiral گرامی فرمودند.


    نقل قول نوشته اصلی توسط ICT Admiral نمایش نوشته ها
    ... اما دوستان نظامی برداشت دیگه ای دارند (نظامی به اصیل معنی...) آن کلمه ما در صحبت های تیمسار رستمی درست است، ایشان مسئولیت حقوقی را متوجه ما نمیکنند، مسئولیت ایجاد صحنه و ایجاد ریسک را بیان میکنند،
    ادمیرال جان نکته اینجاست که این گفتگوی جناب دهباشی تنها برای گروهی از دوستان نظامی پخش نشده, بلکه برای همه پارسی زبانان, و بنابراین با این فرموده شاهرخ بزرگوار 100% همرای هستم که:

    نقل قول نوشته اصلی توسط Shahrokh نمایش نوشته ها
    به نظرم بر ایشان است تا واضح و روشن، تفاوت میان مسئولیت حقوقی و کیفری در مقابل مدیریت ایمنی و ریسک رو طی یک بیانیه ای تشریح کنند تا این شبهه بر طرف شود.
    برای نمونه , ناخدا صمدی نیز چندی پیش پس از گفتگویی با رسانه ای پیرامون گزاره ای که از هرکولس تیمسار فکوری و همرزمانش فرموده بود, بیانیه ای دادند تا برداشت نادرست از سخنشان نشود.


    و پیرامون :
    نقل قول نوشته اصلی توسط Shahrokh نمایش نوشته ها
    حال برگردیم به MH017. آیا جایی، شده است که یک مالزیایی، و یا یک مسئول Eurocontrol یا اکراین و ... ، با لحن و آهنگی مشابه تیمسار رستمی، مساله ساقط شدن 777 رو مساله مالزی یا کنترل ترافیک هوایی بداند؟ اگرچه کاملا محتمل و موردانتظار است که رویداد MH017 در کلاسهای مدیریت ایمنی، مو به مو، به عنوان یک درس آموخته یا lesson learnt ، بارها و بارها تدریس شود.
    باز تا جاییکه بنده جستجو کردم, فرموده ی شاهرخ بزرگوار درست و بجاست و تا کنون گزاره ای با همان آهنگ و واژگانی که تیمسار رستمی فرمودند, از فرنشینان هواپیمایی مالزی یا یوروکنترل ندیده ام.
    با اینهمه بنا بر اینجا و گزارشهای دیگر از آنجا که British Airways,Qantas , Cathay Pacific, Korean Air Lines, Air Berlin, Asiana Airlines و Taiwan's China Airlines (با اینکه پروانه پرواز در فرای FL320 داده شده بوده) از چند ماه پیش از رویداد مرگبار از آن بخش از راهروی L980 پرواز نمیکرده اند, چندان شگفتانگیز نخواهد بود اگر بر هواپیمایی مالزی (و چند هواپیمایی دیگر که هنوز از آن بخش از راهروی L980 پرواز میکرده اند) خرده گرفته شود که چرا شما نیز مانند بریتیش و دیگران نکردید؟

    برای بنده همسنجی Risk assessment بریتیش ایرویز یا کوانتاس برای گذر از آن بخش از L980 در آن پنجره زمانی, با Risk assessment هواپیمایی مالزی خیلی دیدنی خواهد بود.

    همچنین یک ناهمسانی (تفاوت) میان آنچه برای هواپیمایی مالزی رخ داد و آنچه برای همای 655 رخ داد هست و آن اینکه مالزیایی ها میتوانند بگویند ما بر پایه NOTAM های به روز شده که دیگران (سازمان هواپیمایی اکراین/یوروکنترل) فراهم ساختند, در آسمانی که چندین "تایم زون" از مالزی دور بوده پرواز کردیم, ولی رویداد مرگبار برای پرواز هما در همان آسمانی رخ داد که واپایش آن بر دوش ایران هست (و بنابراین باز شاید به اون "ما" برمیگردیم)
    قانونهای انجمن هوانوردی و هوافضای پارسی
    همه را بخوانیم و به تکتکشان پایبند باشیم

    -----------------------------------------------------

    ایکاش هر ایرانی دستکم یکبار شاهنامۀ فردوسی رو بخونه...بویژه بخش "پادشاهی یزدگرد" رو (اینجا).

    استاد سخن, سعدی میفرماید:
    طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست
    بنپایه: (اینجا)

    اندازه ها از کوچکترین تا بزرگترین - بسیار دیدنی و اندیشه برانگیز

  7. کاربر مقابل از نوشته AMG گرامی سپاسگزاری کرده است:


جستارهای مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 18-09-2014, 09:32
  2. پاسخ ها: 8
    آخرين نوشته: 01-02-2011, 08:44
  3. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 11-08-2010, 21:15
  4. خاطرات سرتیپ خلبان آزاده "محمد علی کیانی"
    توسط moh-597 در انجمن حماسه آفرینان و تيزپروازان نيروي هوايي
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: 07-11-2009, 08:01
  5. سرتیپ خلبان آزاده "اسدالله اکبری فراهانی"
    توسط Amin در انجمن حماسه آفرینان و تيزپروازان نيروي هوايي
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 13-05-2008, 06:41

برچسب ها برای این جستار

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •