@aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

جستار: کشنده اسرارآمیز دایناسورها در ۶۵,۰۰۰,۰۰۰ سال پیش چه بود؟

  1. #1
    مدیر انجمن کیهانشناسی
    تاریخ عضویت
    Nov 2011
    محل سکونت
    Rasht-IRAN
    نوشته ها
    2,037
    سپاسگزاری
    6,488
    سپاسگزاری شده : 17,286 بار در 2,055 پست
    قدرت امتیازدهی
    184
    Array

    پیش فرض کشنده اسرارآمیز دایناسورها در ۶۵,۰۰۰,۰۰۰ سال پیش چه بود؟

    قاتل اسرارآمیز دایناسورها در ۶۵,۰۰۰,۰۰۰ سال پیش چه بود؟ دنباله دار ۷,۰۰۰ متری یا سیارک ۱۳,۰۰۰ متری؟



    دانشهای بنیادی - عموم دانشمندان باور دارند که دایناسورها ۶۵ میلیون سال پیش و طی برخورد یک جسم فضایی نابود شدند، اما چه جور جسم فضایی عامل این حادثه بود و آیا این اتفاق برای ما انسانها نیز محتمل است یا خیر؟


    عرفان خسروی: حدود 65 میلیون سال پیش، جسم فضایی غولپیکری در حوالی شبهجزیره یوکوتان در مکزیک با زمین برخورد میکند. انفجار ناشی از این برخورد، غباری از خردهزبالههای فضایی را در جو زمین پراکنده میکند. این غبار تازهوارد در جو زمین، سرشار از دو عنصر ایریدیوم و اسمیوم است- عنصرهایی که در فضا بسیار فراوانترند تا روی زمین- و موجب پدید آمدن رسوبات زمینشناختی جدیدی میشود که اکنون مرز K-Pg (سرواژه Cretaceous-Paleogene) نام دارد. اثر جانبی این برخورد شدید، انقراض بیشتر گونههای جانوری غولپیکر، به ویژه اغلب دایناسورهاست که در آن زمان میزیستند.
    محل این رویداد، نخستین بار در سال 1978/1357 توسط زمینشناسی که برای یک شرکت نفتی کار میکرد کشف شد، اما تا سال 1990/1369 ارتباط این محل، که اکنون دهانه چیکشولوب نام دارد، با انقراض بزرگ روشن نشد. از 1990 به این سو، دانشمندان درباره چیستی سنگ آسمانی مسئول انقراض شروع به بحث کردند. آن چه دانشمندان توانستهاند درباره این انفجار محاسبه کنند، تنها مربوط به بزرگی آن است. مشهورترین فرضیهای که بر اساس بزرگی انفجار و مقدار ایریدیوم و اسمیوم موجود در لایه کی- پیجی تاکنون استنتاج شده، این است که مسئول این حادثه سیارکی از جنس کربن با طولی حدود 13 کیلومتر بوده است. اما دانشمندان کالج دارموث بر این باورند که برخلاف این فرضیه متهم اصلی ماجرا یک دنبالهدار است.


    جیسون مور که همین هفته یافتههای خود و همکارانش را در چهل و چهارمین کنفرانس اخترشناسی در تگزاس ارائه کرد، درباره دو یافته جداگانه که گروه را به این نتیجه رساند توضیح داد. نخست، مور و همکارانش ایریدیوم و اسمیوم موجود در لایه کی- پیجی را دوباره ارزیابی کردند. دادههای تازه درباره این مواد نشان میدهند که مقدار کلی ایریدیوم موجود در این لایه که منشأ فضایی دارد کمتر از آنی است که پیشتر اندازهگیری شده بود. بنابراین مور و همکارانش نتیجه گرفتند که طول جسم فضایی مسبب حادثه 13 کیلومتر نبوده است، چرا که سیارکی با این بزرگی باید مقدار بیشتری ایریدیوم در لایه کی- پیجی به جا میگذاشت. این موضوع به نوبه خود مسئلهای دیگر را به میان میآورد: بیشتر سیارکها با سرعتی کمتر از آن حرکت میکنند که بتوانند انفجاری به این عظمت ایجاد کنند و باعث ایجاد دهانه چیکشولوب (با قطر تقریبی 190 کیلومتر) شوند. در عوض دنبالهدارها با سرعتی بسیار بیشتر از سیارکها حرکت میکنند. طبق محاسبات دنبالهداری با 7 کیلومتر قطر و با سرعت معمول دنبالهدارها میتواند انرژی لازم برای ایجاد دهانهای اینچنین و آغاز یک انقراض را آزاد کند.


    هنگامی که مور و همکارانش فهرست جمعیت دنبالهدارها و سیارکها را در منظومه شمسی بررسی کردند پی بردند که 99/99 درصد گزینههای احتمالی مطابق با جرم و سرعت مورد نظر، دنبالهدارها هستند.


    مور و همکارانش نخستین دانشمندانی نیستند که معتقدند دنبالهدارها مسبب رویداد انقراض بزرگ هستند، اما این پژوهش جالب آنهایی را که نگران آینده تمدن بشری هستند مضطرب خواهد کرد. چرا که تعداد آنها نزدیک به یکهزار میلیارد عدد برآورد شده که در مقایسه با آنها، جمعیت تقریبی دو میلیونی سیارکها بسیار عظیم هیچ به نظر میرسد، ضمن این که بیشتر این دنبالهدارها تقریباً هماندازه همان دنبالهداری هستند که به نظر مور و همکارانش 65 میلیون سال پیش به زمین برخورد کرده است بنابراین جای نگرانی باقی است و خیلی هم جدی است!

    Source

    ای رشک ماه و مشتری با ما و پنهان چون پری //// خوش خوش کشانم می بری آخر نگویی تا کجا
    هر جا روی تو با منی ای هر دو چشم و روشنی /// خواهی سوی مستیم کش خواهی ببر سوی فنا

    مولانا






  2. #2
    مدیر انجمن کیهانشناسی
    تاریخ عضویت
    Nov 2011
    محل سکونت
    Rasht-IRAN
    نوشته ها
    2,037
    سپاسگزاری
    6,488
    سپاسگزاری شده : 17,286 بار در 2,055 پست
    قدرت امتیازدهی
    184
    Array

    پیش فرض پاسخ : قاتل اسرارآمیز دایناسورها در ۶۵,۰۰۰,۰۰۰ سال پیش چه بود؟

    چرا فقط دایناسورها منقرض شدند؟




    حدود ۶۶ میلیون سال پیش، پس از برخورد شهابسنگی بزرگ به زمین بسیاری از جانداران موجود روی زمین منقرض شدند که از آنها میتوان به همه انواع دایناسورهای غیرپرنده، خزندگان دریایی نظیر موساسورها و نیز برخی گونههای پرنده همچون پتروسورها اشاره کرد، اما نکته مهم اینجاست که تاثیرات ناشی از این برخورد بزرگ بر همه زیست بومها یکسان نبود.





    به گزارش جام جم، برای نمونه بسیاری از گونه های دریایی منقرض شدند، حال آن که این میزان در میان گونه های آبزی موجود در آب های شیرین بسیار کمتر بود. برخی مطالعات نشان می دهد که سه چهارم گونه های گیاهی و جانوری روی خشکی در برخورد شهاب سنگی بزرگ به زمین منقرض شدند، اما این میزان در زیست بوم دریایی حدود ۵۰ درصد و در زیست بوم آب های شیرین بین ۱۰ تا ۲۲ درصد بود. برای نمونه حدود ۱۰ درصد از گروه های اصلی ماهیان استخوان دار منقرض شدند، حال آن که هر شش گروه اصلی لاک پشت ها از انقراض جان سالم به در بردند.

    دانشمندان برای درک دلیل این تفاوت فاحش، به بررسی دو دوره مختلف بعد از برخورد شهاب سنگ پرداختند؛ دوره اول که کوتاه تر بود، دمای هوا پس از برخورد بشدت افزایش یافت، اما دوره دوم به خاطر سرمای شدیدی که به خاطر به وجود آمدن گرد و غبار شدید و در نتیجه مسدود شدن مسیر نور خورشید شکل گرفته بود، ایجاد شد.

    نرسیدن نور خورشید و کاهش چشمگیر دما، سبب ایجاد سه تغییر مختلف در زندگی موجودات زیست بوم های دریایی و آب شیرین شد. نخست آن که به خاطر امکان پذیر نبودن پدیده فتوسنتز، زنجیره غذایی این موجودات از هم پاشید. کاهش حجم اکسیژن محلول در آب و نیز کاهش دما، دومین و سومین تغییر ایجاد شده بود، اما پژوهشگران در این پژوهش دریافتند که موجودات حاضر در زیست بوم های آب شیرین به چند دلیل از این مشکلات تاثیر کمتری را متحمل شدند. پیش از این مشخص شده بود که پس از برخورد شهاب سنگ به زمین، نور خورشید تا چند ماه به زمین نرسید. این مساله برای بسیاری از گیاهان و میکروارگانیزم ها که فتوسنتز انجام می دادند، مرگبار بود. بررسی ها نشان داده که همه موجوداتی که وزنی کمتر از ۱۰۰ گرم و طولی کمتر از ۱۰ سانتی متر داشتند، بین سه تا شش ماه پس از برخورد شهاب سنگ و به خاطر نرسیدن نور خورشید تلف شدند، اما در این میان یک استثنا هم وجود داشت و آن هم گونه هایی بود که به خاطر زندگی در محیط هایی با شرایط سخت و سرمای زیاد، خود را با این شرایط دشوار انطباق داده بودند.

    برای نمونه اجداد پستانداران کنونی، فقط به این دلیل که هنگام برخورد شهاب سنگ و گرمای شدید ناشی از آن و نیز دوره سرمای شدید، در میان غارها و شکاف های عمیق زندگی می کردند، از این حادثه جان سالم به در بردند. این امر شباهت زیادی به سازگاری بسیاری از گونه های جانداری که در دریاچه ها یا رودهای سرزمین هایی با ارتفاع زیاد زندگی می کردند، با شرایط سخت محیط خود دارند. این موجودات می توانند در آب با دمای بسیار پایین و روزها و هفته ها تاریکی به زندگی خود ادامه دهند.

    در نهایت این که پس از کاهش شدید دما پس از برخورد شهاب سنگ بزرگ، دمای آب در زیست بوم های آب شیرین تا حدی از این تغییر مصون ماند. شاید اصلی ترین دلیل این امر، تامین آب این زیست بوم ها از منابع آبی زیرزمینی باشد که دمای آنها مستقل از دمای سطح زمین است.



    منبع
    ای رشک ماه و مشتری با ما و پنهان چون پری //// خوش خوش کشانم می بری آخر نگویی تا کجا
    هر جا روی تو با منی ای هر دو چشم و روشنی /// خواهی سوی مستیم کش خواهی ببر سوی فنا

    مولانا






جستارهای مشابه

  1. دایناسورها نابود نشده اند..!
    توسط antheus در انجمن سياره زمين
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 12-05-2014, 13:12
  2. ده فاجعه هوایی اسرارآمیز
    توسط MehrZaad در انجمن سوانح و حوادث غیر نظامی
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: 15-03-2014, 14:32
  3. یافتن تیرگی و غبار اسرارآمیز راه شیری
    توسط sadegh122 در انجمن کهکشانها
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 15-02-2012, 09:14
  4. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 01-09-2010, 17:26
  5. کشف فرودگاهی مخصوص دایناسورها در فرانسه!!!!!
    توسط Behrang در انجمن تاريخ هوانوردي
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 22-08-2009, 07:52

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •