@aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 18 , از مجموع 18

جستار: معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

  1. #11
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:F-84
    شهرت:تاندر جت،تاندر استریک،تاندر فلش
    سازنده:ریپابلیک(ایالات متحده آمریکا)
    سال:1946

    RF-84F

    F-84F

    F-84G
    در اواخر جنگ جهانی دوم،که استفاده از موتورهای جت برای هواپیماهای جنگنده رایج شده بود.شرکت ریپابلیک تصمیم گرفت که با اجرای تغییراتی در طرح قبلیش یعنی جنگنده پیستونی P-47 (تاندر بولت) آن را برای تجهیز به موتورهای جت ساخت جنرال الکتریک آماده کند.هر چند این تصمیم با اشکالات متعددی مواجه و در نهایت در اواخر سال 1944 کنار گذاشته شد،طرح جدیدی مورده بررسی قرار گرفت که به خلق F-84 (تاندر جت) انجامید،این هواپیمای جنگنده که همچنان به بالهای مستقیم مجهز بود.اولین بار در 28 ِوئیه 1946 به پرواز در آمد.با توفیق F-84 در آزمایش های پروازی صلاحیت موتورهای جت این هواپیما (J-39) هم اثبات شد.
    سطح مقطع بدنه F-84 دایره ای بود.و به دلیل کمبود فضای قابل استفاده درون بالها برای ذخیره سوخت،مخازن سوختی در نوک بالها نصب شد.انتهای بدنه چنان ساخته شده بود که دسترسی به موتور را به سادگی میسر میکرد به این ترتیب در مدتی کمتر از یک ساعت,تعویض کلی موتور امکان پذیر بود.دومین پیش نمونه F-84 در سپتامبر همان سال رکورد سرعت 983 کیلومتر بر ساعت(611 مایل بر ساعت)را برای ایالات متحده کسب کرد.
    از بین مدلهای مختلف F-84,تغییرات مدل ئی به مدل ای,بیشتر از بقیه مدلها و شامل موارد زیر بود:
    1. افزایش طول بدنه(برای وسیع تر شدن فضای کابین)
    2. اصلاح شکل آئرودینامیکی مخازن سوخت نوک بالها(برای بی نیازی از پرتاب آنها قبل از درگیری هوایی)
    3. افزایش قدرت سازه ای(برای افزایش مقاومت هواپیما در شتابهای زیاد)
    4. افزودن مخازن سوخت پرتاب شدنی بیرونی در وسط بالها(برای افزایش شعاع عملیاتی به بیش از 1000 مایل,یعنی 300 مایل بیشتر از مقدار قبلی)
    5. قابلیت استفاده از راکتهای کمکی برای برخاستن

    اولین نمونه F-84E در 18 مه 1949 پرواز کرد.و در جنگ کره وارد میدان کارزار شد.این هواپیما در حمله علیه مواضع زمینی موفق بود,اما توفیق چندانی در جنگهای هوایی نداشت.
    با موفقیتهای فزاینده ی جنگنده های با بال های پسگرا,ریپابلیک هم تصمیم گرفت که از این نظریه در مدلهای بعدی F-84 استفاده کند.نتیجه این تصمیم ساختن F-84F بودکه اساسا ظاهر متفاوتی داشت.در این مدل نتنها بالها به اندازه ی 40 درجه پسگرا بودند بلکه در سکانهای افقی و عمودی هم از پسگرایی استفاده شده بود.به دلیل همین تغییرات عمده F-84F با عنوان اختصاصی تاندر استریک نامیده شد.طبیعتا سرعت تاندر استریک از بقیه مدلها بیشتر بود و قادر بود که 70 کیلومتر بر ساعت بیشتر از مدل E پرواز کند.این مدل اولین بار در سوم ژوئن 1950 به پرواز در آمد ولی تا 1954 عملا وارد خدمت نیروی هوایی نشد تقریبا نیمی از مجموع 2,711 فروند تولید شده تاندر استریک در نیروی هوایی بقیه کشورهای عضو ناتو به خدمت گرفته شدند.
    پس از F-84F مدل G با همان ظاهر مدلهای اولیه ساخته شد و تغییرات ظاهریش (نسبت به مدل E)کمتر بود.با این حال F-84G اولین جنگنده-بمب افکن «نیروی هوایی ایالات متحده» با قدرت حمل بمب اتمی بود و به همین دلیل هم اهمیت ویژه ای یافت از مجموع 4,457 فروند تولید شده تاندر جت در همه مدل ها 3,025 فروند از مدل G بودند.

    انواع مدلها:

    • F-84A
    • F-84B(تقویت موتور و تسلیحات بیش از 220 فروند)
    • F-84C
    • F-84D
    • F-84E
    • F-84F(مجهز به بالهای پسگرا)
    • F-84G(قادر به حمل بمب اتمی)
    • RF-84F(تاندر فلش,مدل شناسایی 715 فروند)

    کاربران:
    ایالات متحده آمریکا,کشور های عضو پیمان ناتو,ایران
    تعداد تولید شده:
    (در کشورهای مختلف)بیش از 7,800 فروند

    مشخصات فنی RF-84F (تاندر فلش)

    نیروگاه:

    • یک موتور توربوجت محوری رایت J65-W-7
    • بیشترین رانش موتور:7,800 پاوند
    • ظرفیت مخازن سوخت درونی:2,159 لیتر
    • امکان حمل دو مخزن رها کردنی 870 لیتری یا 1,705 لیتری

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:
    • (بدون مخازن نوک بال):10 متر و 24 سانتی متر(33 فوت و 7 اینچ)
    • مساحت ناخالص بال:30 متر و 19 سانتی متر مربع(325 فوت مربع)
    • طول:13 متر و 23 سانتی متر(43 فوت و4 اینچ)
    • ارتفاع:4 متر و 57 سانتی متر(15 فوت)

    وزنها:
    • وزن خالی:6,189 کیلوگرم(13,645 پوند)
    • بیشترین وزن برخاستن:12,247 کیلوگرم(27,000 پوند)

    عملکرد پروازی:
    • بیشترین سرعت افقی:1,093 کیلومتر بر ساعت(679 مایل بر ساعت)
    • برد:(بدون تسلیحات,پرواز در ارتفاع بالا تقریبی):1,400 کیلو متر---870 مایل


  2. #12
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:F-86
    شهرت:سیبر(Sabre)
    سازنده:نورث آمریکن(ایالات متحده آمریکا)
    ویژگی:اولین جنگنده جت آمریکایی با بالهای پسگرا

    F-86F

    F-86H

    F-86K

    F-86L

    F-86A
    در اواخر جنگ جهانی دوم شرکت نورث آمریکن تصمیم گرفت که با استفاده از تجارب قبلیش در زمینه تولید هواپیماهای جنگنده(مثل P-51)یک جنگنده ی جت برای «نیروی دریایی ایالات متحده» عرضه کند در این زمینه برای ساختن سه پیش نمونه آزمایشی ایکس.اف.جی.1 قراردادی در اول ژانویه 1945 منعقد شد.اما تلاش نورث آمریکن برای جلب نظر همزمان نیروی هوایی به طرح هواپیمای XP-86 انجامید.XP-86 از باندهای زمینی برای برخاستن استفاده میکرد.و بالهای نازکتر سرعت بیشتری نسبت به مدل قبلی داشت.به دلیل مشکل پرواز در سرعت های بسیار زیاد با رجوع به اسناد مربوط به طرح های پیشرفته صنایع هواپیماسازی آلمان,که پس از جنگ به دست آمریکایی ها افتاده بود.و همچنین با تقلید از طرح آلمانی مسراشمیت 262 تصمیم گرفته شد که بالها (حتی دم عمودی) پسگرا باشند تا از اثرات تراکم پذیری در سرعتهای زیاد کاسته شود.همچنین با تدارک منقاره های خودکار لبه ی حمله,شرایط جدایش جریان هوا در سرعت های کم ,تضعیف شد.به این ترتیب برای اولین بار عملا بالهای شدیدا پسگرا در صنعت هوانوردی به کار رفت.
    در اولین پرواز پیش نمونه آزمایشی XP-86 در اول اکتبر 1947 اشکالی در باز شدن ارابه فرود دماغه پدید آمد.ولی خلبان با مهارت از بروز سانحه در حین فرود جلوگیری کرد.در 25 آوریل 1948 همین هواپیمای آزمایشی اولین هواپیمای نظامی جهان شد که دیوار صوتی را در یک مانور شیرجه شکست.P-86 را بعدا F-86 نامیدند و به سیبر مشهور شد.
    از F-86 مدلهای متعددی ساخته شد که با حروف (انگلیسی) از A تا L (به جز حروف I و J) نامگذاری شدند.بعضی از مدلها به توفیق چندانی نرسیدند(مثل مدل B و C که حتی تولید هم نشدند) و بعضی از مدلها مثل مدل D) مورد توجه زیادی قرار گرفتند.F-86D مشهور به Sabre Dog ابتدا برای ماموریتهای شبانه و به نام F-95 مطرح بود.اما پس از تغییرات فراوان(مثل تغییرات رادار دماغه و تغییر تسلیحات) به نام F-86D تولید شد.تا 1953 F-86D رکورد سرعت پرواز 670 مایل بر ساعت بود.مدلF-86H قادر به حمل یک بمب اتمی 1,200 پوندی در زیر بال چپ بود.و برای حفظ تعادل در حین حمل بمب یک مخزن سوخت اضافی هم در زیر بال سمت راست حمل میکرد.
    جنگ کره یکی از عرصه های تاریخی قدرت نمایی سیبر ها بود.برای حضور در این جنگ مدل F با تغییراتی در بال (مثل تغییر طول وتر بال) قدرت مانور بیشتری در ارتفاع بالا به دست آورد.زمینه ای که قبلا مایه برتری جنگنده های روسی MIG-15 بود البته شعاع کوچک دور زدن,ارتفاع پرواز بالا و نرخ صعود بیشتر همچنین از مزایای مهم MIG-15 بود.اما مشکلات تعادلی این هواپیما و در مقابل مهارت خلبانان آمریکایی در استفاده مناسب از قابلیت های سیبر,باعث شد که آمریکایی ها برتری مطلق هوایی در جنگ کره را به دست آورد.
    علاوه بر تولید صدها فروند سیبر در خود ایالات متحده با اجازه ی رسمی سازنده بیش از 1,810 فروند در کانادا و در حدود 110 فروند در استرالیا(با موتورهای قویتر و سریعتر رولزرویس)و ژاپن (شرکت میتسوبیشی) تولید شدند.

    انــــواع مدلها:

    • F-86A
    • F-86B
    • F-86C
    • F-86D(دسامبر 1949)
    • F-86D-10
    • F-86D-15
    • F-86D-20
    • F-86D-25
    • F-86E
    • F-86F
    • F-86FR
    • F-86G
    • F-86H(قادر به حمل سلاح اتمی)
    • F-86K
    • F-86L
    • TF-86
    • RF-86A(مدل شناسایی)
    • RF-86F(مدل شناسایی)


    کاربران:ایالات متحده آمریکا,کانادا,فرانسه,ایتالیا,آلمان غربی,نروژ,هلند,اسپانیا,فیلیپین,تایلند,ایران,بلژیک,پرتقال,پرو,ونزوئلا,آرژانتین,تایوان,کره جنوبی,پاکستان,استرالیا,اندونزی

    تعداد تولید شده:9,844 فروند

    مشخصات فنی F-86E(سیبر 6):

    نیروگاه:

    • یک موتور توربوجت محوری جنرال الکتریک J47-GE-13
    • بیشترین رانش موتور:5,200 پاوند
    • ظرفیت مخازن سوخت درونی:1,725 لیتر
    • امکان حمل دو مخزن سوخت رها کردنی 790 لیتری

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:11 متر و 31 سانتی متر(37 فوت و 1 اینچ)
    • مساحت نا خالص بال:26 متر و 74 سانتی متر مربع(288 فوت مربع)
    • طول:11 متر و44 سانتی متر(37 فوت و6 اینچ)
    • ارتفاع:4 متر و 51 سانتی متر(14 فوت و 9 اینچ)

    وزنها:
    • وزن خالی:4,919 کیلوگرم(10,845 پوند)
    • بیشترین وزن برخاستن:8,077 کیلوگرم(17,806 پوند)

    عملکرد پروازی:


    • بیشترین سرعت:1,093 کیلومتر بر ساعت(679 مابل بر ساعت)
    • (در لرتفاع 10,670 متر----35,000 فوت):967 کیلومتر بر ساعت(601 مایل بر ساعت)
    • بیشترین نرخ صعود اولیه:36,83 متر بر ثانیه(7,250 فوت بر دقیقه)
    • سقف پرواز خدمتی:14,385 متر(47,200 فوت)
    • برد جنگی:
    • با سوخت درونی:517 کیلومتر(321 مایل)
    • با مخازن سوخت رها کردنی:682 کیلومتر(424 مایل)


  3. #13
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:MIG-15
    شهرت:فاگوت،میدجت
    همخانواده ی:لیم-2،اس-103،اف-2
    سازنده:میگ(اتحاد جماهیر شوروی سابق)
    سال:1947


    MIG-15 bis

    MIG-15 UTI


    پس از جنگ جهانی دوم،طراحان روسی با بهره گیری از اسناد بدست آمده از آلمان نازی طرح اولیه جنگنده بسیار مانور پذیری را
    پایه ریزی کردند که آی-310 نامیده شد.این طرح حاصل بررسیهای میگ و (انستیتو مرکزی آئروهیدرو دینامیک) ساگی در مورد مزایای استفاده از بالهای پسگرا بود.آنها برای جنگنده جدید 35 درجه پسگرایی (در ربع وتر) 2 درجه هشتی(فرو افتادگی) بال را در نظر گرفتند.اما موتورهای موجود در آن زمان برای استفاده در این طرح آماده نبود.مقارن این ایام دولت بریتانیا نمونه ی جدیدترین موتور ساخت رولزرویس به نام نین را به شوروی(سابق) فرستاد.هرچند این موتور در بریتانیا کاربرد علمی نداشت،روسها با اجرای اصلاحاتی آن را بر روی جنگنده ی خود نصب کردند.به این ترتیب جنگنده ی آی-310 در 30 دسامبر 1947 برای اولین بار پرواز کرد.پس از موفقیت اولین پروازها «نیروی هوایی شوروی»این هواپیما را میگ-15 نامید و خواستار تولید آن شد ضمن آن تولید موتور نین با نام RD-45 بدون اطلاع سازنده ی اصلی آغاز شد با توسعه ی موتور های RD-45F مجهز به سیستم تزریق آب رانش موتورهای میگ-15 افزایش یافت و هواپیماهای مجهز به موتورهای اصلاح شده در 1948 وارد خدمت شد.
    غربیها تا زمان وقوع جنگ کره هنوز اطلاعات چندان دقیقی از میگ-15 نداشتند.در آن جنگ خلبانان آمریکایی به طوره غیره منتظره با هواپیمای چالاکی مواجه شدند.که بالهای پسگرا داشت ابتدا کره شمالی برتری هوایی را در اختیار داشت اما با ورود هواپیماهای F-86 قدرت هوایی آمریکایی ها فزونی گرفت و جنگنده های میگ-15 یکی پس از دیگری ساقط شدند.البته قابلیت های پروازی میگ-15 از حریف آمریکاییش برتر بود.در مقایسه با F-86 جنگندهی میگ-15 کوچکتر و سبک تر بود و نسبت رانش-به-وزن بیشتری داشت.بنابر این قاعدتا میگ-15 در نبرد های نزدیک هوایی موصوم به«جنگ سگی» صاحب برتری میشد.اما ضعف تجهیزات درون جنگنده ی میگ-15 و ناشیگری خلبانان کره ای آنها در مقابل استانداردهای برتر آموزش خلبانان آمریکایی،به آمریکایی ها کمک میکرد. به علاوه میگ-15 در سرعت های بیشتر از ماخ0،86 در حفظ پایداری دچار مشکل میشد و گرایش به فرو افتادگی در مارپیچ نشان میداد هرچند میگ-15 تلفاتی به مراتب بیشتر از F-86 داشت این موضوع باعث شکست طرح آن نشد حتی پس از پایان جنگ کره صدها فروند از مدلهای مختلف میک-15 در خود شوروی سابق و حتی کشورهای دیگر بلوک شرق تولید شدند.فعالیت تولید میگ-15 بسیار زیاد بود چنانکه در مدتی حدود 5 سال اقلا 8000 فروند در شوروی سابق تولید شد.
    در دهه ی 1950 میگ-15 بیس ساخته شد که با بهره گیری از موتور اصلاح شده ی کلیموف وی-کی-1 افزایش ظرفیت حمل سوخت و استفاده از سیستم های الکترونیکی پیشرفته تر به بیشترین سرعت 1107 کیلومتر بر ساعت رسید علاوه بر چکسلواکی(سابق) و لهستان در 1958 میگ-15 در جمهوری خلق چین با اجازه ی سازنده اصلی تولید شد و مدل آموزشی دو نفره ی میگ-15 با نام محلی اف-2 به تولید رسید.
    میگ-15 در نیروی هوایی بیش از 15 کشور جهان خدمت کرد و حتی در دهه ی 1980 هم مدلهای میگ-15 بیس و میگ-15 یو تی آی برای امور آموزشی مورد استفاده بودند،پیمان ناتو مدلهای تک نفره ی میگ-15 را فاگوت و مدل های تک نفره ی آن را میدجت نامید.


    انواع مدلها:

    • MIG-15
    • MIG -15bis(لیم-2 ساخت لهستان و اس-103 ساخت چکسلواکی)
    • MIG-15UTI(اس-بی لیم-2 و سی اس-102 و اف-2)

    کاربران:
    • اتحاد جماهیر شوروی سابق،جمهوری خلق چین،کره شمالی،لهستان،چکسلواکی سابق،پاکستان،ویتنام،سومالی،کوبا،اوگاندا،آلمان شرقی،مصر صوریه،عراق،گینه،مالی،یمن،الجزایر،افغانستان


    مشخصات فنی MIG-15 bis

    نیروگاه:
    • یک موتور جت تک محوره ی vk-1
    • بیشترین رانش موتور:5،952 پاوند

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:10 متر و 9 سانتی متر(33 فوت)
    • مساحت بال:20،60 متر مربع(222 فوت مربع)
    • طول:10 متر و 10 سانتی متر(33 فوت)

    وزنها:
    • بیشترین وزن بر خاستن:6 تن و 106 کیلوگرم(13،458 پوند)

    عملکرد پروازی:
    • بیشترین سرعت:1107 کیلومتر بر ساعت(598 نات)
    • سقف پرواز خدمتی:15،500 متر(50،856 فوت)
    • برد:(در ارتفاع بالا با دو مخزن سوخت رها کردنی):1424 کیلومتر(885 مایل)

    تسلیحات:
    • یک توپ هوایی 37 م.م با 40 گلوله در سمت راست زیر دماغه و دو توپ 23 م.م هر یک با 80 گلوله) در سمت چپ زیر دماغه
    • دو پایه نصب زیر بالها برای مخازن سوخت و یا مهمات با امکان حمل 500 کیلوگرم در هر پایه



  4. #14
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:میگ-17
    نامگذاری ناتو:فرسکو
    همخانواده:لیم-5,اس-104,اف-4
    سازنده:میکویان«میگ»(اتحاد جماهیر شوروی سابق)
    سال:1950




    جنگنده ی میگ-15 در سرعت های زیاد دچار مشکلات تعادلی میشد.هرچند میکویان برای ایمن سازی این جنگنده,تحریک خودکار ترمزهای هوایی در سرعت ماخ 0.92 و بعضی تدابیر دیگر را به کار برد,گرایش شدید میگ-15 به غلتش و حرکات مارگونه همچنان مسئله ساز بود.بنابر این میکویان تصمیم گرفت که جنگنده اساسأ جدیدی را طراحی کند.این طرح جدید میگ-17 نامیده شد.
    تا مدتها ناظران غربی میگ-17 را مدلی از میگ-15 میپنداشتند,به ویژه که ظاهر آنها کاملأ مشابه بود.اما تدریجا ویژگی های متفاوت میگ-17 آشکار شد.بنا بر تصور اولیه غربیه ها,میگ-17 طراحی شتابزده ی مجددی از میگ-15 برای جبران ضعف هایش در جنگ کره بود.اما بعدها مشخص شد که اساسأ طراحی میگ-17 در سال 1949 (بیش از یک سال از اولین پرواز میگ-15 و مدتها قبل از درگیری های کره) آغاز شده است.احتمالأ میگ-17 آخرین جنگنده ای بود که گیورویچ(همکار میکویان در طراحی هواپیماهای خانواده ی میگ)در آن مستقیمأ مؤثر بوده است.میگ-17 برای اولین بار در ژانویه 1950 به پرواز در آمد.در 1952 به خدمت گرفته شد.هرچند این هواپیما به جنگ کره نرسید,در مناقشات آسیای جنوب شرقی,مورد استفاده ی نیروی هوایی مردمی ویتنام بود.
    میگ-17 نسبت به میگ-15 بال کاملأ
    متمایزی داشت.کاهش ضخامت بال از 11% به حدود 9%,هوابر و رونمای متفاوت,پسگرایی درون سوی 47 درجه ی بال و استفاده نکردن از خاصیت باریک شوندگی,از مهمترین جنبه های این تمایز بود که باعث رفتار بهتره هواپیما در سرعت های زیاد ماخ شد.این باور وجود دارد که میگ-17 میتوانسته در شیرجه به سرعت صوت برسد.در مقایسه با میگ-15,میگ-17 دم جدیدی داشت.ناحیه ی انتهایی بدنه اش کمی کشیده تر و سیستم های اصلاح شده بود.با این حال ابتدئأ مجددأ از موتور وی.کی.1 استفاده شده بود.
    در 1958 اولین نمونه همه گونه هوایی محدود,یعنی میگ-17 پی ساخته شد.این مدل دماغه ی کشیده تر و موتوری مجهز به پس سوز داشت.رادار و دستگاههای متکاملتر میگ-17 پی بعدها در میگ-19 هم استفاده شد.در مدل پی,ترمزهای داغ هوایی در انتهای بدنه(محل خروجی گازهای موتور)به پشت بالها منتقل شد,اما این تغییر نامناسب,در مدل مهمتره میگ-17.اف به دم بازگردانده شد.گستردگی استفاده از میگ-17 چنان بود که مدلهایی از این جنگنده در لهستان,چکسلواکی(سابق),و جمهوری خلق چین هم تولید شد.مجموعأ بیش از 5,000 فروند میگ-17 در نیروهای هوایی حدود 22 کشور جهان به خدمت در آمدند که اغلب آنها تا اواسط دهه ی 1970 همچنان مشغول فعالیت بودند.حدود 1,000 فروند از کل میزان میگ-17 را چین به تنهایی صادر کرد.

    انواع مدلها:
    • Mig-17P,Mig-17(اولین مدل همه گونه هوایی محدود)
    • Mig-17F(شامل زیر مدلهای لیم-5 پی,لیم-5 ام ساخت لهستان,اس-104 ساخت چکسلواکی و اف-4 ساخت جمهوری خلق چین)
    • Mig-17PF(مدل همه گونه هوایی مجهز به پس سوز)
    • Mig-17PFU(بدونه توپ هوایی,قادر به حمل موشک هوا به هوای آلکالی)


    کاربران:اتحاد جماهیر شوروی(سابق),لهستان,چکسلواکی(سابق),جمهوری خلق چین,ویتنام,سوریه,عراق

    تعداد تولید شده:بیش از 5,000 فروند

    مشخصات فنی Mig-17PFU
    نیروگاه:
    • یک موتوره توربوجت تک محوره ی کلیموف VK-1F مجهز به پس سوز
    • بیشترین رانش موتور:5,259 پاوند

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:9 متر و 45 سانتی متر(31 فوت)
    • طول:11 متر و 9سانتی متر(36 فوت و 3 اینچ)
    • ارتفاع:3 متر و 35 سانتی متر(11 فوت)

    وزنها:
    • وزن خالی:(تقریبی):4,100 کیلوگرم(9,040 پاوند)
    • بیشترین وزن برخاستن:6,700 کیلوگرم(14,770 پاوند)

    عملکرد پروازی:
    • نرخ صعود اولیه:3,900 متر بر دقیقه(12,795 فوت بر دقیقه)
    • سقف پرواز خدمتی:16,600متر(54,460 فوت)
    • برد:(با دو مخزن سوخت رها کردنی,در ارتفاع بالا):1,470 کیلومتر----»913 مایل

    تسلیحات:
    • سه قبضه توپ 23 م.م نودلمان-ریکتر NR-23(یک قبضه در سمت راست و دو قبضه در سمت چپ دماغه)
    • چهار پایه نصب تسلیحات در زیر بالها
    • قادر به حمل هشت راکت هوا به هوای 55 م.م یا موشک های هوا به زمین مختلف



    یادآوری:منبع در اولین پست ذکر شده است


  5. #15
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:میگ-19
    نامگذاری ناتو:فارمر
    همخانواده ی:لیم-7,اس-105,اف-6(ج-6)
    سازنده:میکویان(اتحاد جماهیر شوروی سابق)
    سال:1952
    ویژگی:اولین هواپیمای روسی قادر به عبور از دیوار صوتی در پرواز افقی



    میگ-19 حاصل تحقیقات دفتر طراحی میکویان-گیورویچ بر روی خانواده ای از هواپیما های آزمایشی بود.اولین پیش نمونه ی میگ-19 به نام آی-360 در 27 مه 1952 پرواز کرد.این پیش نمونه از ترکیب قسمت های مختلف دو هواپیمای آزمایشی به دست آمده بود.پیکره ی میانی و پسین,دم و موتورهای هواپیمای آزمایشی آی-340 با بالهای پسگرا و پیکره ی پیشین هواپیمای آزمایشی آی-350 ترکیب شده بود.در زمان پرواز آی-360 موتورهای ای ام-5 نمیتوانستند توانه مورده نیاز برای پرواز فراصوتی در وضعیت افقی را تامین کنند اما با تجهیز به موتورهای پس سوز دار ای ام-5 ای میگ-19 در اواخر تابستان 1953 به سرعت ماخ 1.12 دست یافت.به این ترتیب میگ-19 اولین هواپیمای فراصوتی روسی شد.هرچند قیمت میگ-19 به اندازه ی 100% بیشتر از دو جنگنده ی سلفش بود,تولید آن هم در مقیاس وسیعی آغاز شد.نمونه های پیش تولید میگ-19 اشکالات متعددی داشتند که مهمترینشان ضعف سکان افقی در سرعت های زیاد و اعتمادناپذیری موتور بود.برای رفع این اشکالات تغییرات زیادی بر روی پیش نمونه ی میگ-19 انجام شد تا اینکه با استفاده از موتوره قدرتمند تره آ,دی-9 و دم افقی کاملا متحرک نتیجه ی مطلوب بدست آمددر 31 اوت 1955 تولید انبوه مدل جدید به نام میگ-19 اس شروع شد.شتابگیری و مانورپذیری این مدل پایهتا ارتفاع متوسط عالی بوداما در سرعت های کم تا حدودی دچار ضعف پایداری و کنترل پذیری میشد.در میگ-19 اس با تغییرات تسلیحاتی که از میگ-15 به بعد به طور سنتی به کار رفته بود,دو قبضه توپ در ریشه هر بال و یک قبضه در سمت راست دماغه نصب شد.
    با در نظر گرفتن مدلهای ساخت لهستان(لیم-7),چکسلواکی(اس-105) و جمهوری خلق چین(ج-6) احتمالا بیش از 10,000 فروند میگ-19 تولید شده است.بخشی از اطلاعات بدست آمده از میگ-19 مدیون فروش تعداد زیادی از جنگنده های ج-6 چینی به پاکستان بوده است از ویژگی های بارز ج-6 قدرت مانور زیاد در نبردهای نزدیک هوایی(جنگ سگی) و قدرت آتش زیاد بود... .

    انواع مدل ها:

    • Mig-19
    • Mig-19F
    • Mig-19S(با دم افقی کاملا متحرک)
    • Mig-19SF(قادر به پرواز سرعت 1,3 ماخ تولید شده در لهستان با نام لیم-7 و در چکسلواکی با نام اس-105 و در چین به نام ج-6)
    • Mig-19P(رهگیر)
    • Mig-19PF(رهگیر)
    • Mig-19PM(قادر به حمل چهار فروند موشک هوا به هوا)
    • Mig-19R(شناسایی)
    • Mig-19UTI(آموزشی دو سرنشینه)


    کاربران:

    اتحاد جماهیر شوروی سابق,جمهوری خلق چین,لهستان,چکسلواکی(سابق),پاکستان,تانزانیا,اندونزی و بسیاری از کشورهای عضو پیمان ورشو)

    تعداد تولید شده بیش از:10,000 فروند

    مشخصات فنی ج-6:
    نیروگاه:

    • دو موتور توربو جت شنیانگ WP-6
    • بیشترین رانش موتور:

    «با پس سوذ» 7,167 پاوند
    «بدون پس سوز» 5,732 پاوند

    • ظرفیت مخازن سوخت درونی:2,155 لیتر

    ابعاد:
    • نسبت منظری بال:3,24
    • دهانه ی بال:9 متر و 20 سانت(20 فوت)
    • طول وتر بال:

    «در ریشه» 3 متر و 73 سانت (12 فوت)
    «در نوک» 1 متر و 278 سانت (4 فوت)

    • زاویه پسگرایی بال:55 درجه
    • زاویه هفتی بال - 4 درجه و 30 ثانیه
    • طول,بدونه سیخک دماغه:13 متر و 44 سانت (44 فوت و 1 اینچ)
    • ارتفاع:3 متر و 88 سانت (12 فوت)
    • بیشترین قطر بدنه:1 متر و 45 سانت (4 فوت و 9 اینچ)

    وزنها:
    • بیشترین وزن برخاستن:8,700 کیلوگرم(19,180 پوند)

    عملکرد پروازی:
    • بیشترین سرعت افقی:(در ارتفاع 10,000متر ----» 32,800 فوت):1,452 کیلومتر بر ساعت (902 مایل بر ساعت)
    • سرعت کروز:950 کیلومتر در ساعت (590 مایل بر ساعت)
    • سرعت واماندگی(Stall):«بالچه غیر غعال» 350 کیلومتر بر ساعت ---»218 مایل بر ساعت ---» 189 نات
    • بیشترین نرخ صعود:6,900 متر بر دقیقه ---»22, 635 فوت بر دقیقه
    • مسافت برخاست «با پس سوز»:515 متر (1,690 فوت)
    • مسافت فرود:

    با چتر ترمز:600 متر (1,970 فوت)
    بدون چتر ترمز:890 متر (2,920 فوت)

    • سقف پرواز خدمتی:17,900 متر (58,725 فوت)
    • برد:(با مخازن سوخت بیرونی به ظرفیت 1,520 لیتر):2,200 کیلومتر ---» 1,187 ناتیکال مایل ---»1,366 مایل
    • بیشترین طاقت پروازی:(در ارتفاع 14,000 متر ---» 46,000 فوت):2 ساعت و 38 دقیقه

    تسلیحات:
    • سه قبضه توپ 30 م.م NR-30
    • قادر به استفاده از هشت راکت هوا به هوا
    • قادر به استفاده از چهار فروند موشک هوا به هوای هدایت شونده و حمل دو بمب 250 کیلوگرمی


  6. #16
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:یاکوولف-25
    نامگذاری ناتو:فلاش لایت
    همخانواده ی:یاک-26,یاک-27(مندریک,مانگریو)
    سازنده:یاکوولف(اتحاد جماهیر شوروی سابق)
    سال ساخت یا آولین پرواز:1952

    Yak-25RV

    Yak-25A
    با آغاز جنگ سرد و تهدیدات هسته ای غرب,به ویژه با ظهور بمب افکن های بی-47,در سال 1951 «نیروی هوایی شوروی» (سابق) خاستار ساخت یک رهگیر همه گونه هوایی جدید شد.ارزیابی های مثبتی که از آزمایش لاوشکین 200 و آی-320 حاصل شد.ساخت رهگیر های دوسرنشینه ی آینده را تسریع کرد.و گروه طراحی یاکوولف با پیشرفتی ناگهانی اولین محصول خود در این زمینه را یاک-120 ,در مدت کوتاهی ساخت.این هواپیما در 16 ژوئن 1952 برای نخستین بار به پرواز در آمد,و در تولید انبوه یاک-25 نامیده شد.به این ترتیب یاک-25 نخستین رهگیر همه گونه هوایی روسی است که اساسا به همین منظور هم طراحی و ساخته شد.این هواپیما بیش از آنکه به بقیه ی جنگنده های روسی شبیه باشد,شباهت هایی با ووتور ان فرانسوی داشت.
    یاک-25 دو موتور داشت که به جای قرار گرفتن درون بدنه,در زیر بالها نصب شده بود.این تدبیر زیبایی ظاهری هواپیما را خدشه دار می کرد.اما ایمنی بیشتری داشت.راداری بزرگ درون دماغه ی یاک-25 نصب شده بود.و ورقه های زرهی اطراف کابین خلبان را میپوشاند.ارابه های فرود اصلی به صورت دوچرخه ای (پشت سر هم) و دو چرخک کمکی زیر بالها قرار داشت.دو سرنشینه بودن یاک-25 کارایی خلبانان را در پروازهای طولانی افزایش میداد.مشکل یاک-25 ضعف پایداری در زوایای حمله ی بزرگ بود که دل مشغولی طراحان یاکوولف را تشکیل میداد.
    در 1953 یاک-25 در خدمت «نیروی هوایی شوروی سابق» در آمد.و به همراه جنگنده های پر تولید کارخانه ی میگ,یعنی میگ-17پی,میگ-19 پی بازوی اصلی خط مقدم دفاع هوایی شوروی (سابق) در سالهای دهه ی 1950 بود.به ویژه یاک-25 در اجرای ماموریت های محوله بر فراز نواحی شمالی غیر مسکونی,خدمات مهمی انجام داد,مجموعا 480 فروند از این مدل اصلی تولید شد.
    در 1953 مدل شناسایی دوسرنشینه ی یاک-25ار هم ساخته شد که یک نفر متخصص ناوبری را در درون محفظه ی شیشه ای دماغه حمل میکرد.این مدل جدید یاک-25 به تولید نرسید,چون نیروی هوایی ایلیوشین-28ار را برای اجرای ماموریت های شناسایی برگزید.در 1954 مدل یاک-25 ام عرضه شد که به سیستم هوای داغ ضد یخ در بالها,ارابه های فرود و ورودی های هوای موتور مجهز بود و قابلیت های عملکردی بهبود یافته ای داشت.این مدل تا اوایل دهه ی 60 همچنان در خدمت نیروی هوایی باقی ماند.
    بر اساس طرح اصلی یاک-25ار بمب افکن سبک تاکتیکی یاک-26 ساخته شد که در 1955 به پرواز در آمد,برای تدارک جایگاه بمب در این هواپیما شکل سطح مقطع بدنه ی اولیه تغییر کرد.و امکان حمل موشک در زیر بالها هم فراهم شد.یاک-26 در پرواز های آزمایشی از سرعت صوت هم فراتر رفت اما به دلیل مشکلات جدی در زوایای حمله ی بزرگ به خط تولید نرسید.
    در 1956 با مبنا قرار گرفتن طرح یاک-25 و با انجام تغییراتی در نوع موتور,افزودن تجهیزات جدید,و طراحی دماغه ای تیزتر یاک-27 ساخته شد.با وجود تعوییض مقاطع بال و سطوح افقی دم,در این هواپیما هم مشکل پایداری در زوایای حمله ی بزرگ همچنان حل نشده باقی ماند.این هواپیما هم به تولید نرسید.اما پس از چندی اصلاحاتی که بر روی آن انجام گرفت,به ساخت یاک-27ار انجامیداین مدل جدید که شباهت های زیادی با یاک-26 داشت.نسبتا موفق تر بود و به مدد موتورهای پر توانتر در نقش یک هواپیمای شناسایی تاکتیکی فراصوتی به خدمت در آمدحدود 180 فروند از این هواپیما در «نیروی هوایی شوروی سابق» فعال شدند.
    یاک-25 ار وی با اعضای خانواده ی یاک-25 کاملا متفاوت بود.یاک-25 ار وی بالی بدونه پسگرایی (با نسبت منظری 10) وزن کمتر,پسای القایی ضعیف تر و موتور قویتری نسبت به مدل پایه داشت.در واقع قابلیت پرواز یاک-25 ار وی در ارتفاعاتی دورتر از میدان عمل موشک های زمین به هوای شناخته شده نیاز به تقویت سازه را تقلیل میداد.یاک-25 ار وی چند رکورد جهانی پرواز را بدست آورد,و تا سالهای ابتدایی دهه ی 1970 همچنان در خدمت نیروی هوایی باقی ماند.

    انواع مدلها:

    • Yak-25(فلاش لایت ای)
    • Yak-25R(فلاش لایت بی مدل شناسایی تاکتیکی)
    • Yak-25M(قادر به پرواز با سرعت 0,953 ماخ در ارتفاع بالا)
    • Yak-25(بمب افکن فراصوتی قادر به حمل سلاح هسته ای)
    • Yak-25L(مهد آزمون پروازی برای صندلی های پرتاب شونده)
    • Yak-26(بمب افکن تاکتیکی سبک)
    • Yak-26(فلاش لایت سی)
    • Yak-27V(مدل رهگیر یاک-27)
    • Yak-27R(مانگریو 1958 مدل شناسایی تاکتیکی)
    • Yak-25RV(مندریک,مدل شناسایی مناسب برای پرواز در ارتفاع بالا 167 فروند)


    تعداد تولید شده:(یاک-25) 480 فروند

    مشخصات فنی یاک-25

    نیروگاه:
    • دو موتور توربو جت RD-9
    • بیشترین رانش موتور:5,798 پوند

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:11 متر(36 فوت و 1 اینچ)
    • طول:15 متر و 67 سانت(51 فوت)
    • ارتفاع:4 متر و 32 سانت(14 فوت)

    وزن:

    • وزن کاری:10 تن و 900 کیلوگرم(24,030 پوند)

    عملکرد پروازی:

    • بیشترین سرعت:(در ارتفاع 5,000 متر--->16,405 فوت):1090 کیلومتر بر ساعت-->0.95 ماخ--->677 مایل بر ساعت
    • سرعت کروز:(در ارتفاع 9,000 متر --->29,530 فوت):820 کیلومتر بر ساعت--->509 مایل بر ساعت
    • سقف پرواز خدمتی:13,900 متر(45,605 فوت)
    • برد:2,730 کیلومتر(1,696 مایل)




  7. #17
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:اف-100
    شهرت:سوپر سیبر
    سازنده:نورث آمریکن(ایالات متحده ی آمریکا)
    ویژگی:اولین هواپیمای رزمی قادر به پرواز فراصوتی ماندگار در وضعیت افقی
    سال ساخت یا اولین پرواز:1953

    سوپر سیبر D

    سوپر سیبر F

    سوپر سیبر C

    هدف نورث آمریکن از ساخت اف-100 (سوپر سیبر) عرضه ی یک جنگنده ی برتری هوایی قادر به عملکرد تاکتیکی در سرعت های فراصوتی و دارای قابلیت های عملیاتی یک جنگنده-بمب افکن فراصوتی بود.کار طراحی اف-100 در 1951 خاتمه یافت,و پیش نمونه اش (YF-100A) در 25 مه 1953 به پرواز در آمد. پنج ماه بعد,یعنی در 14 اکتبر اولین فروند تولید شده اف-100ای پرواز کرد.
    اف-100 اولین هواپیمای نظامی قادر به پرواز ماندگار فراصوتی بود.این هواپیما بال پسگرایی با نسبت منظری کوچکی داشت.پرواز کندرو و واماندگی اف-100 را منقاره های خودکار لبه ی حمله کنترل میکرد,و کنترل طولی با یک دم کاملا متحرک تامین می شد.از اف-100 مدلهای مختلفی ساخته شد.اف-100ای اساسا یک جنگنده ی برتری هوایی بود,در حالی که اف-100سی با شش پایه نصب بیرونی,یک جنگنده-بمب افکن(همانند مدل پرتولید D)بود.
    هواپیمای آزمایشی اف-100ای اولین هواپیمای سرنشین داری بود که با پدیده ی «کوپلینگ غلت» روبرو شد.این پدیده زمانی بروز کرد که در حین اجرای یک رشته مانورهای غلت از پیش تعیین شده,با فعال کردن شهپر به اندازه ی بیشترین مقدار تحریک,زوایای حمله و برلغزی به صورته غیر قابل کنترلی زیاد شد.
    بی درنگ تحقیقات کسترده ای به همراه شبیه سازی رایانه ای آنالوگ انجام گرفت,و تاثیر «کوپلینگ اینرسی» در این رفتار شناسایی شد.همچنین معلوم شد که افزلیش پایداری سمتی میتواند کوپلینگ غلت را به نحو موثری کاهش دهد.به همین دلیل ,آزمایشهای پروازی با دم بزرگتری انجام شد,که نتیجه اش به عنوان اصلاحیه ای برای مدل های ای و سی به کار رفت.


    • انواع مدلها:


    1. F-100A
    2. F-100C(ظرفیت حمل سوخت بیشتر)
    3. F-100D(رانش بیشتر,مقدورات عملکردی بیشتر,دم عمودی بزرگتر)




    • تعداد تولید شده:(تا زمان بسته شدن خط تولیذ در اکتبر 1959):2,192 فروند


    مشخصات فنی F-100D:


    نیروگاه:
    • یک موتور توربوجت پرات اند ویتنی J57-P-21
    • بیشترین رانش موتور:

    (در سطح دریا,بدونه پس سوز):10,200 پوند
    (در سطح دریا,با پس سوز):16,000 پوند
    • ظرفیت مخازن سوخت درونی:4,500 لیتر

    ابعاد:
    • دهانه ی بال:11 متر و 82 سانت(38 فوت و 9 اینچ)
    • طول وتر آیرودینامیکی بال:134 اینچ
    • زاویه پسگرایی بال:(در ربع وتر) 45 درجه
    • زاویه ی هفتی بال:0 درجه
    • زاویه ی پیچش بال:0 درجه
    • زاویه ی نصب بال:0 درجه
    • زاویه ی گرایش دم افقی:45 درجه
    • زاویه ی گرایش دم عمودی:45 درجه
    • طول(بدونه لوله ی پیتوت):15 متر و 3 سانت(49 فوت و 3 اینچ)
    • ارتفاع:4 متر و 94 سانت(16 فوت و 2 اینچ)

    وزنها:
    • وزن ناخالص:12 تن و 247 کیلو گرم(27,000 پوند)
    • بیشترین وزن تسلیحاتی بیرونی:2 تن و722 کیلوگرم(6,000 پوند)
    • بیشترین وزن برخاستن:17 تن و 257 کیلوگرم(38,048 پوند)

    عملکرد پروازی:
    • بیشترین سرعت افقی:0,97 ماخ--->1,190 کیلومتر بر ساعت--->793 مایل بر ساعت
    • (در ارتفاع 10,670 متری--->35,000 فوتی):1,39 ماخ--->1,492 کیلومتر بر ساعت--->927 مایل بر ساعت
    • بیشترین نرخ صعود:113,79 متر بر ثانیه--->22,400 فوت بر ثانیه
    • سقف پرواز جنگی:15,636 متر--->51,300 فوت
    • برد جنگی:(با بیشترین سوخت خارجی,با سرعت 945 کیلومتر بر ساعت,در ارتفاع 10,000 متر--->32,810 فوت):964 کیلومتر(599 مایل)

    تسلیحات:
    • مجهز به چهر قبضه توپ 20 م.م M-39



  8. #18
    Aviation Electrician's Mate
    تاریخ عضویت
    Jul 2011
    محل سکونت
    OIAW
    سن
    22
    نوشته ها
    127
    سپاسگزاری
    1,595
    سپاسگزاری شده : 917 بار در 121 پست
    قدرت امتیازدهی
    15
    Array

    پیش فرض پاسخ : معرفی جنگنده ها پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن

    نام:اف-104
    شهرت استار فایتر
    سازنده:لاکهید(ایالات متحده ی آمریکا)
    سال ساخت یا اولین پرواز:1954

    استار فایتر J

    مدل شناسایی استار فایتر

    استار فایتر S

    استار فایتر C

    استار فایتر G

    در اوایل دهه ی 1950 به دلیل ضعف مانور هواپیماهای آمریکایی در مقابل رقبای روسی در جنگ کره,«نیروی هوایی ایالات متحده» مصمم شد که جنگنده ی جدید بسیار مانورپذیری را آماده کند.پیشتر لاکهید مستقلا و با مدیریت کلارنس کلی جانسون,طرحی با ویژگی های بی رقیب را بررسی کرده بود:بدنه ای باریک و بالهای بسیار کوچک(به دلیل همین ویژگیها,بعداها طرح مذکور را«موشک حامل انسان» نامیدند).این طرح مورده توجه نیروی هوایی قرار گرفت,و در 12 مارس 1953 قرارداد ساخت دو فروند پیش نمونه,به نام ایکس اف-104 منعقد شد.لاکهید قبل از ساختن پیش نمونه,مدلی با مقیاس کوچکتر ساخت که در پرواز های آزمایشی به دو برابر سرعت صوت رسید.با موفقیت این هواپیمای کوچک شده,کار ساخت پیش نمونه های واقعی به طور کاملا محرمانه آغاز شد,و سرانجام ایکس اف-104 در 4 مارس 1954 اولین پروازش را انجام داد.
    بال های استار فایتر بدونه پسگرایی بود,و در فاصله ی نسبتا دوری در عقب بدنه نسبتا بلند و قلیمش قرار داشت.به دلیل ضخامت کم بالها در محل اتصال به بدنه,ذخیره ی سوخت در بال میسر نبود ناچارا همه ی سوخت درون بدنه حمل میشد.استفاده از دم T شکل در استار فایتر باعش شد که برای کاهش وزن از صندلی های پرتاب شونده به سمت پایین استفاده شود.این موضوع بعدها مشکلاتی به بار آورد.
    با وجود قابلیت های نهفته اف-104 در پرواز های آزمایشی,عیوب نهفته ی آن هم آشکار شد.چهار فروند از اولین پیش نمونه ها به دلیل نشت سوخت به قسمت های مختلف موتور,یکی پس از دیگری سقوط کردند.با تعویض موتور و اجرای اصلاحاتی,اف-104ای به تولید انبوه رسید و در اختیار نیروی هوایی قرار گرفت.اما خلبانان با این هواپیماها دچار مشکل میشدند.وقتی که هواپیماها در سرعت های کم حین فرود,دچار مشکلی در کنترل میشد و خلبان اقدام به خروج اضصراری میکرد پرتاب صندلی خلبان به سمت پایین همینجا مسئله ساز شد.البته پرواز استار فایتر ها ادامه یافت و کسب بعضی از رکورد های جهانی مبین کارهای آنان بود.با این حال موفقیت اف-104ای مورده تردید قرار گرفت.و نیروی هوایی تعدادی از آنان را به کشورهایی مثل تایوان,اردن و پاکستان فروخت.پس از تولید محدود اف-104بی,و عرضه ی مدل سی و دی تولید استار فایتر برای «نیروی هوایی ایالات متحده» پایان یافت.
    در اواخر دهه ی 1950 لاکهید با پایان زودهنگام دوران اوج استارفایتر و انبوه مشکلات مالی روبرو بود.به همین دلیل تبلیغات وسیعی برای یافتن بازار فروش به راه انداخت(در این راه لاکهید رشوه های کلانی پرداخت که با فاش شدن آنها,باعث بدنامیش شد).اتفاقا در آن زمان,آلمان غربی (سابق) به تعداد زیادی جنگنده برای باسازی نیروی هوایی نیاز داشت.بنابر این لاکهید هم اف-104جی را پیشنهاد کرد.که تغییرات زیادی داشت:استفاده از ارابه های فرود مستحکم تر و چرخ های بزرگتر,موتور قویتر,سیستم راداری جدیدتر,و از همه مهمتر استفاده از صندلی های پرتاب شونده به سمت بالا همچنین در این مدل قابلیت حمل سلاح هسته ای هم اضافه شده بود.با این تغییرات هرچند استارفایتر سنگینتر شده بود,قابلیتهای افزونتر داشت.سرانجام آلمان غربی (سابق) به خرید استار فایتر رضایت داد.و علاوه بر عقد قرارداد خرید در 1959,کارخانه های آلمانی مسراشمیت و هینکل برای تولید استارفایتر اتحادیه ای تاسیس کردند.پس از آلمان ژاپن,کانادا,بلژیک و ایتالیا هم برای خرید و تولید داخلی اف-104 امضا کردند.و مدلهایی از استارفایتر در این کشورها تولید شد.در اواخر 1978 با تحویل آخرین هواپیما از 205 فروند استارفایتر ساخت ایتالیا,تولید این هواپیما پایان یافت.
    پرواز با استارفایتر به مهارت و ظرافت زیادی نیاز داشت.در نتیجه خلبانان کم تجربه ی آلمانی با آنها دچار سوانح متعددی شدند,به طوری که فقط در مدت 7 سال,91 فروند استارفایتر سقوط کردند.به همین دلیل مردم به استارفایتر لقب «تابوت پرنده» یا «بیوه ساز» داند,و بحث های شدیدی بر سر تصمیم خرید آنها در آلمان غربی (سابق) در گرفت.


    انواع مدلها:
    1. F-104A
    2. F-104B(نمونه ی آموزشی دو سرنشینه)
    3. F-104C(جنگنده تهاجمی)
    4. F-104D(دو سر نشینه)
    5. F-104DJ(تولید ژاپن)
    6. F-104F(تولید لاکهید برای آلمان)
    7. F-104G(جنگنده ی چند منظوره)
    8. TF-104G(نمونه ی آموزشی مدل جی)
    9. F-104S(ساخت ایتالیا جنگنده رهگیر)
    10. CF-104(تولید لاکهید برای کانادا)


    کاربران:
    1. ایالات متحده ی آمریکا
    2. آلمان غربی (سابق)
    3. کانادا
    4. ژاپن
    5. هلند
    6. بلژیک
    7. ایتالیا


    تعداد تولید شده:2,536 فروند

    مشخصات فنی اف-104اس:

    نیروگاه:
    • یک موتور توربو جت جنرال الکتریک G79-GE-19
    • بیشترین رانش موتور:

    (بدونه پس سوز):11,870 پوند
    (با پس سوز):17,900 پوند
    ابعاد:
    • دهانه ی بال(بدونه مخازن نوک بال):6 متر و 68 سانت(21 فوت و 11 اینچ)
    • زاویه ی پسگرایی بال در ربع وتر:18 درجه و 6 دقیقه
    • زاویه ی هفتی بال: منفی 10 درجه
    • دهانه ی دم افقی:3 متر و 63 سانت(11 فوت و 11 اینچ)
    • طول:16 متر و 69 سانت(54 فوت و 9 اینچ)
    • ارتفاع:4 متر و 11 سانت(13 فوت و 6 اینچ)
    • رد چرخها:2 متر و 74 سانت(9 فوت)

    وزن ها:
    • بیشترین وزن سوخت درونی:2تن 641 کیلوگرم(5,824 پوند)
    • بیشترین بار بال:540 کیلو گرم بر متر مربع(110,7 پوند بر فوت مربع)

    عملکرد پروازی:
    • بیشترین سرعت افقی (در سطح دریا):1,2 ماخ--->1,464 کیلومتر بر ساعت--->910 مایل بر ساعت--->790 نات
    • بیشترین سرعت کروز:(در ارتفاع 11,000 متر-->36,000 فوت):981 کیلومتر بر ساعت-->610 مایل بر ساعت-->530 نات
    • زمان صعود به ارتفاع 10,670متر(36,000 فوت):1 دقیقه و 20 ثانیه
    • مسافت دویدن برخاستن:(در سطح دریا):823 متر(2,700 فوت)
    • مسافت دویدن فرود:(در سطح دریا):726 متر(2,500 فوت)
    • سقف پرواز خدمتی:17,680 متر(58,000 فوت)
    • برد:1,247 کیلومتر-->775 مایل-->673 ناتیکال مایل



صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

جستارهای مشابه

  1. بمباران هوایی درسدن در جنگ جهانی دوم
    توسط EP-IBS در انجمن جنگ ها و گمارش های جنگی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 25-04-2012, 21:58
  2. معرفی هواپیماهای Luftwaffe ( نیروی هوایی آلمان در جنگ جهانی دوم )
    توسط nnorbert در انجمن تاریخ هوانوردی نظامی
    پاسخ ها: 42
    آخرين نوشته: 02-02-2011, 20:40
  3. سانحه هواپیمای جنگ دوم جهانی در واشنگتن
    توسط Behrang در انجمن سوانح و حوادث غیر نظامی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 10-06-2010, 13:42
  4. جانباختگان نیروهای مسلح ایران در جنگ جهانی دوم.
    توسط armin7 در انجمن تاریخ هوانوردی ایران
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: 09-11-2008, 23:54
  5. جنگنده های تهاجمی شوروی پس از جنگ جهانی دوم
    توسط GOLDEN_CROWN در انجمن هواپیماهای جنگنده
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: 13-08-2007, 16:34

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •