@aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5

جستار: داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند

  1. #1
    مدیر بخش هوانوردی نظامی
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    محل سکونت
    کرمانشاه هان
    سن
    40
    نوشته ها
    3,999
    سپاسگزاری
    32,484
    سپاسگزاری شده : 49,665 بار در 3,900 پست
    قدرت امتیازدهی
    512
    Array

    پیش فرض داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند

    به نام یزدان مهربان

    درودبرایران وایرانی




    داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند


    جنگنده ی سوخوی30 نخستین بار برای تامین نیاز اتحاد شوروی پیشین تکمیل شد. اما به علت دارا بودن امکانات و طراحی فوق العاده با موفقیت تمام توانست به بازار هواپیماهای چندمنظوره دست یابد. (Multi Role)
    با این وجود، نخستین مشتری این هواپیما، یعنی کشور هند دشواری های بسیاری با آن داشته است و تحویل این جنگنده به هند به علل عدم تکمیل طرح، تا به حال چندین بار به تعویق افتاده است.
    هواپیمای سوخوی30 (فلانکر) در ابتدا Su-27PU نامیده می شد. این هواپیما از نمونه ی دوسرنشینه و آموزشی Su-27 به نام Su-27UB برگفته شده بود. نمونه ی اصلی Su-27 اگرچه تک سرنشینه بود، ولی برد و مداومت پروازی زیادی داشت که این مداومت پروازی در مدل دوسرنشینه Su-27UB به علت گنجایش کمتر مخازن سوخت، بسیار کمتر بود ولی مدل UB بازهم یک هواپیمای دوربرد به شمار می آمد. در سال 1985، Su-27UB وارد خط تولید شد و در همین سال نیز کار روی تغییر آن به یک جنگنده ی بسیار دوربرد آغاز شد.
    برنامه ی Su-27UB در سال 1986 آغاز شد. باید برد Su-27UB با سوختگیری هوایی باز هم بیشتر می شد تا این جنگنده بتواند در اعماق خاک اروپای غربی به عملیات بپرازد. بنابراین یک غلاف سوختگیری هوایی در سمت چپ بدنه نصب شد. با اضافه شدن این غلاف، سیستم جستجوگر Infrared یا IRST (سیستمی که بدون رادار و با استفاده از حرارت موتور هواپیمای دشمن، آن را رهگیری می کند) به سمت راست هواپیما منتقل شد و با این کار زاویه ی دید بهتری نیز برای خلبان ایجاد شد.
    دومین نمونه ی Su-27UB به عنوان نخستین جنگنده ی عملیاتی رهگیر و دوربرد و با نام Su-27PU استفاده شد. در جریان یکی از پروازهای آزمایشی دوربرد، این هواپیما در مدت 15 ساعت و 24 دقیقه، مسیر 13440 کیلومتری بین مسکو و کامسامولسک را با انجام 4 سوختگیری هوایی پیمود و دوباره به پایگاه خود بازگشت.
    آزمایشها بسیار موفقیت آمیز بودند و نشان دادند که Su-27 باید توانایی انجام پروازهای دوربردتر نیز داشته باشد. بنابراین باید به سیستم های آویونیک دوربرد بسیار دقیق و مطمئن و راحتی خلبان توجه بیشتری می شد.
    بدین ترتیب تغییرات دیگری نیز در دو پیش نمونه ی Su-27PU داده شد. تقویت بخش مرکزی و سیستم لندینگ (ارابه ی فرود) برای تحمل وزن برخاست بیشتر از جمله تغییراتی بود که ناشی از حمل سوخت بیشتر ناشی شده بود. در پایان پروژه ی تکمیل مدل UB در 31 دسامبر 1989، نخستین پرواز خود را با ترکیب و تغییرات جدید انجام داد.
    به دنبال پایان آزمایشها در کارخانه و سفارش این نمونه به وسیله نیروی هوایی هند، هردو Su-27PU به مرکز پژوهشهای پروازی روسیه تحویل شدند. نخستین هواپیمای تولید شده در 14 آوریل 1992 اولین پرواز خود را انجام داد. این هواپیما به همراه دومین نمونه ی تولیدی Su-27PU برای انجام آزمایشات بیشتر در کارخانه و نیروی هوایی هند استفاده شدند. در آن زمان این دو هواپیما سیستم های جنگ افزاری نداشتند اما توانایی سوختگیری هوایی و تجهیزات هدایت و آویونیک دوربرد و دقیق خود را حفظ کرده بودند و با رنگهای سفید، قرمز و آبی دوباره رنگ آمیزی شده بودند.

    این هواپیماها با عنوان Su-27PUD به گروه آکروباتیک خلبانان آزمایشگر در ژوکوفسکی تحویل داده شدند. در بین سالهای 1992 تا 1998 تنها تعداد انگشت شماری از این هواپیما ساخته شد.
    سوخوی به امید این که سرمایه گذاری روی یک هواپیمای جدید، آسانتر صورت می گیرد، این سوخوی27 جدید را Su-30 نامید اما مشتری اصلی با این طرح موافقت نکرد و به زودی سرمایه گذاری روی این طرح قطع شد. بنابراین تنها 5 فروند PU به هند تحویل داده شدند و 8 فروند دیگر به دلیل نبود سرمایه جهت تکمیل، در کارخانه متروک ماندند. این شکست سنگین، سوخوی را ناامید نکرد و این شرکت به بازاریابی برای این هواپیما جهت مشتریان جدید پرداخت و آن را Su-30K نامید.
    سوخوی در عین حال که مدل Su-27PU را تکمیل می کرد، یک نمونه ی تک سرنشین با نام Su-27P نیز طراحی کرد و ساخت. سیستم های این نمونه نیز همانند Su-27PU بود. اما تک سرنشین بودن آن سبب شد که بهره برداری کامل از مداومت پروازی بالای این هواپیما غیرممکن شود و این نمونه به هیچ یک از مشتریان ارائه نشد. البته دو فروند از این نمونه به گروه خلبانان آزمایشگر موسسه پروازی گروموف تحویل شد و با نام Su-27PD به Su-30 های قبلی این گروه پیوستند. با پیش بینی نیاز اندونزی، یک نمونه ی تک سرنشینه ی دیگر به عنوان اثبات گر تکنولوژی بالای سوخوی27 به نام Su-30KI ساخته شد.
    از آنجا که برای هواپیمای دوسرنشینه و رهگیر Su-30KI مشتری پیدا نشد، سوخوی توانایی هوا به زمین محدودی به آن افزود و Su-30M (در این حالت M مخفف کلمه ی Multipurpose است) را تولید کرد. این نمونه با نام گذاری مجدد به نام Su-30MK فقط برای ارائه به مشتریان خارجی در نظر گرفته شد.

    سوخوی در نمایش این جنگنده – بمب افکن درنگ نکرد و آن را با جنگ افزارهای نمایشی در نمایشگاه هوایی پاریس در سال 1993 به نمایش گذاشت. با وجود رنگ آمیزی زیبا و خوشبینی مقامات سوخوی به فروش بالای این جنگنده، پس از مدتی کارشناسان و مقامات رسمی نمایشگاه متوجه شدند که این هواپیما یک فروند Su-27UB با کابین بدون تغییر بوده است! با وجود اینکه گفته می شود Su-27PU پیش نمونه و الگوی ساخت Su-30MK بوده است، اما به نظر می رسد که این هواپیما در آن زمان وجود خارجی نداشته است!
    در سال 1994 با تغییر یک فروند از هواپیماهای Su-30 ، تکنولوژی بالای این جنگنده به نمایش درآمد. این هواپیما دارای غلاف سوختگیری هوایی، سیستم های جهت مداومت پروازی طولانی تر و تجهیزات آویونیک دوربردتر بود. اما هنوز فاقد سنسورهای لازم برای شناسایی اهداف زمینی و حمله به آنها بود و صفحات نمایشی LCD نداشت. این هواپیما برای شرکت در یک نمایش مهم در کشور شیلی، سراسر اقیانوس آتلانتیک را بدون سوختگیری هوایی! پیمود و پس از آن در نمایشگاه سال 1994 برلین و سپس در نمایشگاه فارنبرو شرکت کرد.
    Su-30MK با جگ افزارهای هوا به زمین نمایشی در این نمایشگاهها شرکت کرد و نمایشهای آن بسیار مورد توجه قرار گرفت. احتمال می رود علاقه ی هند نیز از نمایشهای همان سال سرچشمه گرفته باشد.
    نیروی هوایی هند (IAF) به منظور تکمیل و جایگزینی جنگنده های قدیمی خود نظیر میگ21 و میگ27 همواره از مشتریان خوب جنگنده های روسی بوده است. پیشتر از این، صنایع هوافضای هند تحت لیسانس شرکت میگویان گیرویچ، هواپیماهای میگ21 و میگ27 را تحت لیسانس تولید (مونتاژ) کرده بود. در آن زمان قرار بود جنگنده های MiG-29A جایگزین میگهای21 و فرسوده ی ناوگان هوایی هند شوند و شمار زیادی از این میگهای29 در هند مونتاژ شوند. با این وجود، هنوز درباره ی توانایی رزمی مدل A این جنگنده نکات مبهم و تردیدهای زیادی وجود داشت به خصوص پس از جنگ خلیج فارس و نبرد بالکان، توانایی هایی میگ29 بسیار مورد تردید قرار گرفته بود. هند به یک جنگنده ی چندمنظوره با توانایی حمل مهمات و برد پروازی زیاد نیاز داشت که این امر به هیچ وجه از پس جنگنده ی ضعیف MiG-29A بر نمی آمد. برخی از مقامات نیروی هوایی هند بر این عقیده بودند که به جای مدل A مدل MiG-29M خریداری شود که توانایی خوبی در Ground Attack دارد و سوختگیری هوایی نیز در آن پیش بینی شده است. اما مقامات عالیرتبه ی هند با این خرید موافقت نکردند (شاید دلائل سیاسی وجود داشت) افزون بر این، با توجه به سیاست سازمان صادرات جنگ افزار روسیه، پشتیبانی و خدمات خوب و مناسبی از میگ29 صورت نمی گرفت (؟) و این موضوع در اعتبار دفتر طراحی میگ تاثیر بسیار منفی گذاشته بود. بدین ترتیب هندی ها احساس کردند Su-30MK می تواند جانشین خوبی برای MiG-29M باشد. از سوی دیگر با توجه به اینکه سوخوی30 از همان نوع رادار سوخوی27 استفاده می کرد که برای هدایت مهمات هوا به زمین خود از سنسورهای ناشناخته ای استفاده می کرد این عقیده به وجود آمد که سیستم های هدایت تلویزیونی و هدایت راداری این جنگنده از MiG-29M ضعیف تر است. همچنین در نیروی هوایی با سابقه ای از جنگنده های دو نفره داشتند، دید مثبتی به این جنگنده وجود نداشت.
    اما سوخوی از سفارش هند برای خرید سوخوی30 تقریبن مطمئن شده بود به خصوص که پیشتر از این نیروی هوایی هند جنگنده ی Su-27IB را جایگزین سوخو24 های قدیمی و ضعیف خود کرده بود. با ادعای شرکت سوخوی مبنی بر توانایی های فوق العاده ی سوخوی30 ، علاقه ی هندی ها به سوخوی30 بازهم بیشتر شد.
    بالاخره در 30 نوامبر 1996 قرارداد 8/1 میلیارد دلاری برای خرید 40 فروند Su-30MK امضاء شد. در ضمن این قرارداد سوخوی متعهد شد این جنگنده ها را همگی با استاندارد ثابت MKI تحویل دهد. قرار شد نخستین گروه هواپیماهای تحویلی به هند از نوع Su-27K باشند که Su-30MK-I (سری 1) نیز نامیده می شوند و این گروه نخست از سوخوها برای آموزش و آشناسازی خلبانان هندی از مارس 1997 به کار گرفته شوند. به دنبال تحویل این نمونه های اولیه، 8 فروند از نمونه ی Su-30MK-II (سری 2) نیز در سال 1998 مجهز به سیستم های الکترونیکی ساخت ***tant Avionique فرانسه تحویل شدند. سیستم فرانسوی شامل LCD های رنگی، سیستم GPS ، تجهیزات ضدعمل الکترونیک ساخت اسرائیل و سیستم هدفگیری تصویری بسیار دقیق و یک گیرنده ی و هشداردهنده ی راداری بود که به خلبان اطلاع می داد توسط رادار دشمن مورد رهگیری قرار گرفته یا موشکی بر روی جنگنده قفل شده است. قرار شد که 12 فروند دیگر Su-30MK-III (سری 3) در سال 1999 و آخرین گروه 12 فروندی دیگر یعنی Su-30MK-IV (سری 4) با موتورهای بسیار پیشرفته ی تغییر دهنده خروجی AL-37FP در سال 2000 تحویل شوند.



    بن پایه: پاتق یو



    یادواره مردانگی و فروتنی و میهن دوستی
    پاسارگاد

    نوروز1395

    چه خوشه بال گرفتن
    پر و بالی اگه باشه
    رو سر بان نشتن
    شور و حالی اگه باشه
    چه خوشه عاشقی و حال پریشانی و شیتی
    هم ازو خالِ قدیما
    خط و خالی اگه باشه
    چه خوشه پیری و دل خوش کنکِ یاد جوانی
    هم پیاله ی قدرِ هم سن و سالی اگه باشه
    چه خوشه میلِ جوانی و بهار و پرِ باغی
    خرم سر چمن و آو زلالی اگه باشه
    چه خوشه حرف دل اَ دهن ساز شنیدن
    سینه سوخته ی بزنه ش
    سازِ بنالی اگه باشه
    چه خوشه با تو بنیشم دمی و وخته بمیرم
    سیر سیلت بکنم
    سیرمجالی اگه باشه





  2. #2
    مدیر بخش هوانوردی نظامی
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    محل سکونت
    کرمانشاه هان
    سن
    40
    نوشته ها
    3,999
    سپاسگزاری
    32,484
    سپاسگزاری شده : 49,665 بار در 3,900 پست
    قدرت امتیازدهی
    512
    Array

    پیش فرض پاسخ : داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند

    ادامه

    نیروی هوایی هند این توانایی را ناشی از تکنولوژی پیشرفته ی سوخوی30 می دانست ولی ناظران بی طرف نظامی، تنها توانایی خلبانان هندی را در این امر موثر می دانستند.
    و اما تحویل گروه 8 فروندی سری دوم در سال 1998 به دلیل آزمایشات هسته ای هند از طرف روسیه معلق ماند. ولی برخی ناظران نظامی دلیل این تاخیر را ناتوانی نیروی هوایی هند در تکمیل سیستم های الکترونیک پروازی مناسب برای این هواپیما دانسته اند. زیرا بر پایه ی قرارداد فی مابین هند و روسیه، سازمان پژوهش و توسعه ی دفاعی هند مامور تکمیل سیستم های کامپیوتری و الکترونیکی این هواپیما شده بود که در عمل به دلیل ناتوانی تکنولوژیکی هیچگاه موفق به اینکار نشد و نهایتن یک سیستم جایگزین از روسیه خریداری و نصب شد.
    همچنین نصب سیستم هدآپ (نمایشگر سربالا که اطلاعات پروازی را روی شیشه جلوی خلبان منعکس می کند) و همچنین سایر سیستم ها نظیر GPS ، سیستم های ناوبری دقیق، سیستم های ضدعمل الکترونیک، سیستم غلاف سوختگیری هوایی و . . . تا پایان سال 1998 به تعویق افتاد. هرچند وزیر دفاع هند این تعویق ها را به دشواری های موجود در زمینه اجازه ی واردات این گونه ادوات حساس از کشورهای غربی اعلام کرد.
    در سال 1999 تعداد درخواستی هند از روسیه از 8 فروند به 18 فروند افزایش یافت که با توجه به تاخیرهای ایجاد شده بسیاری از مقامات هندی این موضوع را توجیه ناپذیر می دانستند.
    در 28 دسامبر 2000 قراردادی برای تولید 140 فروند Su-30MKI با موتورهای تغییر دهنده ی خروجی AL-31FP در مدت 17 سال و نرخ تولیدی حدود 10 تا 12 فروند در سال با روسیه به امضاء رسید. ضمنن هند حق صادرات این جنگنده را نداشت اما به دلیل مشارکت مالی در تولید این جنگنده این اجازه را یافت تا سوخوی بدون هماهنگی هند اقدام به فروش این جنگنده به کشور دیگری نکند و در صورت فروش به کشور ثالث، هند در تولید آن مشارکت داشته باشد.
    بدین ترتیب نیروی هوایی هند تاسیساتی را با سرمایه گذاری 160 میلیون دلاری تاسیس کرد تا این جنگنده ها در آنجا مونتاژ شوند و در کل، محاسبات نشان داد که این مونتاژ حدود 10 درصد از قیمت تمام شده ی هر سوخوی30 را می کاهد.
    در سال 2000 دو فروند آواکس روسی A-50 با خدمه ی مجرب روسی به همراه یک اسکادران از سوخوهای هندی به کار گرفته شدند و ضمن این آزمایش مشخص گردید که توان رهگیری این هواپیما بدین ترکیب بسیار افزایش می یابد اما فرمانده نیروی هوایی هند با خرید A-50 مخالفت کرد و به جای آن خرید هواپیمای پیش اخطار فالکن ساخت اسرائیل را در نظر گرفت. فالکن اسرائیلی اکنون به نام کندر و برپایه ی هواپیمای ایلیوشین76 روسی برای نیروی هوایی هند ساخته می شود.


    سیستم تغییر دهنده ی خروجی موتورها در این شکل به خوبی معلوم است:



    بدین ترتیب در مارس 1997 هند چهار فروند Su-30MKI دریافت کرد. ولی بسیاری از متخصصین هندی عقیده داشتند که این هواپیما تفاوتی چندانی با مدل Su-27UB ندارد.


    مخالفان هندی به بهانه ی اینکه این هواپیما بیش از حد پرهزینه و برد آن بیش از اندازه ی مورد نیاز هند است! به مخالفت با برنامه ی ساخت این هواپیما در هند پرداختند. ولی فرمانده ستاد هوایی هند در دفاع عنوان کرد که این جنگنده افتخار نیروی هوایی هند است.
    در برنامه ی رهگیری و شکار هوایی این جنگنده در نیروی هوایی هند، این جنگنده با چهار موشک دوربرد RVV-AE و چهار موشک بردکوتاه AA-11 تجهیز می شود. هرچند عنوان می شود که موشک RVV-AE هنوز عملیاتی نیست و بر روی هیچ جنگنده ای نصب نشده است.
    طبق آزمایشات خلبانان آزمایشگر نیروی هوایی هند، برد رادار این جنگنده 300 کیلومتر اعلام شد! که از برد رادار تمام جنگنده های غربی (منجمله رپتر و نایت هاوک) بسیار بیشتر است و می تواند به عنوان یک پیش اخطار آواکس، انجام وظیفه نماید.
    همچنین یک خلبان آزمایشگر هندی دیگر نیز ادعا کرد که تنها با 40 فروند از این هواپیما می توان تمام 700 فروند هواپیمای دیگر نیروی هوایی هند را در نبرد هوایی به راحتی نابود کرد.
    یک خلبان میگ29 هندی نیز دو نفره بودن سوخوی30 و حمل همزمان 12 موشک هوا به هوا را یک امتیاز بزرگ می داند که این امر (دو نفره بودن) از درگیری ذهنی شدید خلبان هنگام نبرد می کاهد هرچند ابعاد بزرگ این جنگنده، شناسایی جشمی و راداری آن را آسان می سازد.



    بن پایه:انجمن تخصصی پاتق یو



    یادواره مردانگی و فروتنی و میهن دوستی
    پاسارگاد

    نوروز1395

    چه خوشه بال گرفتن
    پر و بالی اگه باشه
    رو سر بان نشتن
    شور و حالی اگه باشه
    چه خوشه عاشقی و حال پریشانی و شیتی
    هم ازو خالِ قدیما
    خط و خالی اگه باشه
    چه خوشه پیری و دل خوش کنکِ یاد جوانی
    هم پیاله ی قدرِ هم سن و سالی اگه باشه
    چه خوشه میلِ جوانی و بهار و پرِ باغی
    خرم سر چمن و آو زلالی اگه باشه
    چه خوشه حرف دل اَ دهن ساز شنیدن
    سینه سوخته ی بزنه ش
    سازِ بنالی اگه باشه
    چه خوشه با تو بنیشم دمی و وخته بمیرم
    سیر سیلت بکنم
    سیرمجالی اگه باشه





  3. #3
    مدیر بخش هوانوردی نظامی
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    محل سکونت
    کرمانشاه هان
    سن
    40
    نوشته ها
    3,999
    سپاسگزاری
    32,484
    سپاسگزاری شده : 49,665 بار در 3,900 پست
    قدرت امتیازدهی
    512
    Array

    پیش فرض پاسخ : داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند



    سوخوی30 ام (Su-30M) یک جنگنده چندمنظوره ی دونفره است که به طور کامل با جنگنده ی لاکهید مارتین F-15E ایالات متحده برابری می کند. مدل MK نوع ویژه ی صادراتی این جنگنده است. سوخوی30 یک مدل توسعه یافته از خانواده ی جنگنده های موفق سوخوی27 (فلانکر) است که توسط دفتر طراحی سوخو در مسکو به انجام رسیده و به وسیله ی شرکت ایرکوت (IRKUT) تولید شده است.
    در این جنگنده از ادوات آویونیک و سیستم های ناوبری مشابه استفاده شده در سوخوی37 جهت ایجاد برتری هوایی و مانورپذیری بالا استفاده شده است. این جنگنده به موشکهای هوا به زمین بسیار دقیق مجهز شده است که یک مدل از این موشکها بردی برابر 120 کیلومتر دارد!
    نیروی هوایی هندوستان 40 فروند از این جنگنده را در سال 1996 سفارش داد سپس 10 فروند دیگر را نیز به سال 1998 بر آن افزود. به سال 2006 ، 18 فروند SU-30K به سطح تکنولوژیکی مدل MKI ارتقا داده شدند. اولین 10 فروند نمونه ی آماده شده ی از مدل MKI مجهز به سیستم تغییر بردار رانش (یعنی خروجی متغیر موتورها) و رادار بهبود یافته در سپتامبر 2002 آماده گشتند ولی مرحله نهایی تکامل این جنگنده تا سال 2004 به طول انجامید.
    صنایع هوای فضای هندوستان (HAL) پس از اطمینان از کیفیت بی نظیر این جنگنده، قراردادی را با روسیه برای تولید (مونتاژ) 140 فروند از این هواپیما تحت نظارت شرکت سوخو در هندوستان بین سالهای 2003 تا 2017 به امضاء رساند. اولین نمونه ی مونتاژ شده در هندوستان در نوامبر 2004 به نیروی هوایی هند تحویل گشت.
    تعداد 38 فروند SU-30MKK و 24 فروند مدل ناونشین SU-30MK2 که قابلیت تغییر بردار رانش ندارند، هم اکنون در نیروی هوایی چین مشغول خدمت می باشند.
    در سال 2003 مالزی سفارش 18 فروند SU-30MKM را به روسیه داد که قرار شد بین سالهای 2006 تا 2007 تحویل داده شوند. این در حالی است که کشور مالزی پیشتر جنگنده های F/A-18C از ایالات متحده دریافت کرده بود و پس از قیاس، جنگنده ی سوخوی30 را بسیار بالاتر تشخیص داد.



    کابین خلبان
    کابین خلبان دو نفره است. سیستم های آویونیک سوخوهای مخصوص نیروی هوایی هند (SU-30MKI) توسط شرکت RPKB ساخته شده اند. (Ramenskoye Design Bureau)



    نمایشگرهای LCD درون کابین ساخت شرکت تالس (Thales) (همان ***تانت فرانسه= ***tant Avionique) هستند که شامل 7 نمایشگر LCD رنگی و یک نمایشگر سربالا (Head Up Display) مدل VEH3000 می باشند. شش نمایشگر 127 در 127 میلی متری و یک نمایشگر 152 در 152 میلی متر است. SU-30MKI همچنین یک مکان یاب جهانی با دقت بسیار بالا ساخت شرکت ساژم (SAGEM) فرانسه و یک مکان یاب لیزری دارد. در کابین عقب نیز، یک صفحه ی نمایش تک رنگ بزرگ جهت هدایت موشکهای هوا به زمین تعبیه شده است.


    ZHUK-27


    SU-30M یا با رادار بسیار قدرتمند N010 ZHUK-27 ساخت فازاترون مجهز می شود یا از رادار پالس – داپلر NIIP N011M بهره می برد.
    در مدل SU-30MKI از رادار N011M استفاده شده است که می تواند همزمان تا 15 هدف هوایی را رهگیری کند. همچنین سنسورهایی برای کنترل فضای پشت هواپیما تعبیه شده و اطلاعات آن در صفحه ی رادار منعکس می شود.




    تسلیحات
    این جنگنده به توپ بسیار قدرتمند 30 میلی متری GSH-301 با 150 تیر فشنگ مجهز شده است.


    در این جنگنده 12 مکان حمل تسلیحات پیش بینی شده است که می تواند تا میزان 8000 کیلوگرم مهمات را به همراه غلافهای هدایت لیزری و سیستم منحرف کننده ی موشکهای ضدهوایی حمل کند.

    موشکهای هوا به هوا
    SU-30M همانند مدل SU-30 می تواند هم زمان دو هدف هوایی را رهگیری کند. این جنگنده حداکثر تا 6 موشک هوا به هوای میان برد از نوع R-27RE (این موشک در ناتو به نام َAA-10C یا ALAMO-C شناخته می شود) می تواند حمل کند.
    همچین موشکهای R27TE (نام ناتو = AA-10D یا ALAMO-D) و موشکهای ویمپل RVV-AE (نام ناتو = AA-12 ADDER) نیز از جمله ی تسلیحات است.

    AA-12


    R-27


    در یک ماموریت رهگیری هوایی به طور معمول از دو موشک میان برد AA-10D و شش موشک بردکوتاه حرارت یاب از نوع ویمپل R-73E (نام ناتو = AA-11 یا ARCHER) استفاده می شود.

    R-73


    موشکهای هوا به زمین
    این جنگنده یک سیستم با صفحه ی نمایش بزرگ هدایت موشکی دارد.
    موشکهای هوا به زمین شامل چهار موشک ضدرادار، شش موشک بسیار دقیق هدایت لیزری یا شش موشک بردکوتاه هدایت تلویزیونی می شوند.
    این هواپیما همچنین دارای جایگاه مخصوص پرتاب موشک دوربرد 120 کیلومتری نیز می باشد. برای پرتاب به سوی اهداف دور از موشکهای KH-29 (نام دیگر: AS-14) استفاده می شود که برای این مسافتهای دور همزمان از دو صفحه ی نمایش هدایتی استفاده می شود. این موشک بسیار قدرتمند دارای سرجنگی 317 کیلوگرمی می باشد.

    KH-29


    از دیگر موشکهای دوربرد می توان به موشک KH-31A (نام دیگر: AS-17 یا Krypton) و موشک KH-59M (نام دیگر: AS-18 یا Kazoo) اشاره کرد.

    جنگنده ی سوخوی30 چینی هنگام شلیک موشک KH-31A


    KH-31A



    برای ماموریتهای ضدکشتی از یک موشک مافوق صوت به نام Raduga 3M80E Moskit استفاده می شود.



    بن پایه:انجمن تخصصی پاتق یو



    یادواره مردانگی و فروتنی و میهن دوستی
    پاسارگاد

    نوروز1395

    چه خوشه بال گرفتن
    پر و بالی اگه باشه
    رو سر بان نشتن
    شور و حالی اگه باشه
    چه خوشه عاشقی و حال پریشانی و شیتی
    هم ازو خالِ قدیما
    خط و خالی اگه باشه
    چه خوشه پیری و دل خوش کنکِ یاد جوانی
    هم پیاله ی قدرِ هم سن و سالی اگه باشه
    چه خوشه میلِ جوانی و بهار و پرِ باغی
    خرم سر چمن و آو زلالی اگه باشه
    چه خوشه حرف دل اَ دهن ساز شنیدن
    سینه سوخته ی بزنه ش
    سازِ بنالی اگه باشه
    چه خوشه با تو بنیشم دمی و وخته بمیرم
    سیر سیلت بکنم
    سیرمجالی اگه باشه





  4. #4
    مدیر بخش هوانوردی نظامی
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    محل سکونت
    کرمانشاه هان
    سن
    40
    نوشته ها
    3,999
    سپاسگزاری
    32,484
    سپاسگزاری شده : 49,665 بار در 3,900 پست
    قدرت امتیازدهی
    512
    Array

    پیش فرض پاسخ : داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند

    درود بر ایران و عاشقان راستین ان


    مصاحبه با میخائیل سیمونف طراح Su-27




    میخائیل سیمونوف، طراح جنگنده Su-27 و Su-30، در مدت 50 سال گذشته از جمله مطرح ترین طراحان هواپیما بوده است. امسال او هشتادمین سالگرد تولد خود را جشن میگیرد. Su-27 او که همانند AK-47 کالاشنیکف مشهور و خوشنام میباشد نه تنها به عنوان بهترین جنگنده سده 20ام معرفی شده بلکه باعث گردیده تا میلیاردها دلار به اقتصاد روسیه کمک شود.
    میخاییل سیمونوف:
    .... اتمام طراحی جت جنگنده ما با تاخیر مواجه شده بود در حالیکه F-15 آمریکائ ها عملیاتی بود و جنگنده هنوز در مرحله طراحی به سر میبرد. T-10 نمونه آزمایشی از طرح آینده Su-27 بود و اولین پرواز خود را در May 20, 1977 به انجام رساند. اما با اینکه تمام تلاش و کوشش مهندسین و طراحان کمپانی سوخوی ، این بدتر از نمونه آمریکایی خود بود! و این خبر بدی برای ما میتوانست باشد. نیاز به کار بیشتری بر روی هواپیما احساس میشد ، از برنامه زمان بندی عقب افتاده بودیم. ..... این یک افتضاح بود...باید هواپیما را از نو طراحی میکردم.





    هر کسی که حداقل یک بار Su-27 را در یک نمایش هوائی و یا از تلویزیون دیده باشد نمیتواند از خود سوال نکند که چرا چنین ماشین شگفت اوری ساخته شده؟
    در زمانیکه Su-27 طراحی شد، ما در پیمان ورشو بودیم و در روبروی خود دشمنی به نام NATO وجود داشت. ما باید هواپیمائی تولید میکردیم که از F-14, F-15, F-16 , F-18 برتر بود. در صنایع هوائی کشورمان ، ما به نام دفتر طراحی سوخوی شناخته میشویم که دارای تعداد زیادی از کارخانجات پیمانکار است. به عنوان مثال رادارهای ما با نام NII1و KB2تولید میشود . ما پیشرانه طراحی نمی کنیم و پیشرانه بر دوش دفتر طراحی Lyulka است. ما هر یک بر روی یک چیز متمرکز هستیم. چنین تقسیم بندی علمی باعث توسعه بهتر یک هواپیما می شود.
    برای داشتن بهترین جنگنده که بتواند بهترین جنگنده های دشمن را شکست دهد ما باید بهترین پیشرانه جهان را داشته باشیم، بهترین رادار، بهترین موشک و هر چیزی که بهترین باشد را باید داشته باشیم. در حین کار بر روی Su-27 ما متوجه شدیم که دارای هواپیمای خوبی هستیم که دارای توانائیهای F-15 است و در نبرد نزدیک هوائی شانس هر دو در پیروزی یکی است. ما پی بردیم که برای بدست آوردن یک پیروزی قاطع هوائی در برابر دشمن ، جنگنده طراحی شده ما نباید بیشتر مانور پذیرتر باشد ، بلکه باید بسیار بیشتر مانورپذیرتر از دشمن باشد و این در یک چیز معنی میدهد: نرخ شعاع گردش به سمت دشمن.
    پیروزی در یک نبرد هوائی با هواپیمائیست که قبل از حریف خود گردش کند. ما تصمیم گرفتیم تا اگر بتوانیم هواپیمائی طراحی کنیم که دو برابر حریف نرخ شعاع گردش داشته باشد آن را supermaneuverability بنامیم.
    Supermaneuverability به هواپیمائی میگویند که بتواند به سمت حریف خود در هر موقعیتی در فضا با حداقل نرخ 2 برابر گردش دشمن بچرخد.

    - چگونه یک جنگنده با قابیلت supermaneuverability قادر خواهد بود تا خود را از دید رادار دشمن پنهان کند؟

    - مرتبه نخست که خلبان آلارم هشدار ردیابی توسط رادار دشمن را دریافت کند، نخستین کاری که باید انجام دهد این است که به حالت عمودی درآید و به صورت عمودیرواز کند. در حالیکه او به حالت عمودی در حال پرواز و کم کردن سرعت است، آهسته آهسته از صفحه رادار دشمن (که قابلیت داپلر را دارد) محو خواهد شد، اگرچه دشمن احمق نیست و با مانور پیچ به سمت ما خواهد آمد. اکنون سرعت جنگنده ما به صفر یا نزدیک آن رسیده و تمام رادارهای داپلر فقط اهداف متحرک را میتوانند شناسائی کنند و اکنون زمانیست که هواپیمای ما از صفحه رادار دشمن محو شده است . خلبان دشمن از طریق دید چشمی میتواند ما را در دید خود داشته باشد اما نمیتواند موشک هدایت راداری (پویا ویا نیمه پویا) را شلیک کند . چرا؟ خیلی ساده است چون جستجوگر موشک دشمن قادر نیست تا هدف را ردیابی کند.



    - در طراحی هواپیماهی جدید قاعدتا شما نیازمند طراحی آویونیک جدید میباشید.

    در طراحی هواپیماهای supermaneuverable چه اقداماتی در این مورد صورت گرفت؟

    - بیشتر مردم ، الکترونیک روسیه را کم اهمیت جلوه میدهند. اما من گمان دیگری دارم. ما از طراحان رادارمان آنچه را که میخواهیم و مورد نیاز ماست دریافت میکنم. ما میگوئیم چه میخواهیم و آنها هم تحویل میدهند. اگر وزن رادار F-15 بالغ بر 244 کیلوگرم است، رادار آنالوگ ما وزن به مراتب بیشتری دارد، اما این موضوع ما را نگران نمی کند. هدف ما این است تا اهداف در فاصله بیشتری شناسائی شوند. همان چیزی که به آن سامانه شناسائی و ردیابی اپتیکی گفته میشود. ما تصمیم گرفتیم تا به هواپیمای شناسائی استراتژیک SR-71 نیرنگی بزنیم. تصمیم گرفتیم تا جنگنده های Su-27 و Su-30 در هنگامه رهگیری SR-71 آمریکا که از سمت نروژ پرواز میکردند از بکاربردن رادارهای خود ممانعت کرده و به سامانه شناسائی اپتیکی خود اعتماد کنند. هنگامیکه SR-71 و جنگنده های ما در موقیت حرکت مخالف هم قرار میگرفتند ما توان ردیابی SR-71 را از فاصله بسیار دوری داشتیم و این در حالیست که هنوز امریکائیها به اسمان ما رخنه نکرده بودند اما ما مدتها انها را ردیابی کرده بودیم. ولی پیش از این SR-71 به فضای ما در حالی رخنه میکرد که جنگنده های ما در هوا بودند. بنا براین شما نمیتوانید بگویید که الکترونیک ما افتضاح است بلکه ما دقیقا بر اساس اطلاعاتی که از هواپیماهای دشمن داریم نیازهای خود را برآورده میسازیم.


    چگونه تازیان به سوخوی کمک کردند؟

    سیمونوف بر این اصرار دارد که پرسترویکا باعث شد تا Su-27 بهترین بهترین ها شود. فقدان منابع مالی در دهه 90 باعث شد تا کمپانی سوخوی از روی ناچاری و درماندگی محصول خود را به بیرون از کشور به نمایش بگذارد و اولین جاییکه در نظر گرفته شد امارات عربی بود.
    سیمونوف: درآن زمان فرمانده نیروی هوائی امارات کلنل خالد بود، وی شخصیتی انعطاف نابذیر داشت. پس از اینکه وی نگاهی به Su-27 انداخت و پروازی با ان انجام داد گفت: ..... بد نیست.. اما میتواند در نقش یک نابود کننده هم ظاهر شد؟
    اما باید دانست که این 2 چیز کاملا جدا از هم میباشد.نخست آنکه جنگنده شما در نقش رهگیری هوائی ظاهر شود و دیگر آنکه در نقش نابود کننده اهداف دریائی و زمینی ظاهر گردد. این میتوانست پایان مذاکرات ما باشد اما در عوض سیمونوف به تازیان پیشنهاد جدید داد: اگر شما میخواهید تا این جنگنده اهداف را در فاصله 100 کیلومتری نابود کند.. باشه... ما برای شما طراحی میکنیم.. اگر شما میخواهید .. ما انجام میدهیم.. ، بنا بر این Su-27 تبدیل به یک جنگنده چند منظوره گشت هرچند که تازیان آن را خریداری نکردند.

    کلنل خالد تاکید کرد که آمریکائیها هرگز اجازه چنین خریدی به ما نخواهند داد.


    - غالبا گفته میشود که Su-27 و Su-30 بهترین هستند اما آنها هرگز در یک نبرد حقیقی شرکت نداشتند، چگونه میتوان این ادعا را اثبات کرد؟

    - سیمونوف با لبخند پاسخ میدهد: خوب، البته این یک راز است. نمایش تجهیزات ما یک تبلیغ ساده نیود. بلکه یک مقایسه با دیگر رقبا بود. مقاییسه با میراژهائی که در اختیار امارات بود این برتری را به خوبی نشان میداد.
    - چگونه این مقایسه انجام شد؟
    - دو نفر از بهترین خلبانان اماراتی سوار بر هر دو نوع جنگنده شدند هم میراژ و هم سوخوی، تمام اسناد و مدارک پرواز کلاسه بندی و آنالیز گردیده است.


    بهترین جت جنگنده قرن بیستم

    Su-30MKI برای یک منظور طراحی شد: جت جنگنده شکست ناپذیر. در اوایل دهه 90 خلبانان Su-27 برای یک تمرین هوائی با F-15 دعوت شدند. روش نبرد این بود که خلبانان روسی میبایست بتوانند تا در عقب هواپیمای دیگر قرار گیرند و پس از آن با F-15 جایشان را عوض کنند. در یک نبرد حقیقی هوائی، این موقعیتی است که به راحتی میتوان یک موشک را مستقیم به سمت هدف شلیک کرد. در هر دو روش سوخوها پیروز شدند !
    به گفته ژنرال Aleksandr Harchevsky ، فرمانده مرکز آموزش نیروی هوائی Lipetsk که در تمرین شرکت داشت، سوخو-27 به دلیل قابلیت مانور بالا و نسبت کشش به وزن خوب پیروز هر دو نبرد بود.
    هنگامیکه آمریکا یی ها متوجه شدند که هند از نمونه ای جدیدتری از سوخوی به نام Su-30 بهره میبرد بر آن شدند تا دیدار نزدیکی در آمریکا با آن داشته باشند. آمریکاییها بر ان شدند تا در تمرین هوایی شان از نمونه بهتری از F-15 استفاده کنند. نتیجه 6:4 به نفع Su-30 تمام شد! هرچند هندیها به جای Su-30MKI، از نمونه معمولی Su-30که فاقد رادار جدید و گشتاور بردار رانش بود استفاده کردند. دفعه بعد که آمریکاییها به هند آمدند با خود نمونه بهتری از F-16 را به همراه داشتند.
    F-16 کوچکتر و سبکتر از Su-30بود و خرد حکم میکرد که F-16 میبایست به دلیل مانور بهتر در داگ فایت پیروز باشد اما همه چیز جزاین بود. این بار از Su-30MKI استفاده شد و نتیجه غیرباور بود. این بار هم سوخوی سربلند بیرون آمد.
    Supersonic برای رئیس جمهورها

    در یک نمایشگاه هوائی، در حالیکه مردم به تماشای نمایش هوائی هواپیماهای تجاری مشغول بودند، سیمونوف رو به روزنامه نگاران کرد و گفت: جت های جنگنده هیچ چیزی نیستند! آینده ما اینجاست! ...در دفترش ، من متوجه شدم که منظور او چیست. در دفتر کار او مدلی بود با نام KR-860 (بالهای روسیه) که برای حمل 1000 مسافر طراحی شده بود! سیمونوف با نا امیدی میگوید: آنها از ساختن چنین ماشینی هراس دارند هرچند ما کارخانجاتی داریم که قابلیت ساخت چنین پروژه ای را داشته باشد. این برای نخستین بار نیست که ساخت هواپیماهای عظیم با چالش مواجه میشود اگر چه همه ابزارهای لازم برای تولید آماده است : تائید دولت، سرمایه، کارخانجات آماده به کار. تولید An-124 برای پاسخ گوئی به نیاز جهانی پس از فروپاشی شوروی صورت گرفت.

    سیمونوف اضافه میکند: من هرروز از تلویزیون میبینم که چگونه مقامات بلند پایه کشور از یک استان به استان دیگر سفر میکنند. آما انها سوار بر هواپیماهای Subsonic هستند که زمان زیادی برای سفر از آنها گرفته میشود. مقدار زیادی از زمان در این راه به هدر میرود. نام هواپیمای supersonic سیمونف، پس از تولید آن اعلام خواهد شد. یکی از سه مدل روی میز سیمونف، هواپیمائی با قابلیت حمل 40 مسافر و سرعت 2 برابر سرعت صوت بود. هواپیمای دوم با قابلیت حمل 12 مسافر اما سرعت بیشتر و هواپیمای سوم باز هم سریعتر اما این یکی هنوز از اسرار است.
    کمپانی سوخوی در هر دو طرح نظامی و غیر نظانی سرآمد خواهد بود
    در نمایشگاه MAKS 2009, در آگوست، نیروی هوائی روسیه 48 فروند Su-35 خریداری کرد . همچنین نیروی هوائی هند خواهان خرید 50 فروند Su-30MKI بیشتر میباشد در حالیکه 105 فروند از این مدل را دارا میباشد. CEO سوخوی، پوگوسیان با طرح جاه طلبانه سوخوی سوپرجت خود قصد دارد تا 1000 فروند از آن را در دل آسمان جای دهد.

    بن پایه:اینجا
    ویرایش توسط kermanshahy : 01-12-2011 در ساعت 21:58 دلیل: بن پایه



    یادواره مردانگی و فروتنی و میهن دوستی
    پاسارگاد

    نوروز1395

    چه خوشه بال گرفتن
    پر و بالی اگه باشه
    رو سر بان نشتن
    شور و حالی اگه باشه
    چه خوشه عاشقی و حال پریشانی و شیتی
    هم ازو خالِ قدیما
    خط و خالی اگه باشه
    چه خوشه پیری و دل خوش کنکِ یاد جوانی
    هم پیاله ی قدرِ هم سن و سالی اگه باشه
    چه خوشه میلِ جوانی و بهار و پرِ باغی
    خرم سر چمن و آو زلالی اگه باشه
    چه خوشه حرف دل اَ دهن ساز شنیدن
    سینه سوخته ی بزنه ش
    سازِ بنالی اگه باشه
    چه خوشه با تو بنیشم دمی و وخته بمیرم
    سیر سیلت بکنم
    سیرمجالی اگه باشه





  5. #5
    مدیر بخش هوانوردی نظامی
    تاریخ عضویت
    Feb 2011
    محل سکونت
    کرمانشاه هان
    سن
    40
    نوشته ها
    3,999
    سپاسگزاری
    32,484
    سپاسگزاری شده : 49,665 بار در 3,900 پست
    قدرت امتیازدهی
    512
    Array

    پیش فرض پاسخ : داستان پرفراز و نشیب SU-30MKI در نیروی هوایی هند

    درود بر ایران وایرانیان اریایی

    برافراشته باد درفش سرفراز کاویانی

    اروپا آمادگی خود را برای فروش موشک های 'توروس' به هند اعلام کرد


    کنسرسیوم اروپایی 'ام بی دی ای' ( MBDA ) آمادگی خود را برای فروش موشک های جنگی توروس (Taurus) با برد 300 کیلومتر به نیروی هوایی هند برای استقرار بر روی جنگنده های سوخوی 30 ام.کی.آی. اعلام کرد.






    مدیر بخش توسعه تجارت این سیستم موشکی به تعدادی از خبرنگاران هندی در دهلی نو گفت: ما نامه ای را از سوی نیروی هوایی هند دریافت کرده ایم که در آن اطلاعاتی در مورد یک موشک جنگی دوربرد خواسته شده است و ما موشک های توروس را پیشنهاد کرده ایم چون به نظر می رسد این نوع موشک همه نیازهای مورد نظر را تامین می کند.

    موشک های زمین به هوای توروس توسط شرکت 'توروس سیستم جی ام بی اچ' Taurus Systems GmbH مستقر در آلمان ساخته می شود.

    این شرکت مشترک بین'ام بی دی ای' و یک شرکت نظامی معتبر سوئدی بنام ساب (Saab) می باشد.

    'ام بی دی ای' یک شرکت تولید موشک است که در ایتالیا، انگلیس، فرانسه و آلمان مستقر می باشد.

    هند در نظر دارد نخستین اسکادران جنگنده های سوخوی خود را با همکاری روسیه بازسازی کند و توانایی آنها را از طریق نصب رادارها ، سلاح های دوربرد و دستگاههای هوانوردی جدید بر روی آنها افزایش دهد.


    بن پایه



    یادواره مردانگی و فروتنی و میهن دوستی
    پاسارگاد

    نوروز1395

    چه خوشه بال گرفتن
    پر و بالی اگه باشه
    رو سر بان نشتن
    شور و حالی اگه باشه
    چه خوشه عاشقی و حال پریشانی و شیتی
    هم ازو خالِ قدیما
    خط و خالی اگه باشه
    چه خوشه پیری و دل خوش کنکِ یاد جوانی
    هم پیاله ی قدرِ هم سن و سالی اگه باشه
    چه خوشه میلِ جوانی و بهار و پرِ باغی
    خرم سر چمن و آو زلالی اگه باشه
    چه خوشه حرف دل اَ دهن ساز شنیدن
    سینه سوخته ی بزنه ش
    سازِ بنالی اگه باشه
    چه خوشه با تو بنیشم دمی و وخته بمیرم
    سیر سیلت بکنم
    سیرمجالی اگه باشه




  6. سپاسگزاری ها (6):


جستارهای مشابه

  1. سقوط میگ 27 نیروی هوایی هند
    توسط aeroreza در انجمن سوانح و حوادث نظامی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 10-11-2010, 18:55
  2. سقوط MiG-27 نیروی هوایی هند
    توسط aeroreza در انجمن سوانح و حوادث نظامی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 24-09-2010, 21:21
  3. میگ-27 نیروی هوایی هند سرنگون شد
    توسط Behrang در انجمن سوانح و حوادث نظامی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 24-10-2009, 13:22
  4. سقوط هواپیمای آموزشی نیروی هوایی هند
    توسط ماه در انجمن سوانح و حوادث نظامی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 11-09-2007, 12:45

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •