در ماه می سال 1963 یک فروند جت استار C-140A برای انجام تحقیقات هوانوردی و ارتقای تکنولوژی بکار رفته درهواپیماهای غیرنظامی به ناسا واگذار می گردد و رجیستر N814NA بر روی آن حک می شود

در دهه 1960 این هواپیما به تجهیزات الکتریکی variable-stability سیستم کنترل پرواز مجهز می گردد. این تجهیزات این قابلیت را به هواپیما می دهند که بتوان از آن به عنوان یک شبیه ساز پرنده استفاده نمود و مشخصات پروازی بسیاری از هواپیماهای پیشرفته را شبیه سازی و تکرار کرد. از این سیستم در پژوهش های حمل و نقل با سرعت مافوق صوت و هوانوردی عمومی استفاده شد. همچنین این سیستم در بررسی، آموزش و انجام آزمایش های لازم بر روی سیستم های تقرب و فرود شاتل در سال 1977 نقش بسزایی داشت




در دهه 1970 این هواپیما در تحقیقات دولتی به منظور تعیین مشخصات صوتی و تاثیرگذاری دستورالعمل های مختلف تقرب در کاهش سطح آلودگی صوتی شرکت می نماید. هواپیما 4 طرح تقرب متفاوت جهت فرود را اجرا کرده و صدای هواپیما توسط میکروفون هایی که بر روی سطح زمین و در مسیر تقرب قرار گرفته بودند جمع آوری و با معیارهای صوتی ارائه شده توسط FAA تطبیق داده شدند تا میزان آلودگی صوتی ایجاد شده در هر طرح مشخص و بهترین طرح انتخاب گردد

یکی از مهمترین ماموریت این هواپیما بررسی ویژگی های آکوستیکی پروانه هایی(ملخ هایی) که دارای طراحی پیشرفته بودند در ابتدای دهه 1980 می باشد. این پروانه ها طوری طراحی گردیده بودند تا هنگام گردش، سرعت نوک پره ها فراتر از سرعت صوت باشد


برای انجام این تحقیقات، پروانه ای 24 اینچی به همراه موتور محرک آن بر روی یک پایلون بالای سقف هواپیما نصب گردید و28 میکروفون نیز بر روی بدنه و بال های هواپیما تعبیه شد، همچنین بر روی هواپیمای دنبال کننده نیز میکروفون هایی نصب گردید تا اطلاعات آکوستیکی در فواصل زیاد نیز جمع آوری گردد،
در بین می 1981 تا آگوست 1982 این هواپیما 45 پرواز آزمایشی با سه پروانه مختلف انجام می دهد.از اطلاعات بدست آمده در طراحی ملخ های جدید، عایق های جدید کابین هواپیما و استفاده شد

در سال 1985 دو مخزن سوخت ثابت روی بال هواپیما با روکش تیتانیومی مخصوصی به همراه دستگاههای مکش و اسپری هوا جایگزین می گردند تا روش های هموارسازی جریان باد بر روی بال هواپیماها، محافظت در برابر حشرات و جلوگیری از تجمع یخ بر روی بال بررسی گردد. هوا از طریق یک سوراخ های با قطر 0.0025
اینچ که در بالا و پایین روکش تیتانیومی تعبیه شده بودند، مکش شده تا جریانِ هوایِ بالایِ سطحِ روکش هموار گردد



همچنین در این پروژه روش های کاهش تجمع یخ در لبه حمله بال و تاثیر ترکیب پروپیلن گلیکول متیل اتر با آب در محافظ بال در مقابل حشرات مضر بررسی گردید

این هواپیما در سال 1989 بازنشته شده و چند سال بعد به پارک هوایی Joe Davies Heritage در Palmdale انتقال داده و بدنه آن مجددا رنگ آمیزی گردید