@aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk
صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 33

جستار: دیباچه رشد و شکوفایی جنگنده ها

  1. #11
    Aviation Ordnanceman
    تاریخ عضویت
    Jan 2006
    نوشته ها
    621
    سپاسگزاری
    0
    سپاسگزاری شده : 526 بار در 151 پست
    قدرت امتیازدهی
    16
    Array

    پیش فرض دیباچه رشد و شکوفایی جنگنده ها

    اگر نگاهي به ليست زير كه شامل جنگنده هاي ساخت شركت ميكويان از سال 1948 هست بندازيد ميبينيد كه نام مستعار تمام اونها با حرف F شروع ميشه . به نظر شما اين اتفاقيه يا ناتو به عمد اين كارو انجام داده :



    MiG-15 'Fagot

    MiG-17 'Fresco

    MiG-19 'Farmer

    MiG-21 'Fishbed

    MiG-23 'Flogger-A/B

    MiG-25 'Foxbat

    MiG-27 'Flogger-D/J

    MiG-29 'Fulcrum

    MiG-31 'Foxhound

    سوخو ها يادم رفته بود

    اينم ليستشون . اونها هم با F شروع ميشه

    Su-7 'Fitter

    Su-9 'Fishpot

    Su-11 'Fishpot-C

    Su-15 'Flagon

    Su-17/Su-20/Su-22 'Fitter

    Su-24 'Fencer

    Su-25 'Frogfoot

    Su-27 'Flanker

    خانواده توپولوف با B

    خانواده سوخو با F

    پدافندها با G
    ....
    اینم لینکی در زمینه نام گذاری ناتو

    http://en.wikipedia.org/wiki/NATO_reporting_name

    همه بمب افكن هاي روسي با حرف اول كلمه BOMBER- جنگنده ها با حرف اول كلمه

    FIGHTER-وترابري ها با حرف اول CARGO نامگذاري شدن.

    F=Fighter

    B=Bomber
    ...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند ....

  2. کاربر مقابل از نوشته Co-Pilot گرامی سپاسگزاری کرده است:


  3. #12
    Aviation Machinist's Mate
    تاریخ عضویت
    Feb 2006
    نوشته ها
    90
    سپاسگزاری
    0
    سپاسگزاری شده : 10 بار در 5 پست
    قدرت امتیازدهی
    12
    Array

    پیش فرض سريعترين جنگنديه جهان

    بنام خدا


    تندرو ترین هواگرد جهان

    تا الان از هرکي ميپرسيديد که سريعترين هواپيمايه ساخته بشر کودومه همه يا مي گفتن ميگ 31 يا (SR-71) در حاليکه سرعت هرکدومه اينا حدودن سه ماخه و حال اينکه سريعترين هواپيمايه جهان سرعتش 7 ماخه. اين جنگنده که محصوله شركت (North American Aviation)هست يک هواپيمايه ازمايشي بود که با الهام ازش ف 35 و ف 22 و .... ساختن. نامه اين جنگنده (X-15) هست که در ساله 1959 ساخته شد و پرواز کرد و در ساله 1968 بازنشسته شد. از اين هواپيما سه تا ساختن و يه نکتيه جالبش اينه که اين هواپيمها فقط 1 چرخ داشتند اونم در جلو و در عقب به جاي چرخ يه چيزي تومايهايه چوبه اسکي داشتن.

    وقتي خوب فکرشو مي كنيد مي بينيد سرعتش از اکثره موشکايه زمين به هوا و هوا به هوا بيشتره. اين هواپيما تک سرنشين بود و کارشناسان ميگن که اين هواپيما مهمترين دستاورده تاريخه هوانوردييه امريکاست بعد از bell x-1 . اين هواپيما از سرييه rocket plane هستش.

    يسري فرتور واستون ميذارم که حال کنيد.









    موتوره bell x-1


    آيا X-43A از ايت X-15 جديد تر نيست؟




    X-43 هواپيما نيست و بيشتر شبيهه موشکه و خلبانم نداره و از زمين کنترل ميشه و فرودم نمياد و يه بار مصرفه و بعد از پروازش که 10 دقيقه هست ميکوبه خودشو تو دريا يا اقيانوس اگر هم نبود زمين و ديگم قابله تعمير نخواهد بود. بعدشم خودش بلند نميشه و با يه ب 52 ميفرستنش هوا و تو اسمون موتورش روشن ميشه و رکورده سرعتشم 9.8 ماخه که 2004 بود ازشم سه تا ساخته شده و ساخته شركت بوينگه. :) :) :)

    بن پایه:SHAHAB
    ایرو اسپیس تاک
    ز شير شتر خوردن و سوسمار - عرب را بدانجا رسيده است كار - كه تاج كياني كند خواستگار - اي تف براين روزگار

  4. سپاسگزاری ها (2):


  5. #13
    Aviation Machinist's Mate
    تاریخ عضویت
    Aug 2006
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    53
    سپاسگزاری
    1
    سپاسگزاری شده : 8 بار در 5 پست
    قدرت امتیازدهی
    12
    Array

    پیش فرض بزرگترين و سنگينترين هواپيماهاي دنيا

    Plane Max. Weight Dimensions

    1. Hindenburg * 484,400 lb L: 804';D: 135'

    2. An-225 Cossack 1,322,750 lb L: 275'7";S: 290'

    The An-225 Cossack is the largest airplane in the world.

    3. HK-1 Spruce Goose 400,000 lb L: 218'6";S: 320'

    The HK-1 Spruce Goose has the largest wingspan of all aircraft.

    4. Airbus A380F 1,305,000 lb L: 239'3";S: 261'8"

    The Airbus A380F is the largest passenger airliner in the world.

    5. KM Caspian Sea Monster 1,080,000 lb L: 348';S: 131'

    6. An-124 Condor 892,872 lb L: 226'8.5";S: 240'5.75"

    7. C-5 Galaxy 840,000 lb L: 247'10";S: 222'9"

    8. Boeing 777-300ER 775,000 lb L: 242'4";S: 212'7"

    9. Airbus A340-600 807,400 lb L: 246'11";S: 208'2"

    10. Boeing 747 875,000 lb L: 231'10";S: 211'5"

    11. Boeing 777 660,000 lb L: 242'4";S: 199'11"

    12. Airbus A330-300 515,700 lb L: 208'1";S: 197'10"

    13. B-36 Peacemaker 410,000 lb L: 162'1";S: 230'

    14. Lun Ekranoplan 882,000 lb L: 240';S: 144'

    15. Boeing 767 450,000 lb L: 201'4";S: 170'4"

    16. Tu-160 Blackjack 606,261 lb L: 177'6";S: 182'9"

    17. KC-10 Extender 590,000 lb L: 181'7";S: 165'4.25"

    18. B-52 Stratofortress 488,000 lb L: 159'4";S: 185'

    18. C-17 Globemaster III 585,000 lb L: 173'11";S: 170'9"

    19. C-133 Cargomaster 286,000 lb L: 157'6";S: 179'8"

    20. Tu-95 Bear 414,470 lb L: 162'5";S: 167'8"

    21. C-141 Starlifter 323,100 lb L: 168'3.5";S: 159'11"

    22. Airbus A300F 377,900 lb L: 177'5";S: 147'1"

    23. Il-76 Candid 374,780 lb L: 152'10.25";S: 165'8"

    24. C-124 Globemaster II 216,000 lb L: 130'5";S: 174'1"

    25. Boeing 757 272,500 lb L: 178'7";S: 124'10"

    25. XB-70 Valkyrie 534,700 lb L: 196';S: 105'

    26. 377SG Super Guppy 170,000 lb L: 143'10";S: 156'3"

    27. E-6 Mercury 342,000 lb L: 150'4";S: 148'4"

    27. Boeing 707 333,600 lb L: 152'11";S: 145'9"

    28. C-74 Globemaster 165,000 lb L: 124'2"; S: 173'3"

    29. E-3 Sentry 347,000 lb L: 155'6";S: 130'10"

    30. B-1b Lancer 477,000 lb L: 146';S: 137'

    31. Airbus A300-600ST 341,713 lb L: 123'8";S: 147'2"

    32. KC-135 Stratotanker 322,500 lb L: 136'3";S: 130'10"

    33. Boeing 727 191,000 lb L: 153'2";S: 108'

    34. EC-135 Looking Glass 300,000 lb L: 128';S: 131'

    34. KC-97 Stratotanker 175,000 lb L: 117'5";S: 141'2"

    34. Helios 2,048 lb L: 12';S: 247'

    35. Airbus A321 207,000 lb L: 146';S: 111'10"

    36. Boeing 737 174,200 lb L: 138'2";S: 117'5"

    37. Tu-22M Backfire 278,660 lb L: 139'4";S: 112'6"

    38. B-2 Spirit ~376,500 lb L: 69';S: 172'

    38. B-29 Superfortress 105,000 lb L: 99';S: 141'3"

    39. C-121 Constellation 133,000 lb L: 116'2";S: 123'

    40. C-130 Hercules 155,000 lb L: 97'9";S: 132'7"

    41. YB-49 Flying Wing 213,500 lb L: 53'1";S: 172'

    41. XB-35 Flying Wing 103,484 lb L: 53'1";S: 172'

    42. Tu-16 Badger 165,350 lb L: 114'2";S: 108'3"

    43. Centurion 1,900 lb L: 12';S: 206'

    44. Mi-26 Halo 123,450 lb L: 110'8";D: 105'

    The Mi-26 Halo is the largest helicopter in the world.

    45. C-9 Nightingale 108,000 lb L: 119'3";S: 93'3"

    46. C-1 85,113 lb L: 95.1'; S: 100.4'

    47. U-2S Dragon Lady 40,000 lb L: 65';S: 103'

    48. SR-71 Blackbird 140,000 lb L: 107.4';S: 55.6'

    49. RQ-4 Global Hawk ~25,600 lb L: 44.4';S: 116.2'

    50. Proteus 15,800 lb L: 56.3';S: 92' (max)

    اين هواپيمايي كه به عنوان شماره ي 1 ذكر شده ديگه چه موجوديه ؟

    اين موجود عجيب يه كشتي هوايي آلماني هست كه تقريبا 3 برابر يك 747 طول داره

    اينم فرتورش :



    براي اگاهی بيشتر كليك كنيد :

    Hindenburg
    جهان سوم جایی است که اگر بخواهی کشورت را بسازی خانه ات خراب میشود...
    و آنان که کشور خراب کردند کومه ی دیروزشان
    امروز چه بزرگ است کاخ است
    خانه من اکنون
    خاطره است

  6. کاربر مقابل از نوشته milad گرامی سپاسگزاری کرده است:


  7. #14
    Aviation Machinist's Mate
    تاریخ عضویت
    Aug 2006
    محل سکونت
    تهران
    نوشته ها
    53
    سپاسگزاری
    1
    سپاسگزاری شده : 8 بار در 5 پست
    قدرت امتیازدهی
    12
    Array

    پیش فرض 50 پرنده پر سرعت جهان

    بنام خدا



    50 پرنده پر سرعت جهان


    Plane Top Speed Max. Altitude

    1. X-43 (Unmanned) Mach 9.8 110,000 feet

    2. X-15 Mach 6.72 354,200 feet

    The X-15 is the fastest manned aircraft in the world.

    3. SR-71 Blackbird (YF-12) Mach 3.2+ 85,000+ feet

    The SR-71 Blackbird is the fastest airplane in the world.

    4. MiG-25R Foxbat-B Mach 3.2 123,524 feet

    4. X-2 Mach 3.2 126,200 feet

    5. XB-70 Valkyrie Mach 3.1 77,350 feet

    6. MiG-31 Foxhound Mach 2.83 67,600 feet

    7. MiG-25 Foxbat (Ye-155) Mach 2.8 118,900 feet

    8. F-15 Eagle Mach 2.5 60,000 feet

    8. F-111 Aardvark Mach 2.5 60,000+ feet

    9. X-1 Mach 2.435 90,440 feet

    10. Su-24 Fencer Mach 2.4 57,400 feet

    11. Tu-144 Charger Mach 2.35 59,055 feet

    11. MiG-23 Flogger Mach 2.35 60,700 feet

    11. Su-27 Flanker Mach 2.35 59,055 feet

    12. F-14A Tomcat Mach 2.34 58,000+ feet

    13. F-106 Delta Dart Mach 2.31 57,000 feet

    14. IAI Kfir Mach 2.3 75,000 feet

    14. English Electric Lightning Mach 2.3 60,000 feet

    14. MiG-29 Fulcrum Mach 2.3 59,060 feet

    14. F-107 Ultra Sabre Mach 2.3 48,000 feet

    15. Tornado ADV Mach 2.2 69,997 feet

    15. F-4 Phantom Mach 2.2 62,250 feet

    15. Mirage 2000 Mach 2.2 59,055 feet

    15. F-104 Starfighter Mach 2.2 58,000 feet

    (120,800 feet NF-104A)

    15. B-58 Hustler Mach 2.2 64,800 feet

    16. F-105 Thunderchief Mach 2.1 52,000 feet

    16. A-5 Vigilante Mach 2.1 52,100 feet

    17. Su-22 Mach 2.09 59,055 feet

    18. Tu-160 Blackjack Mach 2.05 49,200 feet

    18. MiG-21 Fishbed Mach 2.05 50,000 feet

    18. Concorde Mach 2.05 60,000 feet

    19. D558-2 Skystreak Mach 2.005 83,235 feet

    20. YF-23 Black Widow II Mach 2 (AB) 65,000 feet

    20. F-20 Tigershark Mach 2+ 55,000 feet

    20. YF-17 Cobra Mach 2+ 50,000 feet

    21. Saab JAS 39 Gripen Mach 2 50,000 feet

    21. F-16 Fighting Falcon Mach 2 50,000+ feet

    21. Saab 37 Viggen Mach 2 60,039 feet

    21. Saab 35 Draken Mach 2 65,600 feet

    22. Tu-22M Backfire Mach 1.88 43,635 feet

    22. F-14B/D Tomcat Mach 1.88 53,000+ feet

    23. Su-34 Mach 1.8 45,890 feet

    23. F/A-18E/F Super Hornet Mach 1.8 50,000+ feet

    23. F-22 Raptor Mach 1.8 (AB) 50,000 feet

    24. XF-104 Starfighter Mach 1.79 58,000 feet

    25. F-8 Crusader Mach 1.72 58,000 feet

    26. F-101B Voodoo Mach 1.66 52,100 feet

    27. X-29 FSW Mach 1.6 50,000 feet

    28. Tu-22 Blinder Mach 1.52 48,228 feet

    28. XF8U-1 Crusader Mach 1.52 58,000 feet

    29. SEPECAT Jaguar Mach 1.5 45,930 feet

    30. F-5 Freedom Fighter Mach 1.4 50,700 feet

    31. F-100 Super Sabre Mach 1.3 51,000 feet

    32. X-31 EFMI Mach 1.28 40,000 feet

    33. B-1b Lancer Mach 1.25 50,000+ feet

    34. F-102 Delta Dagger Mach 1.23 55,000 feet

    35. T-38 Talon Mach 1.22 55,000+ feet

    36. XF-90 Mach 1.1 39,000 feet

    37. MiG-17 Fresco Mach 1.05 52,366 feet

    38. F-86 Sabre Mach 1.04 50,800 feet

    39. F-117 Nighthawk High Subsonic 45,000 feet

    40. AV-8B Harrier II Mach 0.98 41,700+ feet

    41. F-94 Starfire Mach 0.97 51,800 feet

    42. A-6 Intruder Mach 0.94 42,400 feet

    43. Saab 32 Lansen Mach 0.93 52,500 feet

    44. F-80 Shooting Star Mach 0.88 46,800 feet

    45. BAe Nimrod 2000 Mach 0.87 42,000 feet

    46. B-52 Stratofortress Mach 0.86 55,000 feet

    47. U-2 Dragon Lady Mach 0.8 90,000 feet

    48. C-5 Galaxy Mach 0.79 35,750 feet

    49. C-141 Starlifter Mach 0.77 41,600 feet

    49. C-17 Globemaster III Mach 0.77 45,000 feet

    50. B-2 Spirit Mach 0.72 50,000+ feet

    50. P-3 Orion Mach 0.72 28,300 feet



    ببخشید که یه مقدار به هم ریخته هست.

    من از سرعت های ثبت شده استفاده کردم و این که در فاصله ی بین شماره 1 تا 50 حدود 25 پرنده دیگر را میتوان جا داد که البته اونها هواپیما های آزمایشی خاص و یا فضاپیما ها هستند . به عنوان مثال آپولو 10 که به سرعت 37.6 دست یافت . ولی هواپیما نبود.


    بن پایه:
    www.globalaircraft.org/top50.htm
    جهان سوم جایی است که اگر بخواهی کشورت را بسازی خانه ات خراب میشود...
    و آنان که کشور خراب کردند کومه ی دیروزشان
    امروز چه بزرگ است کاخ است
    خانه من اکنون
    خاطره است

  8. کاربر مقابل از نوشته milad گرامی سپاسگزاری کرده است:


  9. #15
    Aviation Structural Mechanic
    تاریخ عضویت
    Apr 2006
    نوشته ها
    183
    سپاسگزاری
    2
    سپاسگزاری شده : 73 بار در 29 پست
    قدرت امتیازدهی
    12
    Array

    پیش فرض

    بنام خدا




    در دهه 70، نسل جدیدی از جنگنده ها تولید شد که آمریکا با آشنایی و در اختیار گرفتن صنعت آنها، ده سال بعد تبدیل به تنها ابر قدرت جنگنده سازی در جهان شده بود.



    اما نسل پنجم جنگندههاي ما چه؟ اين نسل بايد چه ويژگي هايي داشته باشد تا بتواند به عنوان نوع جديدي از هواپيماها مطرح شود؟ و يا به عبارت ديگر، تكنولوژي چگونه ميتواند، نسلهاي جديدتري از هواپيماها را توليد كند؟



    نسل نخست جتهاي ما در دهه 40 توليد شد. در حالي که آنها150 تا 200 كيلومتر سرعت داشته و سيزده تا پانزده هزار پا ارتفاع ميگرفتند، عمر چنداني نداشتند و تجهيزات نظامي آنها هم تنها دو يا سه توپ و چند اسلحه «كاليبر» بالا بود. مهمترين هواپيماهاي اين نسل، «ميگ 15» و «F-86 سابر» است که با گذشت زمان، مدل نخست مانند ميگ 19 و 100F سابر، به حداكثر سرعت خود؛ يعني نزديك به سرعت صوت رسيدند و به سيستم رادار و موشكهاي هدايت شونده نيز مجهز شدند.



    در اواسط دهه 50، نسل دوم، ظهور كرد كه سرعت آنها 5/1 تا 2 برابر شده و مجهز به سيستم رادار، موشكهاي «هوا به هوا» با حسگرهاي مادون قرمز و كلاهكهاي جنگي هوشمند بودند. موشك و رادارها ميتوانستند مشكل سرعت را حل كنند. چراكه فاصله شليك تا هدف را افزايش و به خلبان فرصت كافي براي كشيدن نقشه را ميدادند. «ميگ 21» و «ميراژ3» در فرانسه و «F-104» آمريكا كه سالها در نيروي هوايي كشورهاي گوناگون استفاده می شدند، از همين نسل بودند.



    ظهور نسل سوم جنگندهها با افزايش چشمگير قيمت آنها همراه بود و اين امر نياز به توليد هواپيماهايي را به وجود آورد كه به صورت چندمنظوره طراحي شده باشند. توانايي انجام مأموريتهاي گوناگون، در كنار انعطاف در حمله به اهداف زميني با كمك سلاحهاي هدايتشوند،ه به ويژگي هاي آشکار اين نسل از هواپيماها تبديل شد. که البته بايد گفت، افزايش تواناييهاي اين هواپيماها، مرهون پيشرفتهاي الكترونيكي رادارهاي پيچيده و سيستمهاي چشمي بود.



    افزايش وزن اين هواپيما با ابداع موتورهاي پرقدرت جبران شد. «F4»،«فانتوم II» و «ميگ 24»، جزو همين نسل هستند كه در اواخر دهه 60 توليد شدند. اما نسل سوم به خاطر تجهيزات هدف ياب قدرتمند و موشكهاي هدايت شونده و چندين ويژگي ديگر، شاخهاي جديد از هواپيماهاي تخصصي بودند. «ميگ 25» و «SU-24» و«تورنادو» را هم ميتوان در همين دسته جاي داد.




    اين نسل هنوز هم با توجه به اشتياق به تسليحات موشكي توليد ميشود، اما به جز حمل موشكهاي چندمنظوره، كاربرد ديگري ندارد.

    در زمان طراحي اين هواپيماها ايده اين بود، كه نتيجه جنگ با محاسبه رياضي تعيين ميشود. نابودي پرسرعت هدف با توانايي مانور كم و موشكهايي با توانايي مانور كم، اما جنگ ده ساله ويتنام و درگيريهاي اعراب و اسرائيل به همه ثابت كرد كه چنين ايدهاي اشتباه بوده است. براي مثال؛ فانتومهاي چندمنظوره كه با تسليحات همراه خود، سنگين شده بودند، قرباني ميگهاي 17 ميشدند كه توانايي مانور و داراي سلاحهاي سنتي بودند. ميگهاي 21 كه از نسل دوم بودند و در قدرت موتور، وزن سبك و قدرت مانور بالا، بسيار خطرناكتر از هواپيماهاي كنوني بودند.



    در نتيجه به نسل چهارم جتهاي جنگنده رسيديم كه بنا بر مجموعهاي از تعادلها ساخته شده بودند. اين هواپيماها، توانايي پرواز با دو برابر سرعت صوت در ارتفاع بسيار بالا را داشته و ميتوانستند به سيستمهاي دفاعي ضدهوايي در ارتفاعات پايين با سرعت صوت نفوذ كنند. خصوصيات پروازي به آنها اجازه مانورهاي جنگي متفاوت و در همان حال شليك سلاحها را ميداد. رادار اين جنگندهها، توانايي يافتن سلاحها و اهداف را به طور همزمان در يك مسير ديد، می داد. جنگندههاي آمريكايي «F-15»،«F-16»،«F-18»،«ميراژ 2000» فرانسه و«ميگ 29» و «Su-27» به قهرمانان اين نسل تبديل شدند. ركورد سرعت را در اين نسل، «ميگ 31» كه توانايي مانور هوايي جنگي را نداشت، شكست اما به خاطر سيستم رادار پرقدرتش، جزو اين نسل بود.



    با رشد امكانات جنگندهها و تغيير نسلها، اين بار سرمايهگذاري بر سيستم جهتيابي هوايي، ضرورت خود را بروز داد. هواپيماهاي نسل اول از راه ارتباط راديويي و از زمين هدايت ميشدند. آنها بر پايه اطلاعات به دست آمده از طريق رادار زميني و يا ديد عادي خلبان هدايت ميشدند.



    جنگندههاي نسل دوم داراي سيستم رادار بوده و ميتوانستند براي خود جهتيابي كنند البته باز هم با كمك ارتباط راديويي با زمين. جنگندههاي نسل سوم، توانايي ارتباط سريع با چند ايستگاه جهتيابي و هواپيماهايي را كه به سيستمهاي اوليه اخطار هوايي مجهز بودند، داشتند. نسل چهارم با كمك رادارهاي چند شبكهاي و سيستم جهتيابي داخلي، اين توانايي را افزايش دادند. هواپيما تبديل به جزئي از سيستم هوا به زمين شده بود كه مسئول شناسايي، اسكورت و تخريب اهداف بود.



    در اوايل دهه 80، كار روي نسل پنجم آغاز شد و اين پرسش پيش آمد كه معيار تعريف و مشخصه اين نسل، چه خواهد بود. و پانزده سال طول كشيد تا این پرسش پاسخ داده شود. آمريكا تعریف آن را، كاهش سيستمهاي رادار و افزايش سرعت ميدانست. شوروي سابق و سپس روسيه، قدرت مانور بالا را نيز به اين ليست اضافه كردند. يك چيز كه با آن موافق بودند، سيستم راديويي هواپيما بود كه توانايي يافتن و تمركز بر اهداف را در هر دو نيمكره جلويي و عقبي خلبان داشته باشد و مهمترين مشخصه اين نسل، سطح بالايي از يكپارچگي هواپيما در ساختار سيستم هوا به زمين بود.





    سيستم اطلاعاتي هواپيما، ميتواند از كانالهاي ارتباطي مختلف زميني تغذيه شود. مانند هواپيماهاي AWAC، برخلاف هواپيماهاي نسل قبل كه از اجزاي متفاوت زميني و هوايي مختلف تشكيل ميشدند، ساختار يكپارچه اين هواپيماها مهمترين ويژگي آنهاست، كه قيمتشان را نيز بسيار بالا ميبرد.



    در اين دسته، تنها ميتوان به سه هواپيما اشاره كرد كه در دهه 90 طراحي شدهاند:«F-22»، «F-35» آمريكايي و «I-21» روسي.

    به گزارش «واشنگتنپست»، به تازگي نيز شركت «لاك هه مارتين»، نسخه جديدي از جنگندههاي F35 بدون سرنشين را ارائه داده است كه همه توانايي هواپيماهاي داراي خلبان را دارد. مدير اين شركت اعلام كرده كه پس از دو سال كار روي اين پروژه، هواپيمايي طراحي شده كه ميتواند به همراه سرنشين براي بعضي مأموريتها اعزام شود و براي برخي ديگر، بدون سرنشين.




    اين F-35 ها كه از F22 كمي ضعيفتر هستند، احتمالا جانشين F16 خواهند شد و توانايي حمل پانزده هزار پوند، بمب و موشك را دارند. آزمايش اين هواپيما و كنترل از راه دور آن، احتمالا بدون دخالت ارتش آمريكا و توسط مقامات شركت تا پايان امسال انجام خواهد شد.

    پنتاگون از زمان حملات 11 سپتامبر، به دنبال ذخيره سرمايه براي تحقيق بر تكنولوژي هواپيماهاي بدون سرنشين است. و امسال دو ميليارد دلار را به هواپيماهاي بدون سرنشين اختصاص داده، در حالي كه اين ميزان در سال 2001، 363 ميليون دلار بوده است.

    سرمايهگذاري اخير به اندازهاي بوده كه اين سيستم، بسيار گستردهتر و گرانتر و در سالهاي اخير نيز به توليد هواپيماهايي مانند predator و global منجر شده است.



    در جواب بسياري از كارشناسان زبده، که پدید آمدن هواپيماي جنگي بدون سرنشين را ممكن نميدانند، بايد گفت كه؛ چنین چیزی به وجود آمده و پنتاگون در طرح اوليه خود قصد خريد حدود 2000، F35 را داشت. اما با مشكلاتي كه در برنامه F35 (مانند افزايش قيمت به 276 ميليارد دلار) پيشآمد، فعلا پشيمان شده است. پيشتر، پيشبيني ميشد كه اين قيمت 210 ميليارد دلار باشد.


    بن پایه :
    بازتاب

    برگرداننده: سبوح شهلايی


    وطن اي هستي من

    شور و سر مستي من

    همه جان و تنم

    وطنم وطنم وطنم وطنم

  10. کاربر مقابل از نوشته حامد85 گرامی سپاسگزاری کرده است:


  11. #16
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Feb 2005
    محل سکونت
    Tabriz
    نوشته ها
    341
    سپاسگزاری
    0
    سپاسگزاری شده : 410 بار در 120 پست
    قدرت امتیازدهی
    16
    Array

    پیش فرض اجداد جنگنده ها

    بنام خدا


    نگاهی گذرابر تاریخ وگسترش نسل های گوناگون هواپیماهای جنگندهمقدمه


    بیش از صد سال از ساخت اواین هواپیما به دست برادران رایت می گذرد .

    هواپیمای برادران رایت با آن ساختمان بسیار ساده و سطوح کنترل ساده تر از بدنه ، کمتر از 1 دقیقه مداومت پروازی داشت ، ولی به هر حال سر آغاز ساخت هواپیما محسوب می شود .

    از آن پس عصر هوا نوردی با سرعت بسیار عجیبی پیشرفت کرد . کشورهایی که هنوز هم درحال سود بردن از تحقیقات سال های پیش خود هستند و هر روز قدرتمندتر میشوند .

    در بسیاری از مقالات یا توضیحات هوانوردی ازیک هواپیمای جنگنده ، به واژه هایی چون نسل پنجم ، نسل چهارم و ... بر می خوریم . این واژه ها در واقع یک نوع طبقه بندی غیر رسمی هواپیماهای جنگنده و تنها روش برای شناسایی بهتر جنگنده ها براساس تاریخ و توانمندیهای شان است .

    برای آشنایی بیشتر با نسل های گوناگون جنگنده ، در این نوشتار سعی شده با مثالهایی از ابتدا تا کنون وجه تمایزی از نسل های گوناگون جنگنده ها را معرفی کنیم .



    ***

    نسل اول

    نسل اول جنگنده ها ، بیشتر به جنگنده هایی اطلاق می شود که در ابتدای عصر جت و در سالهای 1945 تا 1955 میلادی – یعنی بعد از جنگ دوم جهانی و تا زمان پایان جنگ کره – تولید شدند . این هواپیماها ، اولین هواپیماهایی بودند که به موتورهای توربوجت مجهز شدند ، ولی با تمام این اوصاف قادر به شکستن دیوار صوتی ( Sound barrier ) نبودند و از نظر توانایی و قابلیتهای جانبی ، بسیار به همان هواپیماهای پیستونی WWII شبیه بودند و تنها وجه مثبت آنها ، توانایی سرعت گیری سریعتر بود .

    این هواپیماها که معروف ترین آنها را می توان F-86 سابر آمریکایی – که در اختیار نیروی هوایی ایران نیز بود – و هواپیمای MIG-15 روسی اشاره کرد که اغلب مجهز به رادار نبوده واز همان سلاح های معمولی توپ و بمب های سقوط آزاد و غیر دقیق و راکت های معمولی استفاده می کردند .

    جنگنده های نسل دوم


    این جنگنده ها که طی سال های 1955 تا 1960 میلادی تولید شدند ، هواپیماهایی بودند که سرعت بیشتر ، سیستم راداری تشخیص هدف و اولین موشک های هوا به هوای هدایت شونده که سایدویندر ( Sidewinder ) نام داشت و هم اکنون نیز از آن بسیار استفاده می شود ، دارا بودند .

    این جنگنده ها ، در حقیقت با به عمل گیری درس هایی که در جنگ کره آموخته شد ، طراحی و تولید شدند .

    نمونه جنگنده های نسل دوم هواپیمای F-104 ( استار فایتر ) را می توان نام برد .

    هواپیماهای نسل دوم اولین جنگنده هایی بودند که قادر به حفظ سرعت های مافوق صوت در پرواز مستقیم بودند .

    پیشرفت های چشمگیر در صنعت موشک های هوابه هوا ، موجب شد که برای اولین بار در جهان از این موشکها به عنوان سلاح اولیه و اصلی هواپیما به جای همان توپ معمولی استفاده شود .

    نسل سوم

    در حدود سالهای 1960 تا 1970 ، نسل سوم جنگنده ها که بیشتر جنگنده هایی را که در جنگ ویتنام شرکت کردند پوشش می دهد ، متولد شدند .

    اکثر این جنگنده ها اولین هواپیمای چند منظوره بودند که قادر به انجام ماموریتهای هوا به هوا و هوا به زمین به صورت همزمان بودند .

    مشهورترین هواپیمای این نسل هواپیمای جنگنده فانتوم F-4 است که در نمونه های گوناگونی ساخته شد و به خدمت نیروی هوایی کشورهای بسیاری در جهان ازجمله ایران درآمده است .

    نسل چهارم

    پس از آن و در طی سال های 1970 تا 1990 ، روند روبه رشد تولید جنگنده های چند ماموریتی به طرز قابل توجهی ادامه یافته و سرانجام منجر به تولید هواپیمای مشهوری چون F-14 TOMCAT ، F-15 Eagle،

    F-16 Falcon ، F-18Hornet و MIG-29Fulcrum شد .

    دراین هواپیماها ، تاکید بیشتر بر روی قابلیتهای مانور دهی هوایی ونبرد های نزدیک ( Dogfight ) بود با

    سرعت های بالاتر ، به همین جهت این جنگنده ها ، در نبردهای هوا به هوا بسیار سریع عمل می کنند .

    نسل چهارونیم

    پس از نسل چهارم ، مابین سال های 1990 تا 2000 نیز جنگنده هایی بسیار مشابه جنگنده های نسل چهارم

    ولی با قابلیتهای بهبود یافته و سیستم های پیشرفته تر مانند هواپیمای سوپر هورنت ، یورو فایتر تایفون ، و رافال تولید شدند که به جنگنده های نسل چهارونیم مشهورند . از سال 2000 تا زمانی که هنوز مشخص نیست ، نسل بسیار جدیدی با نام نسل پنجم جنگنده ها پدید آمده و باید اعتراف کرد که این جنگنده ها از سلاطین کنونی آسمان محسوب می شوند .

    نسل پنجم

    در نسل پنجم که به صورت نمونه میتوان F-22Raptor و F-35 JSF آمریکایی و SU-47 Berkut روسی اشاره کرد در این جنگنده ها خلبان دید کاملی را از صحنه نبرد به وسیله دستگاه های اویونیکی ( الکترونیک پروازی ) پیشرفته روی خود داشته و میدان را کاملا در کنترل خود دارد . مهمترین ویژگی جنگنده های نسل پنجم ، رادار گریزی ( Stealth ( است که به بقاپذیری جنگنده و محفوظ ماندن از دید راداری دشمن کمک شایانی می کند.

    هم اکنون که درزمان نسل پنجم جنگنده ها هستیم ، باید منتظر ظهور سریع نسل های بعدی باشیم ، زیرا صنعت هوا فضا به عنوان یکی از علوم پیشرفته در حال ارتقا است ، به طوری که می بینیم ناسا هوافضاپیمای X-43A را با سرعت 10 ماخ ( 10 برابر سرعت صوت و حدودا یک مایل در ثانیه ) با موفقیت آزمایش می کند . X-43A از موتورهوادم اسکرام جت ( Scramjet ) استفاده می کند و شاید تا چند سال آینده نمونه عملیاتی و یا حتی مسافربری از آن ساخته شود و اگر چنین شود ، هر مایل را میتوان در یک ثانیه پیمود .



    بن پایه: روزنامه همشهری
    نویسنده : مسیح مولانا
    ویرایش : آریا

  12. #17
    Aviation Ordnanceman
    تاریخ عضویت
    Jan 2006
    نوشته ها
    621
    سپاسگزاری
    0
    سپاسگزاری شده : 526 بار در 151 پست
    قدرت امتیازدهی
    16
    Array

    پیش فرض ویژگی ها و کاستی های سامانه سوختگیری هوایی با بوم و بسکت

    بنام خدا



    ویژگی ها و کاستی های سامانه سوختگیری هوایی با بوم و بسکت

    چون دیدم که سوپرفانتوم های اسراییلی لوله سوختگیریشون تغییر یافته و جلوی هواپیما بود ولی در هواپیمای مدرنی مثل اف-22 از سوختگیری قیفی خبری نیست؟!

    ضمنا میشه هواپیماهای غربی مثل اف-14 رو که الان تو ایران میپرن با تانکرهایی مثل IL-78 تطبیق داد؟ آخه دیدم که سوخو-24 رو با 707 تطبیق دادن، پس شاید عکس این قضیه هم امکانپذیر باشه؟...

    (آخه از یک طرف هم دیدیم که چینی ها نتونستن سوخو ها رو با H-6U تطبیق بدن و مجبور شدن IL-78 بخرن)


    ابتدا باید به چند نکته اشاره کرد :

    -غالب پرنده های شرقی برای سوختگیری هوایی از «روش قیفی» استفاده میکنند...

    -اما در بین پرنده های غربی هر دو روش سوختگیری قیفی و خرطومی رواج دارند ، پرنده های USAF از روش خرطومی استفاده میکنند ، پرنده های USN و USMC از روش قیفی و پرنده های اروپایی نیز غالبا از روش قیفی بهره میبرند...



    اما در مورد سوال شما و اینکه آیا یک تانکر غربی مانند IL-78 می تواند به جنگنده ای مانند F-4 سوخترسانی کند ؟

    در یک جواب کلی می توان گفت که با توجه به اینکه تانکرهای شرقی به سیستم سوخترسانی قیفی مجهزند ، چنانچه پرنده غربی مورد نظر از روش سوختگیری قیفی استفاده نماید می توان با انجام تغییراتی ( و حتی شاید بدون انجام تغییرات) پرنده غربی را قادر به سوختگیری از تانکر شرقی کرد . به عنوان مثال فانتومهای USN یا USMC شاید بتوانند با انجام تغییراتی جزیی از IL-78 سوختگیری کنند ، اما انجام اینکار برای فانتومهای USAF (یا فانتومهایی که با استاندارد USAF به کشورهای مختلف صادر شده اند) بدون انجام تغییرات جدی ممکن نخواهد بود ، مانند RF-4E های اسراییل که با انجام تغییراتی جدی از سیستم سوختگیری خرطومی به سیستم سوختگیری قیفی تغییر روش داده اند .... :)
    ...آن ها که بر فراز آسمان درس پرواز آموخته بودند ، دیگر زیستن بر خاک زمین میسرشان نبود و جنگ بهانه ای بود تا مشق نیمه کاره ی آسمانی بودنشان را کامل کنند ....

  13. کاربر مقابل از نوشته Co-Pilot گرامی سپاسگزاری کرده است:


  14. #18
    iman raptor
    Guest

    پیش فرض

    مدل اولیه اف 16 مجهز به رادار پالس دوپلر AN/APG-66 و موتور توربو فن پرات اند ویتنی F100-PW-200 بود . نیروی هوایی آمریکا تا ماه مارس 1985 تعداد 674 فروند F-16A و تعداد 121 فروند F-16B را در اختیار گرفته بود .
    بلاک 1
    تفاوت بین هواپیماهای بلاک 1 و 5 و 10 بسیار ناچیز بود . اکثر F-16A های نیروی هوایی آمریکا بعدها به این 3 مدل ارتقا یافتند . 94 فروند به بلاک 1 – 197 فروند بلاک 5 و 312 فروند به بلاک 10 ارتقا پیدا کردند. در بلاک 1 که یکی از نمونه های اولیه اف 16 بود دماغه مخروطی شکل هواپیما به رنگ سیاه بود .

    بلاک 5
    چندی بعد مشخص شد که رنگ سیاه دماغه مخروطی هواپیما باعث شناسایی راحت آن از فواصل دور می شود از این رو رنگ دماغه به خاکستری کم رنگ تغییر کرد . همچنین مشاهده شده بود که آب باران در نقاط خاصی از بدنه انباشته می شد که برای رفع این مشکل سوراخهایی در بدنه هواپیما ایجاد شد .

    بلاک 10
    در اواخر دهه 1970 کشورهای صادر کننده تیتانیوم صادرات این فلز گرانبها را به طرز چشم گیری کاهش دادند از این رو در این مدل از اف 16 به جای تیتانیوم از آلومینیوم استفاده شد

  15. #19
    هوانورد راشد
    تاریخ عضویت
    Jun 2006
    نوشته ها
    287
    سپاسگزاری
    8
    سپاسگزاری شده : 147 بار در 66 پست
    قدرت امتیازدهی
    13
    Array

    پیش فرض جنگنده های نسل پنجم در دنیای امروز

    [align=center]جنگنده های نسل پنجم در دنیای امروز[/align]

    هرچند امروزه ایالات متحده بعنوان تنها کشور استفاده کننده از جنگنده های نسل پنجم شناخته می شود اما بررسی پروژه های موجود در دیگر کشورها برای ساخت چنین جنگنده هایی نیز خالی از لطف نیست، در این مبحث به تدریج با پروژه های موجود در کشورهای مختلف آشنا می شویم، امید است با یاری دیگر دوستان حاصل مطلبی جامع در مورد جنگنده های نسل پنجم و پروژه های مربوطه در جهان گردد.

    BAE Systems Replica



    پروژه رپلیکا از همان ابتدا پروژه ای سری بود، این پروژه در اواسط دهه نود شروع شد و در سال 1999 یک مدل از آن در اندازه واقعی به نمایش گذاشته شده بود، هرچند هویت این پروژه نامعلوم بود و بسیاری احتمال می دادند رپلیکا یک برنامه عملیاتی تمام عیار باشد اما بنا به اطلاعات منتشر شده رپلیکا در ابتدا یک طرح مطالعاتی در زمینه تکنولوژی های رادارگریزی بوده که بعد ها بمنظور انجام آزمایشات بیشتر مدلی از آن در اندازه واقعی نیز ساخته شده است. با این وجود بعضی بر این عقیده هستند که طرح رپلیکا ادامه دارد و احتمالا در آینده شاهد جنگنده ای بر پایه رپلیکای کنونی خواهیم بود. گذشته از این باید رپلیکا را یک طرح فوق العاده در زمینه بکارگیری تکنولوژی های رادارگریزی به شمار آورد.

    Air Defense Agency – Hindustan Aeronautics Limited MCA



    پروژه هندی MCA پروژه ای است که بعنوان تکمیل کننده پروژه جنگنده سبک یا همان LCA (Light Combat Aircraft) شناخته می شود، MCA که به معنی Medium Combat Aircraft یا همان هواپیمای جنگنده متوسط است پروژه ای است برای ساخت یک جنگنده نسل پنجم با وزنی بین 16 تا 18 تن با ویژگی هایی نظیر پرواز مافوق صوت بدون نیاز به پس سوز (Supercruise)، توانایی مخفی شدن از دید رادارهای دشمن (با توجه به حذف سکان عمودی و استفاده از مواد جاذب امواج رادار بازتابش راداری بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته)، حد اکثر سرعت 1.8 ماخ، حد اکثر سقف پروازی برابر 15 کیلومتر، توانایی تحمل فشاری بین 3- تا 9+ جی، توانایی نشست و برخواست از باند های کوتاه و... .
    با توجه به اینکه این پروژه نسبت به LCA به مراتب پیچیده تر بود هندوستان از ابتدا تصمیم داشت این پروژه را با همکاری کشورهایی با دانش فنی بیشتر به انجام برساند، در سال 2005 روسیه به هندوستان پیشنهاد داد تا در طرح PAK-FA با روسیه همکاری کند، اما هندوستان به این دلیل که از ابتدا در پروژه حضور نداشته این پیشنهاد را نپذیرفت، در آگوست 2006 وزیر دفاع هندوستان در پارلمان اعلام کرد با توجه به تجربیات بدست آمده از پروژه LCA در حال کار برروی طرح MCA هستیم، اما سر انجام در ژانویه 2007 مشخص شد که هندوستان و روسیه بر سر طرح مشترک ( احتمالا T-50 شرکت سوخوی) به توافق رسیده اند، حقیقت این بود که نه هندوستان توانایی فنی تکمیل پروژه MCA را داشت و نه روسیه از بودجه کافی برای تکمیل برنامه جنگنده نسل پنجم برخوردار بود، با این وجود پروژه MCA نیز لغو نشده و هندوستان به احتمال زیاد قصد دارد پس از پروژه T-50 از دانش فنی بدست آمده برای تکمیل این پروژه یاری گیرد.




    Mitsubishi ATD-X (Shinnshinn)



    در دهه هشتاد ژاپن تصمیم به اجرای پروژه ای جاه طلبانه تحت عنوان FS-X گرفت، اجرای این پروژه بر عهده Mitsubishi Heavy Industries بود اما بخاطر اینکه ژاپن توانایی لازم برای تکمیل پروژه را نداشت جنرال داینامیکس را بعنوان پیمانکار خارجی برگزید، هرچند در سال 1988 دولت با اجرای پروژه موافقت کرد اما سر انجام تحت فشار ایالات متحده پروژه لغو شد و طرح Mitsubishi F-2 که مشتقی از F-16 آمریکایی بحساب می آمد جایگزین آن شد و سر انجام نیز Mitsubishi F-2 در سال 2001 وارد خدمت نیروی دفاع هوایی ژاپن شد، اما Mitsubishi علاقه مند بود پروژه ای را این بار برای آزمایش توانایی های خود در زمینه تولید جنگنده های نسل پنجم به انجام برساند، با این وجود از آنجا که علاقه مند نبود تجربه FS-X دوباره تکرار شود از ابتدا تصمیم گرفت پروژه را صرفا در ابعاد آزمایشی به اجرا در آورد. این پروژه ATD-X مخفف Advanced Technology Demonstrator-X به معنای اثبات کننده تکنولوژی پیشرفته نامیده شد و پرواز آن نیز برای سال 2014 پیش بینی شد، در سال 2005 پیش نمونه این جنگنده برای انجام آزمایشات بازتابش راداری در فرانسه آماده شد و پس از انجام آزمایشات در سال 2006 به نمایش در آمد. قرار است موتورهای این جنگنده که تحت پروژه تحقیقاتی XF-7 در حال توسعه هستند اولین تست های زمینی خود را در سال 2007 به انجام برسانند. کارشناسان احتمال می دهند که ژاپن در صورت موفقیت پروژه در واکنش به عدم موافقت ایالات متحده برای فروش F/A-22، ATD-X را بعنوان یک پروژه عملیاتی ادامه داده و آن را وارد خدمت کند. در پروژه ATD-X سعی شده تا ویژگی های مثبت جنگنده های زیر در طرح منظور شوند:
    سوخو-27 بخاطر شکل کاناپی که میدان دید گسترده ای به خلبان می دهد
    اف-15 بخاطر دماغه بزرگ که توانایی حمل رادارهای بزرگ را دارد
    اف-22 بخاطر شکل ورودی های هوا و شکل کلی بدنه که مانور پذیری مناسبی دارد
    اف-35 بخاطر شکل بالها که ثبات بیشتری به جنگنده داده و در سرعت صوت و سرعت های فراصوت امکان مانور بیشتری به جنگنده می دهند
    اف-18 بخاطر سکان عمودی V شکل که مانورپذیری بیشتری به جنگنده می دهد (هرچند اف-22 نیز دارای سکان عمودی V شکل است ولی متخصصین ژاپنی طرح سکان عمودی اف-18 که فاصله کمتری دارند و باریکتر اند را برگزیده اند)
    همچنین ATD-X دارای موتورهایی با قابلیت تغییر بردار رانش سه بعدی می باشد اما در آزمایشات مشخص شده که قسمت متحرک خروجی موتورها تاثیر منفی در ویژگی رادارگریزی داشته و باید بگونه ای پوشیده شود.

    Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) Lampyridae (Firefly)



    پروژه Lampyridae به معنای کرم شب تاب به آلمان غربی و دهه هشتاد مربوط می شود، این پروژه بین سالهای 1981 تا 1987 توسط MBB و به سفارش نیروی هوایی آلمان غربی با مدیریت دکتر گرهارد لوبرت در حال انجام بود، Lampyridae از همان روش بکار رفته در اف-117 نایت هاوک یعنی بکارگیری سطوح فاقد انحنا در بدنه برای مخفی شدن از دید رادار ها استفاده می کرد اما بنا به اظهار نظر مدیر سابق پروژه بازتابش راداری آن احتمالا بهتر از اف-117 بود چرا که در طراحی آن از سطوح کمتری استفاده شده بود. آزمایشات تونل باد در سال 1985 برروی یک نمونه 1:20 برای پروازهای ترانسونیک و یک نمونه 5/1:3 برای پروازهای با سرعت کم شروع شد و همچنین آزمایشات تونل باد برروی یک نمونه سه چهارم سرنشین دار (به طول 12 متر و فاصله بال 6 متر) نیز انجام شد که در سال 1987 به پایان رسید، در آزمایشات برروی نمونه سرنشین دار حد اکثر سرعت 220 کیلومتر بود که مشخص شد در این سرعت هواپیما دچار لرزش های ناچیزی در تمامی زوایا می گردد. متخصصین آلمانی یک سیستم کامپیوتری بمنظور محاسبه بازتابش راداری جنگنده نیز طراحی کرده بودند که ضمن محاسبه بازتابش راداری مدلی از Lampyridae که در اندازه واقعی ساخته شده بود (بطول 16 متر و فاصله بال 8 متر) امکان محاسبه بازتابش راداری دیگر جنگنده ها از طریق اطلاعات موجود را نیز داشت، لازم به ذکر مقایسه بازتابش راداری اف-117 با Lampyridae نیز از همین طریق انجام شد، هرچند که نمی توان گفت نتایج مقایسه کاملا صحیح هستند.

    Korea Aircraft Industries KFX



    یکی از جالب ترین پروژه هایی که در آسیا در حال پیگیری است پروژه KFX می باشد، این پروژه که انجام آن بر عهده صنایع هواپیمایی کره (بعنوان بخشی از آژانس توسعه دفاعی) می باشد، پروژه ای است برای ساخت یک جنگنده نسل پنجم با ویژگی های نزدیک به اف-35 آمریکایی بمنظور جایگزینی با جنگنده F-4 Phantom. در حال حاضر دو طرح برای این پروژه وجود دارد که در دست بررسی می باشند، اولین طرح که KFX-101 نام گرفته جنگنده ای است دو موتوره و شبیه به اف-22 آمریکایی، طرح دوم که KFX-201 نام دارد طرحی است مشابه KFX-101 با بال های ذوزنقه ای با این تفاوت که سکان های افقی در این طرح حذف شده اند، بالها به دم نزدیکتر شده اند و در نزدیکی ورودی های هوا سطوح کنترلی پیشین (کانارد) قرار گرفته اند. بنابر نیاز نیروی هوایی جنگنده به موتورهایی با کششی بین بیست تا بیست و چهار هزار پوند نیازمند است، در حال حاضر گزینه هایی که پیش روی صنایع هواپیمایی کره قرار دارند موتورهای F414، EJ 200 و Snecma M88 می باشند، جنگنده مورد نظر نیروی هوایی باید توانایی حمل انواع مختلف تسلیحات هوا به هوای کوتاه برد نظیر AIM-9X و میانبرد نظیر AIM-120 را داشته و بتواند مهمات هوا به سطح نظیر بمب های هدایت شوند و موشک های هوا به سطح را حمل کرده و مورد استفاده قرار دهد. ورود به خدمت جنگنده برای سال 2020 پیش بینی شده که در این صورت جنگنده می بایست به مدت 30 سال یعنی تا سال 2050 در خدمت باقی بماند.




    Shenyang – Chengdu J-XX



    امروزه چین بخاطر پیشرفت های سریع اقتصادی و نظامی خود از کشورهایی شناخته می شود که بیشتر از دیگر کشورهای آسیایی پتانسیل لازم برای توسعه جنگنده نسل پنجم و ورود به خدمت آن را دارد، این امر از اخبار منتشر شده در مورد طرح های در حال اجرا برای جنگنده های نسل پنجم در چین بوضوح مشخص است، دو شرکت اصلی سازنده هواپیماهای جنگنده در چین یعنی شنیانگ و چنگدو طرح های جی 12 و جی 13 را ارائه داده اند و این امکان وجود دارد که طرح جی 14 بعنوان پروژه ای مشترک برپایه دو طرح فوق بین دو شرکت چنگدو و شنیانگ و دیگر شرکت های هواپیمایی چین نظیر خیان، گویژو و... به اجرا در آید. در حال حاضر اطلاعات زیادی از پروژه های ارائه شده در چین وجود ندارد اما آنچه که مشخص است این است که چینی ها قصد دارند تا با تکیه بر توانایی های داخلی و کسب تکنولوژی های لازم از تامین کنندگان نظامی قدیمی خود یعنی اسرائیل و روسیه و حتی کسب برخی از تکنولوژی ها از اروپا در یکی دو دهه آینده اولین جنگنده نسل پنجم خود را به پرواز در آورند. هرچند اولین پرواز جنگنده نسل پنجم چینی برای سالهای 2015 تا 2020 پیش بینی شده بود اما با وجود مشکلات فنی در بعضی زمینه ها این امکان وجود دارد که این پرواز با تاخیر همراه باشد، اما همه موارد از عزم چین برای تولید جنگنده نسل پنجم حکایت دارد.



    اولین طرح جنگنده نسل پنجم در چین جی 12 بود که توسط شنیانگ ارائه شد (کد جی 12 پیشتر برای جت سبک چین که در دهه شصت توسط نانچانگ در دست طراحی بود نیز بکار رفته است)، این طرح جنگنده ای بود دو موتوره با ساختار عادی و بسیار ساده، بعد ها که شنیانگ طرح فوق را اصلاح نمود و سکان عمودی یگانه آن را به سکان V شکل تغییر داد و شکل بالها و دم را اصلاح کرد این طرح به اف-22 شباهت زیادی پیدا کرد.



    دومین طرح توسط چنگدو ارائه شد، چنگدو که با همکاری شرکت روسی میکویان در حال مطالعه جنگنده ای دوموتوره برپایه جی 10 و با توانایی هایی نزدیک به یوروفایتر و رافال بود با ایجاد تغییراتی در این طرح آن را بعنوان طرح جی 13 برای رقابت با جی 12 ارائه داد. با وجود طرح پیشرفته تر جی 13 طرح پیشین شنیانگ شانس کمتری برای انتخاب شدن بعنوان جنگنده نسل پنجم آینده چین را داشت، بهمین دلیل شنیانگ با اصلاح جی 12 طرحی جدید مشابه جی 13 با بالهای دلتایی و پیش بالها را ارائه داد. هر دو شرکت در طرح های خود امکاناتی مانند رادار اسکن الکترونیکی آرایه ای فعال، مکان های داخلی حمل تسلیحات و موتورهایی با قابلیت تغییر بردار رانش را پیش بینی کرده اند.






    Sukhoi T-50 (PAK-FA)



    شاید اگر اتحاد شوروی تا امروز به حیات خود ادامه داده بود دیگر ایالات متحده تنها کشور دارنده جنگنده نسل پنجم نبود چرا که این کشور تا آخرین سالهای حیات خود نیز مشغول تحقیق و بررسی برای طراحی و ساخت جنگنده نسل پنجم بود، شرکت های دست اندر کار هوانوردی در شوروی از جمله یاکوولف، سوخوی و میکویان همه درگیر کار برروی جنگنده نسل پنجم اتحاد شوروی بودند، یاکوولف بیشتر برروی جنگنده های نسل پنجم با توانایی های نشست و برخواست کوتاه و عمودی تمرکز داشت و در این زمینه طرح یاک-43 را در دست داشت، بطور همزمان یاکوولف برروی جنگنده ی نسل پنجم با ویژگی های مشابه طرح 1.42 میکویان نیز کار می کرد.



    میکویان نیز بیش از هر چیز برروی طرح 1.42 خود تمرکز داشت، 1.42 که ویژگی های یک جنگنده نسل پنجم را دارا بود، طبق آنچه مورد نظر طراحان بود 1.42 توانایی پرواز مافوق صوت بدون نیاز به پس سوز را داشت، همچنین طراحان مجموعه راداری و الکترونیکی کاملا متفاوت از آنچه در جنگنده های نسل چهارم روسی مانند سوخو-27 و میگ-29 وجود داشت را در طرح 1.42 پیش بینی کرده بودند. شرکت سوخوی نیز بنا بر بعضی اظهارات برخی منابع حتی پیش از دیگر شرکت های روسی مشغول به کار برروی جنگنده نسل جدید بود، سوخوی نه تنها برروی هواپیماهای جنگنده بلکه حتی برروی بمب افکن های نسل جدید نیز کار می کرد.





    اما طرحی که در حال حاضر برای بررسی حائز اولویت است طرح T-50 شرکت سوخوی است که میکویان و یاکوولف نیز به عنوان پیمانکاران ثانویه تحت پروژه جنگنده نسل جدید نیروی هوایی یا همان PAK-FA در آن حضور دارند، در حال حاضر دو پیش نمونه از این جنگنده برای آزمایشات زمینی تولید شده و قرار است اولین پرواز جنگنده در سال 2009 انجام شود، ورود به خدمت جنگنده نیز برای سالهای 2011 تا 2012 پیش بینی شده است هرچند ممکن است با تاخیر مواجه گردد. موتورهای جنگنده برای نمونه پروازی اولیه از نوع Saturn 117S هستند، این موتورها که نوع تغییریافته ای از همان موتورهای AL-31F می باشند دارای نیروی کشش 14.5 تن بوده و برپایه تجربیات حاصل از ساخت موتورهای AL-41F جنگنده میگ 1.42 طراحی شده اند، با این وجود موتورهای نهایی جنگنده که توسط ساترن یا سالیوت ساخته خواهند شد نیروی 16 تن را دارند که نشان می دهد T-50 جنگنده ای سنگین و هم کلاس F/A-22 می باشد. طرح اولیه جنگنده بعنوان یک جنگنده برتری هوایی مجهز به رادار اسکن آرایه ای الکترونیکی فعال با توانایی های فراتر از میدان دید گسترده و مانور پذیری بالا در نبرد های هوایی نزدیک پی ریزی شده است، در عین حال جنگنده جدید باید توانایی های هوا به سطح نیز داشته باشد (از آنجا که این جنگنده ابتدا برای جایگزینی با Su-27 و MiG-29 در نظر گرفته شده و برای آینده نیز توانایی های هوا به سطح نیروی هوایی روسیه بیشتر بر جنگنده های Su-32 Fullback/Strike Flanker و Su-30 Flanker متمرکز خواهد بود طبیعی بنظر می رسد در ابتدا تمرکز طراحان روس بیشتر برروی توانایی های هوا به هوای T-50 معطوف باشد). از دیگر ویژگی های جنگنده توانایی پرواز مافوق صوت بدون نیاز به پس سوز است که امکان ادامه پرواز مافوق صوت به مدت بیشتری برای جنگنده را فراهم می کند و در کنار آن T-50 باید توانایی پنهان شدن از دید رادار ها را به مانند هر جنگنده نسل پنجم دیگری داشته باشد.

    منابع:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Medium_Combat_Aircraft
    http://en.wikipedia.org/wiki/Shenyang_J-XX
    http://en.wikipedia.org/wiki/J-13
    http://en.wikipedia.org/wiki/Chengdu_Ai ... _Institute
    http://en.wikipedia.org/wiki/J-XX
    http://en.wikipedia.org/wiki/BAE_Replica
    http://en.wikipedia.org/wiki/Korea_Aero ... stries_KFX
    http://en.wikipedia.org/wiki/Mitsubishi_ATD-X
    http://en.wikipedia.org/wiki/MAPO
    http://en.wikipedia.org/wiki/Saturn_AL-41
    http://en.wikipedia.org/wiki/Sukhoi_T-50
    http://en.wikipedia.org/wiki/Russian_air_force
    http://en.wikipedia.org/wiki/Nanchang_J-12
    http://ezinearticles.com/?Chinese-Steal ... &id=198011
    http://www.sinodefence.com/airforce/fighter/jxx.asp
    http://www.abovetopsecret.com/forum/thread124642/pg1
    http://forum.keypublishing.co.uk/showth ... 678&page=1
    http://www.irandefence.net/showthread.php?p=165882
    http://www.cadi.ac.cn/
    http://technology.newscientist.com/article/dn3590
    http://www.centurychina.com/wiihist/jap ... no.12.html
    http://www.bharat-rakshak.com/IAF/Info/ ... t/MCA.html
    http://www.aerospaceweb.org/aircraft/fighter/fsx/
    http://www.secretprojects.co.uk/forum/i ... 430.0.html
    http://www.f-104.de/exponates/english/e ... e_eng.html
    http://youtube.com/watch?v=jRPlnT-PD0A
    http://www.antem.info/product_4.html
    http://www.missioneco.org/documents/119/117583.pdf
    http://www.add.re.kr/lab/movie/KFX201.wmv
    http://www.add.re.kr/lab/movie/%BE%C6%C ... %B5%BF.wmv
    http://www.airforceworld.com/pla/j12.htm


  16. #20
    Aviation Storekeeper
    تاریخ عضویت
    Jan 2008
    نوشته ها
    34
    سپاسگزاری
    0
    سپاسگزاری شده : 27 بار در 13 پست
    قدرت امتیازدهی
    0
    Array

    پیش فرض هم سنجی اماری میان چهار جنگنده F-22A Su-35 EF-2K Rafale

    بنام خدا


    هم سنجی اماری میان چهار جنگنده F-22A Su-35 EF-2K Rafale


    تیک آف نرمال:

    27200 کیلوگرم * F-22A:
    25300 کیلوگرم * Su-35:
    17000 کیلوگرم * EF-2K:
    15000 کیلوگرم * Rafale:

    بیشترین وزن هنگام برخاستن:

    28120 کیلوگرم * F-22A:
    34500 کیلوگرم * Su-35:
    23500 کیلوگرم * EF-2K:
    24500 کیلوگرم * Rafale:

    ظرفیت سوخت:
    9330 کیلوگرم * F-22A:
    11500 کیلوگرم * Su-35:
    5000 کیلوگرم * EF-2K:
    4750 کیلوگرم * Rafale:

    ظرفیت بیشینه حمل مهمات:

    نامعلوم * F-22A:
    8000 کیلوگرم * Su-35:
    7500 کیلوگرم * EF-2K:
    9500 کیلوگرم * Rafale:

    حداکثر سرعت،11000 متری:

    * F-22A: 2.00 Mach+ (2.25 ~ 2.42 Mach)
    * Su-35: 2.25 Mach
    * EF-2K: 2.00 Mach+ (2.25 Mach)
    * Rafale: 1.80 Mach+ (2.00 Mach)

    حداکثر سرعت،200متری:

    * F-22A: 800 kts
    * Su-35: 1,400 km/hr
    * EF-2K: 1.14 Mach
    * Rafale: 750 kts

    نرخ صعود:

    * F-22A: 350 m/sec, sea-level
    * Su-35: 280 m/sec+, 1,000 m
    * EF-2K: 315 m/sec+, sea-level
    * Rafale: 305 m/sec+, sea-level

    سقف پرواز خدمتی:

    * F-22A: 70,000 fts
    * Su-35: 59,000 fts
    * EF-2K: 65,000 fts
    * Rafale: 55,000 fts

    برد:
    * F-22A: 3,500 km (Internal Fuel)
    * Su-35: 4,500 km (Internal Fuel + 2000 L tanks*2)
    * EF-2K: 2,600 km (Internal Fuel)
    * Rafale: > 2,100 km (Internal Fuel)
    آویا هر آنچه که از هوافضا میخواهید:


    www.avia.blogfa.com

  17. سپاسگزاری ها (2):


صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین

جستارهای مشابه

  1. تاريخچه تابان ار
    توسط ماه در انجمن ناوگان هواپیمایی تابان
    پاسخ ها: 5
    آخرين نوشته: 04-11-2016, 12:06
  2. تاريخچه شرکت Boeing
    توسط FaFa در انجمن بوئينگ
    پاسخ ها: 9
    آخرين نوشته: 29-08-2015, 12:13
  3. پیشینه ساخت بالگرد
    توسط چازان در انجمن بالگرد
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: 13-08-2006, 10:40

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •