@aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk @aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 3 , از مجموع 3

جستار: جنگنده ؛ DH.110 Sea Vixen

  1. #1
    شورای هوانوردی
    تاریخ عضویت
    Sep 2008
    نوشته ها
    775
    سپاسگزاری
    16,833
    سپاسگزاری شده : 8,377 بار در 755 پست
    قدرت امتیازدهی
    88
    Array

    پیش فرض جنگنده ؛ DH.110 Sea Vixen

    بنام خدا


    de Havilland DH.110 Sea Vixen
    DH-110
    ماده روباه دریایی




    دی اچ 110 ماده روباه دریایی

    هواپیمای DH-110 Sea Vixen جنگنده جت دوسرنشينه ي دهه هاي 1950 و 1960 در شاخه ي هوايي ناوگان بريتانيا بود. ( شاخه ي هوايي ناوگان به بخش هوانوردي نيروي دريايي سلطنتي بريتانيا گفته مي شود = Fleet Air Arm / FAA ). اين هواپيما در شركت دِهَوِلِند (de Havilland) و بر اساس يك جنگنده جت از نسل اول طراحي شد. سی ویکسن (Sea Vixen) يك جنگنده ي دریایی ناونشين و توانا در دفاع از ناوگان بود كه از اواخر دهه ی 1950 تا اوایل دهه ی 1970 به خدمت در نيروي دريايي سلطنتي مشغول بود. هنگامي كه شركت دِهَوِلِند (de Havilland) بخشي از گروه (صنعتي) Hawker Siddeley شد نام اين هواپيما به Hawker Siddeley Sea Vixen تغيير يافت.




    "سی ویکسن" هم براي نيروي هوايي سلطنتي (RAF) و هم براي شاخه ي هوايي ناوگان (FAA) طراحي شده بود، اما نيروي هوايي سلطنتي رقيب ارزان تر و ساده تر اين هواپيما را كه "گلاستر جَوِلین" (Gloster Javelin) نام داشت برگزيد. DH-110 یک جنگنده ی دریایی شبانه روزانه، همه هوايي، سریع و مجهز به موشك بود.



    پيش نمونه ي اين جنگنده در تاريخ 26 سبتامبر 1951 نخستين پرواز را انجام داد. يك سال پس از آن، در 2 سبتامبر 1952 ، هنگامي كه "سی ویکسن" (Sea Vixen)در نمايشگاه هوايي فارنبرو Farnborough)) به نمايش درآمد، حادثه ي مرگ باري رخ داد. اين حادثه زماني رخ داد كه توانايي DH-110 (سی ویکسن) در شكستن ديوار صوتي به نمايش گذاشته شد.

    در اين هنگام
    "سی ویکسن" متلاشي شد و باعث مرگ 31 نفر، از جمله خلبان گردید. علت اين حادثه طراحي ناقص بخش هاي انتهایی تيرك اصلي بود. اين نقص باعث مي شد تا تغيير مركز ثقل "سی ویکسن" منجر به گردش هاي خشن در هواپيما شود كه نيرويي بيش از 12 جي را توليد مي كرد. در جریان حادثه ي ياد شده، بخش هاي اتاقك خلبان و دُم جنگنده كنده شد و پيشران ها از پيكره ي هواپيما گسيخته شدند.

    يكي از پيشران ها بدون تلفات در يك پاركينگ خودرو خالي فرود آمد، اما پيشران ديگر همانند یک گاوآهن جت در حالی که زمین را می خراشید و می شکافت به درون جمعيتي كه در پايان باند تماشاگر نمايش هوايي بودند رفت و عمده ی تلفات را ايجاد كرد. پس از اين حادثه قوانين ايمني نمايش هاي هوايي را در انگلستان بازنويسي كردند و از آن زمان تا كنون هيچ تماشاگري در نمايش هاي هوايي انگلستان آسيب نديده است.









    در پي اين حادثه، اصلاحاتي در پيش نمونه ي بعدي اعمال شد. در سال 1955 يك پيش نمونه ي نيمه دريايي (مناسب براي نيروي دريايي) توليد شد كه در آن لبه ي حمله را تغيير داده و بال ها را تقويت كرده بودند. اين هواپيما در سال بعد، نخستين فرود را بر روي عرشه ي پروازی ناو هواپيمابر "آرک رویال" (HMS Ark Royal)تجربه كرد.

    نخستين "سی ویکسن"
    واقعي با نام Sea Vixen FAW.20 در سال 1957 پرواز كرد. عبارت FAW مخفف fighter all-weather به معنای جنگنده ی همه هوایی است. عنوانFAW.20 بعداً به FAW.1 تغییر پیدا کرد. اولین فروند از صد فروند Sea Vixen FAW.1 در جولای سال 1957 وارد خدمت در شاخه ی هوایی ناوگان (نیروی دریایی سلطنتی) شد.





    "سی ویکسن" به مانند دو محصول پیشین شرکت دِهَوِلِند، "سی ومپایر" (Sea Vampire) و "سی ونم" (Sea Venom)، دارای دُم جفت تیرچه (twin-boom tail) بود. جنگنده ی DH-110 (سی ویکسن) اولین هواپیمای بریتانیایی بود که همزمان به موشک، راکت و بمب مجهز شد.


    این هواپیما به چهار موشک هوا به هوا ی فایرْاستریک (
    Firestreak) ساخت شرکت دهولند و دو بسته راکت غیر هدایت شونده ی 51 میلیمتری مجهز می شد و می توانست چهار بمب 227 کیلوگرمی یا دو بمب 454 کیلوگرمی را حمل کند. DH-110 (سی ویکسن) دارای یک جفت پیشران توربوجت از مدل "اِیْوان 208" (
    Avon 208) ساخت شرکت رولز-رویس بود که هر کدام دارای نیروی 50 کیلونیوتن بود. این جنگنده می توانست به سرعت 1100 کیلومتر بر ساعت دست یابد و بردی برابر با 1000 کیلومتر داشت.




    در توضیحات طرح اولیه ی جنگنده ی DH-110 (سی ویکسن) که به نیروی هوایی سلطنتی پیشنهاد شده بود، قابلت نصب توپ نیز وجود داشت، اما در جریان آزمایش هایی که با توپ ADEN بر روی این هواپیما انجام شد، ضربه ی شلیک (لگد توپ) باعث نقص در پایه های توپ می شد.

    به منظور رفع این نقیصه از الوارهای چوبی برای تقویت پایه ی توپ استفاده شد تا بدین ترتیب "سی ویکسن" آخرین جنگنده ی بریتانیایی باشد که در ساختمان آن از چوب استفاده شده است. اما در ادامه توپ را از این جنگنده کنار گذاشتند و یک طرح تمام موشکی را گسترش دادند.








    نکته ی دیگری که کمتر در جنگنده ها دیده می شود و در DH-110 وجود دارد، این است که اتاقک خلبان در سمت چپ و اتاقک دیده بان (observer) در سمت راست آن و کاملاً در درون پیکره قرار دارد، به طوری که سرشیشه ی کوچک این اتاقک با سطح پیکره ی هواپیما هم تراز بوده و هیچ برآمدگی ای دیده نمی شود.

    (این اتاقک میان کاربران این جنگنده به "زغال دان" یا "جا زغالی" معروف شده بود). اصطلاح "دیدبان" (
    observer) در شاخه ی هوایی ناوگان (بریتانیا) به شخص ناوبر یا کاربر رادار گفته می شود که معادل آن در نیروی دریایی آمریکا اصطلاح "افسر رهگیری راداری" (radar intercept officer) یا به اختصار RIO می باشد.



    در تصاویر زیر چگونگی اتاقک خلبان و دیده بان مشخص است









    جنگنده ی Sea Vixen FAW.2 جانشین جنگنده ی Sea Vixen FAW.1 با بهبودهای بسیار شد. این جنگنده علاوه بر موشک های فایرْاستریک می توانست از موشک هوا به هوای ردتاپ (Red Top) و غلاف های راکت SNEB به همراه موشک هوا به زمین بولپاپ (Bullpup ) استفاده کند. تیرچه های دُم در جنگنده ی FAW.2 بزرگ تر شده بودند.

    این تیرچه ها در بالای بال ها تا جلوی لبه ی حمله ی بال پیش آمده بودند. این امتداد یا پیشروی تیرچه های دُم تا جلوی لبه ی حمله ی بال ها شاید آشکار ترین وجه تفاوت ظاهری
    FAW.2 از FAW.1 باشد.سامانه ی گریز FAW.2 بهبود یافته بود و فضای بیش تری را برای دستگاه های بیش تر اقدامات متقابل الکترونیک در نظر گرفته بودند. دگرگونی های آیرودینامیکی "سی ویکسن" های FAW.2 باعث شده بود تا این پرنده ها نتوانند به مانند "سی ویکسن" های FAW.1 از بمب های 454 کیلوگرمی بهره ببرند.





    نخستین پرواز Sea Vixen FAW.2 درسال 1962 انجام شد. سی ویکسن های FAW.2 در قالب 29 فروند ساخته شده و 67 فروند FAW.1 که به استانداردهای FAW.2 ارتقاء یافته بودند در سال 1964 وارد اسکادران های خط مقدم شدند.

    خروج مرحله ای "سی ویکسن" های FAW.1 از خدمت در سال 1966 آغاز شد. همچنین سال 1972 پایان راه "سی ویکسن" های FAW.2 بود. برنامه این بود که این جنگنده های در ناو های هواپیمابر آرک رویال (Ark Royal) و ایگل (Eagle) با جنگنده های اف-4 فانتوم2 (F-4 Phantom II) جایگزین شود. در عمل، به خاطر سیاست های دفاعی کاهشی ناو هواپیمابر ایگل از رده خارج شد و تنها آرک رویال بود که فانتوم2 را دریافت کرد.





    در پی کنارگذاری "سی ویکسن" ها، تعداد اندکی از آن ها در نقش نه چندان جذاب هواپیمای کنترل از راه دور ظاهر شدند. نام این پرنده ها به Sea Vixen D.3 تغییر کرد. سی ویکسن های D.3 تنها گونه از طرح DH-110 بودند که واقعاً توانایی دستیابی به سرعت فراصوت را در پرواز افقی داشتند.

    این توانایی از آن جا به دست آمده بود که ویژگی های پیشران های "سی ویکسن" های
    D.3 را سرعتی تر کرده و تجهیزات غیر ضروری یا نظامی را از آن ها برداشته بودند. اما به هر حال این هواپیماها هیچ گاه به پرواز کنترل از راه دور نرفتند و تنها شمار اندکی از "سی ویکسن" ها به استاندارد گونه ی D.3 تغییر یافتند. بقیه ی "سی ویکسن" ها نیز به منظور یدک کشی اهداف (Target Tug) تغییر یافتند که این گونه را با عنوان TT.2 می شناختند. آخرین "سی ویکسن" پروازی باقی مانده، یکی از D.3 ها بود.







    ویژگی های فنی FAW.2:

    خدمه: دو نفر، خلبان و دیده بان.
    درازا: 16.94 متر.
    بازه ی میان نوک بال ها: 15.54 متر.
    بلندا: 3.28 متر.
    مساحت بال: 60.2 متر مربع.
    وزن تهی: 16.680 کیلوگرم.
    وزن بارشده: 18.860 کیلوگرم.
    بیشینه ی وزن برخاست: 21.205 کیلوگرم.
    پیشرانش: دو پیشران توربوجت مدل Avon Mk.208 ساخت شرکت رولز-رویس که هر کدام 50 کیلونیوتن قدرت داشتند.
    سرعت بیشینه: 1110 کیلومتر بر ساعت در سطح دریا (0.91 ماخ)
    برد: 1270 کیلومتر.
    سقف پرواز: 15000 متر (48000 پا).
    نرخ اوجگیری: 46 مت بر ثانیه (9000 پا در دقیقه).
    نسبت وزن به مساحت بال: 313 کیلوگرم بر متر مربع.






    جنگ افزار:
    توپ: ندارد.
    راکت: تا چهار غلاف 18 تیر از راکت های 68 میلیمتری SNEB.
    موشک: تا چهار تیر موشک هوا به هوای Red Top یا Firestreak.
    بمب: تا دو بمب 227 کیلوگرمی.
    ایویانیکس: رادار رهگیری هوایی GEC AI.18.



    بن پایه:
    http://en.wikipedia.org
    http://www.thunder-and-lightnings.co.uk
    http://www.aviastar.org




  2. #2
    شورای هوانوردی
    تاریخ عضویت
    Sep 2008
    نوشته ها
    775
    سپاسگزاری
    16,833
    سپاسگزاری شده : 8,377 بار در 755 پست
    قدرت امتیازدهی
    88
    Array

    پیش فرض پاسخ : DH-110 ماده روباه دریایی

    پیشینه ی عملیاتی
    "سی ویکسن" ها (DH-110 ها) هرگز وارد یک جنگ واقعی نشدند، اما در عملیات هایی شرکت داشتند. در سال 1961، رئیس جمهور وقت عراق، عبدالکریم قاسم، همسایه ی نفت خیز کشورش، یعنی کویت را تهدید به حمله کرد. کویت درخواست کمک از خارج نمود و انگلستان شماری کشتی به منطقه فرستاد که دربرگیرنده ی دو ناوگان هواپیمابری بود. "سی ویکسن" ها بر عرشه ی ناوهای هواپیمابر به پرواز در می آمدند و به گشت زنی در منطقه می پرداختند. سرانجام با حضور این ناوگان، عبدالکریم قاسم، دست از ماجراجویی کشید.

    فرود سی ویکسن بر عرشه ی پروازی ناو هواپیمابر ایگل



    در سال 1964 مشکلاتی در شرق آفریقا در کشور تانزانیا به وجود آمد. پس از دو بار شورش تفنگچی های تانزانیایی علیه افسران و افسران داوطلب بریتانیایی که به رغم استقلال تانزانیا هنوز رژیم آن کشور را فرماندهی می کردند، این بار تفنگچی های تانزانیایی مأمور عالی رتبه ی بریتانیا را دستگیر کردند و فرودگاه پایتخت را به تصرف درآوردند. در پی این حوادث، انگلستان ناوگان سبک هواپیمابری اچ ام اس سنتور (HMS Centaur) را به همراه 45 تکاور و تفنگدار سلطنتی اعزام کرد. در آن عملیات، "سی ویکسن" ها وظایفی چند را بر عهده داشتند که از آن جمله پوشش تفنگداران سلطنتی به هنگام فرود با هلیکوپتر در تانزانیا بود. این عملیات که هدفش بازگرداندن ثبات به تانزانیا بود با موفقیت به پایان رسید. در همان سال، "سی ویکسن" ها دوباره به خلیج فارس رفتند. در این عملیات "سی ویکسن" ها نیروهای بریتانیایی را که علیه شورشیان قبیله ای ردفان یمن می جنگیدند پشتیبانی می کردند که شامل حملات ضربتی هوایی نیز بود.

    سی ویکسن ها در دهه ی 1960 عملیات های بیشتری را دیدند. سی ویکسن ها زمانی به اجرای گشت های هوایی در "بیْرا"ی موزامبیک به منظور جلوگیری از صدور نفت به "رودِسیا" (زیمبابوه) که تازه اعلام استقلال کرده بود پرداختند. این جنگنده همچنین به خاور دور نیز اعزام شد. در سال 1967، سی ویکسن ها دوباره در خلیج فارس حضور داشتند تا عقب نشینی ناوگان بریتانیا از عدن را پوشش هوایی دهند.


    سی ویکسن ها همچنین در نمایش های هوایی نیز ظاهر شدند، این پرنده ها در دو تیم نمایش هوایی سلطنتی "Simon's Sircus" و " Fred's Five" نمایش اجرا کردند.


    سی ویکسن در نمایشگاه هوایی فارنبرو در دهه ی 1960


    هشت فروند "سی ویکسن" در شرکت هوایی FR Aviation در نقش هواپیمای کنترل از راه دور به کار گرفته شدند. در میان آن ها یک پرنده با ثبت XP924وجود داشت که اکنون با ثبت G-CVIX تنها "سی ویکسن" پروازی است. این هواپیما اکنون در مالکیت شرکت دهولند می باشد و می توان آن را در جنوب انگلیس در فرودگاه Bournemouth در شهر دُرست، یا در نمایشگاه های هوایی در سراسر انگلستان یافت.

    سی ویکسن یاد شده با ثبت XP924



    سی ویکسن های بسیار دیگری نیز در شرایط خوبی هستند اما توانایی پرواز ندارند.





  3. #3
    عضو گروه هوانوردي نظامي و مدیر انجمنهاي هواپيماهاي جنگنده،آموزش
    تاریخ عضویت
    Sep 2012
    محل سکونت
    ایران Varna
    نوشته ها
    2,252
    سپاسگزاری
    19,566
    سپاسگزاری شده : 21,017 بار در 2,256 پست
    قدرت امتیازدهی
    221
    Array

    پیش فرض پاسخ : جنگنده ؛ DH.110 Sea Vixen

    درود بر ایران و ایرانیان آریایی

    برافراشته باد درفش سرفراز کاویانی









    DH-110 Sea Vixen
    3view




جستارهای مشابه

  1. منبع ضد ماده کشف شد.
    توسط Tomcattter در انجمن فیزیک کیهانی
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: 15-05-2013, 23:15
  2. ادعاي كشف ماده تاريك در زمين
    توسط Tomcattter در انجمن فیزیک کیهانی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 01-01-2010, 23:37
  3. موجوديت ماده تاريک آشکار شد
    توسط Hafez در انجمن فیزیک کیهانی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 24-08-2006, 02:56

برچسب ها برای این جستار

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •