@aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5

جستار: جنگنده ؛ Mirage III

  1. #1
    Air Commodore
    تاریخ عضویت
    Sep 2012
    محل سکونت
    ایران Varna
    نوشته ها
    2,229
    سپاسگزاری
    19,223
    سپاسگزاری شده : 21,000 بار در 2,233 پست
    قدرت امتیازدهی
    224
    Array

    پیش فرض جنگنده ؛ Mirage III

    درود بر ایران و ایرانیان آریایی

    برافراشته باد درفش سرفراز کاویانی










  2. سپاسگزاری ها (2):


  3. #2
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    بوشهر - تهران - تبریز
    نوشته ها
    218
    سپاسگزاری
    4,424
    سپاسگزاری شده : 4,251 بار در 213 پست
    قدرت امتیازدهی
    38
    Array

    پیش فرض پاسخ : تاریخچه هواپیمای Mirage III :

    بنام خدا


    میراژ 3

    بخش :نخست

    جنگنده مافوق صوت میراژ 3 در اواخر دهه 1950 توسط شرکت داسو طراحی گردید . شرکت داسو موفق شد تعدادی از این جنگنده را به نیروی هوایی فرانسه و دیگر کشورها بفروشد . بطوریکه تولید این هواپیما بیش از یک دهه ادامه یافت . این جنگنده هنوز توسط نیروی هوایی برخی کشورهای کوچک نظیر کلمبیا و ونزوئلا در خط مقدم جبهه ها ، استفاده می شود .



    تاریخچه ساخت

    مطالعه برای ساختن جنگنده ای رهگیر در سال 1952 آغاز شد که در سال 1953 ویژگی های زیر از طرف دولت فرانسه برای جنگنده مطرح شد :

    الف) پرواز در تمامی شرایط آب و هوایی ب) صعود به ارتفاع 60 هزار پا در 6 دقیقه
    ج) قابلیت رسیدن به سرعت 1.3 ماخ در سطح دریا
    پاسخ شرکت داسو محدود شد به جنگنده ای مشابه MD.452که از بالهای دلتای قوس دار برخوردار بود و دو موتور آرمسترانگ MD30R هر یک با رانش 9.61 کیلو نیوتون در آن تعبیه شده و همچنین دم این هواپیما حذف شده بود .


    امّا مشکلاتی بر سرراه این جنگنده بود . پیکربندی دلتا شکل آن ، محدودیت هایی برای جنگنده ایجاد می نمود . این پرنده ، تثبیت کافی آیرودینامیکی در طول پرواز نداشت و برای بلند شدن از زمین باید مسافتی طولانی طی می نمود و هنگام نشستن باید سرعت بالایی را اعمال می کرد . بنابراین شرکت داسو بال دلتایی وسیع تر با قابلیت آیرودینامیکی بهتری طراحی نمود که سوخت بیشتری نیز در خود حمل می کرد . همچنین طرح دماغه و ورودی موتورها از نو طراحی شد .


    اولین پرواز این جنگنده بعد از طراحی مجدد در 25 ژوئن 1955 انجام شد . موتور قوی تر و بدون پس سوز ، با نیرودهنده های موشکی در اطراف موتور بجای نیرودهنده قبلی جایگزین شد و نام میراژ 1 برای این جنگنده منظور گردید . میراژ 1 در اواخر سال 1955 توانست به سرعت 1.3 ماخ بدون راکت و سرعت 1.6 ماخ با راکتهای نیرودهنده برسد .


    با این حال ، جنگنده میراژ 1 تنها قابلیت رهگیری و حمل موشک های هوا به هوا را داشت . اما نیروی هوایی فرانسه مایل به سوار کردن بمب های قوی مثل MK82بر روی این جنگنده بود . بنابراین شرکت داسو این قابلیت را نیز به میراژ 1 های فرانسه اضافه نمود .
    حدود یکسال بعد ، شرکا داسو تصمیم به ساخت جنگنده ای با نام میراژ 2 گرفت . موتورهای اولیه این هواپیما ، موتور TORBOMECA GABIZO با رانش 2426 پوند در نظر گرفته شد .

    اما این موتور رسیدن به پروازی سریع را برای هواپیما محدود کرده بود و در واقع در آزمایش های اولیه قبل از ارتقا ، حتی قابلیت تاکسی کردن مناسبی هم به این هواپیما نمی داد . علت هم آن بود که این هواپیما 30 درصد بزرگتر از میراژ 1 بود . در نتیجه موتور ساخت شرکت SNECMA از نوع ATAR با رانش 43.2کیلو نیوتون جایگزین موتور قبلی شد . این موتور مشتق شده از موتور BMW 003 آلمانی مورد استفاده در جنگ جهانی دوم بود . بعد از انجام آزمایشات ، مشکلات شناسایی شد و طراحی مجددی صورت گرفت .


    این طراحی مجدد ، میراژ 3 نام گرفت . نمونه آزمایشی این هواپیما در 17 نوامبر 1956 پرواز کرد . فرق عمده این جنگنده با مدل قبلی در مخروطی بودن شکل دماغه و بهبود ورودی های موتور بود . استفاده از موتور موشکی SEPRدر سپتامبر 1957 سرعت این جنگنده را به 1.8 ماخ رساند که این موفقیت بزرگی برای فرانسه بود .

    موفقیت در میراژ 3 منجر به سفارش 10 فروند از مدل S-1 آن شد . این مدل با مدل اولیه میراژ 3 تفاوت های زیادی داشت . مدل S-1 2 متر طولانی تر از میراژ 3 اولیه بود و بال های دلتا شکل آن 17.3 درصد افزایش مساحت پیدا کرد . موتور آن با موتور ATAR 09B با قدرت رانش 58.9 کیلو نیوتون تعویض گردید . همچنین رادار قوی تامسون CFS CYRANO IBISدر دماغه آن تعبیه و سیستم های ناوبری الکترونیکی برای اولین بار در فرانسه بروی این هواپیما سوار شد . زاویه حمله برای فرود کاهش پیدا کرد و قابلیت حمله در شب نیز به آن اضافه شد .

    مدل A میراژ 3 در مه 1958 بوسیله موتور AVON ساخت رولز رویس با نیروی رانش 71.1 کیلونیوتون توانست به سرعت 2/2 ماخ دست پیدا کند .
    مدل O این میراژ توسط داسو در سال 1961 ساخته شد ، اما بدلیل مشکلات زیاد از تولید انبوه آن صرف نظر شد .



    ادامه دارد
    با رعابت قوانین به حفظ نظم فروم کمک کنید.


  4. #3
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    بوشهر - تهران - تبریز
    نوشته ها
    218
    سپاسگزاری
    4,424
    سپاسگزاری شده : 4,251 بار در 213 پست
    قدرت امتیازدهی
    38
    Array

    پیش فرض جنگنده ؛ Mirage III

    بنام خدا

    میراژ-3
    مدل B ، C ، E و R




    بخش دوم



    اولین مدل تولید انبوه میراژ 3 مربوط به مدل C آن است که برای اولین بار در اکتبر 1960 پرواز کرد و شامل بهینه سازی های نسبت به مدل قبلی بود . تغییرات شامل افزایش نیم متری طول بدنه و بهبود سیستم ورودی موتور و اگزوزها بود . این هواپیما تک سرنشین بود و از موتور ATAR 09B بهره می برد .

    تسلیحات مدل C شامل یک توپ دو قلوی 30 میلی متری با قابلیت شلیک مجدد بوسیله سوپاپ هوا ، 3 جایگاه نصب موشک بصورت دوتایی در بالها و دیگری در زیر شکم بود . تسلیحات هوا به هوای قابل نصب بروی میراژ 3 در واقع شامل 2 مدل بیشتر نمی شد . یکی موشک AIM-9 و دیگری MAGIC و MATRA . بعدها دو جایگاه دیگر در هر بال تعبیه شد .

    اگرچه به نظر می رسید که راکت های نیرودهنده برای میراژ 3 بسیار مفید است . اما مشکلات مربوط به سوخت هواپیما باعث شد این راکت ها در این مدل نصب نشوند . همچنین اقداماتی برای بمب افکن شدن ارتفاع بالای این جنگنده انجام شد . اما در واقع دوران این نوع بمب افکن های کوچک به اتمام رسیده بود .


    Mirage-3 نیروی هوایی ارژانتین


    در کل 95 فروند میراژ 3 C برای نیروی هوایی فرانسه ساخته شد و آخرین مدل در سال 1988 با هواپیمای میراژ 2000 ، جایگزین شد .
    مدل Bاین محصول در واقع هواپیمایی آموزشی بود که نیروی هوایی فرانسه برای آموزش هایی از قبیل سوختگیری و درگیری هوایی ، دستور طراحی و تولید آن را داد . برای ایجاد یک صندلی دیگر در پشت سر خلبان ، توپ هواپیما حذف شد . همچنین این مدل فاقد رادار و سیستم های رهگیری بود . از این مدل برای آموزش خلبانهای میراژ 5 نیز استفاده می شد . نیروی هوایی فرانسه 65 مدل از این هواپیما را به شرکت داسو سفارش داد .

    شرکت داسو با توجه به نیازهای آموزشی ارتش فرانسه ، چهار مدل از نوع B ساخت که شامل میراژ 3 B-1 ، B-2 ، BE و BSV می شد .
    مدل B-1 خاص آموزش سوختگیری هوایی و مدل B-2برای آموزش خلبانان جنگنده بمب افکن میراژ 5 بود . مدل BE با موتور و قابلیت های جدید و سیستم پرواز با سیم زمینه ساز طراحی مدل E شد . مدل BSVبرای سوار کردن سیستم های جنگ افزاری و ناوبری میراژ 2000 بروی میراژ 3 استفاده شد و در کل سه نمونه از آن تولید گشت .

    مدل E میراژ 3 در آوریل 1961 به پرواز در آمد . در واقع تولید این هواپیما مبنی بر نیاز نیروی هوایی فرانسه به یک جنگنده ضربتی و چند نقشی ، عملی شد . از تغییرات عمده مدل E نسبت به B و C افزایش طول دماغه به اندازه 30 سانتی متر و حذف افسر رادار یا خلبان آموزنده در پشت سر خلبان و تغییر موتور بود . موتور جدید ATAR 09Cنام داشت . همچنین رادار این هواپیما تقویت و به نوع داپلر مجهز شد و دستگاه های خودکار و الکتریکی و سیستم هشداری RWR در این هواپیما قرار گرفت . در حالیکه هیچ مدلی از C بدینگونه ارتقا پیدا نکرده بودند . همچنین رادار زمینی با قابلیت گیرنده هشدار دهنده راداری در این هواپیما تعبیه شد .

    این مدل برای صادرات به کشورهای خریدار در نظر گرفته شد . البته با کمی تغییرات در سیستم هواپیما روبرو بود . از جمله حذف آنتن از روی دم هواپیما . در کل 192 فروند از این مدل به نیروی هوایی فرانسه فروخته شد . کشورهای دیگر نیز جمعا 523 فروند از این هواپیما را خریدند . بعضی از این کشورها همانند رژیم صهیونیستی خواهان برخی تغییرات در این مدل شدند . برای نمونه نیروی هوایی اسرائیل از موتور SNECMA ATAR 09K-6در این مدل بهره برد . البته خود نیروی هوایی اسرائیل نیز طرح های متعددی بروی این هواپیما اجرا کرد .

    مدل R این هواپیما نوع شناسایی آن بود . تغییراتی در دماغه برای قرار دادن دوربین ها ، صورت گرفت . سیستم های
    مدل دوربین های بکار گرفته شده در مدل R از سری OMERA-5با قابلیت سازگاری با محیط بود . 50 فروند از این نمونه تولید شد که شامل 2 پیش نمونه بود . اما در 20 مدل بعدی بهبودهایی صورت گرفت . دوربین های پانورماتیک جلوبین در نوک هواپیما و سیستم های الکترونیکی و خودکار مدل E بر روی این مدل نصب شدند . همچنین رادار داپلر کوچکی در جلوی هواپیما قرار گرفت .



    http://upload.wikimedia.org/wikipedi...eIIICC-721.jpg

    ادامه دارد
    ویرایش توسط kermanshahy : 19-09-2013 در ساعت 11:32 دلیل: افزودن فرتور
    با رعابت قوانین به حفظ نظم فروم کمک کنید.


  5. #4
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    بوشهر - تهران - تبریز
    نوشته ها
    218
    سپاسگزاری
    4,424
    سپاسگزاری شده : 4,251 بار در 213 پست
    قدرت امتیازدهی
    38
    Array

    پیش فرض جنگنده ؛ Mirage III

    بنام خدا



    میراژ-3

    فروش جهانی



    بخش سوم


    بزرگترین مشتریان میراژ 3 از مدل CZ رژیم صهیونیستی و آفریقای جنوبی بود . برخی از مشتریان خواهان تغییراتی در مدل هایB ، C و E بودند . برای مثال مدل DBR برای برزیل ، DA برای آرژانتین ، BJ برای اسرائیل ، DL برای لبنان ،DP برای پاکستان ، D-2Z برای آفریقای جنوبی ، EV برای ونزوئلا و DE برای اسپانیا طراحی گشت .

    پس از موفقیت های برجسته میراژ 3 برای اسرائیل در برابر میگ های 17 و 19 سوری در جنگ 6 روزه در ژوئن 1967 ، شهرت میراژ 3 افزایش یافت و به کابوسی برای نیروی هوایی کشورهای مصر ، اردن و سوریه تبدیل شد . برتری هوایی و قیمت ارزان آن ، اصلی ترین عوامل در فروش مناسب این جنگنده بودند .

    تعداد قابل توجهی از مدل Eبرای صادرات در نظر گرفته شد . این جنگند ها با نام های متفاوت و تغییر اندک در برخی تجهیزات در اختیار کشورهایی نظیر پاکستان ، لبنان ، آرژانتین ، برزیل ، اسپانیا و ونزوئلا قرار گرفت . این روند باعث افزایش بودجه و درآمد تولید کنندگان داسو شد . شرکت داسو خود را موظف به اجرای نیازهای نیروهای هوایی در تغییرات در این هواپیما ، می دانست . برای مثال به درخواست نیروی هوایی پاکستان مدل 5PA3 با قابلیت شلیک موشک های ضد کشتی تولید گشت . همچنین رادار تامسون بجای رادار قبلی جایگزین شد .

    مدل B این محصول که دو سرنشین داشت با تغییراتی کوچک در اختیار برخی مشتریان قرار گرفت . همچنین مازاد نیروی هوایی فرانسه به برزیل فروخته شد .کشورهای خریدار مدل B شامل امیرنشین ابوظبی ، آرژانتین ، برزیل ، لیبی ، گابون ، مصر ، کلمبیا ، شیلی ، پاکستان ، پرو ، زئیر و ونزوئلا می شد . از بین کشورها ، ابوظبی ، لیبی ، زئیر و گابون خواستار ارتقای آن به مدلE شدند . زیرا برای آنان ارزانتر تمام می شد .

    مدل R این محصول باتغییراتی اندک تحت نام RP در اختیار پاکستان و تحت نام RZ برای آفریقای جنوبی قرار گرفت . همچنین شرکت داسو با تغییر در موتور و جایگزین کردن آن با موتور ATAR 09K-50 ، این محصول را که R-2Z نام گرفت به کشورهایی نظیر امیر نشین ابوظبی ، بلژیک ، کلمبیا ، مصر ، پاکستان ، لیبی و آفریقای جنوبی فروخت . این مدل شامل دوربین های پیشرفته VINTEN انگلیسی می شد . بلژیک بطور مستقل تغییراتی در این هواپیما اعمال کرد و امتیاز مونتاژ آن را نیز دریافت نمود .




    پروانه ساخت


    مونتاژ و در نهایت تولید میراژ 3 انحصاراً در اختیار کشورهای استرالیا ، بلژیک و سوییس قرار گرفت .

    استرالیا

    در حالیکه نیروی هوایی استرالیا در استفاده از موتورهای رولز رویس AVON ضرر زیادی دیده بود ، درخواست مونتاژ مدل E این محصول را به شرکت داسو ارائه کرد . بنابراین کارخانه مونتاژ مدل E در ملبورن توسط شرکت GAF افتتاح شد . همچنین از آن پس به بعد موتور SNECMA ATAR نیز در ملبورن تولید می شد . مدل E ساخت استرالیا ، O و سپس D نام گرفت و شامل تغییراتی در سیستم های الکتریکی و ناوبری آن می شد و افسر رادار در پشت خلبان قرار گرفت . اولین پرواز این مدل در سال 1963 اتفاق افتاد و تا زمان بازنشستگی استانداردسازی های بروی آن انجام شد .
    این هواپیما سرانجام در سال 1988 از خدمت در نیروی هوایی استرالیا بازنشسته شد و نیروی هوایی پاکستان آنها را خرید .


    Mirage-3D نیروی هوایی استرالیا در سال 1988


    سوییس


    در سال 1961 سوییس مدل C این محصول را از شرکت داسو خریداری کرد . این هواپیما توسط نیروی هوایی سوییس توسعه های زیادی پیدا کرد . دولت سوییس ساخت این مدل را به شرک F+Wدر شهر اِمِن ( امروزه RUAG ) واگذار کرد . این مدل که ساخت سوییس بود ، S نامیده شد و شامل ارتقاهایی در زمینه های بدنه ، بال و ارابه های فرود می شد .

    زیرا مدل C این محصول قادر به انجام مانورهای سریع در کشور کوهستانی سوییس نمی شد . در موردی حتی دولت سوییس مجبور شد کوهی را از جلوی باند پروازی یکی از پایگاه ها ، بردارد . زیرا موتور و سیستم آیرودینامیکی این جنگنده قادر به رساندن سریع آن به ارتفاع مناسب نبود و سریعا دچار واماندگی می شد . برای ثبات بیشتر پروازی بالک های غیر متحرکی در طرفین هواپیما ، نصب شد .

    همچنین فعالیت های در زمینه تقویت موتور برای بلند شدن سریع تر از باند ، صورت گرفت و سیستم CHAFF و FLARE بروی هواپیما نصب شد . رادار تامسون با رادار TARAN-18 ساخت شرکت هیوز آمریکا جایگزین شد که استفاده از موشک AIM-4 را برای میراژ مقدر می نمود . در طی جنگ سرد و تمایل سوییس به داشتن بمب هسته ای ، برنامه هایی برای ایجاد قابلیت حمل سلاح هسته ای توسط میراژ 3 S ، انجام شد . اما با هشدار فرانسه و انصراف سوییس ، این برنامه لغو گردید .


    همچنین در برخی مدل ها ، مخزن عقبی هواپیما برداشته شد و راکت های نیرودهنده مدل SEPR بروی آن ها نصب شد . بطوریکه رسیدن به ارتفاع 20000 متری را برای میراژ ، آسان می نمود . اما این موتورها بسیار خطرناک و سمّی بودند . بنابراین توسعه نیافتند و همان مدل ها نیز به حالت قبل بازگشتند . اما چندی بعد دوباره این مخازن بصورت نیمه حذف شدند و غلاف شناسایی با دو دوربین در زیر آن قرار گرفت و این هواپیماها RSنامیده شدند .


    در سال 1990 بهینه سازی هایی روی مدلS این هواپیماها انجام شد . از جمله اضافه کردن بالک هایی در ورودی های موتور برای افزایش زاویه حمله . امّا بالاخره در سال 1999 از خدمت بازنشسته شدند . مدل RS این جنگنده تا سال 2003 در خدمت باقی ماند . در کل 36 فروند از این مدل توسط سوییس ساخته شد .



    http://upload.wikimedia.org/wikipedi...AAF_Mirage.jpg



    ادامه دارد
    ویرایش توسط kermanshahy : 19-09-2013 در ساعت 11:37 دلیل: افزودن فرتور
    با رعابت قوانین به حفظ نظم فروم کمک کنید.


  6. #5
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    بوشهر - تهران - تبریز
    نوشته ها
    218
    سپاسگزاری
    4,424
    سپاسگزاری شده : 4,251 بار در 213 پست
    قدرت امتیازدهی
    38
    Array

    پیش فرض جنگنده ؛ Mirage III

    بنام خدا


    میراژ-3
    گونه های برگرفته شده و ویرایشهای دیگر



    بخش چهارم




    جنگنده Mirage-3CJ نیروی هوایی اسراییل

    نشر(NESHER) و کفیر(KFIR)

    مدل بعدی که مشتق شده از مدل میراژ 3 بود ، میراژ 5 نام گرفت . میراژ 5 که در 19 مه 1967 اولین پرواز خود را انجام داد ، نسبت به میراژ 3 ، 2 متر طولانی تر بود . سازمان جاسوسی اسرائیل(موساد) این طرح را به سرقت برد و اسرائیل هواپیمای Nesher را از روی این طرح ساخت . همچنین مدل بهبود یافته آن یعنی Kfir از روی همین نقشه ها طراحی گشت .

    میلان(بادبادک)


    در سال 1968 ، داسو با همکاری سوییس کار را بر روی بروزرسانی میراژ 3 را آغاز کردند و حاصل جنگنده ای با نام میلان(به معنی بادبادک ) شد . عمده تغییرات این جنگنده در طراحی و ایجاد بالک هایی در بالای ورودی موتور بود . این بالک ها برای بهتر برخاستن و نشستن با کنترل منطقی سرعت و افزایش زاویه حمله ، طراحی شد . نوع دیگری از مدل با بالک های بزرگتر ، ASTRIX ( شخصیت محبوب کارتونی فرانسه ) نام گرفت و قابلیت حرکت به این بالک ها اضافه شد .
    مدل های شناسایی میراژ 3 ، یعنی مدل R نیز مشمول این تغییرات شد و در مه 1970 به پرواز درآمد . موتور SNECMA ATAR 09K با رانش 6/70 کیلو نیوتون ، بعنوان نیرودهنده انتخاب شد . همچنین دستگاههای الکتریکی خودکار آمریکایی بروی آن ها نصب شد و لیزری قوی در جلوی هواپیما برای عکس برداری سه بعدی تعبیه گشت . این مدل ، مدل S MILAN نامیده شد .
    البته مشکلاتی در این مدلها وحود داشت . برای مثال موتور بسیار پر مصرف و دید خلبان بسیار کم بود . بنابراین توسعه میلان بروی همه میراژها در سال 1972 لغو شد . اما نیروی هوایی فرانسه و سوییس هنوز اهدافی مشابه رو دنبال می کردند .

    میراژ 3 NG


    تغییر در مدل میراژ 3 و تولید نمونه های موفق کفیر و نشر سبب ترغیب داسو در توسعه این جنگنده شد . موتور این جنگنده بهبود زیادی پیدا کرد و تقویت شد . این مدل توسعه یافته NG نامیده شد و کاناردهایی به آن برای افزایش مانور و ثبات بیشتر ، اضافه گردید .
    این مدل نسبت به مدلهای قبلی بسیار پیشرفته تر بود و آیرودینامیک عالی این مدل در واقع سبب ترغیب شرکت داسو به استفاده از کانارد در مدل های بعدی خود شد . میراژ 2000 بر مبنای آیرودینامیکی این جنگنده ساخته شد و توسعه یافت .
    در این مدل از دستگاه های الکتریکی خودکار ، سیستم های هدایتی در پرواز ارتفاع پایین ، رادار با قابلیت های گوناگون و لیزر پیشرفته ، استفاده شد . این مدل در واقع نوعی اثباتگر تکنولوژی بود . زیرا علوم به روز هوانوردی و مطالعات گازی جو در ساخت این مدل تأثیر بسزایی داشتند .
    پس از سال 1989 ، نیروی هوایی برزیل خواستار مجهز شدن مدل E خود به سیستم های مدرن مدل NGشد و شرکت داسو این تغییرات را در چند نمونه مدل E میراژ 3 نیروی هوایی برزیل اعمال کرد و نام EX را برای این جنگنده توسعه یافته انتخاب نمود . از جمله این تغییرات اضافه کردن قابلیت سوختگیری هوایی به این جنگنده بود . اما از این نمونه فقط یک فروند تولید شد .

    در کل 1422 فروند از مدل های گوناگون میراژ 3 به علاوه میراژ 5 و 50 توسط شرکت داسو ساخته شد .
    البته چندین مدل پیشنهاد شد ؛ ولی هرگز به مرحله ساخت نرسید . از جمله :
    الف) مدل K برای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا که به موتور توربوجت اسپای مجهز می شد .
    ب) مدل M برای نیروی دریایی فرانسه که موتوری تقویت شده داشت . همچنین قلاب برای نشستن روی ناو در پشت آن تعبیه می شد .
    ج) مدل W که قرار بود از مواد ترکیبی با وزن کم با همراهی شرکت بویینگ ساخته شود . اما با مطرح شدن جنگنده اف 5 و طراحی آن توسط شرکت نورثروپ ، این مدل به ورطه فراموشی سپرده شد .


    میراژ 3 V

    ساخت مدل V این جنگنده توسط ناتو مطرح شد . به دستور ناتو این جنگنده می بایست قابلیت عمود پروازی را داشته باشد . اما با روی کار آمدن جنگنده هریر ، این مدل توسعه نیافت . در کل دو نمونه آزمایشی تولید شد که از 8 موتور برای بلندشدن بصورت عمودی بهره می برد .
    در این لینک فیلم مربوط به پروازهای اولیه این جنگنده دیده می شود : http://www.patricksaviation.com/videos/Me262/2257/


    میراژ 3 ROSE

    این مدل در قالب طرح بهبود میراژ های 3 نیروی هوایی پاکستان درسال 1990 تا 1994 تولید شد . نمایشگر پیشرفته HUD همراه با سیستم های پروازی و دفاعی الکترونیکی ، کاکپیت جدید ، استفاده از RWR و MFD و رادار داپلر چند حالته از ویژگی های این مدل بود . این بهبود ها در 3 فاز توسط استرالیا انجام شد . در کل 34 فروند به این استاندارد رسیدند و گمان می رود تا اواخر سال 2010 در خدمت باشند .


    کاربران جهانی


    امیر نشین ابوظبی (نامعلوم)
    آرژانتین(در خدمت)
    استرالیا (باز نشسته شده در سال 1988 ، 50 فروند به پاکستان فروخته شد . )
    بلژیک
    برزیل (سال بازنشستگی : 2005)
    شیلی (بازنشسته)
    کلمبیا (در خدمت)
    مصر(بازنشسته)
    فرانسه (بازنشسته)
    گابون (بصورت محدود در خدمت)
    رژیم صهیونیستی (بازنشسته)
    لبنان (همگی در سال 2000 به پاکستان فروخته شد)
    لیبی (در خدمت) ، پاکستان (در خدمت)
    پرو (بازنشسته)
    آفریقای جنوبی (در خدمت)
    اسپانیا (بازنشسته شده در سال 1991 ، همگی به پاکستان فروخته شد.)
    سوییس (بازنشسته)
    ونزوئلا (در خدمت)
    زئیر (در خدمت).


    شناسنامه مدل محبوب E


    خدمه : 1 نفر
    طول : 15 متر
    فاصله دو سر بال : 8.22 متر
    ارتفاع : 4.5 متر
    مساحت بال : 34.85 متر مربع
    وزن خالی : 7.050 کیلوگرم
    بیشینه وزن برای برخاست : 13.500 کیلوگرم
    نیرودهنده : یک عدد موتور توربوجت SNECMA ATAR 09 C
    قابلیت ها در مدل E /
    بیشینه سرعت : 2.2 ماخ
    برد : 2400 کیلومتر
    بیشینه ارتفاع برای پرواز : 17 هزار متر (56 هزار فوت)
    بیشینه آهنگ صعود : 83.3 متر بر ثانیه
    بیشینه حمل سلاح یا مخزن سوخت در هریک از بالها : 385 کیلوگرم بر متر مربع


    جنگ افزار قابل استفاده در مدل E

    توپ : 2 عدد 30 میلی متری DEFA-552
    راکت : 2 عدد مدل MATRA JL-100 یا 19 عدد مدلSNEB
    موشک : 2 تیر موشک AIM-9 یا MAGIC به علاوه یک تیر ماتراR-530 و دو تیر AM-39 اگزوست (موشک هوا به دریا)
    بمب : در کل 4 هزار کیلوگرم بمب توسط این جنگنده از انواع مختلف آن حمل می شود . ارتش فرانسه در سال 1991 بمب اتمی AN-52 را روی میراژ 3 ای نصب کرد .



    جنگنده Mirage-3CJ نیروی هوایی اسراییل


    بن پایه :

    ویکی پدیای انگلیسی (www.En.Wikipedia.com)
    فرتورها از سایت ویکی پدیای انگلیسی (
    www.En.Wikipedia.com) است.
    برگرداننده و گرد اورنده: BANA
    پست الکترونیکی :
    MJMZ.71@gamil.com
    ویرایش توسط kermanshahy : 19-09-2013 در ساعت 11:44 دلیل: افزودن فرتور
    با رعابت قوانین به حفظ نظم فروم کمک کنید.


جستارهای مشابه

  1. نگارخانه ویژه ؛ F-7 Air Guard نیروی هوایی ایران
    توسط Navid Tomcat در انجمن نگارخانه نیروی هوایی
    پاسخ ها: 58
    آخرين نوشته: 24-07-2016, 16:05
  2. جنگنده ؛ Mirage 4000
    توسط someone else در انجمن داسو
    پاسخ ها: 3
    آخرين نوشته: 06-06-2013, 00:12

برچسب ها برای این جستار

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •