@aerospacetalk
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

جستار: فروغ(قدر) یا مقیاس سنجش روشنایی ستاره ها Magnitude

  1. #1
    هوانورد ارشد
    تاریخ عضویت
    Jul 2009
    نوشته ها
    539
    سپاسگزاری
    3,422
    سپاسگزاری شده : 6,640 بار در 541 پست
    قدرت امتیازدهی
    49
    Array

    پیش فرض فروغ(قدر) یا مقیاس سنجش روشنایی ستاره ها Magnitude

    Magnitude : قدر
    اندازه روشنایی یک ستاره یا دیگر اجرام آسمانی. در مقیاس قدر، اعداد کمتر به معنی روشنایی بیشتر است. قدر ظاهری Apparent Magnitude روشنایی ستارگان به آن صورتی است که از زمین دیده می شوند که به فاصله و درخشش آنها بستگی دارد. Absolute Magnitude قدر مطلق اندازه درخشش در فاصله معینی از زمین است ( 10 پارسک ).
    سیستم قدر از کوشش های اولیه برای طبقه بندی روشنایی ظاهری ستارگان ایجاد گردید. ستاره شناس یونانی هیپارکوس در 120 قبل از میلاد ستارگان را بر اساس مقیاس قدر از یک برای روشن ترین ستارگان تا قدر ششم برای آنهای که فقط در آسمان تاریک توسط چشم غیر مسلح دیده می شوند، درجه بندی نمود. این روش کیفی در اواسط قرن نوزدهم میلادی به این ترتیب استاندارد شد که اگر دو ستاره دارای اختلاف یک قدر باشند اختلاف روشنایی آنها معادل ریشه پنجم 100 یا عدد 2.512 خواهد بود. به عبارت دیگر مثلا ستاره ای با قدر 5، 2.512 برابر روشن تر از ستاره ای از قدر شش خواهد بود. به این ترتیب ستاره ای با قدر یک، حدود 244 برابر روشن تر از ستاره ای از قدر 7 خواهد بود.
    روشن ترین ستاره در آسمان Sirius از قدر ( ظاهری ) منفی 1.4 است. مریخ گاهی اوقات تا قدر منفی 2.8 دیده می شود. ماه کامل دارای قدر ( ظاهری ) منفی 12.6 و خورشید قدر ( ظاهری ) منفی 26.8 است.
    بدون تلسکوپ و با چشم غیر مسلح، چشم انسان ستارگان تا قدر ششم را می تواند تشخیص دهد.با بهترین تلسکوپ ها در روی زمین ستارگان یا اجرامی تا قدر 25 تا 27 را می توان دید. تلسکوپ هابل می تواند تا قدر 30 را آشکار سازد. البته توجه داشته باشید که فواصل قدر لگاریتمی است و تفاوت قدر 27 با 30 برابر تفاوت عدد 63 میلیارد با عدد 1000 میلیارد است.







  2. #2
    Air Commodore
    تاریخ عضویت
    Sep 2012
    محل سکونت
    ایران Varna
    نوشته ها
    2,229
    سپاسگزاری
    19,223
    سپاسگزاری شده : 21,000 بار در 2,233 پست
    قدرت امتیازدهی
    224
    Array

    پیش فرض فروغ پدیدار (قدر ظاهری) و فروغ مطلق

    درود بر ایران و ایرانیان آریایی

    برافراشته باد درفش سرفراز کاویانی








    فروغ پدیدار (قدر ظاهری) جرمهای آسمانی که با نماد m نشان داده می شود، معیاری برای بیان روشنایی ظاهری آنها و در واقع نور رسیده آنها به زمین است.

    اجرامی که در آسمان می بینیم دارای روشنایی ها و در نتیجه فروغ های متفاوتی هستند.

    قدر اجرام آسمانس هم به ویژگیهای ذاتی آنها (انرژی که از خود بیرون می دهند) و هم به فاصله آنها تا زمین بستگی دارد و از آنجائی که ستاره ها در فاصله متفاوتی از ما قرار دارند این معیار نشان دهنده درخشندگی واقعی آنها نیست.

    امکان دارد روشنایی ستاره ای که بسیار درخشنده است بدلیل زیاد بودن فاصله، کم نورتر از ستاره ضعیفی که در فاصله کمی از زمین قرار دارد به نظر برسد.

    فروغ کهکشانها در واقع مجموع فروغ اجزاء تشکیل دهنده آنها مانند بازو ها شامل ابرهای گازی، ستاره های درخشان و ... و در بسیاری موارد نیز تحت تاثیر درخشندگی مناطق مرکزی و هسته آنهاست (مانند کهکشانهای با هسته فعال).


    قدر گویالها نیز تابعی از ضریب بازتاب سطحی (که خود تابعی از زاویه برخورد پرتو های نور خورشید به عنوان عامل روشن کننده سطح آنهاست) و فاصله آنها تا زمین است.

    تفاوت در مقدار نور دریافتی به ازاء هر فروغ به معنای 2.511886 بار تغییر در مقدار درخشندگی است.
    برای مثال یک ستاره با فروغ پدیدار (قدر ظاهری) 5 به اندازه 2.511886 بار از یک ستاره با فروغ پدیدار 6 روشنتر به نظر می رسد و این به معنای بیشتر بودن مقدار انرژی برون داد آن نیست.

    هر مقدار فروغ یک ستاره عدد بزرگتری باشد ، روشنایی ظاهری آن کم تر خواهد بود.

    فروغ پدیدار خورشید 26.73- (درخشانترین جرم آسمانی) ، برای ماه 12.6- ، بیشینه درخشندگی ظاهری گویال ناهید 4.4 - و بیشینه فروغ پدیدار گویال بهرام 2.8- (دلیل این که گفته می شود بیشینه : به این دلیل است که فروغ این اجرام با توجه به فاصله و موقعیت قرارگیریشان نسبت به خورشید از لحاظ زاویه ای تغییر می کند).

    قدر
    1.5- برای ستاره شباهنگ (شعرای یمانی) که پرنورترین ستاره آسمان شب است .

    فروغ کم نورترین ستاره که در مناطق شهری دیده می شود 3+ و فروغ کم نورترین ستاره که در مناطق بیرون از شهر و به دور از آلودگی نوری دیده میشود 2.6+ است.

    پرنورترین
    اختروش (کوآزار)12.6+ ،کم نورترین ستاره قابل مشاهده با تلسکوپ 8 متری زمینی 27+ ، کم نورترین ستاره قابل مشاهده با تلسکوپ فضایی هابل 30+ و کم نورترین ستاره قابل مشاهده با تلسکوپ Owl که در سال 2020 تکمیل خواهدشد از قدر 38 می باشد.

    این روش درجه بندی روشنایی ستاره ها اولین بار توسط ابرخس ۱۲۵ سال قبل از میلاد استفاده شده است. او ستاره ها را در 6 رده روشنایی از پرنورترین تا کم نورترین قرار داده بود، بدین ترتیب که به پرنورترین قدر 1 و به کم نورترین قدر 6 نسبت داده شده بود.
    بعدها مشخص شد تفاوت در هر قدر به اندازه 2.511886 یا ریشه پنجم عدد 100 میباشد.
    از آنجاییکه حساسیت چشم انسان لگاریتمی است پس فروغ پدیدار هم بصورت لگاریتمی است. اندازه هر جسم درخشنده طبق رابطه زیر به شار مشاهده شده جسم بستگی دارد:

    m=-2.5log(f)+k

    که در آن f شار انرژی مشاهده شده بر حسب ارگ در ثانیه در سانتی متر مربع است. شار انرژی را را می توان به عنوان تابعی از درخشندگی ذاتی ستاره طبق رابطه زیر در نظر گرفت :


    F=L/(4пr*r)1

    که در آن L درخشندگی ذاتی و r فاصله تا آن ستاره می باشد. با این حساب تفاوت به اندازه یک قدر با رابطه زیر بیان می شود:


    m1-m2=2.5Log (f2/f1)1



    ثابت K با اختصاص عدد قدر به بعضی از ستاره های استاندارد به عنوان مرجع کالیبره بدست می آید.



    فروغ مطلق (قدر مطلق) که با حرف
    M نشان داده می شود نیز همان فروغ پدیدار است با این شرط که ستاره به طور فرضی به فاصله ده پارسک یا 32 سال نوری آورده شود.


    فروغ مطلق با نشانه M معیاری از درخشندگی واقعی اجرام آسمانی مانند ستاره و کهکشان می باشد.

    فروغ مطلق، فروغ دیدگانی هر جسم آسمانی است که در فاصله فرضی استاندارد ده پارسکی یا 32.6 سال نوری قرار داشته باشد.

    در حقیقت برای اینکه بتوانیم درخشندگی اجرام آسمانی مثلا ستاره ها را بسنجیم ، همه را در این فاصله فرضی قرار می دهیم تا عامل دوری یا نزدیکی را در درخشندگی واقعی آنها از بین ببریم.

    اگر
    m فروغ پدیدار و r بر حسب پارسک باشد خواهیم داشت:


    M= m+5-5logr


    بر این اساس فروغ مطلق کهکشان راه شیری 20- ،ستاره شباهنگ (شعرای یمانی)
    1.42- ، M ستاره پای شکارچی (رجل جبار) 7- و M خورشید 4.83+ است.

    قدر مطلق ستاره ها عموما بین 10- تا 17+ می باشد در حالیکه فروغ مطلق کهکشانها می تواند از آن هم کوچکتر باشد.
    M کهکشان M87 به 22- می رسد.

    هر چه فروغ مطلق یک شیئ منفی تر باشد درخشندگی آن بیشتر است.

    فروغ مطلقی که با محاسبه فروغ پدیدار جرمها بکمک فیلتر V اندازه گیری شده باشد با اندیس v (حرف وی لاتین اولین حرف واژه "ویژوال" به معنای دیدگانی) ، فروغ مطلقی که در دیگر طول موجها باشد با اندیسهایی مانند u (فیلتر ماوراءبنفش) ،b (فیلتر در طول موج آبی) و غیره نمایش داده می شود.

    زمانی که اندازه گیری در تمام طول موجها انجام شده باشد با عنوان فروغ بولومتری (
    bol) نمایش داده می شود. فروغ مطلق با نماد M برای بیان درخشندگی دنباله دار ها یا سیارکها نیز استفاده می شود با این شرط که در فاصله یک واحد نجومی از زمین و خورشید قرار داشته باشند و نور خورشید بطور عمود بر آنها بتابد(زاویه فاز آنها صفر درجه باشد)
    .














  3. سپاسگزاری ها (2):


جستارهای مشابه

  1. درخواست کمک در رابطه با روشنایی باند فرودگاه
    توسط saeed31861 در انجمن تجهیزات زمینی و فرودگاهی
    پاسخ ها: 6
    آخرين نوشته: 16-11-2014, 21:20
  2. اندازه گیری مقیاس جهان با دقت یک درسد
    توسط Maryam Mehri در انجمن فیزیک کیهانی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 14-01-2014, 19:05
  3. ساخت ماکت تامکت با مقیاس 20/1 و 14/1 از فلز
    توسط arasharia در انجمن آموزش
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 07-05-2011, 17:24
  4. بیایید با هم RF-4E مقیاس 1/48 بسازیم!
    توسط GOLDEN_CROWN در انجمن آموزش
    پاسخ ها: 18
    آخرين نوشته: 17-04-2010, 05:34
  5. سیستم روشنایی مهرآباد
    توسط sanmarco در انجمن ترمينال H
    پاسخ ها: 8
    آخرين نوشته: 03-03-2008, 17:40

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید جستار جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان فرستادن پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست در نوشته خود ضمیمه کنید
  • شما نمیتوانید نوشته های خود را ویرایش کنید
  •