PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : خانواده بمب افکن توپولف : Tu-4/Tu-70/Tu-75/Tu-79/Tu-80/Tu-85/Tu-94



antheus
16-10-2014, 23:36
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز آریایی









بمب افکن Tu-4



http://up.aerospacetalk.ir/images/42510532195532816618_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=42510532195532816618.jpg)





توپولف Tu-4 (نام ناتو: بول) بمب افکن استراتژیک اتحاد جماهیر شوروی با پیشرانه پیستونی که در نیروی هوایی شوروی از پایان دهه 40 تا میانه های دهه 60 ترسایی خدمت کرده بود.
این یک نمونه مهندسی معکوس از بمب افکن آمریکایی بوئینگ B-29 Superfortress بوده است.

در پایان جنگ جهانی دوم ، اتحاد جماهیر شوروی نیازمند توانایی بمباران استراتژیک همانند نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا گشت. در آغاز جنگ بازوی نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی بمب افکن چهار موتوره "سنگین" بومی Pe-8 دستاورد دفتر طراحی Petlyakov بود ، اما تا پایان جنگ تنها 93 فروند از آن با پیشرانه غیر قابل اعتماد دیزلی توربوشارژ V-12 برای بردهای دور ساخته شد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/81595599387566804396_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=81595599387566804396.jpg)

Petlyakov Pe-8




ایالات متحده با بهره گیری از بمب افکنهای B-29 Superfortresses از پایگاه های دور در اقیانوس آرام ، به طور پیاپی و زمان بندی شده ژاپن را بمباران می کرد.
ژوزف استالین فرمان توسعه یک بمب افکن همانند را داد. ایالات متحده دو بار از برآوردن نیاز اتحاد جماهیر شوروی با B-29 از راه اجاره خودداری کرد.

با این حال، در چهار مورد در سال 1944، بمب افکنهای زخمی و تنهای B-29 در خاک شوروی فرود اضطراری کرده و یک فروند پس از نجات خدمه سقوط کرد. با توجه به پیمان بی طرفی اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن، شوروی در جنگ اقیانوس آرام بی طرف بود ، در نتیجه بمب افکن ها بازداشت و توسط شوروی نگهداری شد.
با وجود بی طرفی اتحاد جماهیر شوروی، امریکا خواستار بازگشت بمب افکنها شد ، اما شوروی خودداری کرد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/57234512540475310192_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=57234512540475310192.jpg)



سه فروند B-29 بازآماد شده و به مسکو پرواز و به دفتر طراحی توپولف OKB سپرده شد.
یکی از B-29 ها از هم باز شد ، دومی برای آزمایش پرواز و آموزش مورد بهره گیری قرار گرفت، و فروند سوم به عنوان یک استاندارد برای بازبینی فنآوری ها کنار گذاشته شد.

با اعلام جنگ اتحاد جماهیر شوروی به ژاپن پس از توافق یالتا برای ورود به جنگ در 8 اوت 1945 ، دو روز پس از بمباران اتمی هیروشیما توسط آمریکا و پس از آن پذیرش شکست از سوی ژاپن و پایان جنگ، چهارمین B-29 به ایالات متحده همراه با خدمه آن بازگردانده شد.

استالین توپولف را وادار به همانند سازی Superfortress در کوتاه ترین زمان ممکن به جای ادامه برنامه ANT-64 خود نمود، صنعت اتحاد جماهیر شوروی میبایست 20 نمونه از این هواپیما را برای آزمایش های پذیرش دولتی در دو سال آماده می کرد.
اتحاد جماهیر شوروی از سامانه متریک بهره می گرفت، به این ترتیب ورق آلومینیوم در ضخامت های برابر اندازه گیری های امریکایی B-29 در دسترس نبودند.


اتحاد جماهیر شوروی به آلیاژ و دیگر مواد تازه نیاز داشت تا تولید را به ارمغان آورد.
تفاوتها باید با مهندسی دوباره گسترده جبران میگشت و بالانشینان قدرت در شوروی خواستار جلوگیری از طراحی دوباره بیشتر بودند، با این حال با وجود این چالش ها ، نمونه Tu-4 تنها کم و بیش 340 کیلوگرم (750 پوند) بیشتر از B -29 وزن داشت ، تفاوت کمتر از 1 درسد بود.

مهندسها و برآورکننده های قطعه های توپولف، زیر فشار استالین بودند، و دولت به دنبال ساخت یک همسان دقیق از B-29 اصلی برای سادگی تولید بود در حالی که توپولف برای بهره بردن از تجهیزاتی که نه تنها در حال تولید بود بلکه در برخی موردها نیز از نمونه آمریکایی بهتر بود ، ایستادگی می کرد.
دگرگونیها در پیوند با پیشرانه ها، جنگ افزارهای دفاعی، رادیو و سامانه شناسایی دوست از دشمن (IFF) بود ، گویا IFF آمریکایی نامناسب بوده است.

پیشرانه ویژه جماهیر شوروی ، Shvetsov ASh-73 که نمونه توسعه یافته ای از پیشرانه رایت R-1820 بود که با پیشرانه Wright R-3350 بمب افکن B-29 پیوندی ندارد.

برج های واپایش از دور توپ ها برای برخورد سخت تر و جای دادن توپ دوربرد Nudelman NS-23 23mm دوباره طراحی شد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/99462014346884454047_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=99462014346884454047.jpg)



دگرگونی های بیشتر به شوند برطرف نمودن چالشها در آزمایشها پدید آمده بودند، که در پیوند با پیشرانه و شکستن پروانه ها و دگرگونی سامانه های طول عمر هواپیما ساخته شد.

اگر چه به طور گسترده ای بیان شده است اما Tu-4 یک سوراخ به صورت تصادفی حفر شده در بال به شوند شبیه سازی از سوراخ یک گلوله و یا به شوند نرسپان(=اشتباه) یک مهندس بوئینگ ندارد..!!
شوروی سه هواپیما و لاشه فروند چهارم را داشته و شوایی اینکه هر چهار فروند یک سوراخ در همان محل داشته باشند بسیار دور از ذهن است. این هواپیماها دربرگیرنده یک فروند از بوئینگ-ویچیتا 5-BW، و دو فروند از بوئینگ-ویچیتا 15-BW و یک لاشه از بوئینگ-رنتون 1-BN بوده که سه نمونه گوناگون از دو خط تولید متفاوت است.

TU-4 برای نخستین بار در 19 می سال 1947 به خلبانی خلبان آزمایشگر Nikolai Rybko پرواز کرد. تولید انبوه بی درنگ آغاز شده و در سال 1949 وارد خدمت در ناوگانهای بزرگ شد.

ورود به خدمت Tu-4 نیروی هوایی ایالات متحده را به وحشت انداخت، Tu-4 دارای برد اندازه برای یورش به شیکاگو یا لس آنجلس در یک گمارش یک طرفه بود و این شاید شوایی رزمایش رهگیری هوایی توسط نیروهای آمریکایی و بریتانیایی در سال 1948 با بهره گیری از ناوگان B-29 بوده باشد.






http://up.aerospacetalk.ir/images/92720159273246825061_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=92720159273246825061.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/88160203682219079905_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=88160203682219079905.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/30167015441412039055_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=30167015441412039055.jpg)
http://up.aerospacetalk.ir/images/62216417121051293488_thumb.png (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=62216417121051293488.png)
http://up.aerospacetalk.ir/images/96059847748662265238_thumb.png (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=96059847748662265238.png)

http://up.aerospacetalk.ir/images/51451793175518766841_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=51451793175518766841.jpg)



http://up.aerospacetalk.ir/images/02490145349447463806_thumb.gif (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=02490145349447463806.gif)



http://up.aerospacetalk.ir/images/09678466763560186017_thumb.gif (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=09678466763560186017.gif)

سیر فرگشت بمب افکنهای توپولف در اتحاد شوروی


http://up.aerospacetalk.ir/images/21332309423768266020_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=21332309423768266020.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/69031521084522063686_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=69031521084522063686.jpg)

گونه Tu-4 با پیشرانه های توربوپراپ



http://up.aerospacetalk.ir/images/21332309423768266020_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=21332309423768266020.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/20285087878643124438_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=20285087878643124438.jpg)

گونه Tu-4 AWACS







ویژگیهای فنی :

خدمه : 11 نفر

درازا : 30.179 متر
دهنه بال : 43.047 متر
بلندا : 8.46 مترگستره بالها : 161.7 متر مربع


وزن خالی : 36،850 کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست : 55،600 کیلوگرم

پیشرانه : چهار دستگاه موتور پیستونی 18 سیلندر رادیال خنک شونده با هوا Shvetsov ASh-73TK با توان هریک 2،400 اسب بخار
ملخهای چهار تیغه V3-A3 یا V3B-A5 با قطر 5.03 متر

بیشینه سرعت : 558 کیلومتر بر ساعت
بلندای خدمتی : 11،200 متر
برد : 5،400 کیلومتر








ادامه دارد...












http://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-4






گرد آوری و برگردان : antheus برای aerospacetalk.ir

antheus
26-01-2015, 22:44
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی






توپولف Tu-70

http://up.aerospacetalk.ir/images/53921621056909665171_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=53921621056909665171.jpg)



توپولف Tu-70 (نام ناتو : سبد) ویرایش مسافری از بمب افکن Tu-4 اتحاد جماهیر شوروی (ساخته شده از بوئینگ بی-29 آمریکایی) بیدرنگ پس از پایان جنگ جهانی دوم طراحی شد.
در این هواپیما تعدادی از قطعه های بوئینگ B-29 که در اتحاد جماهیر شوروی پس از بمباران ژاپن فرود آمده بود، بکار برده شد.

این هواپیما که نخستین بدنه زیر فشار ساخته شده در اتحاد جماهیر شوروی بود ، نخستین بار در27 نوامبر سال 1946 ترسایی پرواز کرد.

این هواپیما با پیروزی آزمایش شد و برای ساخت انبوه پیشنهاد گردید، اما در پایان ساخته نشد چرا که فشار سفارش های نظامی بیشتر بوده و ایرفلوت هیچ نیازی به چنین هواپیمایی نداشت.!



http://up.aerospacetalk.ir/images/63892038862601005116_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=63892038862601005116.jpg)




طراحی و توسعه

پس از آنکه کار طراحی نخستین بر روی بمب افکن Tu-4 به سرانجام رسید توپولف تصمیم به طراحی یک ویرایش مسافربری با بدنه زیر فشار با طراحی درونی Tu-70 گرفت.

Tu-70یک هواپیمای بال پایین با ارابه فرود سه چرخ بود که از چهار پیشرانه رادیال Shvetsov ASh-73TK نیرو میگرفت.
برای کاهش هزینه ها و صرفه جویی در وقت در توسعه آن ، بسیاری از بخشهایی که توان آن بود از Tu-4 گرفته شد.
کار طراحی ماک آپ در فوریه سال 1946 ترسایی آغاز شد و شورای وزیران برای ساخت یک پیش نمونه در ماه بعد پروانه داد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/93467360681881188678_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=93467360681881188678.jpg)



برای تندی بخشیدن به ساخت نخستین نمونه از تعدادی از قطعه های دو B-29 بهره گیری شد. این بخشها دربرگیرنده پانل های بیرونی بال، cowling پیشرانه ها، فلپ، undercarriage، دم و برخی از تجهیزات درونی بود. بخش مرکزی بال دوباره طراحی شده و درازای آن افزایش یافت. بدنه تحت فشار تازه ساز بود و جایگاه بالها از میانه بدنه به پایین جابجا شد. شیشه جلو هواپیما به پیکربندی رایج پلکانی دگرگون شد.

سه پیکربندی گوناگون برای طرح کابین، یک نمونه VIP دولتی، یک نمونه مسافری 40-48 دو کلاسه و پیکربندیی با 72 صندلی پیشنهاد شد. به نظر می رسد پیش نمونه در پیکربندی دو کلاسه ساخته شده باشد، اما این تایید نشد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/44758602741645382982_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=44758602741645382982.jpg)



طراحیTu-70 در اکتبر سال 1946 به سرانجام رسید، اما نخستین پرواز خود را تا 27 نوامبر انجام نداد.

آزمونهای پروازی سازنده در ماه اکتبر آغاز گشت، اما آتش گرفتن پیشرانه در پرواز چهارم شوند سقوط هواپیما به هنگام فرود شد. شوند این سقوط کاستی در طراحی سامانه واپایش سوپر شارژر آمریکایی بود، اما تا شناخت ایراد و برطرف کردن آن آزمونها تا اکتبر 1947 به درازا کشید.



http://up.aerospacetalk.ir/images/06269770252439700501_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=06269770252439700501.jpg)



این هواپیما تمام آرمانهای طراحی را برآورده کرد، اما برای آغاز ساخت ، آنهم زمانی که همه کارخانه ها هواپیماهای با برتری بالاتر را می ساختند، پذیرفته نشد. ایرفلوت در آن زمان به این هواپیما نیازی نداشت و خط های هوایی از کاربری هواپیماهای Lisunov LI-2 و ایلیوشین IL-12 خشنود بودند.

در ماه دسامبر سال 1951 این هواپیما برای ارزیابی به عنوان یک هواپیمای حمل و نقل نظامی به NII VVS (موسسه پژوهشهای نیروی هوایی روسیه Научно-Исследовательский Институт Военно-Воздушних Сил ) فرستاده شد.
پس از آن، قبل از آنکه در سال 1954 اوراق شود، در آزمونهای گوناگونی مورد بهره برداری قرار گرفت.

طراحی آن برای حمل و نقل نظامی به عنوان توپولف Tu-75 بهینه شد، اما این هواپیما هم ساخته نشد.!





http://up.aerospacetalk.ir/images/90455322670025078710_thumb.gif (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=90455322670025078710.gif)


http://up.aerospacetalk.ir/images/47895204375710534180_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=47895204375710534180.jpg)





ویژگیهای فنی :

خدمه : 6 نفر
گنجایش مسافر : بیش از 72 نفر

درازا : 35.4 متر
دهانه بال : 44.25 متر
گستره بالها : 166.1 متر مربع

وزن خالی : 38،290 کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست : 60،000 کیلوگرم

پیشرانه : چهار دستگاه موتور رادیال Shvetsov ASh-73TK با توان هر یک 2،400 اسب بخار

بیشینه سرعت : 568 کیلومتر بر ساعت
برد : 4،900 کیلومتر
بلندای پروازی : 11،000 متر





http://up.aerospacetalk.ir/images/36087213596316779939_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=36087213596316779939.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/29964396074296593376_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=29964396074296593376.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/05307549063864235383_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=05307549063864235383.jpg)








http://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-70 (http://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-70)







گرد آوری و برگردان : antheus برای aerospacetalk.ir

antheus
01-12-2015, 20:11
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی






هواپیمای ترابری نظامی Tu-75

http://up.aerospacetalk.ir/images/35153063873430066145_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=35153063873430066145.jpg)



توپولف Tu-75 یک گونه ترابری نظامی از بمب افکن Tu-4 بود. به مانند هواپیمای مسافربری Tu-70، هر دو با آرمان بهره از یک طراحی تازه بدنه ساخته شدند.

نخستین ماشین نظامی شوروی از این کلاس، به یک رمپ بارگیری در عقب بدنه مجهز گردید. اما این پرنده ساخته نشد زیرا نیروی هوایی شوروی VVS (https://en.wikipedia.org/wiki/Soviet_Air_Forces) تصمیم گرفت بمب افکنهای Tu-4 خود را برای گمارش ترابری و بهره از آن در کنار ناوگان ترابری Lisunov LI-2 (https://en.wikipedia.org/wiki/Lisunov_Li-2) و ایلیوشین Il-12 (https://en.wikipedia.org/wiki/Ilyushin_Il-12) به عنوان یه راه حل ساده و ارزان ویرایش کند.

در سپتامبر 1946 دفتر طراحی توپولف OKB (https://en.wikipedia.org/wiki/OKB) کار را بر روی یک نمونه ترابری نظامی از هواپیمای توپولف Tu-70 آغاز کرد. برای تندی در روند کار از قطعات ساخته شده Tu-70 بیشتر بهره برده شد. پیشرانه های آن نیز گونه ویرایش شده Shvetsov ASh-73 TKFN (https://en.wikipedia.org/wiki/Shvetsov_ASh-73) یا گونه TKNV آن با سامانه پاشش سوخت بود.
بدنه باریک تازه طراحی شده دربرگیرنده یک دریچه بارگیری عقب، یک رمپ بارگیری خودرو و درب های ویژه پرش چترباز بود. سه برجک توپ پشتی، شکمی و دم، قرار بود از Tu-4 برگرفته شود، اگر چه آنها در نمونه نخست نصب نشد. این پرنده دارای هفت خدمه : سه توپچی، یک کاربر رادیو، یک ناوبر و دو خلبان بود.

برای این هواپیما سه نقش گوناگون ترابری، حمل چتربازان و آمبولانس هوایی در نظر گرفته شده بود.
در نقش نخست این پرنده برای توانایی حمل دو هویتزر ASU-76 (https://en.wikipedia.org/wiki/Assault_gun) ، دو اراده توپخانه STZ ناتی، شش یا هفت خودرو GAZ-67B (https://en.wikipedia.org/wiki/GAZ-67) یا پنج توپ 85 میلیمتری و یا هر ترکیبی از تجهیزات تا 12،000 کیلوگرم طراحی شده بود.
برای آسان سازی در بارگیری یک بالابر بار با توانایی بالابردن 3،000 کیلوگرم (£ 6،600) نصب شده بود.در نقش دوم می توانست 120 سرباز، 96 چترباز با تجهیزات کامل یا 64 بار استاندارد دارای چتر نجات را جابجا کند.در نقش آمبولانس هوایی نیز توانایی بردن 31 برانکار و چهار خدمه پزشکی را داشت.

ساخت نخستین نمونه به درازا کشید و هواپیما تا ماه نوامبر سال 1949 نیز آماده نشد و نخستین پرواز خود را در 21 ژانویه سال 1950 انجام داد.

تنها نمونه هواپیمای ترابری نظامی Tu-75 تا هنگامی که در اکتبر 1954 سقوط کرد، توسط وزارت صنعت هوانوردی MAP مورد بهره برداری قرار می گرفت.




http://up.aerospacetalk.ir/images/75034070754869318356_thumb.gif (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=75034070754869318356.gif)


http://up.aerospacetalk.ir/images/19962820426915060715_thumb.gif (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=19962820426915060715.gif)


http://up.aerospacetalk.ir/images/41982991353250690216_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=41982991353250690216.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/36085126874647522612_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=36085126874647522612.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/35159833850395260062_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=35159833850395260062.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/87743369972183927955_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=87743369972183927955.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/80723129551273652876_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=80723129551273652876.jpg)

http://up.aerospacetalk.ir/images/86948090438175261245_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=86948090438175261245.jpg)






ویژگیهای فنی :

خدمه : 7 نفر

درازا : 35.61 متر
دهنه بال : 43.83 متر
بلندا : 9.05 متر
گستره بال : 162.0 مترمربع

وزن خالی : 55،660 کیلورگم
وزن بار: 12،000 کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست : 65،400 کیلوگرم

پیشرانه : چهار دستگاه موتور رادیال 18 سیلندر Shvetsov ASh-73TKFN با توان هریک 2،650 اسب بخار

بیشینه سرعت : 545 کیلومتر بر ساعت
بلندای پروازی : 9،500 متر
برد : 4،140 کیلومتر








https://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-75
(https://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-75)



گرد آوری و برگردان : antheus برای aerospacetalk.ir

antheus
11-12-2015, 21:48
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی







بمب افکن دوربرد توپولف Tu-80

http://up.aerospacetalk.ir/images/30872146304756368059_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=30872146304756368059.jpg)



توپولف Tu-80 یک پیش نمونه دورپرواز از بمب افکن توپولف Tu-4 بود که پس از جنگ جهانی دوم ساخته شد.

این برنامه در سال 1949 به سود برنامه توپولف Tu-85 که برد بیشتری ارایه می داد، لغو شد و از تنها پیش نمونه ساخته شده، پیش از پایان دادن برنامه آزمون های گوناگون، به عنوان یک هدف بهره برده شد.

Tu-80 یک Tu-4 بزرگتر، با برد بیشتر و طراحی پیشرفته تر بود که این برد بیشتر را با بهره از پیشرانه های کارآمدتر، آیرودینامیک بهتر و افزودن اندوختگاه های سوخت به دست آورد.
طراحی برای دستیابی به برد 7،000-8،000 کیلومتر (4،300-5،000 مایل) و توان بیشینه بارگیری بمب 12،000 کیلوگرم (£ 26،000) با سرعتی فراتر از 620 کیلومتر در ساعت (390 مایل در ساعت) انجام شده بود.
کار بر روی طراحی در فوریه سال 1948 آغاز شد. بخش جلویی بدنه مانند هواپیمای مسافربری دوباره طراحی شده و بر درازای بدنه برای نصب دهلیز بمب، کم و بیش 4 متر (13 فوت) افزوده شد.

رادار و اپراتور آن به محفظه زیر فشار در جلو جابجا شدند و رادار در یک برآمدگی در جایگاه "چانه" قرار گرفت. گستره بالها به بیش از 173 متر مربع (1،860 فوت مربع) رسید و بوتهای لاستیکی یخ زدا (https://en.wikipedia.org/wiki/Deicing_boot) با سامانه یخ زدای کارآمدتر هوای فشرده Bleed Air (https://en.wikipedia.org/wiki/Bleed_air) جایگزین شد.
برای این بمب افکن گونه اصلی پیشرانه های Shvetsov ASh-2TK (https://en.wikipedia.org/wiki/Shvetsov_ASh-73) یا Dobrynin VD-3TK، در نظر گرفته شد اما چون پیشرانه آماده نبود از گونه Shvetsov ASh-73 (https://en.wikipedia.org/wiki/Shvetsov_ASh-73)TKFN بهره برده شد.همچنین تیغه های Fully Feathering بکار گرفته شد. تمام این دگرگونیها نسبت Lift/Drag (https://en.wikipedia.org/wiki/Lift/drag_ratio) را از 17.0 در Tu-4 به 18 افزایش داد.
ساخت Tu-80 با بهره بسیار از قطعه های Tu-4 برای تندی بخشیدن به ساخت در ماه نوامبر سال 1948 آغاز شد، اما نخستین پرواز تا 1 دسامبر 1949 انجام نشد زیرا شورای وزیران این برنامه را در 16 سپتامبر 1949 برای پشتیبانی از توپولف Tu-85 که چشمداشت کارایی بسیار بهتری را از آن داشت لغو کرد.

اما Tu-80 برای آزمون ملخ های reversible-pitch و بررسی تغییر شکل ساختار در هواپیما سنگین به عنوان یک هواپیمای پژوهشی بکار گرفته شد و سرانجام تبدیل به یک هدف برای بمباران و گانری شد.



http://up.aerospacetalk.ir/images/46523195985549099735_thumb.gif



(http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=46523195985549099735.gif)http://up.aerospacetalk.ir/images/56388928231021335317_thumb.gif
(http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=56388928231021335317.gif)

http://up.aerospacetalk.ir/images/87824269278754912532_thumb.gif


(http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=87824269278754912532.gif)http://up.aerospacetalk.ir/images/50487964902953062429_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=50487964902953062429.jpg)

(http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=87824269278754912532.gif)http://up.aerospacetalk.ir/images/45334144584780820203_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=45334144584780820203.jpg)
(http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=87824269278754912532.gif)





ویژگیهای فنی :

درازا : 34.32 متر
دهنه بال : 43.45 متر
بلندا : 8.91 متر
گستره بال : 167.0 مترمربع

وزن خالی : 37،850 کیلورگم
وزن بار: 12،000 کیلوگرم
بیشینه وزن برخاست : 60،600 کیلوگرم

پیشرانه : چهار دستگاه موتور رادیال 18 سیلندر Shvetsov ASh-73 (https://en.wikipedia.org/wiki/Shvetsov_ASh-73)FN با توان هریک 2،650 اسب بخار

بیشینه سرعت : 545 کیلومتر بر ساعت
بلندای پروازی : 11،180 متر
برد : 8،214 کیلومتر







https://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-80 (https://en.wikipedia.org/wiki/Tupolev_Tu-80)





گرد آوری و برگردان : antheus برای aerospacetalk.ir