PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آژانس کاوش های فضایی ژاپن JAXA ; پویشها و خبرها



Mahmood Mokhtari
19-11-2008, 15:25
آسانسورهاي فضايي از افسانه هاي علمي خارج مي شوند

http://hupaa.com/forum/download/file.php?id=1297

http://hupaa.com/forum/download/file.php?id=1298

"آسانسور فضايي" يكي از گيج كننده ترين مفاهيمي علمي - فضايي است كه در يك دهه گذشته و با مطرح شدن بديع ترين ايده ها درخصوص طراحي آن به تصور شكل گيري ستوني فلزي ميان زمين و نقاط دور دست فضايي ديگر به عنوان يك افسانه علمي نگريسته نمي شود.
به گزارش خبرگزاري مهر، دانشمندان ژاپني در كنار همتايان اروپايي خود از جمله پيشگامان برجسته طراحي و ارائه ايده هاي مختلف جذاب درخصوص ساخت آسانسورهاي فضايي بوده اند. در حقيقت مي توان آنها را به نوعي از پيشگامان تبديل ايده هاي مطرح شده در افسانه هاي علمي به واقعيت قلمداد كرد.
بشر تا به امروز توانسته است با قرار دادن خود در دل شاتلها و كپسولهاي مختلف و مدرن فضايي خود را از مرزهاي فضا عبور داده و با به جان خريدن خطراتي مرگبار و سفرهاي سخت و طولاني به اكتشافاتي در اطراف زمين بپردازد اما پيش بيني مي شود قرن بيست و يكم زمان آن باشد كه بشر بتواند بدون دغدغه اي خاص و بيشتر در قالب يك سفر تفريحي با كمترين خطرات ممكن از مرزهاي فضا عبور كند.
از نظر شيمي دانان، فيزيكدانان و دانشمندان علوم مواد در سراسر دنيا، آسانسورهاي فضايي در برگيرنده مفاهيمي پيچيده اي هستند. استفاده از كابلهايي قدرتمندتر و در عين حال سبكتر از هرگونه فيبري كه تاكنون در دنيا ساخته شده است و متصل كردن آن از يك سو به پايگاهي زميني و ثابت نمودن آن در ايستگاه ماهواره اي در خارج از اتمسفر زمين، سه مانع پيچيده ايست كه براي غلبه بر آن ايده هاي مختلفي ارائه شده است.
به گزارش مهر، برخي از اين ايده ها دربرگيرنده استفاده از كابلي به طول 36 هزار كيلومتر است كه وظيفه اصلي آنها حمل اتاقكهاي ويژه حمل مسافران و دانشمندان به خارج از مرزهاي فضا عنوان شده است. به گفته دانشمندان طراحي و ساخت اين حامل هاي فضايي گرچه از حيث پيچيدگي به گرد ساختار فوق پيچيده شاتلهاي فضايي نخواهد رسيد اما ساخت آنها مستلزم استفاده از تكنيكهاي فوق مدرن مهندسي است.
دانشمندان اين طرحها و از جمله ايده ارائه شده از سوي دانشمندان ژاپني بر اين اصل كلي استوار است كه شمار قابل توجهي از حاملهاي فضايي به اين كابل متصل بوده و به لطف وجود ابرژنراتورهاي خورشيدي هيچ نگراني نيز از بابت تأمين انرژي حركتي مورد نياز اين حاملها نيز وجود نخواهد داشت.
نكته اي كه در اين ميان موجب دلگرمي دانشمندان شده است اين است كه نيروي مورد نياز براي خروج حاملهاي فضايي تشكيل دهنده آسانسور به خارج از مرزهاي فضا تا 100 برابر كمتر از انرژي است كه شاتلها براي فرار از زمين صرف مي كنند.
به گزارش مهر، ايده جذاب و هيجان برانگيز آسانسورهاي فضايي، دانشمندان كشورها و مراكز تحقيقاتي مختلف جهان از ناسا گرفته تا شركتها و مراكز كوچكتر را بر آن داشته است تا ايده هاي گوناگوني را درخصوص ساخت آسانسورهاي فضايي ارائه كنند اما نكته اساسي اين است كه تأمين امنيت جاني فضانوردان، دانشمندان و مسافران عادي آنها مهمترين و چالش برانگيزترين مرحله در فرآيند طولاني مدت ارائه آسانسورهاي فضايي است.

منبع: خبرگزاري مهر و شبکه فیزیک هوپا

Behrang
06-12-2008, 09:28
سازمان اکتشافات فضايي ژاپن (جاکسا) تصيم گرفت که از انجام آزمايش پرتاب هواپيماي کاغذي از فضا به سوي زمين خودداري کند.
جاکسا به دليل نگراني از خطرناک بودن اين اقدام ، از انجام اين آزمايش منصرف شده است.
به گزارش ايرنا به نقل از آساهي، اين آزمايش قرار بود در سال آينده ميلادي (2009) توسط "کوايچي واکادا" فضانورد ژاپني مستقر در ايستگاه بين المللي فضايي (آي.اس.اس) انجام شود.
در اين آزمايش قرار بود يک هواپيماي کاغذي که از سوي پژوهشگران دانشگاه توکيو و يک شرکت صنعتي ژاپن ساخته شده است ، از ايستگاه بين المللي فضايي به سوي زمين پرتاب شود.
اين هواپيماي کاغذي 38 سانتي متر درازا، 22 سانتي متر پهنا و 29 گرم وزن دارد.
به نظر مي رسد ، جاکسا به دليل احتمال تغيير يافتن مسير اين هواپيما در راه برگشت به زمين و برخورد آن با قطعات ايستگاه بين المللي فضايي و يا ماهواره ها و آسيب رساندن به آنها، از انجام اين آزمايش منصرف شده باشد.
دست اندرکاران مي گويند، اين احتمال وجود دارد که اين هواپيماي کاغذي با شتاب فراوان در دور زمين بچرخد و تبديل به زباله در فضا شود .
به گفته آنها، اگر اين هواپيماي کاغذي با شتاب فراوان به باتري خورشيدي ايستگاه فضايي و يا ماهواره هاي مستقر در فضا برخورد کند، مي تواند به قطعات اين دستگاه ها آسيب وارد کند.
سازمان فضايي جاکسا تصميم گرفته است که براي امکان پذير شدن اين آزمايش در آينده، تدابير لازم را مورد بررسي و پژوهش قرار دهد.

سفیر امید
12-11-2009, 11:54
سفیر امید (http://iransafir.blogfa.com/) :

آژانس فضایی (http://iransafir.blogfa.com/) ژاپن تصمیم جدی دارد تا سال 2030 با استفاده از صفحات بزرگ خورشیدی و پرتوهای ماکروویو و لیزر به منظور جمع آوری انرژی خورشیدی از فضا نیروگاه خورشیدی را در خارج از اتمسفر زمین افتتاح کند.
به گزارش خبرگزاری مهر، دولت ژاپن تعدادی از شرکتها و تیمهای تحقیقاتی را برای تبدیل کردن این رویای چندین میلیارد دلاری به حقیقت انتخاب کرده است تا به این شکل دسترسی به انرژی نامحدود و پاک را پس از چندین دهه به واقعیت مبدل سازد.
کشور ژاپن با داشتن منابع انرژی محدود و وابستگی شدید به واردات سوختهای فسیلی از گذشته در صنعت انرژی خورشیدی و انرژی های قابل احیا کشوری پیش قدم به شمار می رفته است و در سال جاری در برنامه های خود اهداف بلند پروازانه ای را برای کاهش گازهای گلخانه ای تعیین کرده است.
اما پروژه نیروگاه فضایی خورشیدی یکی از متهورانه ترین پروژه هایی است که تا کنون ارائه شده است که بر اساس آن دسته هایی از صفحات خورشیدی به وسعت چندین کیلومتر مربع در مدار ژئواستشنری در خارج از اتمسفر زمین شناور باقی مانده و به جمع آوری انرژی خورشیدی خواهند پرداخت.
سلولهای خورشیدی این صفحات، انرژی خورشید را که در فضا شدتی پنج بار بیشتر از زمین دارد دریافت کرده و آنها را در قالب دسته هایی از پرتوهای ماکروویو و یا لیزر به زمین باز خواهند تاباند. این پرتوها سپس توسط آنتنهای عظیمی که در مناطق حفاظت شده قرار دارند دریافت شده و مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
به گفته سخنگوی آژانس فضایی ژاپن - ژاکسا - هدف نهایی دانشمندان دستیابی به سیستم انرژی رسانی با توانایی یک گیگاوات انرژی است، میزانی که با توانایی انرژی رسانی یک نیروگاه اتمی برابری کرده و می تواند از میزان هزینه تولید انرژی به اندازه قابل توجهی بکاهد.
یکی از چالشهای کنونی این پروژه انتقال تجهیزات عظیم مورد نیاز به فضا است که به نظر بسیار پیچیده می آید اما این پروژه از سال 1998 مورد بررسی بوده و در حدود 130 محقق زیر نظر ژاکسا در حال مطالعه بر روی شیوه های مختلف برای انجام این پروژه عظیم بوده اند.
قبل از تکمیل و بهره برداری نهایی از این پروژه در سال 2030 چندین قدم اولیه باید برداشته شود که از آن جمله قرار گیری یک ماهواره آزمایشی برای تست انتقال امواج ماکروویو و پس از آن آزمایش ساختارهای خورشیدی 10 مگاواتی در مدار زمین است.
بر اساس گزارش زی نیوز، ژاکسا فناوری انتقال انرژی از فضا به زمین را کاملا ایمن اعلام کرده است اما در عین حال معتقد است به دلیل اینکه افکار عمومی تصورات ویژه ای در رابطه با پرتوهای لیزر و ماکروویو دارد، باید قبل از آغاز این پروژه افکار عمومی را متقاعد کرد تا اطمینان حاصل شود این پرتوها پرنده ها را نسوزانده و هواپیماها را به دو نیم تقسیم نخواهند کرد.

جدیدترین اخبار هوافضا (http://iransafir.blogfa.com/) در ایران سفیر (http://iransafir.blogfa.com/) :
http://iransafir.blogfa.com/ (http://iransafir.blogfa.com/)

AMG
04-06-2010, 20:41
22.05.10

ژاپن اولین سفینة تحقیقاتی خود را برای بررسی سیارۀ ونوس به فضا پرتاب کرد

http://www.freeup2.com/images/7sd8vdsm8sogjdru7qj8_thumb.jpg (http://www.freeup2.com/viewer.php?file=7sd8vdsm8sogjdru7qj8.jpg)

سفینۀ ژاپنی که در ماه دسامبر سال جاری در مدار ونوس قرار خواهد گرفت حامل تجهیزات اندازه گیریِ اشعة ماورای بنفش و تشعشعات نزدیک به طیف مادون قرمز است.
یکی دیگر از مأموریت های ونوس پیمای ژاپنی ها مطالعۀ حرکت ابرهای اسید سولفوریک و اجزاء تشکیل دهندۀ آن است و همچنین چگونگی ایجاد بادهایی که یکصد متر در ثانیه سرعت دارند.


بنپایه: وی او ای پارسی (http://www1.voanews.com/persian/news/science-technology/Japan_Space-2010-05-22-94645539.html)

hilda_wh
14-05-2013, 06:17
 اولین آسانسور فضایی (http://www.noojum.com/top-news/80-top-news/2649-space-elevator-wins-900000-nasa-prize.html)
http://www.noojum.com/images/stories/news/nasa/space-elevator1.jpg
آیا تاکنون به آسانسوری که از زمین (http://www.noojum.com) تا فضا امتداد داشته باشد فکر کرده اید؟! آسانسوری که بتواند تجهیزات (و حتی فضانوردان و توریست های فضایی) را به فضا انتقال دهد و در آینده ای نزدیک دیگر نیازمند استفاده از موشک و یا شاتل ها در تمام مسافرت های فضایی نباشیم؟!
این طرح یکی از برنامه های آینده ناسا می باشد که در حال حاضر در حال برسی آن بوده و جوایزی بالغ بر چندین میلیون دلار برای بهترین ایده ها و طرح ها در این زمینه اختصاص داده است. یک روبات بالارونده که با لیزر کار می کند در رقابتی که به منظور ارتقاء تکنولوژی در ساخت آسانسور فضایی آینده ترتیب داده شده بود مبلغ 900 هزار دلار برنده شد.
برای ساخت یک آسانسور فضایی نیاز به قائم نگه داشتن یک کابل در نزدیکی استوای زمین است درحالیکه هزاران کیلومتر مابقی آن تا درون فضا امتداد داشته باشد. نیروی گریز از مرکز حاصل از چرخش زمین کابل را راست و مستقیم نگه خواهد داشت و یک روبات قادر خواهد بود از آن بالا رفته و تجهیزات همراه خود را در مدار قرار دهد.


http://www.noojum.com/images/stories/news/nasa/space-elevator6.jpgتصویر گرافیکی نمونه ای از آسانسورهای فضایی آینده

هرچند ساخت یک آسانسور فضایی به میلیاردها دلار سرمایه گذاری نیاز دارد اما طرفداران آن می گویند با یک بار هزینه برای این تکنولوژی، سفر به فضا ارزان تر از سفر با راکت ها تمام خواهد شد.
اما در ابتدا باید موانع تکنولوژیکی عظیمی را پشت سر گذاشت از جمله چگونگی عرضه نیرو به روبات بالارونده.
به همین منظور ناسا رقابتی را با جایزه 2 میلیون دلاری و با نام "نبرد قدرت" (Power Beaming Challenge) ترتیب داد. در این رقابت روبات های بالارونده که از روی زمین و به صورت کنترل از راه دور تغذیه نیرو می شوند تلاش می کنند هر چه سریعتر از یک کابل بالا روند.

روبات برنده توسط تیمی به نام LaserMotive در واشنگتن ساخته شد و همانند دو رقابت کننده دیگر برای جذب انرژی از لیزر مادون قرمز زمینی براساس سلول های خورشیدی استفاده کرد.
LaserMotive در روز چهارشنبه، لیزر خود را به کار انداخت تا قدرت روبات بالارونده خود را تامین کند که توانست از کابلی که از یک هلی کوپتر آویزان بود تا 900 متر بالا رود. این برنامه در پایگاه نیروی هوایی ادوارد واقع در کالیفرنیا انجام گرفت.

روبات این مسیر را در طی 4 دقیقه و با سرعت متوسط برابر 7/3 متر بر ثانیه طی کرد. روز بعد این شاهکار را با سرعتی برابر با 9/3 متر بر ثانیه تکرار کرد.

http://www.noojum.com/images/stories/news/nasa/340x_lasermotive.jpg
روز جمعه دو تیم دیگر از دور مسابقه خارج شدند. به عبارتی دیگر LaserMotive تمام جایزه 900 هزار دلاری ناسا را خواهد برد.
1/1میلیون دلار باقی مانده جایزه ناسا به شرکت کننده ای تعلق می گیرد که بتواند با سرعتی بیش از 5متر بر ثانیه از کابل بالا رود.


http://www.noojum.com/images/stories/news/nasa/space-elevator8.jpg
تصویر بالا مربوط به چگونگی انجام آزمایش و پیروزی LaserMotive در این رقابت می باشد.
تیم بعدی از دانشگاه Saskatchewan کانادا، تنها پس از طی چند متر از کابل از حرکت باز ایستاد و نتوانست به پایان برسد.
روبات سوم متعلق به تیم کانزاس سیتی (Kansas City Space Pirates) نیز تنها بخشی از مسیر را طی نمود.


http://www.noojum.com/images/stories/news/nasa/space-elevator5.jpg
ناسا LaserMotive را به عنوان برنده جایزه 900 هزار دلاری معرفی کرد و طی یک مراسم تشریفاتی جایزه را اعطا نمود.
هرچند آسانسور فضایی به صورت یک هدف دور از دسترس باقی ماند لیکن ناسا از تکنولوژی انتقال نیرو به صورت wireless (از راه دور) در کارهای دیگری از جمله انتقال نیرو به قمرپیماهایی که در دهانه های همیشه تاریک (جایی که انرژی خورشیدی در دسترس نیست) حرکت می کنند، استفاده خواهد نمود.

منبع : سایت نجوم ایران (http://www.noojum.com/index.php)

Khashayar
20-12-2013, 16:01
درود ...
ب ی بی س ی اعلام کرد :

برای نخستین بار، یک روبات توانسته است با بشر مکالمهای ارادی و مستقل داشته باشد.



http://upload7.ir/images/58130036263395734336.jpg


روز جمعه، ٢٩ آذر (٢٠ دسامبر)، سازندگان یک روبات فضانورد فیلمی از مکالمه از پیش برنامهریزی نشده این دستگاه با یک فضانورد ژاپنی را منتشر کردند که نخستین مورد ثبت شده از گفتگوی ارادی یک ماشین ساخت انسان است.
این روبات که در ژاپن ساخته شده و کایروبو نام گرفته، در ماه اوت با یک سفینه حامل تدارکات برای ایستگاه بینالمللی فضایی به فضا پرتاب شد و روز ١٠ اوت به این ایستگاه رسید.
مکالمهای که نوار ویدیوئی آن روز جمعه پخش شد، در روز ٦ دسامبر به زبان ژاپنی بین کایروبو و کوئیچی واکاتا، از فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی، انجام گرفته و در جریان آن، روبات فضایی مطالبی را "ابراز" کرده است که از پیش برنامهریزی نشده بود و ماهیتی مستقل و ابتکاری دارد.
در این فیلم، کایروبو در مورد دیدار با بابا نوئل به فرمانده ایستگاه فضایی میگوید: "بابا نوئل به فضا خواهد آمد."
فرمانده ژاپنی از روبات سئوال میکند "کایروبو، تو از بابا نوئل چه هدیهای خواهی خواست" و روبات جواب میدهد "بیایید از بابا نوئل یک سفینه اسباب بازی بخواهیم."

سازنده روبات معتقد است به مرور زمان قابلیت گفتگوی آن بهبود مییابد
گفتگوی کایروبو با فضانورد ژاپنی در داخل ایستگاه فضایی بینالمللی چند دقیقه به طول میانجامد و در طول آن، این روبات به ابراز "نظر کلی" در مورد موضوعات مختلفی میپردازد.
از جمله، روبات در پاسخ به این سئوال که سفر در سفینه به سوی ایستگاه فضایی چه طور بود، میگوید: "مهیج بود!"
کایروبو در پاسخ به این سئوال که در مورد وضعیت بیوزنی چه فکر میکند هم گفت: "بهش عادت کردهام، اصلا مشکلی ندارم."
"معز" این روبات به شکلی طراحی و ساخته شده است که بتواند سئوالاتی را که از آن میشود پردازش کند و با استفاده از مجموعه واژگانی که در اختیار دارد، پاسخی مناسب را برای این سئوالات بیابد.
مهم این است که پاسخهایی که کایروبو به سئوالات میدهد از پیش برنامهریزی نشده و حاصل "اراده مستقل" این روبات است.
توموتاکا تاکاهاشی، طراح این روبات گفته است که وجود "عملکرد مستقل" به این معنی است که پاسخهای کایروبو را نمیتوان پیشبینی کرد. اگرچه روبات سخنگو هنگام مکالمه گاه مکثهای طولانی داشت و آهسته کلمات را ادا میکرد، اما آقای تاکاهاشی گفته است که با گذشت زمان، نحوه سخنگویی آن بهتر شده است.
قرار است آزمایش این روبات تا پایان سال ٢٠١٤ ادامه یابد و آقای تاکاهاشی گفته است که با توجه به لایههای گوناگون ارتباطی آن، میتوان به آغاز و مراحل پیشرفت ارتباط بین بشر و روبات پی برد. او نخستین مرحله را موفقیتآمیز توصیف کرده است.

کایروبو تقریبا به اندازه یک گربه کوچک است و از سیستم عامل آندروید در مغز آن استفاده شده است.
طرح ساخت و آزمایش این روبات به طور مشترک با حمایت شرکت دنتسو، که یک موسسه تبلیغاتی است، و شرکت خودروسازی تویوتا و همکاری مرکز تحقیقات و مطالعات پیشرفته علوم و فناوری دانشگاه توکیو انجام شده است.

Maryam Mehri
14-04-2014, 18:37
حیرت دانشمندان از شکوفایی زودهنگام گیلاس های فضایی (http://www.tazehayenojoomi.ir/astronomy/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AC%D9%88%D9%85/577-%D8%AD%DB%8C%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%88%D8%AF%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C)





نمایش از یکشنبه, 24 فروردين 1393 12:47
درختی که از یک دانه گیلاس فضایی رشد کرده بود، بسیار زودتر از موعد مقرر شکوفه داده است.این دانه پنج سال پیش، سفری 370 کیلومتری را در بالای زمین به همراه کویچی واکاتا، فضانورد و فرمانده کنونی ایستگاه بینالمللی انجام داد.



http://media.isna.ir/content/9-953.jpg/2

درختی بوجود آمده از دانه گیلاسی که پنج سال پیش به فضا رفت و سپس به زمین بازگشت، پیش از رقبای زمینیاش شکوفه داده و این موضوع دانشمندان را در حیرت فرو برده است.

این دانه پنج سال پیش، سفری 370 کیلومتری را در بالای زمین به همراه کویچی واکاتا، فضانورد و فرمانده کنونی ایستگاه بینالمللی انجام داد.

دانه مزبور یکی از 265 دانهای است که از میوه یک درخت گیلاس 1250 ساله به نام Chujohimeseigan-zakura تولید شده بودند. این درخت در معبد گانجوجی در هیگاشیومی واقع در شرق کیوتو رشد میکند.

گفته میشود، ریشه درختی که این دانه را تولید کرده، به قرن هفتم باز میگردد و این ارگانیسم از نوع گونههای گیلاس وحشی است که رشد آن به طور قابلتوجهی دشوار است.

تلاشها برای پرورش درختان جوان از دانهها ناموفق بود اما با پوشاندن خاک با خزه اسفگنوم، تاکائو یوشیموروی گیاهشناس توانست یکی از آنها را به منظور پرورش از ایستگاه بینالمللی بگیرد. طی چهار سال، این گیاه جوان به ارتفاع چهار متر رسید و 10 غنچه تولید کرد که هفته پیش و چهار سال زودتر از موعد مقرر شکوفه داد.

به گفته یوشیمورو، معمولا یک دهه زمان میبرد تا درخت جوان گیلاسی از این دست شکوفه دهد.

کائوری تومیتای گیاهشناس از دانشگاه تسوکوبا و یکی از عوامل دخیل در این آزمایش هنوز دلیل رشد سریع این درختان را نمیداند.

وی گفت: محیط کیهانی دارای اثر خاصی بر مولفههای موجود در دانهها است که شکوفهدهی و فرآیند رشد را کنترل میکند اما ما هیچ دلیلی برای شکوفهدادن بسیار سریع این دانه در اختیار نداریم.
گفته میشود، در حالی که شکوفه درخت والد حدود 30 پرچم دارد، شکوفههای گیلاس فضایی فقط دارای پنج پرچم هستند.


منبع (http://www.tazehayenojoomi.ir/astronomy/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AC%D9%88%D9%85/577-%D8%AD%DB%8C%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%88%D8%AF%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C)

Maryam Mehri
04-05-2014, 18:07
ژاپن به دنبال تولید برق از فضا




یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ - ۰۰:۳۹



http://media.isna.ir/content/3-1867.jpg/2 (http://www.isna.ir/fa/photo/93021408821/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%82-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B6%D8%A7)

ژاپنی ها به دنبال ایجاد مزرعه خورشیدی در فضا با هدف برق رسانی به زمین هستند.


به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، انرژی خورشیدی در زمین به دلیل هزینه های بالا و پنلهای ناکارآمد فرآیندی چالش برانگیز است اما در فضا میتوان شیوه تولید انرژی را دستخوش انقلاب کرد. در این بین، ژاپنی ها مدعی اند انرژی خورشیدی فضامحور زودتر از آنچه انتظار میرود، در دسترس خواهد بود.


با طرح پیشنهادی آژانس تفحص هوافضای این کشور، ژاپن در نظر دارد ظرف 25 سال، انرژی خورشیدی فضامحور را به واقعیت بدل کند.


پروفسور سوسومو ساساکی، طرحهای این آژانس را برای خلق یک جزیره دستساز با طول سه کیلومتر در بندر خلیج توکیو تشریح کرد. این جزیره مجهز به پنج میلیارد آنتن خواهد بود که با یکدیگر برای تبدیل انرژی ریزموج به الکتریسیته عمل میکنند. ریزموج ها از تعدادی از جمع کننده های خورشیدی عظیم موجود در مدار 36000 کیلومتری بالای زمین به پایین تابانده میشوند؛ برای جمعآوری انرژی خورشیدی، دو آینه عظیم جهت هدایت نور به پنل های فتوولتائیک طی 24 ساعت شبانهروز فعال خواهند بود.


یک زیرایستگاه جداگانه در این جزیره الکتریسیته جاری را از طریق یک کابل زیردریایی به توکیو میفرستد تا به روشن نگهداشتن لامپ های نئون کمک کند.
ژاپن علاقه مند به یافتن منبع عملی انرژی پاک است زیرا حادثه نیروگاه هسته ای فوکوشیما دایچی مقامات این کشور را بر آن داشت در جستجوی منابع جایگزین باشد.


منبع (http://www.isna.ir/fa/news/93021408821/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%82-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B6%D8%A7)

Maryam Mehri
08-05-2015, 12:35
حس ششم گیاهان برای رشد در فضا


جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ - ۰۸:۱۴



http://media.isna.ir/content/1428402186336_6.jpg/2 (http://www.isna.ir/fa/photo/94021810007/%D8%AD%D8%B3-%D8%B4%D8%B4%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B4%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7)

گیاهان علاوه بر حس بینایی، بویایی، شنوایی، چشایی و لامسه، حس ششم دیگری به نام حس گرانش دارند.


به گزارش سرویس علمی ایسنا، محققان آژانس تفحص هوافضای ژاپن در حال آزمایش این حس ششم در فضا هستند؛ آنها دور دوم از «مطالعات حس گرانش گیاهان» را پس از دریافت تجهیزات آزمایشگاهی جدید انجام خواهند داد. این ابزارها توسط شرکت اسپیسایکس به ایستگاه بینالمللی تحویل داده شدند.


دانشمندان در واقع به دنبال تعیین این موضوع هستند که گیاهان چگونه جهت رشد خود را بدون گرانش حس میکنند. نتایج این مطالعه دارای مضامینی برای تولید بیشتر محصولات زراعی و همچنین پرورشدادن گیاهان برای ماموریتهای فضایی طولانیمدت خواهد بود.

این بررسی فرآیند سلولی را در گیاه Arabidopsis thaliana (گیاه گلده مرتبط با کلم) مطالعه میکند. ساختار ژنتیکی این گیاه ساده بوده و برای جامعه زیستشناسی گیاهی به خوبی قابلدرک است.


دانش بدست آمده از این تحقیق به محققان در شناخت آسان تغییرات به وجودآمده در گیاهان در اثر سازگاری با میکروگرانش کمک میکند.


درک فرآیند سلولی در رشد گیاه Arabidopsis thaliana میتواند منجر به دانش بهتر از فرآیندهای سلولی در بدن انسان نیز بشود، چون این گیاه شباهتهای ژنتیکی به انسانها دارد.

این موضوع میتواند بر علوم پزشکی اثر بگذارد زیرا تیمهای تحقیقاتی درک بهتری از ساز و کارهای بیماریهای تحت تاثیر گرانش مانند پوکی استخوان و تحلیل عضلات پیدا خواهند کرد.

در پروژه «علوم حسی گرانش گیاه»، دانشمندان ژاپنی این موضوع را بررسی میکنند که آیا مکانیسمهای گیاه Arabidopsis thaliana که مسیر رشد (حسگر گرانش) را تعیین میکنند، در غیاب گرانش شکل میگیرند یا خیر.

تیم تحقیقاتی به ویژه چگونگی رفتار تراکمهای کلسیم در سلولهای گیاهانی را تعیین خواهد کرد که اساسا در ریزگرانش رشد میکنند و بعدها در معرض گرانش شبیه به گرانش زمین قرار میگیرند. تراکمهای کلسیم گیاه در واکنش به دما و لامسه تغییر میکنند و با جهت گرانش زمین سازگاری دارند.

محققان از نوعی سانتریفیوژ برای نظارت بر واکنش گیاهان به تغییرات بین میکروگرانش و شرایط گرانش شبیه به زمین استفاده میکنند.


تیم تحقیقاتی از چنین روشی برای تعیین این موضوع بهره میبرد که آیا گیاهان تغییرات بین میکروگرانش و شرایط شبیه به گرانش زمین را حس میکنند یا خیر. تیم علمی همچنین این موضوع را تعیین خواهد کرد که آیا گیاهان، تغییرات در شتاب گرانشی را حس میکنند و این که آیا آنها سطوح کلسیم در سلولهایشان را با این شرایط سازگار میکنند یا خیر.




منبع (http://www.isna.ir/fa/news/94021810007/%D8%AD%D8%B3-%D8%B4%D8%B4%D9%85-%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B4%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7)

antheus
14-11-2015, 14:06
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی



(https://www.tabnak.ir/fa/news/547084/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF)تابناک (https://www.tabnak.ir/fa/news/547084/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF) :

«سازمان فضایی ژاپن در اعلامیه ای خبر داده است که این کشور برنامه ای دارد که طی آن در سال 2019 یک سفینه بدون سرنشین را روی ماه فرود آورد.



به گزارش آنا به نقل از وال استریت ژورنال ژاپن، سازمان فضایی ژاپن در بیانیه ای اعلام کرد که تا چهار سال آینده، قصد فرستادن یک سفینه بدون سرنشین به ماه را دارد.
بیش از نیم قرن از نخستین فرود روی ماه میگذرد و گام های انسان روی این کره نیز قدمتی به همین اندازه دارد. نخستین برنامه برای رسیدن به ماه را روس ها طراحی کردند و آمریکایی ها نخستین انسان را روی قمر زمین پیاده کردند.
سال ها بعد، چینی ها نیز برای اینکه ولع خود را برای کشف فضا نشان دهند و تکنولوژی شان را به رخ بکشند، یک سفینه بدون سرنشین روی ماه فرود آوردند. میتوان گفت ماه سال ها دروازه فضانوردی برای کشورهای مختلف بود و اکنون با وقفه ای 50 ساله، ژاپنی ها هم قصد رفتن به ماه را دارند.
سازمان فضایی ژاپن در اعلامیه خود، تفاوت سفرش به ماه نسبت به سه کشور قبلی را نیز اعلام کرده است. سفینه ژاپنی قرار است با استفاده از یک نرم افزار که شبیه به نرم افزار تشخیص چهره عمل میکند، با دقت شگفت انگیز 100 متر، در نقطه تعیین شده فرود آید.
روش کار به این شکل است که سفینه از مدار ماه، یک اسکن سه بعدی از سطح انجام می دهد و سپس با داده هایی که از محل فرود در اختیار دارد، آن را تطبیق میدهد و مسیر فرودش را با دقت زیادی اصلاح میکند.
این روش بسیار دقیق تر و پیشرفته تر از روشی است که پیشتازان روس، آمریکایی و چینی قبلا از آن برای فرود روی ماه استفاده کرده اند اما این سؤال را ایجاد میکند که اگر ژاپنی ها در سال 2019 و با تأخیری 50 ساله روی ماه فرود آیند، چقدر طول میکشد تا برنامه فضایی آنها به مریخ برسد؟»

Shahrokh
14-11-2015, 20:55
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی



(https://www.tabnak.ir/fa/news/547084/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF)تابناک (https://www.tabnak.ir/fa/news/547084/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF) :

«سازمان فضایی ژاپن در اعلامیه ای خبر داده است که این کشور برنامه ای دارد که طی آن در سال 2019 یک سفینه بدون سرنشین را روی ماه فرود آورد.



به گزارش آنا به نقل از وال استریت ژورنال ژاپن، سازمان فضایی ژاپن در بیانیه ای اعلام کرد که تا چهار سال آینده، قصد فرستادن یک سفینه بدون سرنشین به ماه را دارد.
بیش از نیم قرن از نخستین فرود روی ماه میگذرد و گام های انسان روی این کره نیز قدمتی به همین اندازه دارد. نخستین برنامه برای رسیدن به ماه را روس ها طراحی کردند و آمریکایی ها نخستین انسان را روی قمر زمین پیاده کردند.
سال ها بعد، چینی ها نیز برای اینکه ولع خود را برای کشف فضا نشان دهند و تکنولوژی شان را به رخ بکشند، یک سفینه بدون سرنشین روی ماه فرود آوردند. میتوان گفت ماه سال ها دروازه فضانوردی برای کشورهای مختلف بود و اکنون با وقفه ای 50 ساله، ژاپنی ها هم قصد رفتن به ماه را دارند.
سازمان فضایی ژاپن در اعلامیه خود، تفاوت سفرش به ماه نسبت به سه کشور قبلی را نیز اعلام کرده است. سفینه ژاپنی قرار است با استفاده از یک نرم افزار که شبیه به نرم افزار تشخیص چهره عمل میکند، با دقت شگفت انگیز 100 متر، در نقطه تعیین شده فرود آید.
روش کار به این شکل است که سفینه از مدار ماه، یک اسکن سه بعدی از سطح انجام می دهد و سپس با داده هایی که از محل فرود در اختیار دارد، آن را تطبیق میدهد و مسیر فرودش را با دقت زیادی اصلاح میکند.
این روش بسیار دقیق تر و پیشرفته تر از روشی است که پیشتازان روس، آمریکایی و چینی قبلا از آن برای فرود روی ماه استفاده کرده اند اما این سؤال را ایجاد میکند که اگر ژاپنی ها در سال 2019 و با تأخیری 50 ساله روی ماه فرود آیند، چقدر طول میکشد تا برنامه فضایی آنها به مریخ برسد؟»

بنده یک سوال دارم و دوست دارم دوستان نظرشون رو بگن:

روسها و آمریکایی ها حدود 50 سال قبل فرود رباتیک بر روی ماه داشتند و سپس آمریکاییها فرود سرنشین دار داشتند. سپس چینی ها چند سال پیش فرود رباتیک بر روی ماه داشتند. الان هم ژاپنیها. آیا این کار چین و ژاپن اختراع دوباره چرخ نیست؟ اگر نیست، چرا نیست. اگر هست، چرا چرخ را دوباره اختراع می کنند یا می سازند؟ آیا الان در ژاپن نمی توان پولی که برای این کار خرج می شود رو مثلا برای افزایش سرعت تحقیقات درباره درمان سرطان استفاده کرد؟ آیا این کارها تنها نمایش است؟ یا نیست؟

همچنین می توان ساخت فضاپیمای باری ژاپنی که تا الان چند باری به ایستگاه فضایی رفته رو هم مشابه مورد بالا در نظر گرفت. با وجود فضاپیماهای روسی و آمریکایی در دست ساخت، چرا باید ژاپنیها دست به این کارها بزنند؟

antheus
15-11-2015, 19:07
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی





http://up.aerospacetalk.ir/images/69041619786272973371_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=69041619786272973371.jpg)


در 7 دسامبر (دوشنبه) ماهواره آب و هوایی ناهید آکاتسوکی،دومین بار برای قرار گرفتن در چرخگاه ناهید پس از پنج سال از آغاز بهره برداری تلاش خواهد کرد.
پس از شکست آکاتسوکی برای قرار گرفتن در چرخگاه ناهید در 7 دسامبر سال 2010، JAXA با بررسی شوند این شکست، یک برنامه تلاش دوم را پس از یک دوره طولانی در نظر گرفته است.

JAXA (http://global.jaxa.jp/news/2015/#news6137) می گوید هم اکنون آکاتسوکی در وضعیت خوبی است و در 7 دسامبر 2015 که برابر همان روز در تلاش پیشین است، تزریق در چرخگاه را برای بار دوم انجام می دهد و دستاورد این تلاش پس از چند روز روشن خواهد شد.

antheus
28-03-2016, 18:43
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی




http://up.aerospacetalk.ir/images/47292937021360469541.jpg




آژانس کاوشهای کیهانی ژاپن JAXA می گوید که نشانی از ماهواره پژوهش کیهانی با پرتوی X خود به نام Hitomi را یافته است.

تلاشها برای برقراری پیوند داده ای با ماهواره ASTRO-H (https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwixxJiN3OPLAhWKXBoKHba8BxsQFggdMAA&url=https%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FHitomi_(spacecraft)&usg=AFQjCNHnldvXcDXTx2MjPVkZc-LHL-OkWA) که در 17 فوریه 2016 به فضا پرتاب شده، از روز شنبه 26 مارس به وقت ژاپن که برای آغاز پویش آن برنامه ریزی شده بود، ناکام ماند و تاکنون، JAXA توانا در یافتن آن و دانستن درستی کارکردش نبود.
همچنان که شوند ناهنجاری ها در برقراری پیوند داده در دست بررسی بود، JAXA سیگنال های کوتاهی از ماهواره دریافت کرد و امیدوار در حال کار برای بازیابی آن است.




داده های بیشتر در :
http://global.jaxa.jp/press/2016/03/20160327_hitomi.html

antheus
05-04-2016, 22:43
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی


ایسنا (http://www.isna.ir/fa/news/95011705453/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%87%DB%8C%D8%AF) :

«فضاپیمای ژاپنی که مدتهاست منتظر بررسی سیاره ناهید است، قرار است بالاخره این کار را آغاز کند.

به گزارش سازمان فضایی ژاپن، کاوشگر "آکاتوسکی" ژاپن در اصل قرار بود در دسامبر 2010 به سیاره ناهید برسد، اما خراب شدن موتور باعث شد فضاپیما هدف خود را از دست داده و به مدار اطراف خورشید برود اما در دسامبر 2015 کنترلگرهای آکاتسوکی آن را مجددا به سمت سیاره هدایت کردند و اکنون این فضاپیما برای آغاز عملیات علمی خود آماده شده است.
مقامات سازمان فضایی ژاپن اعلام کردند: آکاتسوکی با روشن کردن ابزارهای مشاهداتی آنبرد خود در حال انجام آزمایشات رصد است. ابزارها بطور عادی آغاز به کار کرده اند و رصدها با موفقیت انجام شده است از این رو عملیات عادی در اواسط آوریل آغاز خواهد شد.
کاوشگر 300 میلیون دلاری آکاتسوکی که نام آن در ژاپنی به معنی "سپیده دم" است برای بررسی ابرها، آب و هوا و جو سیاره ناهید با استفاده از شش ابزار مختلف طراحی شده است. رصدهای این کاوشگر میتواند به محققان در درک بهتر چگونگی تبدیل ناهید که احتمالا میلیاردها سال قبل شبیه زمین بوده به یک سیاره داغ و غیرقابل سکونت کمک کند.
برنامه اصلی برای آکاتسوکی این بود که هر 30 ساعت یکبار در فاصله حداکثر 80 هزار کیلومتر دور سیاره ناهید گردش کند اما فرصت دوم عملکرد در ناهید، کاوشگر را در یک مدار 13 روزه قرار داد که 440 هزار کیلومتر با سیاره فاصله دارد.
در چند ماه گذشته، آکاتسوکی در تلاش برای ورود به یک مدار کمتر بیضوی بوده است. سازمان فضایی ژاپن قصد دارد کاوشگر را با آغاز عملیات عادی در یک مدار 9 روزه با فاصله حدود 310 هزار کیلومتری قرار دهد البته این فضاپیما هنوز هم قادر است از مدار کنونی اش بیشتر اهداف علمی اصلی ماموریت را بدست بیاورد.

آکاتسوکی در مه 2010 به همراه کاوشگر ایکاروس به فضا پرتاب شد و نخستین فضاپیمایی است که تاکنون از بادبان خورشیدی در فضای میان سیاره ای استفاده کرده است.»

antheus
29-04-2016, 22:04
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی


ایسنا (http://www.isna.ir/fa/news/95021005627/%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B5%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2) :

«سازمان فضایی ژاپن پس از یک ماه تلاش برای نجات پروژه بلند پروازانه ای که از نزدیک در سراسر جهان تحت نظارت بود، اظهار کرد ماهواره 273 میلیون دلاری آن برای بررسی سیاه چاله های اسرارآمیز از کار افتاده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ماهواره فناوری فوق پیشرفته "هیتومی" (چشم) در ماه فوریه برای رصد پرتوهای ایکس منتشر شده از سیاه چاله ها و خوشه های کهکشانی به فضا پرتاب شد. اما این ماهواره که با مشارکت سازمان کاوش هوافضای ژاپن، ناسا و سایر گروه ها ساخته شده، اواخر ماه گذشته دیگر به عوامل زمینی پاسخ نداد که احتمالا به دلیل فقدان نیروی باتری آن بود.


http://media.isna.ir/content/1461915869896_1.jpg/4


متخصصان فنی به مدت یک ماه به تلاش برای درک علت این عدم پاسخگویی و بازیابی عملکرد ماهواره پرداختند.
ساکو تسونتا، رئیس موسسه فضا و علوم فضانوردی سازمان کاوش هوافضای ژاپن در یک نشست خبری در روز گذشته (پنجشنبه) اظهار کرد: ما به این نتیجه رسیدیم که ماهواره هیتومی در وضعیتی است که عملکردهای آن قابل بازیابی نیستند. من عمیقا به خاطر رها کردن این عملیات عذرخواهی میکنم.
به گفته مقامات سازمان فضایی ژاپن، احتمال این امر زیاد است که پنل های خورشیدی که نیروی باتری ماهواره را تامین میکردند، از دستگاه جدا شده اند. آنها اوائل ماه جاری اظهار کرده بودند که اگر نیمی از شش پنل خورشیدی ماهواره سالم مانده باشند، این دستگاه میتواند به کار خود ادامه دهد.
سیاه چاله ها تاکنون بطور مستقیم مشاهده نشده اند اما دانشمندان بر این باورند که آن ها ستارگان عظیم از هم پاشیده شده ای هستند که کشش گرانشی قدرتمند آن ها نمیگذارد چیزی از آن ها بگریزد. دانشمندان در ماه فوریه برای نخستین بار از مشاهده امواج گرانشی خبر دادند که به گفته آن ها در اثر برخورد دو سیاه چاله غول پیکر ایجاد شده بودند.

پرتاب بعدی یک ماهواره مشابه توسط سازمان فضایی اروپا برای سال 2028 برنامه ریزی شده است.»

antheus
28-06-2016, 21:38
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی


ایسنا (http://www.isna.ir/news/95040101238/%DA%98%D8%A7%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA) :

«سازمان فضایی ژاپن با همکاری شرکت ساخت و ساز "کاجیما" قصد دارد ماشین آلات ساخت و ساز خودکار برای استفاده در سیارات دیگر بسازد.


http://cdn.isna.ir/d/2016/06/21/4/57307199.jpg


به گزارش ایسنا به نقل از گیزمگ، این سازمان قصد دارد از ساخت و ساز رباتیک برای کمک به ساخت سکونت گاه های انسانی در مریخ یا ماه استفاده کند. شرکت ساختمان سازی کاجیما در ژاپن در حال حاضر یک سیستم ساخت وساز خودکار را آزمایش کرده است. سیستم A4CSEL به انسانها اجازه میدهد تا دستورالعملها را با استفاده از تبلت به ماشین آلات مجهز به جی پی اس و شتاب سنج انتقال دهند. از این دستگاه در حال حاضر برای ساخت سد در استانهای فوکوئوکا و اویتا استفاده شده است.
کاجیما قصد دارد نرم افزار جدیدی را طراحی کند که به ماشین آلات اجازه میدهد با یکدیگر ارتباط داشته باشند تا با یکدیگر برخورد نکرده و کار یکدیگر را تکرار نکنند. سازمان فضایی ژاپن همچنین با شرکت ساخت وساز صنعتی "تاگوچی" برای تولید ماشین آلات سبک وزن که حمل آنها به فضا راحتتر است، قرارداد بسته است.

سازمان فضایی اروپا، روسیه و ناسا پیش از این از برنامه های خود برای پایگاه های فرازمینی خبر داده بودند.سازمان فضایی اروپا امیدوار است بتواند این ماشین آلات را برای ساخت سکونتگاه هایی برای چهار تا شش نفر در ماه تا سال 2030 و در مریخ تا سال 2040 آماده کند.»