PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : نور از تلسکوپ به آسمان میرود



Maryam Mehri
25-07-2012, 16:47
http://up.aerospacetalk.ir/images/54551566422455901733.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/)

تلسکوپ ابزاری برای گردآوری نور از آسمان است اما اینجا داستان دیگری است! نور از تلسکوپ به آسمان میرود، پرتو لیزر قوی ای برای بررسی آشفتگی جوی تابش میشود تا به کمک آن اثر محو کننده جو زمین در تصویر ستاره ها در سیستم پیشرفته اپتیک تطبیقی حذف شود، و نتیجه ایدهال مانند تلسکوپی است که خارج از جو در فضا رصد کند! این تازه ترین تصویر منتشر شده از رصدخانه جنوبی اروپاست. یکی از چهار تلسکوپ ویالتی در صحرای آتاکاما شیلی در این عکس دیده میشود. نمادهای آسمان جنوبی نیز دیده میشوند، ابرهای ماژلان (کهکشانهای اقماری و همسایه راه شیری) و ستاره پرنور جنوبی سهیل. اطلاعات بیشتر در صفحه اصلی این عکس در سایت جهان در شب:
بن پایه (http://twanight.org/newTWAN/photos.asp?ID=3003657)
یا در سایت رصدخانه جنوبی اروپا (http://www.eso.org)

Maryam Mehri
08-12-2013, 20:46
شلیک لیزر به مرکز کهکشان راه شیری

چرا این ستاره شناسان با یک لیزر قدرتمند به مرکز کهکشان راه شیری نشانه گرفته اند؟ خوشبختانه، این به معنی این نیست که یک جنگ کهکشانی آغاز شده است. در عوض، اخترشناسان در سایت تلسکوپ بسیار بزرگ ( VLT ) در شیلی در حال تلاش برای اندازه گیری مقدار اعوجاج و جو در حال تغییر زمین هستند.



http://hupaa.com/db/pages/2013/12/07/005/zimg_001_551.jpg اعتبار عکس :Yuri Beletsky – ESO (http://www.eso.org/)

تصویربرداری مداوم از اتم های تحریک شده در ارتفاع بالا توسط لیزر – که شبیه یک ستاره مصنوعی به نظر می رسند – به ستاره شناسان اجازه می دهد تا اعوجاج جو را اندازه گیری کنند. این اطلاعات به آینه تلسکوپ VLT بر می گردد که برای ایجاد تغییرات در آن، میزان اعوجاج را به حداقل برساند. در این مورد،VLT در حال مشاهده کهکشان ما بوده و به همین ترتیب اعوجاج یا تاری جو زمین مورد نیاز میباشد. از دید ناظر مرکز کهکشان راه شیری این جنگ بین کهکشانی هیچ تلفاتی ندارد. در واقع، نور از این لیزر قدرتمند با نور رسیده از خورشید ترکیب می شود و تنها به درخشندگی یک ستاره کم نور و ضعیف به نظر می رسد.

تلسکوپهای VLT چهار عدد از بزرگترین تلسکوپهای نوری جهان هستند که در رصدخانه پارانال در شیلی بصورت آرایهای قرار گرفته اند و هر یک از آیینههای مقعری با قطر ۸ متر و ۲۰ سانتیمتر تشکیل شده اند. پیشرفتهترین تجهیزات نوری جهان، مرکب از چهار واحد تلسکوپ با آینههای اصلی به قطر ۸٫۲ متر و چهار تلسکوپ متحرک کمکی به قطر ۱٫۸ متر در رصدخانه پارانال در ارتفاع ۲۶۳۵ متری از سطح دریا قرار دارد.

منبع: bigbangpage.com

Maryam Mehri
19-09-2014, 20:43
نسل جدید اپتیک تطبیقی

http://up.aerospacetalk.ir/images/69173015881502000721_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=69173015881502000721.jpg)

پرتوی قوی لیزر تلسکوپ سوبارو، ستارهی راهنمای مصنوعی را در ارتفاع ۹۰ کیلومتری بالای جّو میسازد.


نسل بعدی اپتیک تطبیقی تلسکوپ سوبارو (Subru) به فنآوری جدیدی که راوِن (Raven) نامیده میشود، مجهز شده است.

سیستم اپتیکی تطبیقی چندمنظوره (MOAO) که اخترشناسان را قادر میسازد تا آشفتگیهای جوّی حول میدان دیدشان را اصلاح کنند. تعریف اپتیک انطباقی (AO) معمولاً با مقایسهاش با تلسکوپ هابل صورت میگیرد که بهجای فرستادن تلسکوپ به فضا برای از بین بردن اثرات جّوی و تأثیری که در عکسپردازی میگذارد، این فناوری با زیر نظر قرار دادن مداوم تغییرات آشفتگی جّوی، لکههای تصویر را از بین میبرد. همچنین شکل آینههای را بهمنظور چنین تصحیحاتی تغییر دادهاند. این تطابقها بهشدت وضوح تصویر نهایی را بهبود دادهاند.

بااین وجود، تأسیسات کلی سیستم AO با برخی چالشهای فنی مواجه بود. این محدودیتها سبب شد تا اخترشناسان نسل بعدی سامانههای تصویربرداری با وضوح بالاتر را با بزرگترین چشمانداز تلسکوپی که تابهحال ساختهشده است توسعه دهند. اپتیک انطباقی یا AO فنآوری است که برای دههها پابرجا خواهد ماند. تصاویر با اپتیک تطبیقی به اخترشناسان کمک میکند تا ستارههایی را، که با سرعت پیرامون سیاهچالهی مرکزی راه شیری حرکت میکنند، دنبال کنند. همچنین نزدیکترین کهکشان همسایه را مورد بررسی قرار دهند.


اخیراً دوربینی با اپتیک تطبیقی روی تلسکوپ Clay در رصدخانهی ماژلان در شیلی نصبشده است و تصاویر با وضوحبالاتری نسبت به تصاویر تلسکوپ فضایی هابل به دست آمد. مزایای دسترسی زمینی به این اپتیک در حوزهی فضایی بهخوبی مشخص و واضح است: اگر این سیستم خراب شود نیازی نیست تا مدار زمین برای درست کردنش بروید. باوجود تمام این مزایا، کاستیهای اپتیک تطبیقی بیشتر از مزایای آن است.


ازجمله برجستهترین این موارد میتوان به کوچکی زیاد تصاویر با این اپتیک اشاره کرد که معمولاً تنها ده ثانیهی قوسی در هر طرف تصویرند. این اندازه برای برخی از خواستههای ستارهشناسان مانند ردیابی ستارهها در مرکز راهشیری مناسب است اما در مورد مطالعهی اجرام بزرگتر مانند کهکشانها و خوشههای باز ناکارآمد است و بهطورکلی رصدها را محدود میکند چراکه به هم وصل کردن گروهی از عکسهای کوچک زمان زیادی نیاز دارد.


همچنین، تلسکوپهای بزرگ مانند تلسکوپهای غولپیکر ماژلان و تلسکوپ سی متری آینههای متعددی با میدان دید وسیعی دارند که به توانایی ساخت اصلاحات این اپتیک در میدان دید وسیعی نیاز دارند و این فنآوری تا همین اواخر نیز امکانپذیر نبوده است. برای حل این مشکل ستاره شناسان سیستم چندبخشی اپتیک تطبیقی (AOMultiObject یا بهصورت مخففMOAO) را توسعه دادهاند.


http://up.aerospacetalk.ir/images/20284207421440895396_thumb.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/viewer.php?file=20284207421440895396.jpg)

عکس گرفته شده با سیستم اپتیک تطبیقی تلسکوپ سوبارو. راون ابزاری با ۵ بازو است که میتواند میدان دید تلسکوپ را جاروب کند. سه بازو برای راهنمایی ستارهها و دو بازو برای هدفهای علمی.
چپ: سه بازو نور را از سه ستاره راهنما طبیعی (علامتگذاری شده درNGS سرخ، سبز و آبی)میگیرند. برای اندازهگیری آشفتگی جوی، دو بازوی دیگر نور دو هدف علمی مجزا را (علامتگذاری شده با زرد) جمعآوری میکند.
راست: بدون اصلاحات AO، آشفتگیهای جوی تصاویر ستارگان را لکهدارمیکند (بالایی) اما بعد از تصحیح تصویر بهتر میشود.

نخستین تصویر MOAO در سال ۲۰۱۰ / ۱۳۹۰ با تلسکوپ ۲/۴ متری ویلیام هرشل در جزایر قناری گرفته شد. اگرچه این سیستم ازلحاظ فنی موفق بوده است، به این معنی نیست که برای علوم ستارهشناسی مفید باشد. این سیستم بهعنوان بستری برای آزمودن سیستم MOAO در تلسکوپهای بزرگ عمل خواهد کرد. ستارهشناسان در آزمایشگاه اپتیک تطبیقی دانشگاه ویکتوریا با مشارکت رصدخانهی ملی ژاپن NAOJ، NRC هرزبرگ و دانشگاه توهوکو به توسعه ی راوِن مشغول اند.

راوِن تواناییهای منحصربهفردی دارد. مثلاً از اندازهگیری ستارههای راهنمای چندگانه استفاده میکند، ستارگانی که به آشکارسازی تغییرات در جوّ نظارت میکنند.

راوِن سه حسگر برای ردیابی طبیعی ستارهی راهنما در میدان دید ۵-۳ دقیقه قوسی دارد که هرکدام در یک بازوی موتوردار قرار دارند.

تواناییهای تصحیحات هنری، سیستم را قادر میسازد تا برای تصحیح آشفتگی جّوی از هر ستارهای که در میدان دید، روشنتر از قدر ۱۴ هست، استفاده کند. راوِن همچنین دو بازو برای انتخاب هدف مشاهدهشده، هرکدام با میدان دید ۴ ثانیه قوسی دارد. آینه های دگردیسپذیر راوِن نیز نور آمده از دو هدف را بهطور همزمان باریک میکنند و تصویر اصلاحشده را ارسال میکنند. طیف نگار تلسکوپ، ستارهشناسان را قادر میسازد تا طیف با وضوح بالا را بهطور همزمان به دست آورند.

سیستم MOAO راوِن، تصاویری با وضوح بالا تقریباً ۰٫۱۵ ثانیه قوسی (بهتر از حالت معمولی ۰٫۵ ثانیه قوسی بدون AO) البته بدون اعمال محدودیت روی پراش ارائه میدهد. قدرت تشخیص بدتر از ۰٫۰۵ ثانیه قوسی، قدرت تشخیص Keck است که در محدودهی فروسرخ مانند سابورا رصد میکند و این معمولاً استاندارد طلایی برای نتیجهی AO است. راوِن موفق شد ۳۰ درصد از نور ستارههای آمده به شکاف طیف نگار ۱۵ میلیثانیه قوسی را متمرکز کند، مقداری که برای گروه امیدوارکننده بود.

این فنآوری قطعاً برای بهترین عملکرد نسل بعدی از تلسکوپهای بزرگ (بزرگتر ازm20) تأملپذیر است. به گفتهی اندرسون:«ابزار MOAO کاملاً به تحقیقات علوم در طولانیمدت اختصاص دادهشده است». خوشبختانه راوِن و سایر فنآوریها در این زمینه مسیر را هموار خواهند کرد و ما را مطمئن خواهند کرد که زمانیکه تلسکوپهای زمینپایهی جدید شروع به کار کنند، با حداکثر میدان دید به فضا دسترسی خواهیم داشت.


منبع (http://canot.ir/?p=13417)