PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : روش جديد براي توليد سوخت هاي زيستي



Tomcattter
13-01-2012, 12:19
راهي براي حل بزرگ ترين معضل بشر

ترجمه؛ مهتاب خسروشاهي

بررسي هاي اخير پژوهشگران دانشگاه ايالتي ميشيگان امريکا نشان مي دهد آنزيم هاي ترشح شده از باکتري هاي موجود در معده گاو، مي توانند ذرت را به سوخت تبديل کنند. در پي اين يافته، اين گروه از پژوهشگران نوع جديدي از ذرت، موسوم به ذرت اسپارتان3 را در سطح آزمايشگاهي توليد کرده اند. آنزيم هاي ترشح شده از باکتري هاي معده گاو يا همان فلور طبيعي معده گاو، مي توانند فيبر موجود در غلات و انواع ميوه ها و سبزي ها را تجزيه کرده و اين پلي ساکاريد سنگين را به ساکاريدهاي ساده تبديل کنند. اين قندهاي ساده را مي توان به «اتانول» سوخت پاک قابل استفاده براي انواع خودروها و کاميون ها تبديل کرد.

پژوهشگران دانشگاه ميشيگان براي پرورش ذرت هاي حاوي آنزيم هاي باکتري هاي معده گاو، ژن هاي اين باکتري ها را به ذرت تزريق کرده اند. اين انتقال ژنتيکي اگر به نتيجه مطلوب برسد، ذرت هاي توليدي بدون نياز به افزودن آنزيم هاي باکتري هاي موجود در روده گاو، خود به خود فيبر را به ساکاريدهاي ساده تبديل مي کنند. دکتر مارتين استيک لن سرپرست اين طرح پژوهشي مي گويد؛ «اگر با تزريق ژن هاي باکتري هاي معده گاو به دانه ذرت بتوانيم ذرتي با توانايي تبديل فيبر به ساکاريدهاي ساده توليد کنيم، به راحتي سوخت زيستي يا پاک تهيه کرده ايم.» آنزيم هاي گوارشي معده گاو که از باکتري هاي معده گاو ترشح مي شوند، فيبر انواع گياهان دانه غلات، حبوبات و انواع ميوه و سبزي موسوم به «سلولز» را تجزيه کرده و آن را به انرژي تبديل مي کنند. اين تبديل به ظاهر ساده، گام مهمي براي تهيه سوخت هاي پاک (سوخت هاي زيستي) است. پيش از اين در صنعت توليد سوخت هاي زيستي، فقط مغز ذرت و ديگر غلات براي تهيه اتانول استفاده مي شد، اما با اين طرح جديد، از ذرت کامل براي تهيه اتانول استفاده خواهد شد. به اين ترتيب با افزايش سطح توليد، سوخت هاي پاک با قيمت ارزان تري در اختيار مصرف کننده قرار خواهد گرفت. تبديل فيبر گياهان به ساکاريدهاي ساده، نيازمند استفاده از سه نوع آنزيم است. اما ذرت توليد شده در اين طرح، موسوم به ذرت اسپارتان3 هر سه نوع آنزيم ضروري براي تبديل فيبر به ساکاريدهاي ساده را دارد. سير توليد ذرت اسپارتان3 از سال 2007 ميلادي آغاز شد. نوع نخست اين ذرت ها، تنها مي توانستند سلولز را به قطعات بزرگ ساکاريد تجزيه کنند. اين توانايي نيز با تزريق آنزيم هاي تهيه شده از نوعي باکتري موجود در چشمه هاي آب گرم در ذرت ايجاد شد. نوع دوم، موسوم به ذرت اسپارتان 2 که حاوي ژن هاي نوعي قارچ بود، مي توانست قطعات بزرگ ناشي از تجزيه سلولز در مرحله اول را به ساکاريدهاي ساده تر تجزيه کند. اما نوع سوم يا همين ذرت اسپارتان3، با دارا بودن ژن باکتري هاي موجود در روده گاو، مي تواند سلولز را به طور کامل به ساکاريدهاي بسيار سبک موسوم به منوساکاريدها (تک قندي ها) تجزيه کند. اين منوساکاريدها را به راحتي مي توان به اتانول تبديل کرد. به اين ترتيب زماني که بتوان سلولز را به منوساکاريد تبديل کرد، مي توان از آن اتانول به دست آورد. دکتر استيک لن درباره فوايد اقتصادي طرح مي گويد؛ «با حذف مراحل حد واسط براي تجزيه سلولز، مبالغ هنگفتي صرفه جويي خواهد شد. از طرفي نيازي به صرف هزينه براي خريد آنزيم هاي تجزيه کننده به صورت مجزا نيست و همه اينها باعث کاهش هزينه ها در مراحل مختلف توليد سوخت هاي پاک (زيستي) خواهد شد.» براي توليد ذرت اسپارتان3، DNA ژن هاي باکتري هاي معده گاو به سلول هاي گياه ذرت تزريق مي شود. خوشبختانه سلول هاي ميزبان (ذرت) نيز سازگاري مناسبي با DNA ورودي نشان داده اند و تاکنون موردي براي پس زدن اين تزريق ژنتيکي ديده نشده است. دکتر استيک لن درباره تزريق DNA باکتري به دانه ذرت توضيح مي دهد؛ «هرچند در ابتدا کار را با ريسک نسبتاً بالايي آغاز کرديم و گزينه ها و در نتيجه خطا و آزمون هاي فراواني پيش رويمان بود، اما اکنون مکان درست تزريق را يافته ايم.» وي در ادامه مي گويد؛ «يکي از اجزاي سلولي مطمئن براي تزريق DNA، واکوئل هاي دانه ذرت است. در واقع از ابتدا واکوئل هاي ذرت به عنوان ساختار هدف براي تزريق DNA باکتري هاي معده گاو انتخاب شدند، اما باز هم احتمال خطا وجود داشت. ولي نتايج نشان مي دهد انتخاب درستي انجام داده ايم.» دکتر استيک لن درباره دليل انتخاب واکوئل هاي ذرت به عنوان ساختار هدف براي تزريق DNA باکتري هاي معده گاو مي گويد؛ «پس از تزريق DNA باکتري به واکوئل ها، آنزيم هاي ساخته شده در همان واکوئل ها ذخيره مي شوند. به اين ترتيب احتمال به هدر رفتن آنزيم ها هم به حداقل مي رسد.» وي در پايان مي گويد؛ «ذرت اسپارتان 3، گام مهمي در علم، تکنولوژي و البته اقتصاد و حتي سياست محسوب مي شود چرا که مساله سوخت و توليد آن، به ويژه سوخت پاک، يکي از پايه هاي قدرت کشورها است و به نظر مي رسد به اين توان دست يافته ايم. اما گذشته از همه اينها با توليد انبوه سوخت هاي پاک، بزرگ ترين معضل بشر، يعني آلودگي هاي زيست محيطي برطرف خواهد شد. فراموش نکنيم، سلامت تک تک ما نيز به سلامت محيط زيست مان وابسته است و براي حفظ سلامت خود و محيط زيست اطراف مان نبايد از هيچ تلاشي فروگذار کنيم.»

www.enn.com
روزنامه اعتماد