PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : NGC 1952 ; سحابی خرچنگ M1



Tomcattter
25-03-2010, 04:01
ام 1


سحابی خرچنگ

crab nebula, M1
http://www.haftaseman.ir/images/webdb/Resize%20of%20M1.jpg .اسناد ثبت شده به وسیله چینیها٬ژاپنیها و سرخپوستان آمریکا حاکی از آن است که در ماه ژولای سال ۱۰۵۴ میلادی یک ابرنواختر در کهکشان ما منفجر شده است این جسم بمدت 23 شبانه روز با روشنایی چهار برابر سیاره زهره (قدر۶-)در آسمان دیده می شده و بعد از آن حتی به مدت 2 سال دیگر در طی شب با چشم غیر مسلح قابل مشاهده بوده است.اکنون می دانیم که باقیمانده آن ابرنواختر٬جسمی است در صورت فلکی گاو که سحابی خرچنگ نامیده می شود.این سحابی که در اوایل یک سحابی سیاره ای تلقی می شد ٬اکنون به منزله یکی از شناخته شده ترین بقایای ابرنواختری است.سحابی خرچنگ٬هم از نظر ویژگیهای مشاهده شده در آن و هم از نظر گستره وسیع تابشهایی که از آن دریافت می کنیم ٬جسم قابل ملاحظه ای است.معلوم شده است که بیشتر این تابش ها به وسیله فرآیند سنکروترون تولید می شود.
سحابی خرچنگ با سرعتی حدود 1800 کیلومتر بر ثانیه منبسط می شود.انتظار می رود که این سحابی ٬درچند هزار سال آینده٬به تدریج در تمام طول موجها کم فروغتر شده و سرانجام ناپدید گردد. در این میانه سحابی خرچنگ قوی ترین منبع تابش امواج رادیویی و پرتوی ایکس در آسمان است که احتمال می رود یکی از عوامل صدور بخش بزرگی از پرتوهای کیهانی آسمان همین سحابی باشد.
یکی از قابل ملاحظه ترین نمودهای سحابی خرچنگ جسم مرکزی آن (ستاره ای تپنده با قدر 15.9)است که اکنون به عنوان بازمانده ستاره مسبب ابرنواختر شناخته می شود.این جسم اصلاْ یک ستاره معمولی نیست بلکه فقط در چند هزارم ثانیه می درخشد٬و با دورهای در حدود0.03 ثانیه برق می زند و سپس خاموش می شود وبه احتمال زیاد یک تپاختر یا ستاره ای نوترونی چگال است.شارل مسیه آنرا در سال 1758 در حالیکه بدنبال دنباله دار هالی بود مشاهده کرد و در فهرست خود قرار داد.کنون این جرم تنها باقیمانده ابرنواختری در این فهرست می باشد.بدلیل درخشندگی کم سطحی دیدن این سحابی مقداری مشکل است.علاوه بر این ستاره مرکزی آن نیز با تلسکوپهای آماتوری قابل مشاهده نیست .این سحابی در فاصله یک درجه شمال ستاره زتا ثوری قرار دارد.تنها چیزی که با تلسکوپ 8 اینچی قابل مشاهده است یک سحابی بیضوی شکل بسیار محو است.
تصاویر تلسکوپ فضایی هابل از این ابر نواختر آثار بینظمی ناحیهای از رشتهها و فورانهای گازی را آشکار میکند. به نظر میرسد رشتههای سحابی خرچنگ ،ناشی از برهمکنش گازهای سرد وگرم باشند. در تصویری که مشاهده می کنید ، رنگ قرمز نشان دهنده گسیل اتمهای اکسیژن در گاز سرد و رنگ سبز نماینده اتمهای اکسیژن در گاز داغ و آبی نشان دهنده گسیل اتمهای سولفور در گاز گرم است. رصدهای روی سطح زمین توان تفکیک را پایین میآورد و ساختار معمولی از خرچنگ ارائه میدهد.
در سایت زیرعکسی بزرگ از این جرم وجود دارد:
http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/image/9911/crab_vlt_big.jpg (http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/image/9911/crab_vlt_big.jpg)


منبع (http://www.haftaseman.ir/)

Maryam Mehri
15-12-2013, 22:15
http://hupaa.com/db/pages/2013/12/14/002/zimg_001_573.jpg
کشف مولکول گاز نجیب در فضا برای نخستین بار




منجمان دانشگاه کالج لندن برای نخستین بار توانستهاند مولکولهای گاز نجیب (بیاثر) را در فضا و در سحابی خرچنگ شکار کنند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، تیمی از دانشمندان به رهبری پروفسور مایک بارلو از گروه فیزیک و نجوم دانشگاه کالج لندن، با استفاده از رصدخانه فضایی هرشل آژانس فضایی اروپا به رصد سحابی خرچنگ که بقایای یک ابرنواختر بوده، در نور مادونقرمز پرداختهاند.

اندازهگیری نواحی گاز و غبار سرد توسط این محققان، آنها را به کشف مشخصه منحصربهفرد شیمیایی یونهای هیدرید آرگون سوق داد.

رصدخانه هرشل، تلسکوپ فضایی آژانس فضایی اروپاست که اخیرا ماموریتش را تکمیل کرده، بزرگترین تلسکوپ فضایی به شمار میآید که تاکنون به فضا پرتاب شده است.

ابزار هرشل برای شناسایی نور مادونقرمز طراحی شدهاند؛ این نور دارای طولموجهایی بسیار طولانیتر از آنچه انسان با چشمشان قادر به مشاهده آن بوده، است.

پروفسور بارلو در خصوص این کشف گفت: کشف یونهای هیدرید آرگون غیرمنتظره بود، زیرا انتظار نمیرود آرگون که یک گاز بیاثر است، مولکولهایی را شکل دهد و همچنین انتظار نداشتیم که این مولکولها را در محیط خشن بقایای یک ابرنواختر کشف کنیم.

گرچه اجسام داغی همچون ستارگان، به طور شفاف در نور مرئی میدرخشند، اشیای سردتر مانند غبار موجود در سحابیها عمدتا در نور مادونقرمز تابش دارند؛ طولموجهای نور مادونقرمز توسط جو زمین مسدود میشوند.

تیمی علمی از ابزار SPIRE هرشل برای انجام مشاهدات طیفسنجی استفاده کرد. در این مشاهدات نور مادونقرمز تجزیه میشود و متناظر با طولموجش منتشر میشود.

کشف مولکول آرگون-36 در سحابی خرچنگ در کنار اینکه اولین کشف از این نوع بوده، به حمایت از نظریات دانشمندان در مورد چگونگی شکلگیری این گاز در طبیعت کمک خواهد کرد.

آرگون همراه با دیگر گازهای نجیب دیگر در این دانشگاه و توسط ویلیام رامزی در اواخر قرن نوزدهم میلادی کشف شد.

جزئیات این مطالعه در مجله ساینس منتشر شد.


منبع: هوپا