PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : NGC 6720 ; سحابی حلقه (حلقوی) M57



Tomcattter
25-03-2010, 04:00
ام 57

سحابی حلقه (حلقوی)

Ring nebula, M57
http://www.haftaseman.ir/images/webdb/m57.jpg سحابی حلقوی از قدر نهمدر صورت فلکی شلیاق یکی از نمونه های منحصر به فرد سحابی سیاره نما در آسمان نیمکره شمالی است. قدرت تفکیک تلسکوپهای بزرگ شکل حلقوی این سحابی را آشکار کرده است ولی نمای سحابی حلقوی در تلسکوپ های کوچک آماتوری چیزی غیر از لکه ای کوچک و مه آلود نیست.
5۷ M در شلیاق اولین سحابی سیاره ای کشف شده پس از سحابی دمبل (Dumbbell Nebula) در روباهک است.این دو سحابی به فاصله 15سال از هم کشف شدند و هر دو مبین چگونگی مرگ یک ستاره در ابعاد خورشید هستند.
طبق شواهد تاریخی Antoine Darquier اولین کسی بود که در زمستان 1779 سحابی حلقوی را رصد کرد و متوجه تفاوت آن با ستارگان اطرافش شد. براساس نوشته هایی که از او باقی مانده است، سحابی حلقوی شبیه به هیچ یک از سحابی های شناخته شده در زمان او نبوده است. او سحابی حلقوی را در ابعاد مشتری و البته کم فروغ تر از آن توصیف کرده و به این نکته اشاره کرده است که سحابی در بخش مرکزی نسبت به باقی مناطق کم نورتر می باشد.
درست چند روز پس از کشفAntoine Darquier ،Charles Messier توانست مستقل از او سحابی حلقوی را رصد کرده و در فهرست خود با نام 57 M ثبت کند. او در نوشته های خود به این مطلب اشاره کرده است که 57 M باید اجتماعی از ستارگان بسیار کم نور و کوچک باشد که با بهترین تلسکوپها هم قابل تفکیک نیست!
همانطور که گفته شد سحابی حلقوی از پشت یک تلسکوپ آماتوری نمایی همچون سیاره ای کم فروغ دارد. همین دلیل کافی بود تا William Herschel (که به تازگی به کشف اورانوس نائل شده بود و بیش از هر کسی با نمای سیارات از پشت تلسکوپهای آن زمان آشنایی داشت) نام سحابی سیاره نما (Planetary Nebula) را برای این سحابی انتخاب کند. شاید خود او هم فکر نمی کرد که این نام پس از مدتی برای تمام اجرام هم رده سحابی حلقوی استفاده شود.
سحابی حلقوی زاده مرگ ستاره ای در فاصله 2300 سال نوری است. بخش مرکزی سحابی فقط در ناحیه فرا بنفش تابش می کند و به همین دلیل در نور مریی تاریک به نظر می رسد. بخش داخلی حلقه متمایل به سبز است که دلیل آن تابش های اکسیژن و نیتروژن یونیزه است. رنگ غالب در بخش خارجی حلقه، قرمز است که به خاطر وجود هیدروژن در آن ناحیه است.
در مرکز سحابی حلقوی ستاره ای از قدر 15 وجود دارد که باقی مانده ای از لایه های مرکزی یک غول سرخ است. این ستاره در واقع یک کوتوله سفید است که ابعادی در حدود سیارات دارد.
در پایان مرحله غول سرخ ستاره، لایه های خارجی خود را در فضا رها کرده است. این لایه ها در نهایت تشکیل دهنده سحابی سیاره نما بوده اند. بخش های مرکزی غول سرخ متراکم شده و به کوتوله سفید تبدیل شده است.
منبع :www.astronomer.ir

برای دیدن عکسی بزرگ از این جرم به آدرس زیر مراجعه نمایید:
http://www.starshadows.com/_img/image/gallery/4/M57_Master%201.jpg (http://www.starshadows.com/_img/image/gallery/4/M57_Master%201.jpg)

Maryam Mehri
16-09-2012, 00:15
http://up.aerospacetalk.ir/images/43683364683547703100.jpg (http://up.aerospacetalk.ir/)

سحابی حلقه (M57 (http://apod.nasa.gov/apod/ap040704.html)) یک سحابی سیاره نما (http://messier.seds.org/planetar.html)ست که تقارن ساده ای (http://apod.nasa.gov/apod/ap110218.html) دارد و رصدگرانی که با تلسکوپ کار میکنند با آن آشنا هستند. این سحابی در فاصلهی تقریبی ۲ هزار سال نوری در صورتفلکی آهنگین شلیاق ( چنگ رومی) قرار گرفته است. کوچکترین تغییر رنگ و ظریفترین جزئیات در این طرح نجومی زیبا (https://picasaweb.google.com/101134302181024755891/NebuleusesPlanetaires?authkey=Gv1sRgCLWZwcCBi4z63gE#5782118144837083266) از این حلقه ی کیهانی (http://apod.nasa.gov/apod/ap030516.html) آمده است. این طرح در بزرگنمایی ۸۰۰ برابر و تحت یک دید نجومی عالی و مستقیماً از طریق چشمی (http://www.asod.info/) یک تلسکوپ نیوتونی ۴۰ اینچی کشیده شده است. در طرح اصلی از مدادهای رنگی روی صفحهی سفید استفاده شده است اما در اینجا اسکن دیجیتالی از آن طرح را میبینید که رنگهای واژگون روی آن پیاده شده است. قطر سحابی حلقه حدود ۱ سال نوری است. این سحابی ترکیبی از لایههای جداشده از ستارهای در حال مرگ است که زمانی شبیه به خورشید بوده است. پرتو قدرتمند فرابنفش که از ستارهی داغ مرکزی گسیل میشود اتمهای گازی را یونیده میکند و سبب تقویت درخشش سحابی میشود. هیدروژن یونیده (http://apod.nasa.gov/apod/ap051223.html) شده رنگ سرخ میتابد و اکسیژن یونیده شده رنگ آبی-سبز خاصی تولید میکند. رصد این سحابی با تلسکوپهای کوچک تحت شرایط عادی کار دشواری است ا (http://www.youtube.com/watch?v=9rzc-q6m7Ao)ما در طول مدت زمانی که این هنرمند مشغول کشیدن طرحش بوده ستارهی مرکزی سحابی حلقه (http://www.youtube.com/watch?v=Oyn3ziBvG8I) مشاهدهپذیر بوده است.

بن پایه (http://apod.canot.ir/)

Captain A
16-09-2012, 06:24
به راستی که دنیای ستارگان شگفتی برانگیز است... جایی خوانده ام(دقیقا خاطرم نیست کجا) که انیشتین میگفت اگر میخواهیم خداوند را بشناسیم باید به مطالعه ی فضا روی بیاوریم.