PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : چگونه داده ها از سياهچاله فرار مي كنند



Tomcattter
01-01-2010, 23:11
براي چندين دهه اين سئوال جدال بين مكانيك كوانتمي و فرضيه نسبيت عام انيشتين را شكل داده بود. مكانيك كوانتمي بر اين موضوع اصرار دارد كه اطلاعات موجود در حالات كوانتمي حفظ مي شوند. بدين معني كه نه فقط كلمات كتاب بلكه شرح كامل تمامي اتمها و ذرات حفظ مي گردد. بنابراين ، با نگاه به هر سامانه اي ، حالت وجودي گذشته آن را مي توان بصورت نظري تصور كرد.



بنظر مي رسد كه اينشتين عنوان مي كرد كه اطلاعات مي تواند نابود شود. هر چيزي كه به درون سياهچاله سقوط كند محكوم به فنا است زيرا بر اساس نسبيت عام به يك "تكينگي" در فضا- زمان مواجه مي شود. در محيط تكينگي گرانش بينهايت است و در نتيجه تمامي ساختارها نابود مي شوند.



مي توان تكينگي را لبه كيهان در نظر گرفت ، بنابراين هر چيزي كه با آن برخورد كند ديگر وجود ندارد. آبهي آشتكار فيزيكدان نظري از دانشگاه دولتي پنسيلوانيا مي گويد" فضا-زمان نسبيت عام در محيط تكينگي به آخر خط مي رسد و ديگر وجود ندارد."



در دهه 1970 استفان هاوكينگ عنوان كرد كه سياهچاله ها "نشت" مي كنند.



اما در اواخر دهه 1990 ، اين نظريه هاوكينگ به دليل اينكه با مكانيك كوانتمي دچار مشكل شد طرفداران خود را از دست داد.



نظريه اي كه بتازگي توسط آشتيكار و همكاران وي مطرح شد مي گويد كه فضا زمان بزرگتر از آن چيزي است كه تصور مي شد و بنابراين جائي براي ظهور مجدد اطلاعات وجود دارد.



آشتكار مي گويد" اينكه بنظر مي رسد اطلاعات از بين مي رود فقط به اين دليل است كه ما به بخش محدودي از فضا-زمان واقعي مكانيك كوانتمي نگاه مي كرديم. زمانيكه گرانش كوانتومي را در نظر مي گيريم ، آنگاه فضا-زمان بسيار بزرگتر مي شود و بنابراين در آينده اي دور و در آن سوي آنچه كه قبلا انتهاي فضا-زمان تصور مي شد جائي براي ظهور مجدد اطلاعات وجود خواهد داشت.



آشتكار بر اين باور است كه فضا-زمان زنجيروار نيست بلكه از اجزا تشكيل دهنده انفرادي ساخته شده است. وي مي گويد كه فضا-زمان مانند يك ساختار است كه اگر چه پيوسته بنظر مي آيد اما از رشته هاي انفرادي تشكيل شده است.



نوري كه از نزديك يك سياهچاله عبور مي كند آنچنان به شدت خم مي شود كه منجر به از بين رفتن آن مي شود و ديگر هرگز مشاهده نمي شود. اين واپيچش در شالوده فضا-زمان اگر چه به سختي قابل درك است اما اساس ايده هاي عجيب ديگري مانند سفر در زمان است. شخصي كه قصد دارد به يك بعد ديگر برود ، فقط مي بايد درون يك واقعيت كه به شدت خم شده و تكينگي نام دارد وارد شود تا بدون آسيب در بعد ديگر ظاهر شود.





در نهايت ، سياهچاله طي فرايند تابش هاوكينگ بخار مي شود و اطلاعات دوباره ظهور مي كنند. بطور فرضي ، با جمع آوري و آناليز اين تابش ، احتمالا مي توان اطلاعاتي را كه به درون سياهچاله سقوط كرده را مشخص كرد و حتي شايد بتوان هر كتابي كه به درون سياهچاله فرو رفته را بازخواني كرد.



آشتكار مي گويد" اگر ما جزئيات گرانش كوانتومي را بدانيم ، مي توانيم بطور نظري نمايش را به عقب برگردانيم و دقيقا بگوئيم كه سياهچاله چگونه شكل گرفته است. "



اما عملا چند مشكل وجود دارد. تابش هاوكينگ آنقدر ضعيف است كه تبخير يك سياهچاله با يك اندازه متوسط زمان بينهايت زيادي بطول مي انجامد، شايد طولاني تر از عمر فعلي كيهان. و اگر چه اصولا اطلاعات موجود هستند اما از رمز خارج كردن آن بطور غير قابل تصوري پيچيده خواهد بود.

منبع Discovery News
از مجموعه کیهانشناسی
نویسنده فرشید کریمی

antheus
28-04-2016, 18:13
درود بر ایران و ایرانیان آریایی

برافراشته باد درفش سرافراز کاویانی


ایسنا (http://www.isna.ir/fa/news/95020804292/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%DA%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF) :

«استفن هاوکینگ، فیزیکدان مشهور بریتانیایی اخیرا یک نظریه جدید در مورد پیچیده ترین اجسام جهان یعنی سیاه چاله ها ارائه کرده است که بر اساس آن، این اجسام رمزآلود ممکن است دروازه هایی به یک جهان دیگر باشند.

به گزارش سرویس علمی ایسنا به نقل از Mirror، این دانشمند مشهور 77 ساله در سخنرانی اخیر خود در دانشگاه هاروارد به بحث در مورد این نظریه پیشگامانه پرداخته و اظهار کرد که سیاه چاله ها هیچ اطلاعات فیزیکی را از اجسامی که جذب میکند، نگه نمیدارد. هاوکینگ در این سخنرانی که باعث هیجان حضار شد، گفت که این اطلاعات از سیاه چاله بیرون آمده و احتمالا به جهان دیگری وارد میشوند.
دانشمندان بر این باور بوده اند که سیاه چاله ها به هیچ چیز حتی نور اجازه عبور از خود را نمیدهند. طی چندین دهه، فرضیات اولیه بر این باور متمرکز بودند که سیاه چاله ها در واقع هیچ اطلاعاتی را در مورد ستارگانی که از آن ها شکل گرفته اند، حفظ نمیکنند.


http://media.isna.ir/content/1461666446671_14.jpg/4


در سال 1974 هاوکینگ یک نظریه جدید موسوم به "تابش هاوکینگ" را ارائه کرد که جهان فیزیک را شوک زده کرد. وی فرض کرده بود که سیاه چاله ها ذرات زیراتمی را با حرارت تولید و منتشر میکنند تا زمانی که همه انرژی آن ها به پایان رسیده و بطور کلی تبخیر شوند. این امر بدان معنی است که سیاه چاله ها کاملا سیاه نبوده و برای همیشه باقی نمی مانند.
به گفته وی، این ذرات با تبخیر سیاه چاله نمیتوانند بیرون بیایند و اطلاعات چیزهایی که به درون این جسم رفته اند، به جز مقادیری تابش و مقدار کلی جرم بنظر میرسد که گم میشوند.
هاوکینگ توضیح داد که اگر اطلاعات در مورد اجسام شکل دهنده سیاه چاله گم نشده باشند، پس سیاه چاله ها از اطلاعات زیادی برخوردارند که از جهان بیرونی پنهان هستند اما اگر این اطلاعات گمشده باشند، درک بشری در مورد علم بطور کامل تغییر میکند.
نظریه جدید که پارادوکس اطلاعات نام دارد، قانون علمی در مورد اینکه اطلاعات موجود بر روی یک سیستم که به زمان خاصی تعلق دارد، میتواند برای درک حالت آن در یک زمان دیگر مورد استفاده قرار بگیرد را به چالش طلبیده است.
به گفته هاوکینگ، اگر سیاه چاله ها درون سیاه چاله ها ناپدید شده باشند به سختی میتوان آینده را پیشبینی کرد زیرا سیاه چاله میتواند هر مجموعه ای از ذرات را در هر زمانی منتشر کند. وی افزود که این یک اصل است که اگر شرایط قابل پیش بینی بودن کیهان در سیاه چاله ها گم شود، همین اتفاق میتواند در شرایط دیگر و حتی تاریخ رخ بدهد.

هاکینگ و همکارانش در حال حاضر به بررسی آنچه آن را "ابرتعابیر" برای درک بهتر اطلاعات باقیمانده در سیاه چاله ها می نامند، مشغول هستند.»