PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : سياحت زمين ازفرازآسمان



Behrang
12-03-2009, 08:53
برج ايفل يكى از بارزترين نمادهاى گردشگرى است. اين بنا، نماد شهر پاريس و از جهتى، نماد خود گردشگرى است. اين برج هيچ كاربرد خاصى غير از گردشگرى ندارد و ديدار از پاريس بدون بازديد از اين بناى تاريخى تقريباً غيرقابل تصور است. اما هيچ گردشگرى براى بار دوم زحمت ديدن اين كوه آهن را به خود نمى دهد.
در مقابل، علاقه مندان به تفريحاتى مانند ماهيگيرى يا كايت سوارى در سال چندين و چند بار در برنامه هاى مربوط به اين تفريحات شركت مى كنند و از مشتريان ثابت چنين برنامه هايى محسوب مى شوند.
گردشگرى در بسيارى از شهرها و مناطق توريستى جهان به صورت سنتى و براى جذب گردشگر عام برنامه ريزى و اداره مى شود اما از بيش از يك دهه پيش تنوع فعاليت ها در شهرها و مناطق مقصد گردشگران از يك سو و تغيير شيوه هاى زندگى در كشور هاى توسعه يافته از سوى ديگر موجب شد كه تلاش ها و برنامه ريزى ها معطوف به جذب گردشگران خاص با علايق ويژه شود. در توضيح اين موضوع بايد گفت كه امروز جهانگردان مشكل پسندتر شده اند و در جست وجوى محصولات گردشگرى هستند كه علايق خاص شان را برآورده كند؛ علايقى مانند ماجراجويى، درمان و آرامش روحى، ورزش و.‎...
http://www.iran-newspaper.com/1387/871222/html/414702.jpg

از سوى ديگر در كشورهاى توسعه يافته، فعاليت هاى داخل منزل مانند باغبانى، تماشاى تلويزيون، استفاده از كامپيوتر و همچنين فشار كار باعث شده كه نگاه به برنامه هاى گذران وقت در خارج خانه نظير سفر و جهانگردى سختگيرانه تر و گرايش به تعطيلات كوتاه مدت با برنامه اى خاص بيشتر شود.
بدين ترتيب رقابت براى جلب اوقات فراغت اندكى كه باقى مانده، بيشتر شده و شهرهاى مقصد سفر، برنامه هاى گردشگرى متنوعى براى جلب سليقه افراد ارائه مى كنند. گردشگرى هوايى كه به تفريحات و ورزش هاى هوانوردى مى پردازد، از جمله برنامه هايى ست كه جاى خاصى در گردشگرى با علايق ويژه دارد.
در كنار پايتخت
حسين حيدرى همين طور كه فرمان را به سمت كرج مى چرخاند، مى گويد: از جوانى پرواز را دوست داشتم و حالا به يكى از علايق ويژه من تبديل شده است. قبل از انقلاب مدتى در باشگاه، چتربازى مى كردم اما باشگاه تعطيل شد و من هم مدتى از پرواز فاصله گرفتم. او توضيح مى دهد كه چند سال پيش، بازديد از يك نمايشگاه هوايى و تشويق يكى از استادان قديمى اش در دوره چتربازى، باعث شد تا به آموختن خلبانى ترغيب شود.
حسين حيدرى، يكى از ده ها خلبانى ا ست كه در فرودگاه آزادى در نظرآباد (بين كرج و قزوين) پرواز مى كند و از تفريحات هوايى لذت مى برد. او پرواز با هواپيماهاى فوق سبك مختلفى را تجربه كرده و در نمايشگاه هاى هوايى بسيارى هم شركت كرده است، از اين رو تجربه هاى او چشم انداز مناسبى از وضعيت نمايشگاه هاى هوايى و گردشگرى هوايى به ما مى دهد.
حيدرى وجود چنين فرودگاه هايى را در نزديكى شهرهاى توريستى و كلانشهرهاى كشور، يك فرصت براى رونق گردشگرى هوايى و همچنين يك موقعيت عالى براى علاقه مندان فراوان اين رشته در تهران مى داند. در فرودگاه هاى كوچك و مخصوص هواپيماهاى سبك، علاوه بر نگهدارى هواپيماهاى فوق سبك، امكان پرواز گلايدر و پاراگلايدر هم وجود دارد. به گفته او، در بسيارى از كشورهاى جهان، تفريحات و گردشگرى به سوى برنامه هاى جديد و علايق ويژه سوق پيدا كرده است و در ايران نيز با توجه به ظرفيت هاى موجود و نياز به رونق هر چه بيشتر گردشگرى، بايد چنين گرايشى ايجاد شود. در فرودگاه آزادى، مديران، دست اندركاران و استفاده كنندگان از خدمات هوايى، با حسين حيدرى هم نظر هستند.
به نظر مسئولان اين فرودگاه، تفريحات هوايى آنچنان كه به نظر مى رسد گران نيست، ضمن اين كه با افزايش خدمات تفريحى هوايى و بالارفتن تقاضاى آن، اين خدمات ارزان تر مى شود. حسين حيدرى هم توضيحات آنها را تكميل مى كند و مى گويد: هواپيماهاى فوق سبكى كه در ايران مورد استفاده قرار مى گيرد، بين ۴۰ تا ۱۰۰ ميليون قيمت دارد و اين در حالى است كه معمولاً يك هواپيما را چند نفر با هم خريدارى مى كنند. بنابراين اگر يك هواپيماى ۵۰ ميليونى را 5 نفر باهم بخرند، هركدام بايد ۱۰ ميليون تومان بدهند.
در توضيحات او متوجه مى شويم كه خدمات تفريحات هوايى بخش هاى ديگرى هم دارد: در ايران و در فرودگاه هاى كوچك اين امكان وجود دارد كه هر كس كه هواپيما ندارد، با پرداخت ۴۰ هزار تومان يك ساعت پرواز كند. يكساعت پرواز يعنى از تهران تا فرودگاهى در حاشيه خزر و حيدرى هزينه اين پرواز را با سفر با يك سوارى كرايه دربستى به شمال مقايسه مى كند و مى گويد: مى بينيد كه اين هزينه ها يكسان است.
برنامه جديدى براى سفر به ايران
استادان خلبانى حاضر در فرودگاه نيز درباره هزينه هاى اين تفريح كمتر تجربه شده در ايران به نكاتى اشاره مى كنند. آنچنان كه اين گروه مى گويند، پرسنل يك فرودگاه كوچك در شرايط فعلى هوانوردى در ايران، به حدود ۵۰ هواپيما خدمات مى دهند، اما اگر تفريحات هوايى رونق پيدا كند و هواپيماها و مشتريان بيشترى به فرودگاه هايى اينچنينى راه پيدا كنند، قطعاً اين هزينه بسيار كمتر شده و براى بيشتر خانواده هاى ايرانى قابل پرداخت خواهد شد.
بهمن ارجمند، كارشناس گردشگرى نيز معتقد است كه گردشگرى هوايى اگر رونق پيدا كند، گردشگران خارجى برنامه جديدى براى سفر به ايران خواهند داشت. بايد گفت كه اين موضوع، برنامه جديدى در گردشگرى نيست اما در ايران كمتر به آن توجه شده است. در بيشتر كشورهاى مقصد گردشگرى، مديران و برنامه ريزان، با طرح ريزى تفريحات جديد براى سليقه هاى متفاوت، تنوع محصولات گردشگرى خود را بالا مى برند كه گردشگرى ماجراجويانه، ورزشى، نمايشگاهى، آب درمانى و هوايى از جمله اين برنامه ها هستند. اماكنى نظير فرودگاه هاى كوچك، اين ظرفيت را دارند كه در كنار برنامه هايى مانند تفريحات هوايى، امكانات ورزشى و تفريحى ديگرى نيز به گردشگران ارائه دهند. البته امكان برگزارى نمايشگاه هاى هوايى را نيز نبايد از نظر دور داشت.
حسين حيدرى كه از نمايشگاه هاى هوايى بسيارى در كشورهاى اروپايى بازديد كرده است، در اين باره مى گويد: كشورهاى اروپايى نظير آلمان به خوبى در اين زمينه بسترسازى كرده اند و امروز برگزارى نمايشگاه هوايى در يك شهر كوچك آلمان به راحتى ده ها هزار بازديد كننده را از گوشه و كنار جهان براى مقطعى كوتاه به آن شهر مى كشاند و اين امكانى ست كه ما از آن غافل شده ايم.
درباره نقش صنعت هوانوردى و گردشگرى هوايى در اشتغالزايى و ارزآورى بايد گفت، براى يك اشتغالزايى پايدار در كشور به ده ها ميليون تومان سرمايه نياز است در حالى كه اگر يك هواپيماى سبك به يك فرودگاه اضافه شود، براى ۱۰ نفر به طور مستقيم شغل ايجاد مى شود. البته اين جداى از اشتغالزايى غير مستقيمى است كه از ناحيه هتلدارى و خدمات ديگر براى سرويس دهى به گردشگران به وجود مى آيد. فعالان هوانوردى، تداوم و رونق گردشگرى هوايى را منجر به ايجاد صنعت هوايى در كشور مى دانند و براى گفته خود كشورهاى چك و آلمان را مثال مى زند كه در شهرهاى كوچك و حتى روستاهاى خود هواپيما مى سازند.
البته بايد به اين نكته اشاره كرد كه كاركرد فرودگاه هاى كوچك خصوصى در كشور، تنها به سرويس دهى به هواپيماهاى شخصى كوچك خلاصه نمى شود. سازمان هايى نظير اورژانس، سازمان حفاظت از محيط زيست، جنگل ها و مراتع و.‎/‎/ مى توانند از خدمات آموزشى و تعمير و نگهدارى اين فرودگاه ها براى مأموريت هاى هوايى خود بهره ببرند. حسين حيدرى، هوانوردى و گسترش آن براى استفاده بيشتر اقشار جامعه را نيازمند بستر سازى دولت مى داند. به اعتقاد او، بسيارى از كسانى كه بضاعت استفاده از خدمات خصوصى هوايى را نداشتند اما به آن علاقه مند بودند، يا از آن محروم ماندند يا بر حسب اتفاق به اين حيطه وارد شدند در حالى كه با سياستگذارى و برنامه ريزى ويژه اى مى توان شرايطى را فراهم كرد كه امكان دسترسى بيشتر اقشار مردم به هوانوردى فراهم شده و در كنار آن صنعت گردشگرى هم از يك فرصت مناسب بهره ببرد.
در اين ميان، بايد گفت تنوع گردشگرى و تفريحات هوايى بسيار بيشتر از پرواز با هواپيما است و علاوه بر پرواز بر فراز جنگل ها، كوهستان ها و كويرهاى ايران، مى توان برنامه هايى نظير پرواز با كايت، گلايدر، پاراشوتينگ، پاراگلايدر و پاراموتور را در ليست تفريحات هوايى گنجاند و به رونق گردشگرى كشور كمك كرد. در اين صورت مى توان با نظر بهمن ارجمند، در اين زمينه هم عقيده بود كه با رونق تفريحات هوايى در فرودگاه هاى كوچك، آژانس هاى گردشگرى به راحتى مى توانند براى روزهاى مشخصى تورهاى يكروزه تفريحات هوايى را از شهرها راهى چنين مكان هايى كرده اين حوزه خاص گردشگرى را به حلقه هاى ديگر زنجيره گردشگرى وصل كنند.
آنچه كه در مورد منحصر به فرد بودن تفريحات هوايى در سطور بالا آمد، چندان ناآزموده نبود. در سفر به آن فرودگاه كوچك، فرصت كوتاهى فراهم شد تا گشتى در آسمان نظرآباد بزنيم؛ گشتى كه حسرت تجربه دوباره آن بلافاصله بعد از پياده شدن از هواپيما در دل ماند. زمين هاى چند رنگ كشاورزى، آسمان فراخ و روستاهاى گلين دريچه كوچكى از آن همه منظره بود.


روزنامه ایران