PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بمب افکن ؛ Tu-180 Nevidimka



kingofmasada
03-01-2009, 09:08
بنام خدا



Tu-180 Nevidimka
یک شوخی یا دروغ....



بسیاری ادعا میکنند که تی یو 180 یعنی اخرین محصول کمپانی توپولوف را دیده اند ولی ایا براستی این ادعا ها صحت دارد ؟ ایا براستی بمب افکن استراتژیک جدید روسها که باید هم اورد ب 2 اسپریت باشد تاکنون در خارج از روسیه دیده شده است ؟ ایا براستی باید وجود چنین هواگردی را باور کرد یا اینهم مانند دروغهای زیادی است که از روی علائق و خواستهای قبلی مردم ساخته شده است ....


در اول اوریل 1996 در ویک وب سایت شخصی مقاله بهمراه عکسی به چاپ رسید. در این مقاله تصویری از فاصله دور از پرنده ایی با را نشان میداد که شباهت زیادی به بی 2 اسپرینگ داشت. تصویر شفاف نبود و نمیشد به جرات در این باب صحبت جدی کرد. ولی علاقمندان و پاره ایی از کارشناسان غربی به سرعت نام روسی Nevidimka را برایش برگزیدند که به معنای استیلث در روسی بود.


فرض بر این بود که این پرنده باید تی یو 180 باشد یک استلیث روسی اما........عکس همراه با مقاله ایی بود که درمورد این پرنده با جزییات بحث میکرد و همچنین در مورد پرده برداری رسمی توسط کمپانی سازنده برای کل دنیا جزئیات را ارائه مینمود. متاسفانه برای بسیاری از علاقمندان هواپیماهای روسی مشخص شد که این مقاله و عکس تنها یک دروغ اوریل بود نه بیشتر ... همچنین با کمی دقت در عکسها میشد اختلافات زیادی را مشاهده کرد.


یکی از عجیب ترین کمبودهای اشکارا در این عکس نبود هیچگونه خروجی هوا برای موتور های جت در این عکس بود . هرچند در اولین انتشار این تصویر شور و هیجانی را در بین علاقمندان ماشینهای پرنده روسی پدید اورد ولی بهرحال مشخص بود این یک شوخی روسی است نه بیشتر ... با تمام این اوصاف هستند کسانی که هنوز هم بر وجود چنین پرنده ایی پافشاری میکنند مانند بسیاری از علاقمندان ایرانی که باور دارند نیروی هوایی ایران به انواع پیشرفته هواپیماهای روسی مانند سوخو های پیشرفته مجهز است (( خود من در یک سایت پافشاری عجیب بسیاری از اعضای فروم را دیدم که اصرار بر داشتن سوخوی 27 توسط ایران داشتند))


بر طبق این مقاله :
در اواخر هفته قبل کمپانی توپولوف اخرین بمب افکن استراتژیک خود را رونمایی نمود که با عنوان تی یو 180 نامگذاری شد . بر طبق نوشته این سایت شخصی این پرنده برای مدت 5 سال در سرویس بود و مشغول ارائه خدمات ...شاید یکی از نقاط قوت سرویسها اطلاعاتی و ضد جاسوسی روسها حفظ اطلاعات ارزشمندشان در یک سیستم بسته بود که توانست برای چند سال این راز را مخفی نگه دارد و هیچ گونه تصویریا نوشته ایی از این پرنده منتشر نگردید ...



در واقع در امتداد با پروژه توپولوف 160 برروی طرح این پرنده نیز کار شد ..هدف این بود که این بمب افکن بهمراه بمب افکن سوپرسونیک جک سیاه و بعنوان مکمل این بمب افکن ستون فقرات بمب افکنهای روسیه را تشکیل دهند . برخلاف تی یو 160 نگاه کارشناسان به این بمب افکن بعنوان یک بمب افکن استیلث مهم و قابل توجه است .


همچنین باور عمومی کارشناسان بر این است که در واقع تی یو 180 اولین بمب افکن استلیث طراحی و ساخته شده در خارج از ایالات متحده آمریکاست . هرچند این پرنده روسی از نظر ابعاد بزرگتر از نمونه امریکایی بی 2 طراحی شده است ولی شباهتهای زیادی از نظر ظاهر به پسر عموی امریکایی خوب دارد . بعنوان مثال بالها کاملا از روی نمونه امریکایی محصول نورثروپ الگو برداری شده است .


این پرنده روسی بصورت قابل ملاحضه ایی از پسر عموی آمریکایی خود و فرزند نورثروپ بزرگتر است .. دارای یک وینگ اسپن در حدود 82متر و همچنین طولی در حدود 30متر میباشد . کلیموف مدیر کمپانی اعتقاد دارد این پرنده جدید نقاط مشترک زیادی با 160 دارا است بعنوان مثال عرابه فرود در هردو یکسان است . بدون شک حتی یک غیر کارشناس نیز میتواند شباهتهای زیاد خانوادگی را در خانواده بمب افکنهای جید توپولوف مشاهده نماید .


ویند شلید در هر سه بمب افکن به یک شکل است . ادعای جالب شرکت سازنده این است که اولین نمونه این بمب افکن در سال 1985 (14مارس ) اولین پرواز خود را انجام داد و این بدین معنی است که این پرنده چهار سال زودتر از پسر عموی امریکایی خود پرواز کرد زیرا تاریخ دقیق پرواز بی 2 نورثروپ 17 جولای 1989 بود . شاید روسها میخواستند با این ادعا نشان دهند در صنایع هوایی همیشه پیشرو تر از رقیب دیرینه دوران جنگ سرد خود هستند .

شگفت اینجاست که روسها توانستند علیرغم تمامی مشکلات روند تولید 5فروند از این بمب افکن در هر سال را حفظ نمایند . این هواپیماها در یکی از کارخانه های صنایع هوایی در کازان تولید میشود . میتوان ادعا کرد تغییرات سیاسی باعث ارزیابی مجدد برنامه های مربوط به توسعه هواپیماهای این خانواده شامل 160و 180 گردید.


بسیاری از کارشناسان هوایی غربی اعتقاد دارند این بمب افکن میتواند در اینده نزدیک تبدیل به ستون فقرات VVS گردد . با توجه به توانایی این بمب افکن استراتژیک در حمل محدوده گسترده ایی از انواع سلاحها شامل سلاحهای غیر متعارف هسته ایی این بمب افکن میتواند نقش کلیدی را در اینده ایفا کند.
داستان یک هفته بعد بسیار جالبتر شد زمانی که آلکسی گرتچیخین نویسنده و خالق این عکس جعلی اقدام به عذر خواهی کرد ...


او در پاسخ به سئوالی که از او پرسیده بود ایا این یک دروغ اوریل است که اگر هست بسیار ماهرانه جعل شده است ...فرمود : بله هست و تفریح تمام شد و برای کسانی که این عکس را جدی گرفته اند ، مجددا به انها اطمینان خاطر میدهم که شما فقط یک سری عکسهای ساختگی و جعلی است که در اوریل بعدی نیز خواهید دید . من عکسهای توپولوف 160 را که توسط پتر بوتوفسکی از این پرنده برداشته شده است را به منظور شوخی و تفریح دستکاری کردم همین .


در حقیقت این یک زاویه غیر معمول از شاتهاست که من فقط چند دقیقه با فتو شاپ صرف ساختن ان کردم . یعنی کمی در کاکپیت ، دم و موتور تغییراتی را ایجاد کردم که این محصول همین تغییرات است . البته من میلهای زیادی دریافت کردم که بسیاری حاوی تشکرات نویسندگانش بود که نشان میداد ارزش واقعی شوخی را درک میکنند.

برای کسانی که میلهایی حاکی و مملو از تنفر برایم فرستادند چند چیز را ذکر میکنم .... مقداری حس شوخ طبعی خود را ارتقا دهید ..اوریل بعدی هم شاید چیزی شبیه به این را داشته باشیم . نسبت به اخباری که میشنوید بیاندیشید مهم نیست منبع خبر کجاست یا کیست ولی به راحتی هر خبری را باور نکنید و بخاطر داشته باشید که همه چیز در دنیای مجازی نت واقعی و 100% حقیقی نیست ... نسبت به اخبار نت کمی با دیده تردید نگاه کنید و به صحت و سلامت خبر مشکوک باشید .

در انتها هرکسی که در دنیای مجازینت محیطی را در اختیار دارد نسبت به اخبار یا موضوع یا فیلد کاری که به وسیله وبلاگ یا سایت خود در ان مورد اظهار نظر میکند صد درصد کامل و کارشناس نیست.

در انتها ...سالها پیش استادی داشتیم میگفت در خاور میانه همیشه چیزی را به مردم بگویید که دوست دارند بشنوند در ان صورت شما محبوب خواهید شد و هرگز دشمنی نخواهید داشت ... در بسیاری از فرومها دیدم کسانی را که نیروی هوایی ایران را به سوخو ها و اف شانزده ها مسلح کردند ولی واقعیت چیزه دیگری است ...واقعیت همیشه واقعیت است ...



http://aeroweb.lucia.it/rap/Images/Tu-180.jpg

sajjad_sd2000
03-01-2009, 09:42
kingofmasada عزیز دستت درد نکنه لپ مطلب رو گفتی واقعیت واقیت است و بدون کار تلاش و درایت هم هیچ وقت به ایده ال ها نمی رسیم و با حلوا حلوا کردن هم هیچ وقت دهان شیرین نمی شود
واقعیت واقعیت است

morteza2007
03-01-2009, 15:10
تشکرات دوست عزیز
@};-
اما نکات فنی کوچک اما بسیار مهمی رو جا انداختید ( که طبیعتا از ارزش زحمت شما کم نمی کنه ). با اجازه مقاله رو تکمیل میکنم.
ایده استفاده از بالهای پرنده اولین بار در جنگ جهانی دوم و به منظور گریز از رادارهای هشدار زودهنگام بریتانیا توسط دانشمندان المانی در طرحهای نافرجام و از لحاظ علمی کم ارزش بمب افکنهایی با موتور توربو جت ارائه شد ( اين ايده توسط برادران هورتن ارائه شد ):



این طرحها نا فرجام بود اما در نبرد رادار ها نکته مهمی رو به طراحان و دانشمندان کشور های پیروز یاد آوری کرد. یک بال پرنده به دلیل خصوصیات ظاهری ذاتی حتی در صورت استفاده از فلزهایی که ضریب تابشی بالایی دارند در سازه هواپیما درصد بالایی از پنهانکاری رو فراهم میکنه. اسناد علمی المان به صورت گسترده به دست محققین غرب و شرق افتاد و تلاشها از همون زمان (بسیار پیش از ظهور حلالهای مناسب برای رنگهای ضد رادار ) برای ساخت اولین هواپیما های استیلث اغاز شد نمونه ای از این تلاشها بمب افکن و لکان ( با یک بدنه بسیار کوچک )یا طرح تجربی XB-35 در ایالات متحده بود:

اما ایا این کار ساده ای بود؟ نه . حتی زمانی که بالهای مسطتیلی توزیع ورتکس در دهانه بال رو کنترل میکرد حتی برای پیمایه هایی با سرعت چهار دهم ماخ هم بسیار سخت بود . چه برسه به زمانی که شما یک بمب افکن می خواهید . یک بمب افکن که علاوه بر پنهان کاری باید کارا باشه. مشکلاتی مثل توضیع وحشتناک ورتکس در طول بالهای پسگرا به خصوص در سرعتهای بالا و به همین دلیل عدم توانایی استفاده از گرادیان فشارهای مناسب ، مشکلات شدید سازه ای به دلیل عدم و جود پایگاهی با تنشهای صفر حتی در یک محور، مشکلات شدید در جایگذاری ورودی های هوا به دلیل تشدید مشکلات سازه ای و احتمال حذف قسمتی از بال که مشکلات تداخلی شدید به و جود می اورد و جدایش های خیلی سریع که نه تنها اوجگیری های سریع بلکه حتی نفس بلند شدن از باند رو هم تحت تاثیر شدید قرار می داد و خیل عظیم مشکلات پایداری که مشکلات ایرو دینامیکی هم باعث تشدیدشون می شد . تا امروز عملا هیچ بال پرنده ای به صورت عملیاتی برای نقشهای مهم و نیاز مند به پارامتر های کارایی موثر طراحی نشده و مورد عملیات قرار نمی گیره ( در مورد اسباب بازي هاي ژرنده يا طرح هاي تجربي دارژا اشتباه نكنيم اين موارد ژرواز ميكنند اما اون چيزي كه مهمه ژروازه خوبه ). تمامی طرحهای موجود مثل B-2.X-45,…. و پهباد مهربان ساخت صنایع قدس نه از فناوری بال پرنده بلکه از فناوری بدنه و بال یکی شده بهره میبرند. در این فناوری در واقع دو بال به هم متصل میشن و یکی از بالها نقش بدنه رو بازی میکنه و مساله پایداری هم با روشهای اکتیو حل میشه. اما همین فناوری هم مشکلاتی رو داره که دسترسی به اون رو برای تمام کشور ها غیر ممکن می کنه . در مورد روسها باید بدونیم که اونها پیش قراول فناوری های پنهانکاری بودن و اولین بار یک دانشمند سیبریایی تونست معادلات بازتابش امواج از یک سطح خاص رو بنویسه و این معادلات بازهم بعدها به دست محققین المانی و به همین طریق محققین امریکایی رسید ( در مورد روند المان امریکا منبعم خیلی معتبر نیست.) شواهد گویای اونه که اولین بار در روسیه تلاش برای ساخت استیلث ها با اظافه کردن صفحاتی به گونه های فاکس بت اغاز شد و امروز شایعاتی مبنی بر استفاده از فناوری بسیار پیچیده PLASMA-RAM در پلاتیپوسهای(!) نیروی هوایی روسیه وجود داره. در مورد Tu-180 مسائل به ظاهر حل شده بود تا زمانی که دو اتفاق مهم افتاد اول نمایش طرح عقیم توپولوف 404 در سال91 در طی فروپاشی و دوم سکته قلبی یکی تبعه روس در سال93 در لندن که گفته می شد زمانی در پروژه توپولوف 114 همکاری داشته :
دو اتفاق ساده غرب رو متشنج کرد ایا تفکر میلی تاریک شرق قبل از استفاده از فناوری بدنه و بال یکی شده در طراحی یک بمب افکن پنهنکار از این فناوری حساس در یک طرح غیر نظامی استفاده می کرد؟ ایا این یک طعنه بود؟ ایا کسی می خواست در قبال یک دستمزد هنگفت بزرگترین خطر شرق برای غرب رو افشا کنه؟ چه تو جیهی و جود داشت؟ رفع و رجوع حماقت یک تکنسین برای دستیابی به شهرت بیشتر؟ ورودی های هوا در ناحیه فرار بال متقارن؟ یا سندی جعلی برای حقیقتی پنهان ؟ همونطور که این دو اتفاق در بوق و کرنا نشد. نتیجه گیری های غرب هم در مورد این طرح افشا نشد.


پرستو باشیم نه سنگ تا پرواز کنیم، تا با اوج گرفتن سیمرغ شکوه عزت در نظرمون کوچک نشه.

kingofmasada
03-01-2009, 15:49
مرتضی جان بحث جاانداختن نبود این مطلب کامل و زیبات در مورد مسئله بالها بود و مطلب نوشته شده در مورد یک شوخی به عنوان تی یو 180 والا در بحث تکمیلی شما که من واقعن ازت تشکر میکنم چون کامل بود بحث طراحی و استفاده از یک تکنولوژی جدید مطرح بوده ... بهرحال کامل و تکنیکی بود و بحث رو کامل کرد ازت ممنونم اکستریملی

kermanshahy
23-09-2013, 18:23
بنام خدا


درود بر ایران وایرانیان اریایی

برافراشته باد درفش سرفراز کاویانی

شانتاژ رسانه ایی و نادان شمردن مردم اگر ارمانش کمک به توان اقتصادی کشور باشه انهم در فرای مرزهای خودی بسیار ستودنیست و در واقع بخشی جدانشدنی از سیاست است
اما اگر برای کاربرد در درونش مرزها باشه یک رسوایست و واژگون در تاریکیست
باید دید اینگونه نادرسپراکنی با چه ارمانی انجام گرفته

در زمانی بوده که حکومت خودکامه و کمونیستی شوروی در حال کشیدن واپسین نفس های خود بوده و نادانیست که اگر بگوییم در ان زمان از وجود و اندازه پیشرفت پروژه های نسل پنجمATF و بمب افکن B-2 , F-117 نا اگاه بودند.پس ناگزیر بودند برای رویارویی دستکم با همان گروه اندکی که از وجود چنین پروژه هایی در غرب یا امریکا اگاه بودند ، دست به چنین شانتاژی بزنند.
البته من پشتیبانی از روسها نمی کنم، و این گمان من میباشد.



http://www.aerospaceweb.org/question/planes/fake/tu180.jpg

فرتوری از Tu-180 که اگر دستکاری شده نباشد،گویا بخشی از این برنامه بوده است




در این نشانی هم میتوان بیشتر با این پروژه اشنا شد.بن پایه فرتورهم همان تارنماست.





بن پایه فرتور:
www.aerospaceweb.org (http://www.aerospaceweb.org/question/planes/q0204a.shtml)