PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آنچه هر مسافری باید بداند



Behrang
02-10-2008, 17:36
* " خشم دراثر پرواز " و ترس از پرواز
دو پديده " ترس از پرواز " و " خشم در اثر پرواز " ، از جمله اختلالات شايع رواني هستند که در حين سفر هوايي ، تجربه مي شوند.

سفرهاي هوايي براي انسان يک پديده معمول و عادي نيست و به همين سبب موجب ايجاد اختلالات رواني و تاثير آن در بدن مي شود. بيشترين مشکلات مربوط به اضطراب و ترس از پرواز است که ممکن است به تنهايي يا تواما" قبل و در طول سفر ايجاد شود.

ترس از پرواز معمولا" همراه با ساير ترسها مانند ترس از فضاهاي بسته و يا ترس از مکانهاي شلوغ با نگراني و ساير عوامل استرس زا و يا در اثر اختلالات شخصيتي و رواني افزايش مي يابد.

- درمان قطعي پديده ترس از پرواز ، وابسته به علت آن است و استفاده از داروهاي ضد حساسيت در اين خصوص معمول است. آرامبخش هاي "بتا بلوکر " نيز موثر واقع مي شود فقط مصرف داروي آرام بخش نبايد به حدي باشد که از بيدار شدن مسافر در مواقع اورژانس جلوگيري کند.

- پديده " خشم دراثر پرواز " ، اخيرا" به عنوان يک اختلال رفتاري در اثر سفرهاي هوايي شناخته شده است که به نظر مي رسد عامل ايجاد آن حد بالايي از اضطراب باشد تا طولاني شدن مدت پرواز. در ضمن مصرف مشروبات الکلي نيز در تشديد ايجاد اين حالت موثر است .
گفتني است درمان وضعيت مزبور ، مانند " ترس از پرواز " است.




* عمل جراحي و پرواز
برخي عملهاي جراحي ، به دليل داشتن عوارض احتمالي ، تا مدت زمان مشخصي منع پرواز را به دنبال دارند.

بيماراني که تحت عمل جراحي روده قرار گرفته اند به دليل خطر پارگي بخيه ها و سوراخ شدن و خونريزي از زخم بايد مسافرت هوايي را 2-1 هفته به تعويق بياندازند .
در صورت انجام " کولونوسکوپي " ( بررسي مجاري مدفوعي ) ، به خاطر وجود مقدار گاز موجود در کولون و وجود ريسک خونريزي تا 24 ساعت سفر هوايي نبايد انجام شود. در صورت انسداد روده نيزسفر هوايي توصيه نمي شود ، چون گازهاي داخل روده ، افزايش حجم پيدا كرده و آسيب روده اي گسترش مي يابد. و در صورت انجام لاپاراسکوپي ، 24 ساعت منع سفر هوايي توصيه مي شود ( چون گاز CO2 باقيمانده در داخل حفره شکمي ، سريعا" جذب بافتها مي شود )
در ضمن به خاطر کاهش پذيرش خون از سوي بيماران پس از عمل جراحي ( به علت بيماريهاي منتقله از راه خون ) اين افراد دچار کم خوني مي شوند که اگر هموگلوبين آنها کمتر از 7 باشد از پرواز آنها جلوگيري مي شود.



* وقتي ساعت بدن شما در پرواز به هم مي خورد !
" Jet lag" يا عدم تطابق ساعت داخلي بدن ، از جمله مشکلاتي است که حين مسافرت با هواپيما ايجاد مي شود و خواب و آرامش فرد را دچار اختلال مي کند.

در اثر نبودن تطابق بين ساعات کشورهاي مختلف و اختلاف زمان ، نوعي اختلال رواني موسوم به " Jet lag" ، در مسافران ايجاد مي شود که با خود علايمي از قبيل سوء هاضمه ، خواب آلودگي ، منگي و کاهش فعاليت هاي مغزي و فيزيکي بدن را به همراه دارد.
اين مرکز براي جلوگيري از ايجاد نشانه هاي اين بيماري پيشنهاد مي کند ، مسافران قبل از سفر ، خواب کافي داشته باشند و از خوردن و آشاميدن بيش از حد خودداري کنند. همچنين 24 ساعت قبل از سفر سعي کنند تا ساعت خواب احتمالي در مقصد را تمرين کنند که اين ، کمک شاياني به تنظيم ساعت فيزيولوژيک بدن آنها در سفر مي کند.
گفتني است استفاده محدود از داروهاي خواب آور کوتاه اثر و انجام تمرينات ورزشي و نرمشي به تطابق هرچه بيشتر با برنامه جديد خواب در سفر و تنظيم شرايط بدني افراد ، کمک مي کند.



* نوزادان و پرواز
نوزادان از جمله گروههاي خاصي هستند که ممکن است در سفر هوايي دچار مشکل شوند.

- هشدار در خصوص سفر هوايي نوزادان
نوزادان زير 7 روز اجازه پرواز ندارند . همچنين جهت نوزاداني که نارس به دنيا آمده اند توجهات و مراقبت هاي پزشکي خاص در طول پرواز نياز است.
تغييرات فشار کابين هواپيما سبب ايجاد اختلالات تنفسي و ناراحتي هاي گوش در نوزادان مي شود که مي تواند با مکيدن پستانک تخفيف يابد.
همچنين نوزادان، بيشتر از افراد بالغ مستعد دهيدراتاسيون ( خشکي و از دست دادن آب بدن ) هستند پس بهتر است قبل و بعد سفر به آنها مايعات کافي داده شود . در عين حال مصرف بيش از حد آب ميوه ، بخصوص در پروازهاي طولاني توصيه نمي شود.
گفتني است زناني که کمتر از 7 روز از وضع حملشان گذشته نيز اجازه پرواز ندارند.




* پرواز و بيماران با اختلالات عصبي - رواني و صرع و سکته مغزي
بيماران با اختلالات عصبي - رواني ممکن است بطور ناگهاني بخصوص در هنگام ازدحام جمعيت و هيجانات در اثر حمل و نقل اثاثيه ، مسافت هاي طولاني ، بازرسي بدني و تغيير ساعت پرواز ، داراي رفتارهاي تهاجمي و خطرناک شوند ، پس بهتر است با يک همراه پرواز کنند.

به بيماران مبتلا به صرع توصيه مي کند ضمن رعايت رژيم غذايي ساده در طول سفر و داشتن يک همراه در پرواز ، حتما" در خصوص خستگي و تاخيرات غذايي و کاهش اکسيژن در طول سفر ، با پزشک خود مشورت کنند.
گفتني است افرادي که اخيرا دچار سکته مغزي يا عوارض عصبي حاد شده اند تا ثابت شدن شرايط جسماني خود نبايد پرواز کنند.




قبل از پرواز ، به اين مسايل توجه کنيد

سازمان بين المللي انتقال هوايي ( ياتا) ، در جديدترين دستورالعمل خود به مسافران هوايي توصيه مي کند قبل از پرواز ، اين موارد بهداشتي را رعايت کنند :

- جهت پرواز از پوشيدن لباس تنگ خودداري کنيد.
- مقداري دارو تحت نظر پزشک خود به همراه داشته باشيد ( مانند داروهاي سرماخوردگي ، آنتي بيوتيک ، داروي مخصوص معده ، داروي ضد اسهال و آرام بخش ).
- حداقل 13 ساعت قبل از پرواز از افراط در خوردن نوشابه و مواد غذايي نفاخ ( مولد گاز مانند : لوبيا ، خيار و ....) خودداري کنيد.
- از مصرف غذاهاي سنگين و دير هضم که مدتها در معده باقي مي ماند ، قبل از سفر صرف نظر کنيد.





با بيماري " ترومبوز وريدهاي عمقي " در پرواز چه بايد كرد ؟
بيماري DVT يا ترومبوز وريدهاي عمقي ؛ از عوارض مسافرت هاي طولاني هوايي است و توصيه هايي به اين شرح به بيماران ارائه مي شود :

DVT در شرايطي ايجاد مي شود که لخته در عروق عمقي بدن ، به خصوص اندام تحتاني توليد شود ؛ اين مسئله به تنهايي خطرناک نيست بلکه عوارض آن که شامل آمبولي ريوي ( وجود لخته در مسيرهاي تنفسي ) مي شود ، مي تواند جدا خطرساز باشد.

20 درصد کل جمعيت دنيا از ريسک ابتلا به ايجاد لخته برخوردارند و اين ميزان در مسافرت هاي هوايي بيشتر مي شود. فاکتورهايي که سبب توسعه DVT مي شود عبارتند از : کاهش جريان خون ، تغيير در غلظت خون ، صدمه و به وجود آمدن تغييرات در ديواره عروق .

عواملي همچون بيماري هاي قلبي - عروقي ، سرطان و تومورهاي بدخيم ، حاملگي ، درمان با استروژن شامل قرص هاي خوراکي ، سن بالاي 40 سال ، عدم تحرک به مدت طولاني ، خشکي بدن به سبب کاهش مايعات ، کيفيت هواي کابين و کاهش اکسيژن و فشار در طي سفر نيز ، زمينه ساز ايجاد DVT خواهند شد.

علايم بيماري DVT عبارتند از : قرمزي و حساسيت ناحيه مبتلا ، تب ، گرگرفتگي و انقباض عضلاني ، افزايش ضربان قلب ، سرفه هاي ناگهاني و بي مورد ، ورم و درد مفاصل .

توصيه هاي پزشکي به هنگام سفر با هواپيما ، جهت جلوگيري از ايجاد لخته خون در وريدها به اين شرح است :
- در مواقعي که کادر پرواز اجازه مي دهند ، در طول کابين قدم بزنيد.
- اثاثيه خود را در زير صندلي و جلوي پاي خود ، به علت کاهش تحرک پاها در هنگام پرواز قرار ندهيد.
- سعي کنيد در محل فشرده و تنگ نخوابيد و ازداروهاي خواب آور استفاده نكنيد.
- به ميزان کافي مايعات بنوشيد .
- از نوشيدن مايعات حاوي کافئين خودداري کنيد.
- از جورابهاي واريس يا قرص هاي ضد انعقاد يا رقيق کننده خون با مشورت پزشک معالج استفاده نماييد.



* چه افرادي منع پرواز دارند
مرکز پزشکي هوايي هما ، در جديدترين دستورالعمل خود ، در خصوص منع پرواز مسافران بيمار مي گويد :

بيماراني که دچار شکستگي فک ، خونريزي معده و روده ، سکته مغزي ، و يا مبتلا به رفتارهاي تهاجمي هستند ، همچنين مبتلايان به کاهش کارکرد بطن چپ قلب و دردهاي قفسه سينه در حالت استراحت و نيز بيماران ريوي ، و افراديکه باردار هستند و سابقه بارداري هاي مشکل و پيچيده دارند و بيماراني که به علت عفونت ، گوش آنها گرفته است ؛ تا برطرف شدن کامل علايم مذکور ، منع پرواز دارند .
اين دستورالعمل شامل کسانيکه هموگلوبين کمتر از 5/7 دارند هم ميشود.



* " پنوموتوراکس " منع مطلق پرواز دارد
بيماران ريوي ، ابتلا به " پنوموتوراکس " را جزء موارد منع مطلق پرواز مي باشند.

مسافرتهاي هوايي براي بيماران با عفونت هاي فعال يا غير فعال ريوي ، خصوصا ” سل “ توصيه نمي شود ، مگر اينکه علايم بيماري کاملا از بين برود ونتيجه آزمايش کشت ، منفي شود.
افرادي که دچار” آمبولي ريه“ يا افزايش فشار ريه هستند ، ممکن است در طول سفر دچار کمبود اکسيژن شوند ، به همين جهت مصرف داروهاي ضد انعقاد خون و اکسيژن درماني براي اينگونه بيماران در طول پرواز توصيه مي شود.
در ضمن ” کيست هاي بدخيم يا خوش خيم ريه “ معمولا در پرواز مشکل ساز نيستند ولي جهت اطمينان ، خارج کردن ترشحات موجود در اين کيست ها مي تواند موثر واقع شود.



* پرواز ، " هيپوکسي " يا کاهش اکسيژن
" هيپوکسي " يا کاهش اکسيژن که غالبا" در ارتفاعات و در طي سفري هوايي ايجاد مي شود ، شايع ترين مشکل فيزيولوژيکي است که هنگام مسافرت با هواپيما ، ديده مي شود.

هيپوکسي زماني ايجاد مي شود که انسان در ارتفاعات بيشترا ز هزار"پا" قرار مي گيرد . غالبا" پرواز با هواپيما ( همه انواع آن ) ، بيشترين دليل ايجاد شدن اين مشکل فيزيولوژيک است. در ضمن افراد سالم و کساني که دچار ناراحتي هاي تنفسي هستند ، بطور يکسان در معرض خطر کاهش اکسيژن قرار مي گيرند.
اثرات فيزيولوژيک هيپوکسي در افراد سالم ، شامل : بد شدن آستانه ديد در شب و تغيير در اعمال شناختي ( مثل درک مسايل مختلف ) است.
قابل ذکر است بيماراني که دچار اختلال عملکرد ريه هستند ، درمعرض خطر بيشتري براي ابتلا به هيپوکسي قرار دارند به اين معني که علائم در آنها با شدت بيشتري ظاهر مي شود.
در بسياري از هواپيماها ، تنظيم فشار داخل کابين ، اين مشکل را به حداقل مي رساند. در ضمن تنظيم نسبت اکسيژن تنفسي در طول مدت پرواز يک تکنيک مفيد است. هلي کوپترها معمولا" در ارتفاع کمتر از هزار" پا" پرواز مي کنند و بنابراين مشکل هيپوکسي در پروازبا اين وسيله به ندرت رخ مي دهد.

در هواپیماهای جدید تقریباً مشکل افت فشار غیر از در مواقع مشکل پیش
نمی یاد پس باید هیپوکسی رو تقریباً از لیست خطرات حذف کرد. البته در هواپیماهای جدید.

منبع: http://www.centralclubs.com

Behrang
02-10-2008, 17:44
مسافرين با بيماري هاي قلبي و كساني كه سكته قلبي اخير را تجربه نموده اند معمولاَ در هنگام سفر هاي هوايي در مورد ايمني و سلامت خود با پزشكان معالج سئوالاتي را مطرح مي سازند.
مطالعات اخير در مورد 9 نفر از 196 نفر مسافر هواپيما كه پس از سكته قلبي پرواز نمو ده اند نشان داده است كه بيشتر اختلالات در مسافريني ديده شده است كه در دو هفته اول پس از سكته قلبي سفر هوايي داشته اند و كساني كه سفر هوايي خود را بمدت 4 هفته به تعويق انداخته اند مشكل خاصي را ابراز ننموده اند.
اگر چه توصيه ها متفاوت است اما مسافرين پس از سكته هاي قلبي بهتر است تا 3 هفته مسافرت هوايي نداشته باشند .
براي تعيين درجه سلامت بيمار و ايمني سفر هوايي بهتراست تست استرس يا ورزش در اينگونه بيماران جهت رد هرگونه ايسكمي موجود انجام پذيرد.
سفر هوايي بيماران با سكته هاي وسيع بهمراه آريتمي ( نامنظمي ضربان قلب) و كاهش كار كرد بطن چپ با يد توسط مداخلا ت پزشكي و كنترل كامل بيماري، به تعويق افتد.
اگرچه خطرناك بودن سفر هاي هوايي در مورد بيماران پس از آنژيو پلاستي عروق كرونر قلب اثبات نگر ديده است ، اما بنظر مي رسد كه اينگونه افراد در معرض ريسك كمتري هستند مگر اينكه مداخله ديگري در اين رابطه صورت پذيرد .
بيماران پس از پيوند عروق كرونر قلب نيز در صورت كنترل بيماري در هنگام سفر هاي هوايي در معرض خطر نيستند . به هرحال در اثر ريسك باروتروما به علت كاهش فشار اتمسفريك پس از اعمال جراحي قفسه سينه توصيه ميشود سفر هوايي خود را تا دو هفته پس از عمل جراحي به تاخير اندازند. توجهات فردي جهت ارزيابي مسافرين با بيماري هاي فوق قبل از سفر هوايي مورد نياز مي باشد.

بيماران قلبي كه منع پروازي دارند

سكته خفيف قلبي تا 3 هفته قبل از پرواز
سكته وسيع قلبي تا 6 هفته قبل از پرواز
آنژين قفسه صدري ( در د شديد ناحيه قلب )
CHF شديد ( كاهش شديد عملكرد قلب)
فشار خون غير قابل كنترل
پيوند عروق كرونر قلب تا 2 هفته قبل از پرواز
حوادث قلبي – عروقي تا 2 هفته قبل از پرواز
افزايش ضربان بطني يا فوق بطني
بيماري هاي شديد و علامت دار در يچه اي قلب
بيماري بازبودن ديواره بين دو بطن قلب) (Eisenmenger syndrome

پيش بيني هاي مورد نيازدر مورد مسافرين با بيماري هاي قلبي ـ عروقي

بهمراه داشتن مقدار كافي از داروهاي مورد نياز در طول سفر و داخل كيف دستي
در صورت گم شدن دارو بيماران بايد در مورد جايگزين كردن آن به تعداد لازم از همان نوع راهنمايي شوند چون ممكن است انواع ديگر دارو از لحاط كارايي و اثرات آن بر روي بدن متفاوت باشند.
يك نسخه از نوار قلبي اخير را بهمراه داشته باشند
معمولاَ پيس ميكر و ديگر وسايل قلبي داخلي در بدن بيمار تحت تاثير وسايل امنيتي فرودگاه قرار نمي گيرند ولي بهتر است با شركت سازنده در مورد اين مسئله تماس گر فته شود . بيماران داراي پيس ميكر بهتراست يك نسخه نوار قلب بدون پيس ميكر و يك نسخه با پيس ميكر را بهمراه داشته باشند چون ممكن است انتقال چگونگي عملكرد پيس ميكر از طريق تلفن هاي ماهواره اي داخل هواپيما غير ممكن باشد .
در مورد استفاده از اكسيژن در طول پرواز قبل از سفر با شركت هوايي مر بوطه هماهنگي بعمل آيد.

persian wings
03-10-2008, 01:13
لطفا اگه ممكنه در مورد پرواز براي خانم هاي باردار هم توضيح بفرمايين!!!!!!!!!

Behrang
03-10-2008, 01:41
لطفا اگه ممكنه در مورد پرواز براي خانم هاي باردار هم توضيح بفرمايين!!!!!!!!!


بارداري:
- بارداري طبيعي : گرفتن مجـــــوز پزشكي جهت مسافــــرت هاي هوايي الزامي مي باشد.مسافرين هما تا هفته 32بارداري مجاز به انجام مسافرت هوايي مي باشند
سفر هوايي تا7 روز بعد از زايمان جهت سفر هاي داخلي و تا4 هفته براي سفر هاي طولاني توصيه نمي شود
در مواردي كه مسافرت هوايي ضروري است در صورتيكه خونريزي رحمي قطع و ميزان هموگلوبين مادر طبيعي باشد ميتواند پس از 24 ساعت سفر هوايي انجام دهد
- بارداري پيچيده و مشكل : نبايد سفر هوايي انجام دهند
- بارداري هاي دوم و بعد : تا هفته 28 بارداري مجاز به مسافرت هستند

Behrang
03-10-2008, 01:43
بيماري هاي قلبي :

- سكته قلبي خفيف : انجام سفر هوايي تا3 هفته توصيه نمي شود
- سكته قلبي وسيع : همراه با آريتمي و كاهش كاركرد بطن چپ تا برطرف شدن كليه علائم و كنترل بيماري
- آنژيو پلاستي عروق كرونر : در صورتيكه بيماري كنترل شده باشد منع پرواز ندارند
- پيوند عروق كرونر قلب اخير : سفر هوايي بايد تا 2 هفته به تعويق افتد
- آنژين يا در دهاي قفسه سينه اي در حال استراحت : نبايد سفر هوايي انجام دهند

مسافرين بيماران با فشار خون سيستوليك غير قابل كنترل:

- بيشتر از 200 ميلي متر جيوه نبايد سفر هوايي انجام دهند

مسافرين بيماربا بيماريهاي شديد و مزمن ريوي بهمراه تنگي نفس درحال استراحت ويا پنوموتوراكس :

- نبايد سفر هوايي انجام دهند

نوزادان:

- نوزادان با سن كمتر از 7روز نبايد سفر هوايي داشته باشند



مسافرين بيماربا بيماريهاي عفوني گوش ، بيني و سينوس :

- بخصوص هنگام گرفتگي گوش نبايد سفر هوايي انجام دهند


ترومبوز وريدهاي عمقي(ايجاد لخته خون در وريدهاي عمقي):

- جهت جلوگيري از ايجاد بيماري انجام عوامل پيشگيري کننده مانند انجام حرکات نرمشي در طول پرواز ، استفاده از جوراب هاي مخصوص الاستيکي، راه رفتن در طول کابين در هنگام سفر هاي طولاني و استفاده از دارو مانند هپارين جهت بيماران با ريسک فاکتور هاي بالا توصيه ميشود.

غواصي:

- انجام سفر هوايي زودتر از 24 ساعت براي چندين غواصي در طول روز و 12 ساعت براي دو ساعت غواصي در روز توصيه نمي شود

بيماري هاي مسري (شامل سل وسرخك و...):


- سفر هوايي را تا هنگاميكه مسئله مسري بودن بيماري مطرح نباشد به تعويق اندازند

صدمات ارتوپدي (استخواني ):

- ايجاد دريچه روي گچ جهت جلوگيري از اختلالات گردش خوني . خارج كردن هوا از اسپلينت هاي بادي در صورت صدور مجوز قبل از پرواز و بالا نگاهداشتن پاها تا حد ممكن تو صيه ميشود.

صرع :

استفاده از داروهاي ضد صرع و افزايش دوز دارو در هنگام سفر هوايي و بسته نگاهداشتن كمربند پرواز توصيه مي شود .

بيماران رواني :


- استفاده از دارو هاي آرام بخش؛ خودداري از مصرف الكل و سفر با يكنفر همراه عادي و يا همراه پزشکي بر حسب ضرورت واعلام نياز و گرفتن كمك از پرسنل پروازي در صورت بروز مشکلات توصيه ميشود

اختلالات رفتاري :

- مسافريني كه دچار رفتار تهاجمي هستند و ممكن است موجب ناراحتي ساير مسافرين گردند نبايد سفر هوايي انجام دهند

گرفتگي گوش مياني :

- استفاده از داروهاي دكونژستانت موضعي يا سيستميك انجام مانور والسالواوانجام عمل بلع يا جويدن آدامس تو صيه مي شود .

كم خوني :

- مسافرين باهموگلوبين كمتر از 5/7 منع پرواز دارند


سكته مغزي :

- تا ثابت شدن وضعيت جسمي اجازه پرواز ندارند

خونريزي :

- در صورتيكه خونريزي اخير معده يا روده داشته باشند نبايد سفر هوايي انجام دهند

بيماران باشكستگي فك :

- بيماران شكستگي فك بهمراه سيم پيچي ثابت نبايد سفر هوايي انجام دهند

Behrang
03-10-2008, 01:54
اختلالات ناشي از مسافرت هوايي

Motion sickness بيماري مسافرت
يكي از وظايف مغز انسان تشخيص موقعيت بدن و اعضاء آن در رابطه با محيط اطراف است كه تحت عنوان كلي تعادل ناميده مي شود عوامل حسي – محيطي شامل بينايي ، شنوايي و گيرنده هاي سطوح مفصلي از ابزار عمده مغز جهت تشخيص موقعيت فضايي بدن (نشستن- ايستادن - خوابيدن ) مي باشند .
هرگونه اختلال در پيام هاي ارسالي اين مراكز مي تواند موجب بروز اختلال دراحساس تعادل انسان گردد كه هنگام مسافرت با وسائل نقليه مانند اتومبيل، هواپيما و كشتي نيز مشاهده ميگردد و به همين خاطر تحت عنوان بيماري مسافرت از آن نام برده ميشود.
در اين حالت اختلال از آن جهت شکل مي گيرد که سيستم تعادلي شنوايي حرکت را درک نموده ولي سيستم بينايي بواسطه در يافت محرکات از فضاي داخل کابين که اکثراً نسبت به فرد ثابت هستند متوجه حرکت نميگردد و عدم تطابق بين اين دو ارگان تعادلي موجب بروز بيماري مسافرت ميگردد.
علائم بيماري : شامل تهوع ـ استفراغ و در صورت شديد تربودن ايجاد سرگيجه، افت فشار خون، تعريق و حتي تاري ديد مي باشد .
پيشگيري : بهتر است در خواست استفاده از صندلي بموازات لبه قدامي بال يا كنار پنجره هواپيما گردد خيره شدن به خط افق نيز توصيه ميشود و در صورت لزوم و بر حسب تجويز پزشك ميتوان از دارو هاي ضد تهوع و سرگيجه نيم ساعت قبل از مسافرت استفاده نمود.

اثرات عدم تحرك در سيستم گردش خون بدن انسان
بيماري ترومبوز وريدهاي عمقي (Deep Venous Thrombosis يا DVT )

يكي از عملكرد هاي عضلات بدن كمك به گردش خون در بدن مي باشد که موجب افزايش فشار در عروق خوني و در نتيجه جريان يافتن آن به سمت قلب ميگردد عدم تحرك و نشستن بمدت طولاني سبب تجمع خون در عروق پا و در نتيجه ورم و سفتي پا و ناراحتي فرد مي شود. هم چنين ساكن بودن خون در عروق نيزموجب ايجاد لخته هاي خوني يا ترومبوز ميگردد.
اين لخته ها در عروق معمولاَ علائمي در بدن ايجاد ننموده و خود بخود جذب بدن ميشوند و عوارضي را در فرد ايجاد نمي نمايند .
اما اين احتمال وجود دارد که تمامي لخته يا قسمتي از آن جدا شده و وارد گردش خون و سپس عروق ريه گرديده و ايجاد آمبولي ريه نمايد که ميتواند بسيار خطرناک و در بعضي مواقع سبب مشكلات حاد تري مانند تنگي نفس، درد قفسه سينه و حتي مرگ ناگهاني گردد.
ريسك ابتلا به ترومبوز محدود مي باشد مگر اينكه عوامل مستعد كننده ترومبو آمبولي از قبل وجود داشته باشد مانند:

- تاريخچه قبلي ترومبوز وريدي يا آمبولي ريوي
- در مان با دارو هاي استروژني و قرص هاي جلوگيري از بارداري و يا هورمون درماني
- بارداري
- سرطان
- بيماري هاي ژنتيكي خوني ( ايجاد لخته)
- سن بالاي 40 سال ( ريسك ابتلا با افزايش سن بالا مي رود)
- جراحي هاي اخير بخصوص جراحي هاي شكمي

تحقيقات اخير نشان داده است كه مصرف دخانيات ، چاقي و واريس عروق نيز درصد ابتلا و ايجاد اين بيماري را افزايش مي دهد.
افراد با وجود هر يك از عوامل مستعد كننده فوق بهتر است قبل از مسافرت هوايي با پزشك معالج خود مشورت نمايند.


پيشگيري
- بهتر است افراد در طول نشستن بر صندلي هواپيما عضلات خود را بطور متناوب منقبض نمايند . بعضي از خطوط هوايي از وسايل كمك كننده جهت تحريك گردش خون در اندام هاي تحتاني استفاده مي نمايند كه سبب كاهش ناراحتي ، خستگي و سفتي پاها مي شود و ريسك ابتلا به ترومبوز را نيز كاهش مي دهد.
- استفاده از جوراب هاي الاستيكي (ضد واريس) بخصوص در طول پرواز هاي طولاني
- خودداري از قرار دادن اثاثيه در جلوي پا كه مانع از تحرك و محدوديت حركت پاها ميشود
- راه رفتن در طول کابين بخصوص در پروازهاي طولاني در مواقعي که پرسنل پرواز اجازه ميدهند
- خودداري از پوشيدن لباس هاي تنگ در طول پرواز
- در صورت احتمال وجود لخته پس از اعمال جراحي اخير خوردن آسپرين بخصوص در پروازهاي طولاني توصيه ميگردد اگر چه تحقيقات در مورد آسپرين هنوز ادامه دارد،اما بخاطر عوارض جانبي دارو مسافريني كه دچار زخم معده يا خونريزي مي باشند نبايد از اين دارو استفاده نمايند.
- مسافريني كه داراي ريسك بالاي ايجاد ترومبوز هستند بهتر است با توصيه پزشك معالج ازدارو (آمپول هپارين) استفاده نمايند
- انجام حركات ورزشي پس از سفر براي تسريع در گردش خون توصيه ميگردد


Jet Lag بهم خوردن ريتم بيولوژيك بدن

Jet Lag در اثر عدم تطابق ساعت داخلي بدن( circadian rhythm) با شرايط جديد زماني در اثر اختلاف ساعت بين مناطق مختلف دنيا در هنگام سفر هوايي در زماني كوتاه در مسير شرق ـ غرب يا اکثراً غرب ـ شرق ايجاد ميگردد.
اختلالات ناشي از Jet Lag سوء هاضمه ، خواب آلودگي ، منگي و كاهش فعاليت هاي مغزي و فيزيكي بدن مي باشد.
مسافريني كه از دارو هاي خاص مانند انسولين استفاده مي نمايند بهتر است قبل از مسافرت جهت تنظيم مقدار دارو با پزشك معالج خود مشورت نمايند


توصيه هاي پزشكي جهت پيشگيري از ايجاد علائم
خواب كافي قبل از سفر
تمرين همان ساعت ميزان خواب در مقصد،24 ساعت قبل از سفر
عدم استفاده از مشروبات الكلي
خودداري از خوردن و آشاميدن بيش از حد
تطابق هرچه سريعتر با زمان مقصد و بيدار ماندن در طول روز و بالعكس
انجام تمرينات ورزشي و نرمش به تطابق با برنامه جديد و خواب آلودگي كمك خواهد نمود
استفاده محدود از داروهاي كوتاه اثر خواب آور
استفاده از ملاتونين توسط مراجع ذيصلاح توصيه نشده است ولي در برخي از كشورها در دسترس استفاده عموم مي باشد ولي اثرات جانبي آن هنوز مشخص نيست.




شرايط موثر برسلامت مسافرين

فشار داخل كابين هواپيما

اگرچه هواي داخل كابين هواپيما فشرده يا Pressurized مي شود اما بايد در نظر داشت که فشار موجود در کابين هواپيما در ارتفاعات ، پايين تر از فشار هوادرسطح دريا است.به طور مثال در ارتفاع 11 هزار متر (37 هزارپا) فشار هواي داخل كابين هواپيما مساوي با 1500-2500 متر (8هزار-5 هزار پا) بالاي سطح در يا مي باشد. البته اثرات اين کاهش فشار در افراد سالم سبب ايجاد مشکلات خاصي نمي شود و به راحتي قابل تحمل است .

کمبود اکسيژن

به موازات کاهش فشار هوا در داخل کابين هواپيما محتوي اکسيژن هواي کابين در واحد حجم نيز کاهش مي يابد و فرد دچار درجاتي از کمبود اکسيژن يا هيپوگسي مي گردد.
مسافرين با بيماري هاي قلبي – عروقي ، بيماري هاي سيستم تنفسي ، بيماري هاي خوني مانند كم خوني نيازمند دريافت اکسيژن به صورت تکميلي (SUPPLEMENT) مي باشند .لازم به ذکر است که اثـــرات الکل نيز بر روي مغز در هنگام هيپوگسي افــزايش مي يابد.

مسافريني كه در طول پرواز نياز به مصرف اكسيژن درماني دارند مجاز به همرا ه آوردن كپسول شخصي خود به داخل هواپيما نمي باشند و بايد اقدامات لازم توسط خطوط هوايي جهت تامين اكسيژن در طول پرواز و توقف هاي بين مسير و در مقصد به عمل آيد.

افزايش حجم گازها

يكي از اثرات كاهش فشار هواي داخل كابين هواپيما ، افزايش حجم گازهاي موجود در بدن به خصوص سيستم هاي تنفسي( ريه – سينوس ها – گوش مياني ) و سپس سيستم گوارشي مي باشد .
هواي بلع شده و عملکرد ميکروب ها در سيستم گوارشي بر روي برخي از مواد غذايي موجب تشديد انبساط گازهاي شكمي و سبب ايجاد نفخ مي گردد كه ممكن است با مصرف نوشابه و برخي از سبزيجات تشديد گردد.
در صورتي که هواي موجود در حفرات امکان تبادل با هواي بيرون از بدن را نداشته باشد در اثر افزايش حجم بر روي بافت هاي مجاور فشار وارد مي آورد به طور مثال در گوش مياني اين پديده مي تواند موجبات درد و يا حتي پاره شدن پرده گوش را فراهم آورد.
در هنگام بلند شدن هواپيما هوا ي اضافي داخل گوش مياني و سينوس ها به طور طبيعي خارج و متعادل مي گردد و در هنگام فرود بايد هوا به داخل گوش مياني و سينوس ها جهت متعادل ساختن فشار برگردد . براي جلوگيري از ايجاد مشكلات احتمالي عمل بلع ، جويدن يا انجام خميازه و انجام مانور والسالوا ( بجز در مواقع سرماخوردگي) توصيه مي شود. به اين طريق كه دهان را بسته و سوراخ هاي بيني را با انگشتان دست مسدود نموده و عمل بازدم رابا فشار ملايم انجام مي دهيم.(همان عملي كه در هنگام پاك كردن بيني انجام مي دهيم) در نوزادان و كودكان تغذيه و مكيدن پستانك سبب كاهش علايم مي گردد.
افرادي كه دچار عفونت هاي بيني ، گوش و سينوس ها هستند از انجام مسافرت هوايي منع مي گردند چون به علت عدم توانايي به متعادل ساختن فشارهوا به علت گرفتگي و عفونت ، متحمل درد و ساير صدمات مي گردند و بهتر است نيم ساعت قبل از پروازاز دارو هاي دكونژستانت(ضد احتقال و گرفتگي) استفاده نمايند.
افراد با جراحي هاي اخير به علت صدمه احتمالي در اثر افزايش حجم گازهاي بدن بايد تا مدتي سفر خود را به تعويق اندازند (به قسمت راهنماي پزشكي جهت مسافرت هاي هوايي مسافرين بيمار مراجعه شود ).

مسافريني كه در معرض افزايش حجم گازهاي درون بدن مانند جراحي هاي اخير و استفاده از اسپلينت هاي مخصوص ارتوپدي و تعبيه وسايل مخصوص در بدن مي باشند نمي توانند سفر هوايي داشته باشند



خشکي هواي داخل كابين هواپيما

رطوبت نسبي هواي داخل كابين كم و معمولاَ كمتر از 20 درصد است. ( لازم به يادآوري است که هواي مطلوب براي سيستم تنفسي حداقل داراي 40 درصد رطوبت مي باشد) اين رطوبت پايين ممكن است سبب ايجاد ناراحتي در چشم ها ، دهان و بيني و همچنين خشکي پوست گردد. لذا اقدام به نوشيدن مايعات به مقدار كافي قبل و در طول پرواز ، استفاده از لوسيون مرطوب كننده برروي پوست و اسپري نرمال سالين جهت مرطوب كردن حفره هاي بيني و استفاده از عينك به جاي لنز ، سبب كاهش عوارض ناشي از رطوبت پايين مي گردد.




اثرات رواني

سفرهاي هوايي براي انسان يك پديده معمول و عادي نيست و به همين دليل سبب ايجاد اختلالات رواني در بدن ميگردد. بيشترين مشكلات در رابطه با استرس و ترس از پرواز است كه ممكن است بتنهايي يا تواماَ قبل و در طول سفر ايجاد گردد.

ترس از پرواز(flight phobia)
بيشتر افرادي كه در جوامع صنعتي زندگي ميكنند ترس از پرواز را تجربه نموده اند كه ممكن است اثرات معكوسي در زندگي شخصي و حرفه اي شان ايجاد كرده باشد.
ترس از پرواز معمولاَ همراه با ساير ترس ها مانند ترس از فضاهاي بسته ياclaustrophobia و agoraphobia يا ترس از مكان هاي شلوغ همراه با نگراني و ساير عوامل استرس زا و يا اختلالات شخصيتي و رواني افزايش مي يابد.
درمان بستگي به علت آن دارد و استفاده از دارو هايdesensitize ( بي حس کننده ) معمول است . در مورد مسافريني كه ترس از پرواز را تجربه نموده ولي مجبور به استفاده از هواپيما مي باشند استفاده از دارو هاي آرام بخش بتا بلوكر موثر واقع خواهد شد . استفاده توام از داروهاي آرام بخش و الكل مجاز نمي باشد. ميزان مصرف داروي آرام بخش نبايد به حدي باشد كه از بيدار كردن مسافر در مواقع اورژانس جلوگيري بعمل آورد.
مسافرين مي بايست قبل از استفاده از داروهاي طولاني الاثر جهت جلوگيري از اثرات سايكولوژيك ( رواني ) مرتبط با سفرهاي هوايي ، با پزشك معالج خود مشورت نمايند.

ترس از پرواز(Air Rage)
پديده خشم اخيراَ بعنوان يك اختلال رفتار ي در اثر سفر هاي هوايي شناخته شده است كه بنظر مي رسد حد بالايي از استرس باشد تا ترس از پرواز .
مصرف مشروبات الكلي در تشديد ايجاد اين حالت موثر است.


شرايط پزشکي

معمولاَ از پزشكان در موردبي خطر بودن سفر هوايي پس از انجام اعمال جراحي در بدن سئوال ميشود .
تعداد بيماراني كه بخاطر انجام اعمال سرپايي مسافرت نموده و مايل به برگشت هرچه سريعتر به خانه خود هستند رو به افزايش مي رود .اما بايد جهت جلوگيري از ايجاد هرگونه مشكلات احتمالي مسافرت را به تعويق انداخت.
مسافرين با جراحي هاي اخير شكمي , سيستم اعصاب مركزي , چشمي و قفسه صدري مساعد به افزايش حجم گازهاي آزاد داخل حفره هاي بدن بخصوص در هنگام كاهش فشار كابين مي باشند .
در بيماران با جراحي اخير شكمي همراه باقولنج و انسداد روده ممكن است گازهاي روده اي در ارتفاع كابين 8000 پا 25% افزايش حجم يابند كه سبب پاره شدن بخيه هاي بيمار و خونريزي و افزايش حركات روده اي ميگردد.
اگر چه توصيه ها متفاوت است ولي بهتر است بيماراني كه جراحي اخير شكمي يا لاپاراسكوپي ( باز كردن شكم ) يا اعمالي كه منجر به ورود گاز بداخل حفره شكمي شده است , داشته اند بمدت 10-7 روز سفر هوايي خود را به تعويق اندازند.
بيماران با وجود پنوموتوراكس ( هوا در داخل پرده جنب) بخاطر افزايش حجم گاز نمي توانند سفر هوايي را تحمل كنند .
ريسك ابتلا به عفونت در بيماران پيوندي افزايش مي يابد اگرچه ميزان غلظت ميكروارگانيزم ها در هواپيما كم است .
بيماران مبتلا به كم خوني ( كم خوني هاي مزمن به همراه شرايط خاص پزشكي يا كم خوني هاي پس از جراحي يا تصادفات اخير ) بايد جهت انجام سفر هوايي بررسي يا سفر هوايي را به تعويق اندازند. استفاده از اكسيژن در ماني در طول پرواز جهت افراد با هموگلوبين كمتر از g/dl8.5 توصيه ميشود. مگر اينكه كم خوني جبران شده باشد ولي براي مسافرين دچار بيماري كم خوني استفاده از اكسيژن درماني در طول پرواز توصيه ميشود.
افرادي كه اخيراَ غواصي داشته اند در معرض خطر بيماري دكومپرسيون ( ايجاد درد در مفاصل و درد قفسه سينه در اثر درمعرض فشار پايين قرار گرفتن در هواپيما بلافاصله پس از فشار بالا يعني غواصي) هستند. بنابراين بهتر است پس از غواصي 12 ساعت تا يكروز جهت انجام سفر هوايي منتطر بمانند . در صورتيكه در طول يکروز چندين بار غواصي داشته اند بهتر است 24 ساعت سفر هوايي را به تعويق اندازند.

Behrang
20-02-2009, 22:43
محققان به برخي بيماران، درمورد مسافرت با هواپيما هشدار دادند

تحقيقات اخير دانشمندان نشان مي دهد پروازهاي طولاني مدت با هواپيما مي تواند براي بسياري از افراد خطرناک باشد.
بر اساس تحقيقات تني چند از پزشکان متخصص فوريت هاي پزشکي، اين امکان وجود دارد که افراد مسن که از بيماري هاي قلبي، ريوي يا خوني رنج مي برند نتوانند کاهش فشار هوا در هواپيما را تحمل کنند و در نتيجه به "هيپوکسي" يا همان کاهش توزيع اکسيژن در بافتها توسط خون دچار شوند.
دانشمندان مي گويند هجده درصد از افرادي که از بيماري هاي مزمن ريوي مانند برنشيت مزمن يا آمفيزم رنج مي برند دستکم در يک پرواز با خطر تنگي نفس شديد روبرو هستند.
محققان بر اين عقيده اند که پروازهاي طولاني مدت هوايي، خطر انسداد رگهاي خوني و لخته شدن خون در رگها را براي برخي از افراد تا چهار برابر افزايش مي دهد و اين مسئله براي افرادي که در کنار پنجره هاي هواپيما مي نشينند بيشتر از ساير افراد است زيرا کمتر از ديگران مي توانند تحرک بدني داشته باشند.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از پاريس، دانشمندان بر اين مسئله نيزتاکيد دارند که بيماري هاي واگيردار در فضاهاي سربسته مانند هواپيما بيشتر منتقل مي شوند به ويژه آنکه افراد سالم در کنار افراد بيمار نشسته باشند.
پزشکان همواره زنان باردار را نيز از پرواز با هواپيما بر حذر مي دارند زيرا تشعشعات کيهاني بر جنين تاثيرات منفي دارد.

واحد مرکزی خبر

Behrang
21-02-2009, 11:42
فزايش مشکلات سلامتي در هواپيما
محققان امريکايي اظهار کردند که افزايش تعداد مسافران سالخورده و پروازهاي طولاني به معناي افزايش مشکلات سلامتي در آسمان مي باشد.

به گزارش سرويس علمي آريا به نقل از بي بي سي , از لخته شدن خون گرفته تا عفونت آنفولانزا تمام مسافران و مقامات بايد از خطرات آن آگاه باشند و آنها را کمک کنند.

محققان هشدار دادند که جمعيت سالخورده مسافران به اين معني است که مشکلات سلامتي در هواپيماها افزايش مي يابد.

Behrang
07-05-2009, 12:53
سفر های هوایی برای سلامتی مضر است...


میزان اکسیژن خون در بیش از 54 درصد افرادی که با هواپیما سفر می کنند کاهش می یابد.
نتایج یک بررسی نشان داد بیش از نیمی از افرادی که با هواپیما سفر می کنند، به دنبال کمبود اکسیژن در خطر ابتلا به بیماری قرار می گیرند.
نتایج بررسی های انجام شده توسط محققان بیمارستان Belfast نشان می دهد میزان اکسیژن درون خون در بیش از 54 درصد افرادی که با هواپیما سفر می کنند کاهش می یابد، این در حالی است که اگر به این افراد اکسیژن اضافی تزریق نشود سلامتی آن ها به خطر می افتد.
تحقیقات انجام شده بر روی مسافران هوایی نشان می دهد به طور میانگین میزان اکسیژن خون در این افراد 4 درصد کاهش پیدا می کند.
هموطن آنلاين: قانون گذاران بریتانیایی اعلام کرده اند مبتلایان به بیماری های قلبی و ریوی باید پیش از پرواز با هواپیما با پزشک معالج خود مشاوره کنند، این در حالی است که افراد سالم به این توصیه های پزشکی نیازی ندارند.

هموطن آنلاين

Behrang
16-05-2009, 09:10
دیابت در سفر


لزومی ندارد که دیابتیها مسافرت را کنار بگذارند، اما شما هنوز نیاز دارید پیش از شروع مسافرتتان برخی از آمادگیهای اضافی را انجام دهید.
رعایت این توصیهها به شما کمک میکند قبل از شروع سفرتان برنامهریزی لازم را انجام دهید:

دیابتتان را به صورت کاملا کنترلشده درآورید. پیش از آنکه سفری طولانی را شروع کنید، با دکترتان دیدار کنید تا اطمینان حاصل شود سالم هستید و واکسنهای لازم را دریافت کردهاید.
دارو، سرنگ و سایر ملزومات اضافی به همراه داشته باشید.
نامهای از دکترتان بگیرید که دقیقا نشان دهد به چه ملزوماتی نیازمندید، فهرست داروهایتان چیست و به چه چیزهایی آلرژی دارید.
همیشه گردنبند یا دستبندی را بپوشید که نشان دهد شما دیابت دارید.
اگر به یک کشور خارجی سفر میکنید، عبارات کلیدی مانند "من دیابت دارم" و اینکه چگونه درخواست شکر یا آبمیوه کنید را به زبان محلی یاد بگیريد.

همشهری آنلاین

Celine
11-07-2009, 10:32
خطر شکلگيري لختگي خون در سفرهاي طولاني تشديد ميشود


مسافرت به مدت زياد و در فواصل طولاني، خطر پيشرفت لختگي خون در پاها را به طور چشمگيري افزايش ميدهد.

پژوهشگران با بررسي 14 طرح تحقيقاتي انجام شده در اين زمينه به اين نتيجه رسيدند که خطر ايجاد اين اختلال با افزايش سفر بالاتر ميرود؛ به گونهاي که در ازاي هر دو ساعت به ميزان 18 درصد افزايش خواهد يافت.

اين پژوهشگران خاطرنشان ميکنند که در هر دو ساعت سفر هوايي اين خطر به ميزان 26 درصد افزايش مييابد و بر اين اساس بر آگاهي افرادي که به مسافرتهاي طولاني ميپردازند در خصوص اين خطر و نشانههاي آن تاکيد دارند.

نشانههاي اين اختلال که به لخته خون در وريدهاي عمقي نيز معروف است شامل ورم، درد و سرخي پا است.

براي پيشگيري از ايجاد لختگي خون در پاها پژوهشگران توصيه ميکنند که مسافران هر از چند گاهي براي کشيده شدن عضلات پا، راه بروند و براي تداوم وجود آب در بافتها مقادير زيادي آب در زمان مسافرت بنوشند.