PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : اطلاعاتي درباره بمب‎‎‎هاي اتمي



Sohrab
25-11-2007, 01:49
«هانری بکرل» نخستين کسی بود که متوجه پرتودهی عجيب سنگ معدن اورانيوم گرديد. پس از آن در سال 1909 ميلادی «ارنست رادرفورد» هسته اتم را کشف کرد.

وی همچنين, نشان داد که پرتوهای راديواکتيو در ميدان مغناطيسی به سه دسته تقيسيم می‎‎‎شود (پرتوهای «آلفا», «بتا» و «گاما»).

سپس دانشمندان دريافتند که منشأ اين پرتوها درون هسته اتم اورانيوم است. در سال 1938 با آزمايش‎‎‎هايي
كه دو دانشمند آلمانی به نام‎‎‎های «اتوهان» و «فريتس شتراسمن» انجام دادند, فيزيک هسته‏ای
پا به مرحله تازه‎‎‎ای نهاد. اين فيزيکدانان با انداختن بمب, هسته اتم اورانيم با نوترون‎‎‎ها به عناصر راديواکتيوی دست يافتند که جرم اتمی کوچکتری نسبت به اورانيوم داشت و در اينجا بود که ناقوس شوم اختراع بمب اتمی به صدا درآمد.

زيرا هر فروپاشی هسته اورانيوم مي‏توانست تا ۲۰۰ مگاولت انرژی آزاد کند و بديهی بود
كه اگر هسته‏های بيشتری فرومي‎‎‎پاشيد, انرژی فراوانی حاصل می‎‎‎گردید.

سپس فيزيکدانان ديگری نيز در اين محدوده به تحقیق می‎‎‎پرداختند. يکی از آنان «انريکو فرمی» بود ( ۱۹۵۴ - ۱۹۰۱) که به علت تحقيقاتش در سال ۱۹۳۸ به دريافت جايزه نوبل موفق گرديد.

در سال 1939 يعنی قبل از شروع جنگ جهانی دوم در بين فيزيکدانان اين بيم وجود داشت که آلماني‏ها به کمک فيزيکدانان نابغه‎‎‎ای همچون هايزنبرگ و دستيارانش بتوانند با استفاده از دانش شکافت هسته‎‎‎ای بمب اتمی بسازند؛ به همين دليل از «آلبرت انيشتين» خواستند که نامه‏ای به
«فرانکلين روزولت» رئيس جمهور وقت امريکا بنويسد و در آن نامه تاريخی از امکان ساخت بمبی صحبت شد که هرگز هايزنبرگ آن را نساخت. چنين شد که دولتمردان امريکا برای پيشدستی بر آلمان, «طرح مانهتن» را به راه انداختند و از انريکو فرمی
دعوت به عمل آوردند تا مقدمات ساخت بمب اتمی را فراهم كند. پس از سه سال, در دوم دسامبر ۱۹۴۲ در ساعت 3 بعدازظهر نخستين رئاکتور اتمی دنيا
در دانشگاه شيکاگو امريکا ساخته شد. سپس در ۱۶ ژوئيه ۱۹۴۵ نخستين آزمايش بمب اتمی در صحرای «الامو گرودو نيو» واقع در «مکزيکو» انجام شد.

سه هفته بعد, «هيروشيما» در ساعت 8:15 صبح در تاريخ 6 آگوست 1945 با بمب اورانيومی بمباران شد و «ناکازاکی» در ۹ اگوست سال ۱۹۴۵ بمباران شدند که طی آن صدها هزار نفر فوري جان باختند.

بمب‏هاي هسته‎‎‎اي چگونه ساخته مي‎‎‎شوند؟

بمب‏هاي هسته‎‎‎اي به دو شكل ساخته مي‏شوند:

1ـ بمب‏هاي شكافتي (اتمي)

2ـ بمب‏هاي همجوشي (هيدروژني)

در حالي كه جزئيات اين بمب‏ها محرمانه است, ولي نكات اساسي آنها در دسترس است. سوخت در هر بمب شكافتي شامل اورانيوم 235 و پلوتونيم 239 تقريبا خالص است كه هر دو هسته‎‎‎هاي شكافت‏پذيري دارند.

يك تكه كوچك از چنين ماده‎‎‎اي منفجر نمي‎‎‎شود؛ زيرا تعداد بسيار زيادي از نوترون‎‎‎ها فرار مي‎‎‎كنند, ولي در جرمي به قدر كافي بزرگ (بحراني) واكنش زنجيره‎‎‎اي صورت مي گيرد. يك نوترون اوليه اتفاقي سبب شروع شكافت خواهد شد.

هر بمب اين نوع به طور تقريبي 10 به توان 24 نوترون را در كمتر از ده به توان 7- ثانيه آزاد مي‏كند كه سبب گرماي بسيار شديد مي‎‎‎شود.

بمب همجوشي متفاوت است و همجوشي هنگامي رخ مي‎‎‎دهد كه دو هسته سبك را آن قدر به هم نزديك كنيم كه در حوزه عمل جاذبه متقابل نيروي هسته‎‎‎اي قوي قرار گيرند.

سپس به شدت يكديگر را جذب مي‏كنند و اتمي سنگين‎‎‎تر توليد مي‎‎‎كنند و مقداري انرژي آزاد مي‏كنند. همجوشي را مي‎‎‎توان در محيط پلاسمايي به وجود آورد و بتازگي با ليزر هم اين كار را مي‎‎‎كنند. در اين همجوشي قرص‎‎‎هاي كوچكي از «دوتريم» و «ترتيم» (عناصري سبك كه از گروه هيدروژن هستند) را با فوج‎‎‎هاي ليزري پرقدرت گرم مي‎‎‎كنند.

اگر مقاومت ليزرها كم باشد, انفجارهاي كوچكي در اين قرص‎‎‎هاي كوچك رخ مي‎‎‎دهد, اما اگر قدرت بالا باشد و در زمان كوتاه اثر كند, همجوشي رخ مي‏دهد. مقاومت اين نوع ليزرها بيش از نيروي برق امريكاست؛ بنابر اين,تهيه آن بسيار سخت است.

اختراع بمب اتم

در طول جنگ جهانى دوم شاهد نوآورى تسليحاتى از جانب دولت‎‎‎هاى درگير در جنگ هستيم، سه دولت عمده‏اى كه مراكز تحقيقات استراتژيك و لابراتورهاى معظم تحقيقاتى داشتند، عبارت‏اند از: ژاپن، آلمان، امريكا.

ژاپن با توسعه سلاح‏هاى شيميايى بود كه در اين زمينه موفقيت چندانی به دست نمى‏آورد. آلمان‏ها مركز تحقيقاتى «پينامون» داشتند كه به اختراع سلاحى نو در تابستان 1940 موفق شدند، اين سلاح موشك بود كه در طول جنگ آلمان‏ها عليه انگلستان از خاك فرانسه اشغال شده به كار مى‏بردند.

اولين موشك‏ها در تابستان 1940 بود كه با پشت سر گذاشتن كانال «مانش» به خاك
انگلستان اصابت مى‏كرد. تا مدت‏ها انگليسي‏ها اختراع چنين سلاحى را باور نمى‏كردند. مخترع موشك «فون براون» آلمانى بود و اولين موشك‏ها VI و VII نام داشتند.

اما در تحقيقات مربوط به شكافتن هسته اتم، به رغم تبليغات متفقين كه به بزرگ‎‎‎نمايى خطر اتمى آلمان مى‏پرداختند، نازى‏ها در اين خصوص
موفقيتى به دست نياوردند و پس از شكست آلمان مشخص مى‏شود كه آنها در مرحله آغازي ساخت بمب اتم قرار داشتند.

مركز سوم، امريكا بود. امريكا با استفاده از امتياز خاص دور بودن از صحنه جنگ و مصونيت از بمباران و ويرانى، در سال 1943, طرح مانهتن را در
صحراى «لوس آلاموس» (Los Alamos) در ايالت «نيومكزيكو» شکل می دهد.

رياست اين طرح اتمى، با پروفسور «اوپن هايمر» بود و دانشمندان غيراروپايى مانند «فرمى» و ... در اين طرح نقش داشتند.