PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : طراحي هواپيما و کاهش مصرف سوخت



AIRBUS
02-05-2005, 14:48
افزايش روزافزون جمعيت و بالا رفتن تقاضاي سفر در کشور موجب رشد مصرف سوخت در بخشهاي مختلف حمل ونقل از جمله حمل ونقل هوايي شده است. از اين رو توجه و لزوم يافتن راهکارهايي جهت کاهش خسارات مصرف سوخت در اين بخش يک ضرورت است.

براساس تحقيقات به عمل آمده ، با توجه به تاثيرات مستقيم پارامترهاي اصلي طراحي هواپيما بر ميزان مصرف سوخت ، بررسي نقش تکنولوژي طراحي هواپيما در کاهش مصرف سوخت بسيار اهميت دارد.

براساس بررسي هاي انجام شده در اين تحقيقات ، استفاده از هواپيماي توربو پراپ در مسيرهاي کوتاه و بکارگيري فناوري پيشرفته موتور به عنوان عوامل مهم در کاهش مصرف سوخت هواپيما هستند. به عنوان نمونه ، در صورت استفاده از هواپيماي توربوپراپ فقط در مسير تهران - اصفهان و بالعکس ، صرفه جويي معادل 10 ميليارد ريال در سال از محل کاهش مصرف سوخت حاصل مي شود.

از جمله پارامترهاي اصلي در طراحي هواپيما، برد پروازي ، وزن کل برخاست ، وزن بار حمل شده ، نيروي رانش ، بارگذاري بال ، ارتفاع پروازي ، مصرف سوخت ويژه موتور و سرعت سير است. به طوري که بروز تغييرات در هر يک از اين پارامترها مي تواند موجب اختلافات بسياري در عملکرد هواپيما شود.

هواپيماهاي تجاري امروزه به طور کلي با سه نوع موتور ساخته مي شوند ، موتورهاي توربوپراپ ، توربوفن و توربو جت. اصولا موتورهاي توربوپراپ داراي مصرف سوخت کمتري به ازاي توليد «تراست» يکسان نسبت به 2 نوع موتور ديگر دارند ، همچنين موتورهاي توربوفن نيز مصرف سوخت کمتري نسبت به موتورهاي توربوجت دارند. البته در مقابل موتورهاي توربوفن و توربوجت قابليت توليد تراستهاي بالاتر و پرواز در ارتفاع و سرعتهاي بيشتر را نيز دارند.

در اين رابطه نبايد از صداي توليد شده توسط موتورهاي توربوپراپ در مقايسه با موتورهاي توربوجت و توربوفن صرفنظر کرد. امروزه به دليل اهميت کاهش مدت زمان پرواز و راحتي مسافرين ، مسافرت با هواپيماهاي جت ترجيح داده مي شود. بر اساس بررسي هاي انجام شده براي مسيرهاي هوايي داخلي ، طول مسير متوسط پروازهاي داخلي کشور کمتر از 500 ناتيکال مايل معادل حدود يک ساعت پرواز است و در چنين فواصلي اصولا سرعت هواپيما نقش تعيين کننده اي را در انتخاب نوع موتور بازي نمي کند زيرا هواپيما مدت زمان طولاني را در حالت کروز نخواهد گذراند. بنابراين به طور منطقي انتخاب موتورهاي توربوپراپ بهينه ترين انتخاب از نظر مصرف سوخت و هزينه هاي ديگر خواهد بود. در ناوگان هوايي کشور ما ، تنها کمتر از 20 درصد هواپيماهاي ناوگان هوايي يعني کمتر از 10 درصد صندليهاي موجود از نوع توربوپراپ هستند.

بنابراين اصولا ناوگان هوايي کشور در پروازهاي داخلي بايد از موتورهاي مناسبتري استفاده کند ، تا مصرف سوخت در اين بخش کاهش يابد. علاوه بر نوع موتور ، عوامل ديگري از جمله مشخصات ماموريت مثل ارتفاع پرواز ، تعداد صندلي ، طول باند و غيره به روي کارآيي کلي هواپيما از نظر مصرف سوخت تاثير مي گذارند.

در صورتي که بخواهيم مجموعه اين عوامل را در نظر بگيريم و ارزيابي کلي در رابطه با اين هواپيماها داشته باشيم ، مي توان ميزان مصرف سوخت به ازاي جابجايي يک صندلي در طي مسافت يک ناتيکال مايل را در حالت کروز و شرايط استاندارد ، بدست آورد و مقايسه کرد تا حالت ايده آل بدست آيد.

بر اساس اين تحقيقات ، استفاده از هواپيماهاي متوسط و دوربرد در مسافتهاي کوتاه آنگونه که گفته شد، مي تواند منجر به افزايش مصرف سوخت مصرفي به ازاي هر صندلي تا حدود 1.5 برابر شود.

بنابراين نتيجه گيري حاصله آن است که استفاده از هواپيماهاي مناسب مي تواند مصرف سوخت را به ميزان قابل ملاحظه اي کاهش دهد که در صورت نداشتن امکان طراحي قويتر و مدرنتر ، توجه به تکنولوژي موتور به عنوان يکي از عوامل مهم در مصرف سوخت هواپيما حائز اهميت است.



منبع:جام جم